Εξερευνήστε: Νάπολη

Το Βασιλικό Ανάκτορο της Νάπολης βρίσκεται στην Πιάτσα ντελ Πλεμπισίτο και ξεκίνησε το 1600 σε σχέδια του Ντομένικο Φοντάνα ως κατοικία των Ισπανών αντιβασιλέων. Από το 1734 ήταν η κύρια κατοικία των Βουρβόνων βασιλέων της Νάπολης· οι επισκέπτες περιηγούνται τα διαμερίσματα τελετών, το Museo della Fabbrica για την ιστορία του κτιρίου και τον κρεμαστό κήπο πάνω από το λιμάνι.

Το Θέατρο Σαν Κάρλο είναι η όπερα της Νάπολης, που άνοιξε το 1737 για τον βασιλιά Κάρολο των Βουρβόνων δίπλα στο Βασιλικό Ανάκτορο και ξαναχτίστηκε μέσα σε έναν χρόνο μετά από πυρκαγιά το 1816. Η πεταλόσχημη αίθουσά του, με σειρές θεωρείων, χωρά 1.386 θεατές και φιλοξενεί σεζόν όπερας από τα τέλη Νοεμβρίου έως τον Ιούλιο και σεζόν μπαλέτου από τον Δεκέμβριο έως τον Ιούνιο.

Το Καστέλ Νουόβο, γνωστό και ως Μάσκιο Ατζοΐνο, είναι μεσαιωνικό κάστρο στην Πιάτσα Μουνιτσίπιο, χτισμένο αρχικά το 1279 επί του Καρόλου Α΄ του Ανδεγαυού και ξαναχτισμένο από τον Αλφόνσο της Αραγωνίας τον 15ο αιώνα. Πέντε κυκλικοί πύργοι πλαισιώνουν μια θριαμβική αψίδα από λευκό μάρμαρο· στο εσωτερικό βρίσκονται το Παλατινό Παρεκκλήσι, η Σάλα ντέι Μπαρόνι και το δημοτικό μουσείο.

Η Σαντ' Άννα ντέι Λομπάρντι είναι εκκλησία και πρώην ολιβετανική μονή στην Πιάτσα Μοντεολιβέτο της Νάπολης, που ιδρύθηκε το 1411 ως Σάντα Μαρία ντι Μοντεολιβέτο. Η επίσκεψη περιλαμβάνει αναγεννησιακά παρεκκλήσια με τοσκανική γλυπτική, το σκευοφυλάκιο ζωγραφισμένο από τον Τζόρτζο Βαζάρι, τον Θρήνο για τον νεκρό Χριστό από τερακότα του Γκουίντο Ματσόνι και την κρύπτη των ηγουμένων.

Το Καστέλ Σαντ' Έλμο είναι αστεροειδές φρούριο στον λόφο Βόμερο πάνω από το κέντρο της Νάπολης, χτισμένο μεταξύ 1537 και 1547 για τον Ισπανό αντιβασιλέα Πέδρο ντε Τολέδο στη θέση ενός παλαιότερου ανδεγαυικού κάστρου. Τα τείχη και τα άνδηρά του έχουν θέα στην πόλη και τον κόλπο, και το Museo del Novecento στο εσωτερικό του εκθέτει τέχνη του 20ού αιώνα από τη Νάπολη.

Η Μονή της Σάντα Κιάρα ιδρύθηκε το 1310 από τον βασιλιά Ροβέρτο του Ανδεγαυού και τη βασίλισσα Σάντσα της Μαγιόρκα δίπλα στη γοτθική εκκλησία της Σάντα Κιάρα. Το περίστυλό της επανασχεδιάστηκε από τον Ντομένικο Αντόνιο Βακάρο το 1739–1742 με πεσσούς και πάγκους επενδυμένους με ζωγραφιστά πλακάκια μαγιόλικα, και το μουσείο παρουσιάζει ρωμαϊκά λουτρά που ανασκάφηκαν στον χώρο και μια φάτνη του 18ου αιώνα.

Το Μουσείο Lapis είναι υπόγεια διαδρομή κάτω από τη Βασιλική της Σάντα Μαρία Ματζόρε ντέλα Πιετρασάντα στη Βία ντέι Τριμπουνάλι, που τη διαχειρίζεται ο σύλλογος Associazione Pietrasanta. Οι ξεναγήσεις περνούν από ελληνικές και ρωμαϊκές στέρνες που ξαναγέμισαν με τρεχούμενο νερό από το 2021 και από ένα τμήμα του παλιού υδραγωγείου που χρησιμοποιήθηκε ως αντιαεροπορικό καταφύγιο στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και επιστρέφουν με έναν ανελκυστήρα που ανεβαίνει 35 μέτρα.

Η Υπόγεια Νάπολη είναι ξεναγούμενη διαδρομή που ξεκινά από την Πιάτσα Σαν Γκαετάνο και κατεβαίνει περίπου 40 μέτρα σε σήραγγες και στέρνες σκαμμένες στον τόφο από τα ελληνικά χρόνια, που χρησιμοποιήθηκαν αργότερα ως υδραγωγείο και ως αντιαεροπορικά καταφύγια στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η επίσκεψη περιλαμβάνει επίσης λείψανα του ρωμαϊκού θεάτρου της Νεάπολης μέσα σε ένα κοντινό παλιό σπίτι.

