Εξερευνήστε: Παρίσι

Το Μουσείο Κονιάκ-Ζε είναι μουσείο διακοσμητικών τεχνών του 18ου αιώνα στο Οτέλ Ντονόν, ένα αναγεννησιακό μέγαρο στο Μαρέ. Η συλλογή, περίπου 1.200 αντικείμενα, που σχημάτισαν μεταξύ 1900 και 1925 οι ιδρυτές πολυκαταστημάτων Τεοντόρ-Ερνέστ Κονιάκ και Μαρί-Λουίζ Ζε, περιλαμβάνει πίνακες των Φραγκονάρ, Σαρντέν και Μπουσέ, μαζί με πορσελάνες και κοσμήματα.

Μουσείο της ιστορίας του Παρισιού, που άνοιξε το 1880 στο Οτέλ Καρναβαλέ του 16ου αιώνα και επεκτάθηκε το 1989 στο γειτονικό Οτέλ Λε Πελετιέ ντε Σεν-Φαρζό. Τα περίπου 625.000 αντικείμενά του παρουσιάζουν την πόλη από την προϊστορία, τον Διαφωτισμό και την Επανάσταση έως τον 20ό αιώνα, σε σαράντα αίθουσες μετά από ανακαίνιση του 2021.

Το Εθνικό Μουσείο Πικάσο-Παρίσι στεγάζεται στο Οτέλ Σαλέ, ένα μέγαρο του 17ου αιώνα στη συνοικία Μαρέ, και φιλοξενεί τη συλλογή του μουσείου που είναι αφιερωμένη στον Πάμπλο Πικάσο. Τα περίπου 5.000 έργα του περιλαμβάνουν πίνακες, γλυπτά, σχέδια, κεραμικά και χαρακτικά, μαζί με το προσωπικό αρχείο του καλλιτέχνη. Τα περισσότερα προήλθαν από την περιουσία του μετά τον θάνατό του το 1973.

Το Νομισματοκοπείο του Παρισιού είναι ο οργανισμός που παράγει τα νομίσματα της Γαλλίας, ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα και στεγάζεται από τη δεκαετία του 1770 σε ένα νεοκλασικό κτίριο στην προκυμαία Κοντί του αρχιτέκτονα Ζακ-Ντενί Αντουάν. Η παραγωγή νομισμάτων μεταφέρθηκε στο Πεσάκ το 1973, και το κτίριο του Παρισιού φιλοξενεί σήμερα μουσείο νομισματικών συλλογών.

Το Μπουρς ντε Κομέρς είναι κυκλικό κτίριο του 18ου αιώνα στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένο το 1763-1767 ως χρηματιστήριο σιτηρών, με τρούλο που ξαναχτίστηκε από χαλκό και γυαλί τον 19ο αιώνα. Από το 2021 στεγάζει τη Συλλογή Πινό σύγχρονης τέχνης, με αίθουσες γύρω από τη θολωτή ροτόντα, με μίσθωση 50 ετών από την πόλη.

Το Σπίτι του Βίκτωρος Ουγκώ είναι σπίτι-μουσείο συγγραφέα στην πλατεία των Βοσγίων, στο διαμέρισμα όπου έζησε ο Βίκτωρ Ουγκώ από το 1832 έως το 1848. Τα δωμάτιά του περιλαμβάνουν ένα σαλόνι σε κινεζικό ύφος που διακόσμησε ο ίδιος και μια τραπεζαρία σε μεσαιωνικό ύφος, που οδηγούν σε μια αναπαράσταση του υπνοδωματίου όπου πέθανε το 1885.

Το Μουσείο Τεχνών και Επαγγελμάτων είναι μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας στο 3ο διαμέρισμα, που ιδρύθηκε το 1794 και στεγάζεται εν μέρει στο πρώην πριοράτο του Σεν-Μαρτέν-ντε-Σαν. Η συλλογή του περιλαμβάνει το εκκρεμές του Φουκό, πρώιμα αεροσκάφη του Λουί Μπλεριό και του Κλεμάν Αντέρ και την αριθμομηχανή του Μπλεζ Πασκάλ.

Το Λούβρο είναι εθνικό μουσείο τέχνης στο πρώην Παλάτι του Λούβρου, στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Η συλλογή του εκτείνεται από την αρχαιότητα έως τα μέσα του 19ου αιώνα και περιλαμβάνει τη Μόνα Λίζα και την Αφροδίτη της Μήλου. Η γυάλινη πυραμίδα της εισόδου στην Αυλή του Ναπολέοντα προστέθηκε το 1989.

Ίδρυμα σύγχρονης τέχνης που ιδρύθηκε το 1984 από τον οίκο πολυτελείας Cartier. Το 2025 μεταφέρθηκε σε νέο κτίριο στην πλατεία Παλέ-Ρουαγιάλ, απέναντι από το Λούβρο, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ. Ο χώρος παρουσιάζει εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης και διαθέτει συλλογή με περισσότερα από 1.500 έργα.

Η BnF Ρισελιέ είναι το ιστορικό κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας στην οδό Ρισελιέ 58, με εξειδικευμένα αναγνωστήρια για χειρόγραφα, χαρακτικά, νομίσματα και μουσική. Το ανακαινισμένο μουσείο της στην Πινακοθήκη Μαζαρέν εκθέτει περίπου 900 αντικείμενα από την αρχαιότητα έως σήμερα, ανάμεσά τους το Μεγάλο Καμέο της Γαλλίας.

