Εξερευνήστε: Παρίσι

Η Παναγία των Παρισίων είναι γοτθικός καθολικός καθεδρικός ναός στο νησί της Σιτέ, χτισμένος μεταξύ 1163 και 1345. Μια πυρκαγιά το 2019 κατέστρεψε τη στέγη και τον οβελίσκο του· ο καθεδρικός άνοιξε ξανά τον Δεκέμβριο του 2024 μετά την αποκατάσταση. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν τις αντηρίδες, τις ροζέτες, τις γλυπτές πύλες και το Μεγάλο Όργανο.

Η Κονσιερζερί είναι πρώην βασιλικό παλάτι και φυλακή στο νησί της Σιτέ, χτισμένη ως μέρος του μεσαιωνικού Παλατιού της Σιτέ δίπλα στη Σεντ-Σαπέλ. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση κρατούσε φυλακισμένους που περίμεναν τη δίκη τους, ανάμεσά τους τη Μαρία Αντουανέτα, πριν από την εκτέλεσή τους. Σώζονται δύο μεγάλες μεσαιωνικές αίθουσες, και το κτίριο είναι σήμερα εθνικό μνημείο.

Η Σεντ-Σαπέλ είναι γοτθικό βασιλικό παρεκκλήσι του 13ου αιώνα μέσα στο πρώην Παλάτι της Σιτέ, στο νησί της Σιτέ. Το ανέθεσε ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ΄ για να στεγάσει κειμήλια των Παθών και είναι γνωστό για τα βιτρό του, που υψώνονται σχεδόν 15 μέτρα. Το παρεκκλήσι βρίσκεται σήμερα μέσα στο συγκρότημα του Δικαστικού Μεγάρου του Παρισιού.

Το Μπουρς ντε Κομέρς είναι κυκλικό κτίριο του 18ου αιώνα στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένο το 1763-1767 ως χρηματιστήριο σιτηρών, με τρούλο που ξαναχτίστηκε από χαλκό και γυαλί τον 19ο αιώνα. Από το 2021 στεγάζει τη Συλλογή Πινό σύγχρονης τέχνης, με αίθουσες γύρω από τη θολωτή ροτόντα, με μίσθωση 50 ετών από την πόλη.

Το Πάνθεον υψώνεται στον λόφο της Αγίας Γενοβέφας στο Καρτιέ Λατέν, χτισμένο μεταξύ 1758 και 1790 σε σχέδια του Ζακ-Ζερμέν Σουφλό. Ανατέθηκε από τον Λουδοβίκο ΙΕ΄ ως εκκλησία για την προστάτιδα αγία του Παρισιού και μετατράπηκε σε κοσμικό μαυσωλείο κατά την Επανάσταση. Η κρύπτη του φιλοξενεί τους τάφους προσωπικοτήτων όπως ο Βολταίρος, ο Ρουσό και η Μαρί Κιουρί.

Το Λούβρο είναι εθνικό μουσείο τέχνης στο πρώην Παλάτι του Λούβρου, στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Η συλλογή του εκτείνεται από την αρχαιότητα έως τα μέσα του 19ου αιώνα και περιλαμβάνει τη Μόνα Λίζα και την Αφροδίτη της Μήλου. Η γυάλινη πυραμίδα της εισόδου στην Αυλή του Ναπολέοντα προστέθηκε το 1989.

Πρώην βασιλικό παλάτι στην οδό Σεντ-Ονορέ, στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένο για τον καρδινάλιο Ρισελιέ μεταξύ 1633 και 1639 και αργότερα κατοικία των δουκών της Ορλεάνης. Το κτίριο στεγάζει σήμερα το Υπουργείο Πολιτισμού, το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Συνταγματικό Συμβούλιο· ο κήπος με τις στοές και οι αυλές του είναι ανοιχτά στο κοινό, το εσωτερικό όχι.

Το Θηριοτροφείο του Φυτικού Κήπου είναι ζωολογικός κήπος μέσα στον βοτανικό Φυτικό Κήπο, που ιδρύθηκε το 1794 με ζώα από το βασιλικό θηριοτροφείο των Βερσαλλιών. Είναι ένας από τους παλαιότερους ζωολογικούς κήπους στον κόσμο και φιλοξενεί μικρά και μεσαίου μεγέθους θηλαστικά, πουλιά και ερπετά σε ιστορικούς περιφραγμένους χώρους και πτηνοτροφεία.

