Εξερευνήστε: Παρίσι

Μουσείο κέρινων ομοιωμάτων στις Μεγάλες Λεωφόρους, που ίδρυσε το 1882 ο δημοσιογράφος Αρτίρ Μεγιέρ και πήρε το όνομα του γελοιογράφου Αλφρέντ Γκρεβέν, του πρώτου καλλιτεχνικού του διευθυντή. Εκθέτει περίπου 450 κέρινα ομοιώματα ιστορικών και σύγχρονων προσωπικοτήτων και περιλαμβάνει το Παλάτι των Αντικατοπτρισμών, μια αίθουσα με καθρέφτες που κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900.

Μουσείο γαλλικής τέχνης από το 1848 έως το 1914, σε έναν πρώην σιδηροδρομικό σταθμό, τον Σταθμό Ορσέ, χτισμένο το 1898-1900 σε σχέδια του Βικτόρ Λαλού και άλλων. Άνοιξε ως μουσείο το 1986 και διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή ιμπρεσιονιστικής και μεταϊμπρεσιονιστικής ζωγραφικής στον κόσμο, μαζί με γλυπτική και διακοσμητικές τέχνες.

Το Μουσείο Ζατκίν στεγάζεται στο σπίτι και το εργαστήριο στον κήπο του γλύπτη Οσίπ Ζατκίν στο 6ο διαμέρισμα, κοντά στον Κήπο του Λουξεμβούργου. Έγινε δημόσιο μουσείο το 1982 και παρουσιάζει περίπου 300 γλυπτά του μαζί με σχέδια, φωτογραφίες και ταπισερί, ενώ περισσότερα έργα εκτίθενται στον κήπο.

Δημόσιος κήπος ανάμεσα στο Λούβρο και την πλατεία Κονκόρντ, στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, που διαμόρφωσε η Αικατερίνη των Μεδίκων το 1564 ως κήπο του Παλατιού του Κεραμεικού και άνοιξε στο κοινό το 1667. Αγάλματα, κρήνες και δύο οκταγωνικές λίμνες πλαισιώνουν τα γεωμετρικά δεντρόφυτα μονοπάτια του.

Εκθεσιακός χώρος στην πλατεία Κονκόρντ, χτισμένος το 1861 ως γήπεδο για το ζε ντε πομ, πρόδρομο του τένις, και μετατρεπόμενος σε πινακοθήκη το 1909. Ανακαινίστηκε το 1991 και σήμερα είναι το εθνικό κέντρο φωτογραφίας και τεχνών των μέσων της Γαλλίας, με εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονων φωτογράφων και καλλιτεχνών βίντεο.

Το Μουσείο της Οραντζερί είναι πινακοθήκη στη δυτική γωνία του Κήπου του Κεραμεικού, σε ένα πρώην θερμοκήπιο εσπεριδοειδών χτισμένο το 1852 για να προστατεύει τις λεμονιές του κήπου. Φιλοξενεί οκτώ μεγάλες τοιχογραφίες με τα Νούφαρα του Κλοντ Μονέ, εγκατεστημένες σε δύο οβάλ αίθουσες, μαζί με έργα των Σεζάν, Ματίς, Μοντιλιάνι, Πικάσο, Ρενουάρ και Σουτίν.

Νεοκλασικό κτίριο στην πλατεία Κονκόρντ σε σχέδια του Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ, χτισμένο μεταξύ 1757 και 1774, αρχικά ως βασιλική αποθήκη επίπλων και, από το 1789, ως αρχηγείο του Γαλλικού Ναυτικού έως το 2015. Αποκαταστάθηκε και άνοιξε ξανά το 2021 και παρουσιάζει τα επιπλωμένα διαμερίσματα του 18ου αιώνα του βασιλικού φύλακά του, επίχρυσα ναυτικά σαλόνια και έργα από τη συλλογή Αλ Θάνι.

Καθολική ενοριακή εκκλησία στην πλατεία Μαντλέν, στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη σε μορφή ελληνικού ναού και περιβαλλόμενη από κορινθιακούς κίονες. Σχεδιάστηκε επί Λουδοβίκου ΙΕ΄, ανασχεδιάστηκε από τον Ναπολέοντα ως μνημείο για τους στρατούς του και ολοκληρώθηκε ως εκκλησία μόλις το 1842· φιλοξενεί τοιχογραφίες και γλυπτά Γάλλων καλλιτεχνών του 19ου αιώνα.

Το Μουσείο Ροντέν στεγάζεται στο Οτέλ Μπιρόν, ένα μέγαρο του 18ου αιώνα στο 7ο διαμέρισμα, και στον κήπο που το περιβάλλει. Φιλοξενεί το έργο του γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, μεταξύ άλλων χάλκινα εκμαγεία του «Σκεπτόμενου» και των «Πυλών της Κόλασης», που εκτίθενται στο ύπαιθρο. Το μουσείο άνοιξε το 1919, αφού ο Ροντέν δώρισε τη συλλογή του στο γαλλικό κράτος.

Το Εξιλαστήριο Παρεκκλήσι είναι νεοκλασικό παρεκκλήσι στο 8ο διαμέρισμα, χτισμένο το 1816-1826 στη θέση του πρώην Νεκροταφείου της Μαντλέν, όπου θάφτηκαν ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ και η Μαρία Αντουανέτα μετά την εκτέλεσή τους. Σχεδιασμένο από τον Πιερ-Φρανσουά-Λεονάρ Φονταίν, βρίσκεται σε έναν περιτειχισμένο κήπο, την πλατεία Λουδοβίκου ΙΣΤ΄.