Ο Σαν Λορέντσο Ματζόρε είναι φραγκισκανή εκκλησία που ξεκίνησε στα τέλη του 13ου αιώνα στο κέντρο της αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής πόλης, με γοτθική αψίδα και πρόσοψη του 18ου αιώνα. Κάτω από το περίστυλο, ανασκαφές αποκαλύπτουν έναν πλακόστρωτο δρόμο της ρωμαϊκής Νεάπολης με καταστήματα και την αγορά, και το μουσείο στη μονή παρουσιάζει την ιστορία του χώρου.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης ιδρύθηκε το 1777 στο Παλάτσο ντέλι Στούντι, την πρώην έδρα του πανεπιστημίου, και άνοιξε το 1816. Φιλοξενεί τη συλλογή Φαρνέζε αρχαίας γλυπτικής, ανάμεσά της τον Ταύρο Φαρνέζε, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες και αντικείμενα από την Πομπηία, το Ερκουλάνεο και τις Σταβίες, όπως το Ψηφιδωτό του Αλεξάνδρου, μια αιγυπτιακή συλλογή και το Μυστικό Δωμάτιο.

Το Μουσείο του Θησαυρού του Σαν Τζενάρο άνοιξε τον Δεκέμβριο του 2003 δίπλα στον καθεδρικό ναό της Νάπολης και παρουσιάζει δώρα που προσφέρθηκαν στον προστάτη άγιο της πόλης επί πέντε αιώνες. Η συλλογή περιλαμβάνει κοσμήματα, ασημένιες προτομές, τάματα, πίνακες και ένα επιχρυσωμένο φορείο του 18ου αιώνα που χρησιμοποιούνταν κάποτε σε λιτανείες· το Παρεκκλήσι του Θησαυρού του αγίου βρίσκεται μέσα στον διπλανό καθεδρικό.

Το Πίο Μόντε ντέλα Μιζερικόρντια είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα που ίδρυσαν το 1601 επτά Ναπολιτάνοι ευγενείς, με μια οκταγωνική εκκλησία και ένα μέγαρο στη Βία ντέι Τριμπουνάλι, ξαναχτισμένο από τον Φραντσέσκο Αντόνιο Πικιάτι από το 1658. Τα Επτά Έργα Ελέους του Καραβάτζο κρέμονται πάνω από την κύρια Αγία Τράπεζα, και η πινακοθήκη στον επάνω όροφο εκθέτει πίνακες του Λούκα Τζιορντάνο και άλλων.

Ο καθεδρικός ναός της Νάπολης είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου της Νάπολης, γοτθική εκκλησία που ξεκίνησε επί του Καρόλου Α΄ του Ανδεγαυού και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 14ου αιώνα· η πρόσοψή του διαμορφώθηκε εκ νέου σε νεογοτθικό ρυθμό στα τέλη του 19ου αιώνα. Στο εσωτερικό βρίσκονται το Παρεκκλήσι του Θησαυρού του Σαν Τζενάρο, η παλαιοχριστιανική βασιλική της Σάντα Ρεστιτούτα και ένα βαπτιστήριο του 4ου αιώνα.

Οι Κατακόμβες του Σαν Γκαουντιόζο βρίσκονται κάτω από τη Βασιλική της Σάντα Μαρία ντέλα Σανιτά και αναπτύχθηκαν γύρω από τον τάφο του Γκαουντιόζο, ενός βορειοαφρικανού επισκόπου που θάφτηκε εδώ τον 5ο αιώνα. Σώζονται παλαιοχριστιανικές τοιχογραφίες και ψηφιδωτά, και τον 17ο αιώνα οι Δομινικανοί έθαβαν εδώ ευγενείς, εντοιχίζοντας τα κρανία τους σε τοιχογραφίες που απεικόνιζαν τα σώματά τους.

Οι Κατακόμβες του Σαν Τζενάρο είναι παλαιοχριστιανικοί χώροι ταφής σκαμμένοι στον τόφο του λόφου Καποντιμόντε από τον 2ο αιώνα, σε δύο επίπεδα. Περιλαμβάνουν τον τάφο όπου τοποθετήθηκαν τον 5ο αιώνα τα λείψανα του Αγίου Ιανουαρίου, τοιχογραφίες από τον 2ο έως τον 10ο αιώνα και τη Βασιλική του Σαν Τζενάρο έξω από τα τείχη. Οι επισκέψεις γίνονται με ξενάγηση.

Το Μουσείο του Καποντιμόντε καταλαμβάνει το Ανάκτορο του Καποντιμόντε, που ξεκίνησε το 1738 για τον βασιλιά Κάρολο των Βουρβόνων στον λόφο βόρεια της παλιάς πόλης, εν μέρει για να στεγάσει τη συλλογή Φαρνέζε που κληρονόμησε από τη μητέρα του. Λειτουργεί στη σημερινή του μορφή από το 1957 και παρουσιάζει ναπολιτάνικη και ιταλική ζωγραφική, διακοσμητικές τέχνες και τα βασιλικά διαμερίσματα, μέσα σε ένα μεγάλο δασωμένο πάρκο.

Το Ερκουλάνεο είναι η ρωμαϊκή παραθαλάσσια πόλη στη σημερινή Ερκολάνο, που θάφτηκε από πυροκλαστική ροή του Βεζούβιου το 79 μ.Χ.· βρέθηκε το 1709 και ανασκάπτεται συστηματικά από το 1738. Τα βαθιά στρώματα απανθράκωσαν και διατήρησαν ξύλινες στέγες, κρεβάτια και πόρτες, και οι ανασκαμμένοι δρόμοι αποκαλύπτουν σπίτια με μάρμαρα και ψηφιδωτά, λουτρά και τα υπόστεγα σκαφών όπου βρέθηκαν περίπου 300 σκελετοί.