Εξερευνήστε: Παρίσι

Μουσείο γαλλικής τέχνης από το 1848 έως το 1914, σε έναν πρώην σιδηροδρομικό σταθμό, τον Σταθμό Ορσέ, χτισμένο το 1898-1900 σε σχέδια του Βικτόρ Λαλού και άλλων. Άνοιξε ως μουσείο το 1986 και διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή ιμπρεσιονιστικής και μεταϊμπρεσιονιστικής ζωγραφικής στον κόσμο, μαζί με γλυπτική και διακοσμητικές τέχνες.

Το Μουσείο Ζατκίν στεγάζεται στο σπίτι και το εργαστήριο στον κήπο του γλύπτη Οσίπ Ζατκίν στο 6ο διαμέρισμα, κοντά στον Κήπο του Λουξεμβούργου. Έγινε δημόσιο μουσείο το 1982 και παρουσιάζει περίπου 300 γλυπτά του μαζί με σχέδια, φωτογραφίες και ταπισερί, ενώ περισσότερα έργα εκτίθενται στον κήπο.

Το Μέγαρο Γκαρνιέ είναι λυρική σκηνή στην πλατεία της Όπερας, στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένη μεταξύ 1861 και 1875 σε σχέδια του Σαρλ Γκαρνιέ για τον Ναπολέοντα Γ΄. Η αίθουσά του χωρά περίπου 1.979 άτομα κάτω από ένα ζωγραφισμένο ταβάνι του Μαρκ Σαγκάλ. Ήταν η κύρια σκηνή της Όπερας του Παρισιού έως το 1989 και σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για μπαλέτο.

Εκθεσιακός χώρος στην πλατεία Κονκόρντ, χτισμένος το 1861 ως γήπεδο για το ζε ντε πομ, πρόδρομο του τένις, και μετατρεπόμενος σε πινακοθήκη το 1909. Ανακαινίστηκε το 1991 και σήμερα είναι το εθνικό κέντρο φωτογραφίας και τεχνών των μέσων της Γαλλίας, με εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονων φωτογράφων και καλλιτεχνών βίντεο.

Το Μουσείο της Οραντζερί είναι πινακοθήκη στη δυτική γωνία του Κήπου του Κεραμεικού, σε ένα πρώην θερμοκήπιο εσπεριδοειδών χτισμένο το 1852 για να προστατεύει τις λεμονιές του κήπου. Φιλοξενεί οκτώ μεγάλες τοιχογραφίες με τα Νούφαρα του Κλοντ Μονέ, εγκατεστημένες σε δύο οβάλ αίθουσες, μαζί με έργα των Σεζάν, Ματίς, Μοντιλιάνι, Πικάσο, Ρενουάρ και Σουτίν.

Καθολική ενοριακή εκκλησία στην πλατεία Μαντλέν, στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη σε μορφή ελληνικού ναού και περιβαλλόμενη από κορινθιακούς κίονες. Σχεδιάστηκε επί Λουδοβίκου ΙΕ΄, ανασχεδιάστηκε από τον Ναπολέοντα ως μνημείο για τους στρατούς του και ολοκληρώθηκε ως εκκλησία μόλις το 1842· φιλοξενεί τοιχογραφίες και γλυπτά Γάλλων καλλιτεχνών του 19ου αιώνα.

Το Μουσείο Ροντέν στεγάζεται στο Οτέλ Μπιρόν, ένα μέγαρο του 18ου αιώνα στο 7ο διαμέρισμα, και στον κήπο που το περιβάλλει. Φιλοξενεί το έργο του γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, μεταξύ άλλων χάλκινα εκμαγεία του «Σκεπτόμενου» και των «Πυλών της Κόλασης», που εκτίθενται στο ύπαιθρο. Το μουσείο άνοιξε το 1919, αφού ο Ροντέν δώρισε τη συλλογή του στο γαλλικό κράτος.

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.

Το Μουσείο Μπουρντέλ διατηρεί το εργαστήριο του γλύπτη Αντουάν Μπουρντέλ, που το χρησιμοποιούσε από το 1885 έως τον θάνατό του το 1929, στην οδό Αντουάν Μπουρντέλ 18. Άνοιξε ως μουσείο το 1949 και επεκτάθηκε αργότερα από τους αρχιτέκτονες Ανρί Γκοτρίς και Κριστιάν ντε Πορτζαμπάρκ. Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερα από 500 έργα του σε γύψο, μάρμαρο και χαλκό.

Το Μουσείο της Απελευθέρωσης του Παρισιού – Μουσείο του Στρατηγού Λεκλέρκ – Μουσείο Ζαν Μουλέν στεγάζεται σε πρώην περίπτερα διοδίων στην πλατεία Ντανφέρ-Ροσρό, πάνω από το καταφύγιο που χρησίμευσε ως σταθμός διοίκησης του συνταγματάρχη Ρολ-Τανγκί τον Αύγουστο του 1944. Μεταφέρθηκε σε αυτή τη διεύθυνση το 2019 και καλύπτει την απελευθέρωση του Παρισιού και την Αντίσταση στα χρόνια του πολέμου.

