Εξερευνήστε: Παρίσι

Η Παναγία των Παρισίων είναι γοτθικός καθολικός καθεδρικός ναός στο νησί της Σιτέ, χτισμένος μεταξύ 1163 και 1345. Μια πυρκαγιά το 2019 κατέστρεψε τη στέγη και τον οβελίσκο του· ο καθεδρικός άνοιξε ξανά τον Δεκέμβριο του 2024 μετά την αποκατάσταση. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν τις αντηρίδες, τις ροζέτες, τις γλυπτές πύλες και το Μεγάλο Όργανο.

Η Σεντ-Σαπέλ είναι γοτθικό βασιλικό παρεκκλήσι του 13ου αιώνα μέσα στο πρώην Παλάτι της Σιτέ, στο νησί της Σιτέ. Το ανέθεσε ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ΄ για να στεγάσει κειμήλια των Παθών και είναι γνωστό για τα βιτρό του, που υψώνονται σχεδόν 15 μέτρα. Το παρεκκλήσι βρίσκεται σήμερα μέσα στο συγκρότημα του Δικαστικού Μεγάρου του Παρισιού.

Το Μουσείο Κονιάκ-Ζε είναι μουσείο διακοσμητικών τεχνών του 18ου αιώνα στο Οτέλ Ντονόν, ένα αναγεννησιακό μέγαρο στο Μαρέ. Η συλλογή, περίπου 1.200 αντικείμενα, που σχημάτισαν μεταξύ 1900 και 1925 οι ιδρυτές πολυκαταστημάτων Τεοντόρ-Ερνέστ Κονιάκ και Μαρί-Λουίζ Ζε, περιλαμβάνει πίνακες των Φραγκονάρ, Σαρντέν και Μπουσέ, μαζί με πορσελάνες και κοσμήματα.

Μουσείο της ιστορίας του Παρισιού, που άνοιξε το 1880 στο Οτέλ Καρναβαλέ του 16ου αιώνα και επεκτάθηκε το 1989 στο γειτονικό Οτέλ Λε Πελετιέ ντε Σεν-Φαρζό. Τα περίπου 625.000 αντικείμενά του παρουσιάζουν την πόλη από την προϊστορία, τον Διαφωτισμό και την Επανάσταση έως τον 20ό αιώνα, σε σαράντα αίθουσες μετά από ανακαίνιση του 2021.

Το Εθνικό Μουσείο Πικάσο-Παρίσι στεγάζεται στο Οτέλ Σαλέ, ένα μέγαρο του 17ου αιώνα στη συνοικία Μαρέ, και φιλοξενεί τη συλλογή του μουσείου που είναι αφιερωμένη στον Πάμπλο Πικάσο. Τα περίπου 5.000 έργα του περιλαμβάνουν πίνακες, γλυπτά, σχέδια, κεραμικά και χαρακτικά, μαζί με το προσωπικό αρχείο του καλλιτέχνη. Τα περισσότερα προήλθαν από την περιουσία του μετά τον θάνατό του το 1973.

Το Νομισματοκοπείο του Παρισιού είναι ο οργανισμός που παράγει τα νομίσματα της Γαλλίας, ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα και στεγάζεται από τη δεκαετία του 1770 σε ένα νεοκλασικό κτίριο στην προκυμαία Κοντί του αρχιτέκτονα Ζακ-Ντενί Αντουάν. Η παραγωγή νομισμάτων μεταφέρθηκε στο Πεσάκ το 1973, και το κτίριο του Παρισιού φιλοξενεί σήμερα μουσείο νομισματικών συλλογών.

Θέατρο-καμπαρέ στο Καρτιέ Λατέν, στη θέση μιας αίθουσας που χτίστηκε πρώτη φορά το 1803. Το σημερινό κτίριο, που ολοκληρώθηκε το 1889, έχει μεταλλικό σκελετό σχεδιασμένο από τον Γκυστάβ Άιφελ, χτισμένο την ίδια εποχή με τον πύργο του. Άνοιξε ξανά ως καμπαρέ το 1977 και χωρά 720 άτομα για βραδινές παραστάσεις με δείπνο, με επιθεωρήσεις και μπαλέτο.

Το Μπουρς ντε Κομέρς είναι κυκλικό κτίριο του 18ου αιώνα στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένο το 1763-1767 ως χρηματιστήριο σιτηρών, με τρούλο που ξαναχτίστηκε από χαλκό και γυαλί τον 19ο αιώνα. Από το 2021 στεγάζει τη Συλλογή Πινό σύγχρονης τέχνης, με αίθουσες γύρω από τη θολωτή ροτόντα, με μίσθωση 50 ετών από την πόλη.

Το Σπίτι του Βίκτωρος Ουγκώ είναι σπίτι-μουσείο συγγραφέα στην πλατεία των Βοσγίων, στο διαμέρισμα όπου έζησε ο Βίκτωρ Ουγκώ από το 1832 έως το 1848. Τα δωμάτιά του περιλαμβάνουν ένα σαλόνι σε κινεζικό ύφος που διακόσμησε ο ίδιος και μια τραπεζαρία σε μεσαιωνικό ύφος, που οδηγούν σε μια αναπαράσταση του υπνοδωματίου όπου πέθανε το 1885.

Το Μουσείο Τεχνών και Επαγγελμάτων είναι μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας στο 3ο διαμέρισμα, που ιδρύθηκε το 1794 και στεγάζεται εν μέρει στο πρώην πριοράτο του Σεν-Μαρτέν-ντε-Σαν. Η συλλογή του περιλαμβάνει το εκκρεμές του Φουκό, πρώιμα αεροσκάφη του Λουί Μπλεριό και του Κλεμάν Αντέρ και την αριθμομηχανή του Μπλεζ Πασκάλ.

