Εξερευνήστε: Παρίσι

Το Μουσείο της Απελευθέρωσης του Παρισιού – Μουσείο του Στρατηγού Λεκλέρκ – Μουσείο Ζαν Μουλέν στεγάζεται σε πρώην περίπτερα διοδίων στην πλατεία Ντανφέρ-Ροσρό, πάνω από το καταφύγιο που χρησίμευσε ως σταθμός διοίκησης του συνταγματάρχη Ρολ-Τανγκί τον Αύγουστο του 1944. Μεταφέρθηκε σε αυτή τη διεύθυνση το 2019 και καλύπτει την απελευθέρωση του Παρισιού και την Αντίσταση στα χρόνια του πολέμου.

Μονότοξη χαλύβδινη γέφυρα πάνω από τον Σηκουάνα στο Παρίσι, χτισμένη μεταξύ 1896 και 1900 και ονομασμένη από τον τσάρο Αλέξανδρο Γ΄ της Ρωσίας, ο οποίος είχε υπογράψει τη Γαλλορωσική Συμμαχία το 1892. Το σχέδιό της σε ρυθμό Μπο-Αρ, των Ζοζέφ Κασιέν-Μπερνάρ και Γκαστόν Κουζέν, φέρει φανοστάτες αρ νουβό και τέσσερα επίχρυσα χάλκινα αγάλματα Φημών στις προσβάσεις.

Μέγαρο σε ρυθμό Μπο-Αρ, χτισμένο για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Ζιρό, απέναντι από το Γκραν Παλέ στη λεωφόρο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Στεγάζει το Μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης του Παρισιού, με συλλογές από την αρχαιότητα έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά τους τη συλλογή Ντιτουί με μεσαιωνικά και αναγεννησιακά έργα και τη συλλογή Τακ με έπιπλα του 18ου αιώνα.

Το Μουσείο της Ρομαντικής Ζωής στεγάζεται σε ένα αστικό σπίτι της δεκαετίας του 1830 στο 9ο διαμέρισμα, που υπήρξε κάποτε η παριζιάνικη κατοικία του ζωγράφου Αρί Σέφερ. Άνοιξε ως μουσείο το 1982, με αίθουσες στον πρώτο όροφο αφιερωμένες στη συγγραφέα Ζορζ Σαντ και, στον δεύτερο, πίνακες, γλυπτά και έπιπλα της ρομαντικής εποχής.

Το κτίριο Φρανσουά Μιτεράν είναι το κεντρικό κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ντομινίκ Περό, που άνοιξε το 1996 γύρω από μια εσπλανάδα με τέσσερις γυάλινους πύργους σε σχήμα ανοιχτών βιβλίων. Περιλαμβάνει δημόσια βιβλιοθήκη, ερευνητική βιβλιοθήκη και εκθεσιακούς χώρους.

Εκθεσιακή αίθουσα με γυάλινη στέγη στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 στη θέση του πρώην Παλατιού της Βιομηχανίας. Οι πέτρινες προσόψεις του σε ρυθμό Μπο-Αρ και οι θόλοι του από σίδερο και γυαλί, που ανακαινίστηκαν και άνοιξαν ξανά το 2025, φιλοξενούν σήμερα περιοδικές εκθέσεις τέχνης και εκδηλώσεις.

Νεκροταφείο που άνοιξε το 1804 με εντολή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και διαμορφώθηκε από τον αρχιτέκτονα Αλεξάντρ-Τεοντόρ Μπρονιάρ σε 44 εκτάρια με διαμορφωμένα δεντρόφυτα μονοπάτια στο ανατολικό Παρίσι. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι είναι θαμμένοι εδώ, ανάμεσά τους ο Φρεντερίκ Σοπέν, ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ, ο Όσκαρ Ουάιλντ και ο Τζιμ Μόρισον, μαζί με ένα κολουμπάριο και ένα κρεματόριο που προστέθηκαν το 1894.

Αρχείο και μουσείο κινηματογράφου που ίδρυσαν το 1936 ο Ανρί Λανγκλουά και η Λότε Άισνερ, και στεγάζεται από το 2005 σε ένα κτίριο του Φρανκ Γκέρι στο Μπερσί, όπου παλαιότερα βρισκόταν το Αμερικανικό Κέντρο. Διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές εγγράφων και αντικειμένων σχετικών με τον κινηματογράφο στον κόσμο και λειτουργεί το Μουσείο Μελιές, για τον πρωτοπόρο σκηνοθέτη Ζορζ Μελιές.

Το Μουλέν Ρουζ είναι καμπαρέ στη συνοικία Πιγκάλ, που άνοιξε το 1889 και ξεχωρίζει από τον κόκκινο ανεμόμυλο στην πρόσοψή του. Συνδέεται με τη γέννηση του σύγχρονου καν-καν και ανεβάζει κάθε βράδυ μια επιθεώρηση· το αρχικό κτίριο κάηκε το 1915 και άνοιξε ξανά μετά την ανακατασκευή του το 1925.

Η Σακρέ-Κερ είναι καθολική βασιλική στον λόφο της Μονμάρτης, χτισμένη μεταξύ 1875 και 1914 σε ρωμανο-βυζαντινό ρυθμό από τραβερτίνη, που λευκαίνει με τη βροχή. Στον τρούλο της μπορεί κανείς να ανέβει για θέα στο Παρίσι, και στο εσωτερικό υπάρχει ένα μεγάλο ψηφιδωτό του Χριστού πάνω από το ιερό.