Μέγαρο σε ρυθμό Μπο-Αρ, χτισμένο για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Ζιρό, απέναντι από το Γκραν Παλέ στη λεωφόρο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Στεγάζει το Μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης του Παρισιού, με συλλογές από την αρχαιότητα έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά τους τη συλλογή Ντιτουί με μεσαιωνικά και αναγεννησιακά έργα και τη συλλογή Τακ με έπιπλα του 18ου αιώνα.

Το Μουσείο της Ρομαντικής Ζωής στεγάζεται σε ένα αστικό σπίτι της δεκαετίας του 1830 στο 9ο διαμέρισμα, που υπήρξε κάποτε η παριζιάνικη κατοικία του ζωγράφου Αρί Σέφερ. Άνοιξε ως μουσείο το 1982, με αίθουσες στον πρώτο όροφο αφιερωμένες στη συγγραφέα Ζορζ Σαντ και, στον δεύτερο, πίνακες, γλυπτά και έπιπλα της ρομαντικής εποχής.

Το κτίριο Φρανσουά Μιτεράν είναι το κεντρικό κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ντομινίκ Περό, που άνοιξε το 1996 γύρω από μια εσπλανάδα με τέσσερις γυάλινους πύργους σε σχήμα ανοιχτών βιβλίων. Περιλαμβάνει δημόσια βιβλιοθήκη, ερευνητική βιβλιοθήκη και εκθεσιακούς χώρους.

Εκθεσιακή αίθουσα με γυάλινη στέγη στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 στη θέση του πρώην Παλατιού της Βιομηχανίας. Οι πέτρινες προσόψεις του σε ρυθμό Μπο-Αρ και οι θόλοι του από σίδερο και γυαλί, που ανακαινίστηκαν και άνοιξαν ξανά το 2025, φιλοξενούν σήμερα περιοδικές εκθέσεις τέχνης και εκδηλώσεις.

Αρχείο και μουσείο κινηματογράφου που ίδρυσαν το 1936 ο Ανρί Λανγκλουά και η Λότε Άισνερ, και στεγάζεται από το 2005 σε ένα κτίριο του Φρανκ Γκέρι στο Μπερσί, όπου παλαιότερα βρισκόταν το Αμερικανικό Κέντρο. Διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές εγγράφων και αντικειμένων σχετικών με τον κινηματογράφο στον κόσμο και λειτουργεί το Μουσείο Μελιές, για τον πρωτοπόρο σκηνοθέτη Ζορζ Μελιές.

Το Μουλέν Ρουζ είναι καμπαρέ στη συνοικία Πιγκάλ, που άνοιξε το 1889 και ξεχωρίζει από τον κόκκινο ανεμόμυλο στην πρόσοψή του. Συνδέεται με τη γέννηση του σύγχρονου καν-καν και ανεβάζει κάθε βράδυ μια επιθεώρηση· το αρχικό κτίριο κάηκε το 1915 και άνοιξε ξανά μετά την ανακατασκευή του το 1925.

Η Σακρέ-Κερ είναι καθολική βασιλική στον λόφο της Μονμάρτης, χτισμένη μεταξύ 1875 και 1914 σε ρωμανο-βυζαντινό ρυθμό από τραβερτίνη, που λευκαίνει με τη βροχή. Στον τρούλο της μπορεί κανείς να ανέβει για θέα στο Παρίσι, και στο εσωτερικό υπάρχει ένα μεγάλο ψηφιδωτό του Χριστού πάνω από το ιερό.

Το Dalí Paris, πρώην Espace Dalí, είναι μουσείο κοντά στην πλατεία Τερτρ στη Μονμάρτη, αφιερωμένο στον Σαλβαδόρ Νταλί. Άνοιξε το 1991 και εκθέτει περίπου 300 γλυπτά, χαρακτικά και λιθογραφίες βασισμένα στο σουρεαλιστικό έργο του Νταλί, από τη συλλογή Dalí Universe.

Μουσείο σε ένα σύνολο σπιτιών του 17ου αιώνα στη Μονμάρτη, ανάμεσά τους η Μεζόν ντι Μπελ Ερ, όπου έζησε ο ηθοποιός Ροζιμόν από το 1680. Ο Ρενουάρ ζωγράφισε εδώ το 1876, και η Σιζάν Βαλαντόν και ο γιος της Μορίς Ουτριγιό έζησαν και εργάστηκαν αργότερα στον χώρο. Άνοιξε το 1960 και παρουσιάζει πίνακες, φωτογραφίες και αφίσες για την ιστορία της συνοικίας, σε έναν κήπο που ξαναφυτεύτηκε σύμφωνα με τους πίνακες του Ρενουάρ.

Το Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ στεγάζεται σε ένα μέγαρο χτισμένο το 1869-1875 για τον τραπεζίτη Εντουάρ Αντρέ στη λεωφόρο Οσμάν. Εκείνος και η σύζυγός του, η ζωγράφος Νελί Ζακμάρ, το γέμισαν με τέχνη της ιταλικής Αναγέννησης και γαλλική τέχνη του 18ου αιώνα, την οποία εκείνη κληροδότησε στο Ινστιτούτο της Γαλλίας. Άνοιξε ως μουσείο το 1913 και διατηρεί τις αρχικές επιπλωμένες αίθουσές του.