Το Λούβρο είναι εθνικό μουσείο τέχνης στο πρώην Παλάτι του Λούβρου, στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Η συλλογή του εκτείνεται από την αρχαιότητα έως τα μέσα του 19ου αιώνα και περιλαμβάνει τη Μόνα Λίζα και την Αφροδίτη της Μήλου. Η γυάλινη πυραμίδα της εισόδου στην Αυλή του Ναπολέοντα προστέθηκε το 1989.

Ίδρυμα σύγχρονης τέχνης που ιδρύθηκε το 1984 από τον οίκο πολυτελείας Cartier. Το 2025 μεταφέρθηκε σε νέο κτίριο στην πλατεία Παλέ-Ρουαγιάλ, απέναντι από το Λούβρο, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ. Ο χώρος παρουσιάζει εναλλασσόμενες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης και διαθέτει συλλογή με περισσότερα από 1.500 έργα.

Πρώην βασιλικό παλάτι στην οδό Σεντ-Ονορέ, στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένο για τον καρδινάλιο Ρισελιέ μεταξύ 1633 και 1639 και αργότερα κατοικία των δουκών της Ορλεάνης. Το κτίριο στεγάζει σήμερα το Υπουργείο Πολιτισμού, το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Συνταγματικό Συμβούλιο· ο κήπος με τις στοές και οι αυλές του είναι ανοιχτά στο κοινό, το εσωτερικό όχι.

Η BnF Ρισελιέ είναι το ιστορικό κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας στην οδό Ρισελιέ 58, με εξειδικευμένα αναγνωστήρια για χειρόγραφα, χαρακτικά, νομίσματα και μουσική. Το ανακαινισμένο μουσείο της στην Πινακοθήκη Μαζαρέν εκθέτει περίπου 900 αντικείμενα από την αρχαιότητα έως σήμερα, ανάμεσά τους το Μεγάλο Καμέο της Γαλλίας.

Κινηματογράφος αρ ντεκό στις Μεγάλες Λεωφόρους, που άνοιξε τον Δεκέμβριο του 1932 από τους αρχιτέκτονες Ογκίστ Μπλισέν και Τζον Έμπερσον σε ύφος εμπνευσμένο από το Radio City Music Hall της Νέας Υόρκης. Η πρόσοψη και η κεντρική αίθουσά του, με περισσότερες από 2.700 θέσεις, κηρύχθηκαν ιστορικό μνημείο το 1981. Μια ξενάγηση, το Rex Studios, οδηγεί τους επισκέπτες πίσω από την οθόνη και στους τεχνικούς χώρους.

Η Μεγάλη Πινακοθήκη της Εξέλιξης είναι πινακοθήκη φυσικής ιστορίας στον Φυτικό Κήπο, μέσα σε μια αίθουσα με γυάλινη στέγη χτισμένη το 1889. Μια ανακαίνιση του 1994 τη μετέτρεψε σε έκθεση για την εξέλιξη και τη βιοποικιλότητα, με περίπου 9.500 βαλσαμωμένα δείγματα σε αρκετούς ορόφους, ανάμεσά τους ένα κοπάδι ζώων της αφρικανικής σαβάνας στο κεντρικό κλίτος.

Τέμενος στο 5ο διαμέρισμα του Παρισιού, που ολοκληρώθηκε το 1926 σε νεομαυριτανικό ρυθμό γύρω από μια αυλή με πρότυπο την Αλάμπρα της Γρανάδας. Το παλαιότερο τέμενος της ηπειρωτικής Γαλλίας περιλαμβάνει αίθουσες προσευχής, βιβλιοθήκη, κήπο, χαμάμ, κατάστημα δώρων και εστιατόριο.

Πινακοθήκη του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στον Φυτικό Κήπο, σε σχέδια του Σαρλ Ροό ντε Φλερί, που άνοιξε το 1841 ως το πρώτο κτίριο στη Γαλλία που χτίστηκε ειδικά ως μουσείο. Η έκθεσή της «Θησαυροί της Γης» παρουσιάζει περίπου 600 ορυκτά, πολύτιμους λίθους και γιγάντιους κρυστάλλους από μια ευρύτερη συλλογή περίπου 770.000 δειγμάτων.

Η εκκλησία του Αγίου Ρόκου είναι ενοριακή εκκλησία μπαρόκ και κλασικού ρυθμού στην οδό Σεντ-Ονορέ στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένη μεταξύ 1653 και 1740 και αφιερωμένη στον Άγιο Ρόκο. Το μακρύ κλίτος της περνά από αρκετά πλάγια παρεκκλήσια πριν φτάσει σε ένα οβάλ ιερό πίσω από την Αγία Τράπεζα. Η εκκλησία φιλοξενεί επίσης βραδινές συναυλίες με την ονομασία Les Nuits de Saint-Roch.

Μουσείο κέρινων ομοιωμάτων στις Μεγάλες Λεωφόρους, που ίδρυσε το 1882 ο δημοσιογράφος Αρτίρ Μεγιέρ και πήρε το όνομα του γελοιογράφου Αλφρέντ Γκρεβέν, του πρώτου καλλιτεχνικού του διευθυντή. Εκθέτει περίπου 450 κέρινα ομοιώματα ιστορικών και σύγχρονων προσωπικοτήτων και περιλαμβάνει το Παλάτι των Αντικατοπτρισμών, μια αίθουσα με καθρέφτες που κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900.