Εξερευνήστε: Παρίσι

Η Σακρέ-Κερ είναι καθολική βασιλική στον λόφο της Μονμάρτης, χτισμένη μεταξύ 1875 και 1914 σε ρωμανο-βυζαντινό ρυθμό από τραβερτίνη, που λευκαίνει με τη βροχή. Στον τρούλο της μπορεί κανείς να ανέβει για θέα στο Παρίσι, και στο εσωτερικό υπάρχει ένα μεγάλο ψηφιδωτό του Χριστού πάνω από το ιερό.

Το Dalí Paris, πρώην Espace Dalí, είναι μουσείο κοντά στην πλατεία Τερτρ στη Μονμάρτη, αφιερωμένο στον Σαλβαδόρ Νταλί. Άνοιξε το 1991 και εκθέτει περίπου 300 γλυπτά, χαρακτικά και λιθογραφίες βασισμένα στο σουρεαλιστικό έργο του Νταλί, από τη συλλογή Dalí Universe.

Μουσείο σε ένα σύνολο σπιτιών του 17ου αιώνα στη Μονμάρτη, ανάμεσά τους η Μεζόν ντι Μπελ Ερ, όπου έζησε ο ηθοποιός Ροζιμόν από το 1680. Ο Ρενουάρ ζωγράφισε εδώ το 1876, και η Σιζάν Βαλαντόν και ο γιος της Μορίς Ουτριγιό έζησαν και εργάστηκαν αργότερα στον χώρο. Άνοιξε το 1960 και παρουσιάζει πίνακες, φωτογραφίες και αφίσες για την ιστορία της συνοικίας, σε έναν κήπο που ξαναφυτεύτηκε σύμφωνα με τους πίνακες του Ρενουάρ.

Το Μουσείο Ζακμάρ-Αντρέ στεγάζεται σε ένα μέγαρο χτισμένο το 1869-1875 για τον τραπεζίτη Εντουάρ Αντρέ στη λεωφόρο Οσμάν. Εκείνος και η σύζυγός του, η ζωγράφος Νελί Ζακμάρ, το γέμισαν με τέχνη της ιταλικής Αναγέννησης και γαλλική τέχνη του 18ου αιώνα, την οποία εκείνη κληροδότησε στο Ινστιτούτο της Γαλλίας. Άνοιξε ως μουσείο το 1913 και διατηρεί τις αρχικές επιπλωμένες αίθουσές του.

Το Μουσείο Τσερνούσκι είναι μουσείο ασιατικής τέχνης στη λεωφόρο Βελάσκεθ, κοντά στο Πάρκο Μονσό, που ίδρυσε το 1898 ο τραπεζίτης και συλλέκτης Ανρί Τσερνούσκι στην πρώην έπαυλή του. Η συλλογή του, περίπου 15.000 αντικείμενα, κυρίως κινεζικά και ιαπωνικά, περιλαμβάνει έναν χάλκινο Βούδα του 18ου αιώνα από το Μεγκούρο και αρχαϊκά κινεζικά χάλκινα.

Το Μουσείο του Κε Μπρανλί – Ζακ Σιράκ είναι ανθρωπολογικό μουσείο κοντά στον Πύργο του Άιφελ, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ, που άνοιξε το 2006. Η συλλογή του καλύπτει την τέχνη και τον υλικό πολιτισμό της Αφρικής, της Ασίας, της Ωκεανίας και της Αμερικής, που εκτίθενται κατά μήκος μιας καμπύλης ράμπας και σε ένα κτίριο προς τον κήπο. Ένας φυτεμένος τοίχος καλύπτει μέρος της πρόσοψής του προς τον δρόμο.

Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού καταλαμβάνει την ανατολική πτέρυγα του Παλέ ντε Τοκιό, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Άνοιξε το 1961 και ξανά το 2019 μετά από ανακαίνιση, και φιλοξενεί περίπου 15.000 έργα τέχνης του 20ού και 21ου αιώνα, μεταξύ των οποίων πίνακες των Πικάσο, Ματίς, Μπρακ και Λεζέ.

Το Παλέ ντε Τοκιό είναι κτίριο στη λεωφόρο Προέδρου Ουίλσον, χτισμένο για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Η δυτική πτέρυγά του φιλοξενεί από το 2002 ένα κέντρο σύγχρονης τέχνης, με περιοδικές εκθέσεις σε μεγάλες αίθουσες βιομηχανικού ύφους. Η ανατολική πτέρυγα στεγάζει το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της πόλης.

Η Πόλη της Οικονομίας, γνωστή ως Citéco, είναι μουσείο για την οικονομία, που στεγάζεται στο Οτέλ Γκαγιάρ, ένα νεογοτθικό μέγαρο χτισμένο για τον τραπεζίτη Εμίλ Γκαγιάρ σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζιλ Φεβριέ. Άνοιξε στο κοινό τον Ιούνιο του 2019, με διαδραστικά εκθέματα για οικονομικές έννοιες και την ιστορία της οικονομίας.

Το Παλέ Γκαλιερά είναι μέγαρο σε ρυθμό ιταλικής Αναγέννησης, χτισμένο μεταξύ 1879 και 1894 από τον αρχιτέκτονα Λεόν Ζινέν με χρηματοδότηση της δούκισσας της Γκαλιέρα. Είναι το μουσείο μόδας της πόλης του Παρισιού και διαθέτει περίπου 70.000 ενδύματα και αξεσουάρ από τον 18ο αιώνα έως σήμερα, που παρουσιάζονται σε εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις και όχι σε μόνιμη έκθεση.