Η Μεγάλη Πινακοθήκη της Εξέλιξης είναι πινακοθήκη φυσικής ιστορίας στον Φυτικό Κήπο, μέσα σε μια αίθουσα με γυάλινη στέγη χτισμένη το 1889. Μια ανακαίνιση του 1994 τη μετέτρεψε σε έκθεση για την εξέλιξη και τη βιοποικιλότητα, με περίπου 9.500 βαλσαμωμένα δείγματα σε αρκετούς ορόφους, ανάμεσά τους ένα κοπάδι ζώων της αφρικανικής σαβάνας στο κεντρικό κλίτος.

Πινακοθήκη του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στον Φυτικό Κήπο, σε σχέδια του Σαρλ Ροό ντε Φλερί, που άνοιξε το 1841 ως το πρώτο κτίριο στη Γαλλία που χτίστηκε ειδικά ως μουσείο. Η έκθεσή της «Θησαυροί της Γης» παρουσιάζει περίπου 600 ορυκτά, πολύτιμους λίθους και γιγάντιους κρυστάλλους από μια ευρύτερη συλλογή περίπου 770.000 δειγμάτων.

Μουσείο κέρινων ομοιωμάτων στις Μεγάλες Λεωφόρους, που ίδρυσε το 1882 ο δημοσιογράφος Αρτίρ Μεγιέρ και πήρε το όνομα του γελοιογράφου Αλφρέντ Γκρεβέν, του πρώτου καλλιτεχνικού του διευθυντή. Εκθέτει περίπου 450 κέρινα ομοιώματα ιστορικών και σύγχρονων προσωπικοτήτων και περιλαμβάνει το Παλάτι των Αντικατοπτρισμών, μια αίθουσα με καθρέφτες που κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900.

Μουσείο γαλλικής τέχνης από το 1848 έως το 1914, σε έναν πρώην σιδηροδρομικό σταθμό, τον Σταθμό Ορσέ, χτισμένο το 1898-1900 σε σχέδια του Βικτόρ Λαλού και άλλων. Άνοιξε ως μουσείο το 1986 και διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή ιμπρεσιονιστικής και μεταϊμπρεσιονιστικής ζωγραφικής στον κόσμο, μαζί με γλυπτική και διακοσμητικές τέχνες.

Το Μουσείο Ζατκίν στεγάζεται στο σπίτι και το εργαστήριο στον κήπο του γλύπτη Οσίπ Ζατκίν στο 6ο διαμέρισμα, κοντά στον Κήπο του Λουξεμβούργου. Έγινε δημόσιο μουσείο το 1982 και παρουσιάζει περίπου 300 γλυπτά του μαζί με σχέδια, φωτογραφίες και ταπισερί, ενώ περισσότερα έργα εκτίθενται στον κήπο.

Εκθεσιακός χώρος στην πλατεία Κονκόρντ, χτισμένος το 1861 ως γήπεδο για το ζε ντε πομ, πρόδρομο του τένις, και μετατρεπόμενος σε πινακοθήκη το 1909. Ανακαινίστηκε το 1991 και σήμερα είναι το εθνικό κέντρο φωτογραφίας και τεχνών των μέσων της Γαλλίας, με εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονων φωτογράφων και καλλιτεχνών βίντεο.

Το Μουσείο της Οραντζερί είναι πινακοθήκη στη δυτική γωνία του Κήπου του Κεραμεικού, σε ένα πρώην θερμοκήπιο εσπεριδοειδών χτισμένο το 1852 για να προστατεύει τις λεμονιές του κήπου. Φιλοξενεί οκτώ μεγάλες τοιχογραφίες με τα Νούφαρα του Κλοντ Μονέ, εγκατεστημένες σε δύο οβάλ αίθουσες, μαζί με έργα των Σεζάν, Ματίς, Μοντιλιάνι, Πικάσο, Ρενουάρ και Σουτίν.

Το Μουσείο Ροντέν στεγάζεται στο Οτέλ Μπιρόν, ένα μέγαρο του 18ου αιώνα στο 7ο διαμέρισμα, και στον κήπο που το περιβάλλει. Φιλοξενεί το έργο του γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, μεταξύ άλλων χάλκινα εκμαγεία του «Σκεπτόμενου» και των «Πυλών της Κόλασης», που εκτίθενται στο ύπαιθρο. Το μουσείο άνοιξε το 1919, αφού ο Ροντέν δώρισε τη συλλογή του στο γαλλικό κράτος.

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.

Το Μουσείο Μπουρντέλ διατηρεί το εργαστήριο του γλύπτη Αντουάν Μπουρντέλ, που το χρησιμοποιούσε από το 1885 έως τον θάνατό του το 1929, στην οδό Αντουάν Μπουρντέλ 18. Άνοιξε ως μουσείο το 1949 και επεκτάθηκε αργότερα από τους αρχιτέκτονες Ανρί Γκοτρίς και Κριστιάν ντε Πορτζαμπάρκ. Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερα από 500 έργα του σε γύψο, μάρμαρο και χαλκό.