Εξερευνήστε: Μαλαχάιντ

Το Trinity College Dublin ιδρύθηκε το 1592 με βασιλικό διάταγμα της βασίλισσας Ελισάβετ Α΄ και είναι το παλαιότερο πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας. Η περιτειχισμένη πανεπιστημιούπολή του στο κέντρο της πόλης απλώνεται γύρω από λιθόστρωτες πλατείες όπως η Parliament Square, η Front Square με το καμπαναριό της και η Library Square, με γεωργιανά και βικτοριανά κτίρια γύρω τους.

Η Γέφυρα Χέιπενι είναι μαντεμένια πεζογέφυρα πάνω από τον ποταμό Λίφι, που άνοιξε το 1816 για να αντικαταστήσει μια πορθμειακή γραμμή. Τα τόξα της χυτεύτηκαν στο Σρόπσαϊρ από την Coalbrookdale Company, και ως το 1919 όποιος τη διέσχιζε πλήρωνε διόδια μισής πένας σε περιστροφικές πύλες. Η επίσημη ονομασία της είναι Γέφυρα του Λίφι· αναστηλώθηκε και βάφτηκε ξανά λευκή το 2001.

Η Εθνική Πινακοθήκη της Ιρλανδίας φιλοξενεί την εθνική συλλογή ιρλανδικής και ευρωπαϊκής τέχνης. Ιδρύθηκε το 1854 και άνοιξε το 1864 σε ένα κτίριο του Φράνσις Φάουκ στη δυτική πλευρά της Πλατείας Μέριον, που επεκτάθηκε αργότερα με τις πτέρυγες Μίλταουν, Μπάιτ και Χιλιετίας. Η συλλογή καλύπτει την ιρλανδική ζωγραφική, την ιταλική μπαρόκ τέχνη και τους Ολλανδούς δασκάλους, από τον Βερμέερ ως τον Τζακ Μπ. Γέιτς.

Η Πλατεία Μέριον είναι γεωργιανή πλατεία με κήπο, διαμορφωμένη από το 1762 για το κτήμα Φιτζγουίλιαμ, με κόκκινα τούβλινα αρχοντικά σε τρεις πλευρές, χρωματιστές πόρτες και φεγγίτες. Ο Όσκαρ Ουάιλντ μεγάλωσε στο αρ. 1 και ο Γ. Μπ. Γέιτς έζησε στο αρ. 82. Ο περιφραγμένος κεντρικός κήπος είναι δημόσιο πάρκο, με ένα άγαλμα του Ουάιλντ ξαπλωμένου σε έναν βράχο απέναντι από το πατρικό του.

Το Εθνικό Μουσείο της Ιρλανδίας – Αρχαιολογία στην οδό Kildare άνοιξε το 1890 σε ένα παλλαδιανό κτίριο του Τόμας Νιούναμ Ντιν και του γιου του Τόμας Μάνλι Ντιν, με είσοδο από μια θολωτή ροτόντα. Παρουσιάζει ιρλανδικές αρχαιότητες από τη Λίθινη Εποχή ως τον ύστερο Μεσαίωνα, μεταξύ των οποίων πτώματα από τυρφώνες, προϊστορικό χρυσό, ευρήματα των Βίκινγκ και μεσαιωνικά εκκλησιαστικά μεταλλοτεχνήματα.

Το St Stephen's Green είναι βικτοριανό πάρκο περίπου εννέα εκταρίων στην αρχή της οδού Grafton, σχεδιασμένο από τον Γουίλιαμ Σέπαρντ, που άνοιξε ξανά στο κοινό από τον λόρδο Άρντιλον το 1880. Μονοπάτια περνούν δίπλα από μια λίμνη με πάπιες και κύκνους, ένα περίπτερο μουσικής, παρτέρια γύρω από σιντριβάνια, έναν κήπο για τυφλούς και μνημεία όπως η Αψίδα των Τυφεκιοφόρων.