Το Dalí Paris, πρώην Espace Dalí, είναι μουσείο κοντά στην πλατεία Τερτρ στη Μονμάρτη, αφιερωμένο στον Σαλβαδόρ Νταλί. Άνοιξε το 1991 και εκθέτει περίπου 300 γλυπτά, χαρακτικά και λιθογραφίες βασισμένα στο σουρεαλιστικό έργο του Νταλί, από τη συλλογή Dalí Universe.

Μουσείο σε ένα σύνολο σπιτιών του 17ου αιώνα στη Μονμάρτη, ανάμεσά τους η Μεζόν ντι Μπελ Ερ, όπου έζησε ο ηθοποιός Ροζιμόν από το 1680. Ο Ρενουάρ ζωγράφισε εδώ το 1876, και η Σιζάν Βαλαντόν και ο γιος της Μορίς Ουτριγιό έζησαν και εργάστηκαν αργότερα στον χώρο. Άνοιξε το 1960 και παρουσιάζει πίνακες, φωτογραφίες και αφίσες για την ιστορία της συνοικίας, σε έναν κήπο που ξαναφυτεύτηκε σύμφωνα με τους πίνακες του Ρενουάρ.

Τα Ηλύσια Πεδία είναι λεωφόρος μήκους περίπου 1,9 χιλιομέτρων ανάμεσα στην πλατεία Κονκόρντ και την Αψίδα του Θριάμβου, με πλατάνια, καταστήματα, κινηματογράφους και καφέ. Χαράχτηκε ως περίπατος-κήπος τον 17ο αιώνα και πήρε τη σημερινή της μορφή με την ανάπλαση του 19ου αιώνα.

Το Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ στεγάζεται σε ένα μέγαρο χτισμένο το 1869-1875 για τον τραπεζίτη Εντουάρ Αντρέ στη λεωφόρο Οσμάν. Εκείνος και η σύζυγός του, η ζωγράφος Νελί Ζακμάρ, το γέμισαν με τέχνη της ιταλικής Αναγέννησης και γαλλική τέχνη του 18ου αιώνα, την οποία εκείνη κληροδότησε στο Ινστιτούτο της Γαλλίας. Άνοιξε ως μουσείο το 1913 και διατηρεί τις αρχικές επιπλωμένες αίθουσές του.

Το Μουσείο Τσερνούσκι είναι μουσείο ασιατικής τέχνης στη λεωφόρο Βελάσκεθ, κοντά στο Πάρκο Μονσό, που ίδρυσε το 1898 ο τραπεζίτης και συλλέκτης Ανρί Τσερνούσκι στην πρώην έπαυλή του. Η συλλογή του, περίπου 15.000 αντικείμενα, κυρίως κινεζικά και ιαπωνικά, περιλαμβάνει έναν χάλκινο Βούδα του 18ου αιώνα από το Μεγκούρο και αρχαϊκά κινεζικά χάλκινα.

Το Μουσείο του Κε Μπρανλί – Ζακ Σιράκ είναι ανθρωπολογικό μουσείο κοντά στον Πύργο του Άιφελ, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ, που άνοιξε το 2006. Η συλλογή του καλύπτει την τέχνη και τον υλικό πολιτισμό της Αφρικής, της Ασίας, της Ωκεανίας και της Αμερικής, που εκτίθενται κατά μήκος μιας καμπύλης ράμπας και σε ένα κτίριο προς τον κήπο. Ένας φυτεμένος τοίχος καλύπτει μέρος της πρόσοψής του προς τον δρόμο.

Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού καταλαμβάνει την ανατολική πτέρυγα του Παλέ ντε Τοκιό, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Άνοιξε το 1961 και ξανά το 2019 μετά από ανακαίνιση, και φιλοξενεί περίπου 15.000 έργα τέχνης του 20ού και 21ου αιώνα, μεταξύ των οποίων πίνακες των Πικάσο, Ματίς, Μπρακ και Λεζέ.

Το Παλέ ντε Τοκιό είναι κτίριο στη λεωφόρο Προέδρου Ουίλσον, χτισμένο για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Η δυτική πτέρυγά του φιλοξενεί από το 2002 ένα κέντρο σύγχρονης τέχνης, με περιοδικές εκθέσεις σε μεγάλες αίθουσες βιομηχανικού ύφους. Η ανατολική πτέρυγα στεγάζει το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της πόλης.

Η Πόλη της Οικονομίας, γνωστή ως Citéco, είναι μουσείο για την οικονομία, που στεγάζεται στο Οτέλ Γκαγιάρ, ένα νεογοτθικό μέγαρο χτισμένο για τον τραπεζίτη Εμίλ Γκαγιάρ σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζιλ Φεβριέ. Άνοιξε στο κοινό τον Ιούνιο του 2019, με διαδραστικά εκθέματα για οικονομικές έννοιες και την ιστορία της οικονομίας.

Το Παλέ Γκαλιερά είναι μέγαρο σε ρυθμό ιταλικής Αναγέννησης, χτισμένο μεταξύ 1879 και 1894 από τον αρχιτέκτονα Λεόν Ζινέν με χρηματοδότηση της δούκισσας της Γκαλιέρα. Είναι το μουσείο μόδας της πόλης του Παρισιού και διαθέτει περίπου 70.000 ενδύματα και αξεσουάρ από τον 18ο αιώνα έως σήμερα, που παρουσιάζονται σε εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις και όχι σε μόνιμη έκθεση.