Ο Πύργος του Άιφελ είναι σιδερένιος δικτυωτός πύργος 330 μέτρων στο Πεδίο του Άρεως, χτισμένος μεταξύ 1887 και 1889 από την εταιρεία του Γκυστάβ Άιφελ ως αψίδα εισόδου της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1889. Τρία επίπεδα είναι ανοιχτά για τους επισκέπτες, με ανελκυστήρα ή σκάλες, με εστιατόρια στους δύο πρώτους ορόφους και το αποκατεστημένο διαμέρισμα του Άιφελ στο ανώτερο επίπεδο.

Το Μουσείο Γκιμέ είναι μουσείο ασιατικής τέχνης στην πλατεία Ιένας, που ίδρυσε ο βιομήχανος Εμίλ Γκιμέ· άνοιξε πρώτα στη Λυών το 1879 και μεταφέρθηκε στο Παρίσι το 1889. Η συλλογή του καλύπτει την Καμπότζη, την Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, το Θιβέτ, την Ινδία και το Νεπάλ, με γλυπτική, κεραμικά και βουδιστική τέχνη από την αρχαιότητα έως τον Μεσαίωνα.

Το Ενυδρείο του Παρισιού στεγάζεται εν μέρει υπογείως στους Κήπους του Τροκαντερό, απέναντι από τον Πύργο του Άιφελ στην άλλη όχθη του Σηκουάνα. Φιλοξενεί περίπου 500 είδη σε περίπου σαράντα δεξαμενές, ανάμεσά τους καρχαρίες, μέδουσες και ψάρια κοραλλιογενών υφάλων. Το ενυδρείο λειτουργεί επίσης κινηματογράφο και προβάλλει ταινίες με το όνομα Cineaqua.

Η Αψίδα του Θριάμβου βρίσκεται στο κέντρο της πλατείας Σαρλ ντε Γκωλ, στο δυτικό άκρο των Ηλυσίων Πεδίων, και ανεγέρθηκε για να τιμήσει όσους πολέμησαν στους πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης και του Ναπολέοντα. Νίκες και ονόματα στρατηγών είναι χαραγμένα στις επιφάνειές της, και κάτω από τον θόλο της βρίσκεται ο Τάφος του Αγνώστου Στρατιώτη. Σκάλες οδηγούν σε μια ταράτσα στην κορυφή.

Η Πόλη της Αρχιτεκτονικής και της Κληρονομιάς είναι μουσείο αρχιτεκτονικής στο Μέγαρο Σαγιό. Ιδρύθηκε το 1879 από τον Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ και άνοιξε ξανά στη σημερινή του μορφή το 2007· εκθέτει γύψινα εκμαγεία γαλλικής μνημειακής γλυπτικής σε φυσικό μέγεθος, ανάμεσά τους πύλες καθεδρικών, μαζί με μακέτες γαλλικών κτιρίων από το 1850 και μετά.

Το εθνικό ναυτικό μουσείο της Γαλλίας, που ιδρύθηκε το 1827 και στεγάζεται από το 1937 στο Μέγαρο Σαγιό, με θέα στον Σηκουάνα. Η συλλογή του, που ξεκινά από μια δωρεά ομοιωμάτων πλοίων στον Λουδοβίκο ΙΕ΄ το 1748, καλύπτει τη ναυτική ιστορία, ομοιώματα πλοίων, όπλα και ναυτική τέχνη. Το μουσείο άνοιξε ξανά το 2023 μετά από ανακαίνιση.

Η Πόλη των Επιστημών και της Βιομηχανίας είναι μουσείο επιστημών στο Πάρκο της Βιλέτ, στο βορειοανατολικό Παρίσι, που άνοιξε το 1986 σε ένα μετασκευασμένο πρώην κτίριο αγοράς βοοειδών. Τα μόνιμα εκθέματά του καλύπτουν το διάστημα, το ανθρώπινο σώμα, την τεχνολογία και το περιβάλλον, και το συγκρότημα περιλαμβάνει πλανητάριο, ένα υποβρύχιο και τον κοντινό γεωδαιτικό κινηματογράφο Ζεόντ.

Το Σπίτι του Μπαλζάκ είναι σπίτι-μουσείο συγγραφέα στην οδό Ρενουάρ 47 στο Πασί, η μόνη σωζόμενη κατοικία του μυθιστοριογράφου Ονορέ ντε Μπαλζάκ. Νοίκιαζε το διαμέρισμα του ισογείου από το 1840 έως το 1847 με ψεύτικο όνομα, κρυμμένος από τους πιστωτές του, και έγραψε εκεί μεγάλο μέρος της «Ανθρώπινης Κωμωδίας». Η πόλη του Παρισιού απέκτησε το σπίτι το 1949.

Το Ζωολογικό Πάρκο του Παρισιού, γνωστό ως Ζωολογικός Κήπος της Βενσέν, το διαχειρίζεται το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας σε 14,5 εκτάρια του Δάσους της Βενσέν. Άνοιξε το 1934 και ομαδοποιεί τα ζώα κατά βιοζώνη και όχι κατά είδος, με ένα τροπικό θερμοκήπιο. Το σήμα κατατεθέν του είναι ένας τεχνητός βράχος 65 μέτρων, ορατός από όλο το πάρκο.

Το Μουσείο Μαρμοτάν Μονέ είναι μουσείο τέχνης στην άκρη του Δάσους της Βουλώνης, σε ένα πρώην κυνηγετικό περίπτερο που αγόρασε ο Ζιλ Μαρμοτάν το 1882 και κληροδοτήθηκε μαζί με τη συλλογή του γιου του Πωλ στην Ακαδημία Καλών Τεχνών το 1932. Άνοιξε το 1934 και φιλοξενεί περισσότερα από 300 ιμπρεσιονιστικά έργα, κυρίως του Μονέ, μετά από δωρεά του γιου του Μισέλ το 1966.