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.

Οι Κατακόμβες του Παρισιού είναι υπόγεια οστεοφυλάκια μέσα στα πρώην λατομεία πέτρας της πόλης, στα οποία μπαίνει κανείς από ένα μικρό περίπτερο εισόδου κοντά στην πλατεία Ντανφέρ-Ροσρό. Από το 1786 μεταφέρθηκαν εδώ τα λείψανα περισσότερων από έξι εκατομμυρίων ανθρώπων από τα υπερπλήρη νεκροταφεία του Παρισιού. Μια σηματοδοτημένη διαδρομή οδηγεί τους επισκέπτες σε περίπου 1,5 χιλιόμετρο σηράγγων με τοίχους από οστά.

Το Μουσείο Μπουρντέλ διατηρεί το εργαστήριο του γλύπτη Αντουάν Μπουρντέλ, που το χρησιμοποιούσε από το 1885 έως τον θάνατό του το 1929, στην οδό Αντουάν Μπουρντέλ 18. Άνοιξε ως μουσείο το 1949 και επεκτάθηκε αργότερα από τους αρχιτέκτονες Ανρί Γκοτρίς και Κριστιάν ντε Πορτζαμπάρκ. Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερα από 500 έργα του σε γύψο, μάρμαρο και χαλκό.

Το Μουσείο της Απελευθέρωσης του Παρισιού – Μουσείο του Στρατηγού Λεκλέρκ – Μουσείο Ζαν Μουλέν στεγάζεται σε πρώην περίπτερα διοδίων στην πλατεία Ντανφέρ-Ροσρό, πάνω από το καταφύγιο που χρησίμευσε ως σταθμός διοίκησης του συνταγματάρχη Ρολ-Τανγκί τον Αύγουστο του 1944. Μεταφέρθηκε σε αυτή τη διεύθυνση το 2019 και καλύπτει την απελευθέρωση του Παρισιού και την Αντίσταση στα χρόνια του πολέμου.

Μέγαρο σε ρυθμό Μπο-Αρ, χτισμένο για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Ζιρό, απέναντι από το Γκραν Παλέ στη λεωφόρο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Στεγάζει το Μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης του Παρισιού, με συλλογές από την αρχαιότητα έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά τους τη συλλογή Ντιτουί με μεσαιωνικά και αναγεννησιακά έργα και τη συλλογή Τακ με έπιπλα του 18ου αιώνα.

Το Μουσείο της Ρομαντικής Ζωής στεγάζεται σε ένα αστικό σπίτι της δεκαετίας του 1830 στο 9ο διαμέρισμα, που υπήρξε κάποτε η παριζιάνικη κατοικία του ζωγράφου Αρί Σέφερ. Άνοιξε ως μουσείο το 1982, με αίθουσες στον πρώτο όροφο αφιερωμένες στη συγγραφέα Ζορζ Σαντ και, στον δεύτερο, πίνακες, γλυπτά και έπιπλα της ρομαντικής εποχής.

Το κτίριο Φρανσουά Μιτεράν είναι το κεντρικό κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ντομινίκ Περό, που άνοιξε το 1996 γύρω από μια εσπλανάδα με τέσσερις γυάλινους πύργους σε σχήμα ανοιχτών βιβλίων. Περιλαμβάνει δημόσια βιβλιοθήκη, ερευνητική βιβλιοθήκη και εκθεσιακούς χώρους.

Εκθεσιακή αίθουσα με γυάλινη στέγη στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 στη θέση του πρώην Παλατιού της Βιομηχανίας. Οι πέτρινες προσόψεις του σε ρυθμό Μπο-Αρ και οι θόλοι του από σίδερο και γυαλί, που ανακαινίστηκαν και άνοιξαν ξανά το 2025, φιλοξενούν σήμερα περιοδικές εκθέσεις τέχνης και εκδηλώσεις.

Νεκροταφείο που άνοιξε το 1804 με εντολή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και διαμορφώθηκε από τον αρχιτέκτονα Αλεξάντρ-Τεοντόρ Μπρονιάρ σε 44 εκτάρια με διαμορφωμένα δεντρόφυτα μονοπάτια στο ανατολικό Παρίσι. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι είναι θαμμένοι εδώ, ανάμεσά τους ο Φρεντερίκ Σοπέν, ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ, ο Όσκαρ Ουάιλντ και ο Τζιμ Μόρισον, μαζί με ένα κολουμπάριο και ένα κρεματόριο που προστέθηκαν το 1894.

Αρχείο και μουσείο κινηματογράφου που ίδρυσαν το 1936 ο Ανρί Λανγκλουά και η Λότε Άισνερ, και στεγάζεται από το 2005 σε ένα κτίριο του Φρανκ Γκέρι στο Μπερσί, όπου παλαιότερα βρισκόταν το Αμερικανικό Κέντρο. Διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές εγγράφων και αντικειμένων σχετικών με τον κινηματογράφο στον κόσμο και λειτουργεί το Μουσείο Μελιές, για τον πρωτοπόρο σκηνοθέτη Ζορζ Μελιές.