Δημόσιος κήπος 23 εκταρίων στο 6ο διαμέρισμα του Παρισιού, που διαμορφώθηκε από το 1612 για τη Μαρία των Μεδίκων γύρω από το Παλάτι του Λουξεμβούργου, σημερινή έδρα της Γαλλικής Γερουσίας. Γκαζόν, δεντροστοιχίες, μια οκταγωνική λίμνη με μικρά ιστιοφόρα και η Κρήνη των Μεδίκων του 1620 γεμίζουν τον χώρο.

Η Μεγάλη Πινακοθήκη της Εξέλιξης είναι πινακοθήκη φυσικής ιστορίας στον Φυτικό Κήπο, μέσα σε μια αίθουσα με γυάλινη στέγη χτισμένη το 1889. Μια ανακαίνιση του 1994 τη μετέτρεψε σε έκθεση για την εξέλιξη και τη βιοποικιλότητα, με περίπου 9.500 βαλσαμωμένα δείγματα σε αρκετούς ορόφους, ανάμεσά τους ένα κοπάδι ζώων της αφρικανικής σαβάνας στο κεντρικό κλίτος.

Τέμενος στο 5ο διαμέρισμα του Παρισιού, που ολοκληρώθηκε το 1926 σε νεομαυριτανικό ρυθμό γύρω από μια αυλή με πρότυπο την Αλάμπρα της Γρανάδας. Το παλαιότερο τέμενος της ηπειρωτικής Γαλλίας περιλαμβάνει αίθουσες προσευχής, βιβλιοθήκη, κήπο, χαμάμ, κατάστημα δώρων και εστιατόριο.

Μουσείο κέρινων ομοιωμάτων στις Μεγάλες Λεωφόρους, που ίδρυσε το 1882 ο δημοσιογράφος Αρτίρ Μεγιέρ και πήρε το όνομα του γελοιογράφου Αλφρέντ Γκρεβέν, του πρώτου καλλιτεχνικού του διευθυντή. Εκθέτει περίπου 450 κέρινα ομοιώματα ιστορικών και σύγχρονων προσωπικοτήτων και περιλαμβάνει το Παλάτι των Αντικατοπτρισμών, μια αίθουσα με καθρέφτες που κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900.

Δημόσιος κήπος ανάμεσα στο Λούβρο και την πλατεία Κονκόρντ, στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού, που διαμόρφωσε η Αικατερίνη των Μεδίκων το 1564 ως κήπο του Παλατιού του Κεραμεικού και άνοιξε στο κοινό το 1667. Αγάλματα, κρήνες και δύο οκταγωνικές λίμνες πλαισιώνουν τα γεωμετρικά δεντρόφυτα μονοπάτια του.

Το Μουσείο της Οραντζερί είναι πινακοθήκη στη δυτική γωνία του Κήπου του Κεραμεικού, σε ένα πρώην θερμοκήπιο εσπεριδοειδών χτισμένο το 1852 για να προστατεύει τις λεμονιές του κήπου. Φιλοξενεί οκτώ μεγάλες τοιχογραφίες με τα Νούφαρα του Κλοντ Μονέ, εγκατεστημένες σε δύο οβάλ αίθουσες, μαζί με έργα των Σεζάν, Ματίς, Μοντιλιάνι, Πικάσο, Ρενουάρ και Σουτίν.

Νεοκλασικό κτίριο στην πλατεία Κονκόρντ σε σχέδια του Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ, χτισμένο μεταξύ 1757 και 1774, αρχικά ως βασιλική αποθήκη επίπλων και, από το 1789, ως αρχηγείο του Γαλλικού Ναυτικού έως το 2015. Αποκαταστάθηκε και άνοιξε ξανά το 2021 και παρουσιάζει τα επιπλωμένα διαμερίσματα του 18ου αιώνα του βασιλικού φύλακά του, επίχρυσα ναυτικά σαλόνια και έργα από τη συλλογή Αλ Θάνι.

Καθολική ενοριακή εκκλησία στην πλατεία Μαντλέν, στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη σε μορφή ελληνικού ναού και περιβαλλόμενη από κορινθιακούς κίονες. Σχεδιάστηκε επί Λουδοβίκου ΙΕ΄, ανασχεδιάστηκε από τον Ναπολέοντα ως μνημείο για τους στρατούς του και ολοκληρώθηκε ως εκκλησία μόλις το 1842· φιλοξενεί τοιχογραφίες και γλυπτά Γάλλων καλλιτεχνών του 19ου αιώνα.

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.

Νεκροταφείο που άνοιξε το 1804 με εντολή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και διαμορφώθηκε από τον αρχιτέκτονα Αλεξάντρ-Τεοντόρ Μπρονιάρ σε 44 εκτάρια με διαμορφωμένα δεντρόφυτα μονοπάτια στο ανατολικό Παρίσι. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι είναι θαμμένοι εδώ, ανάμεσά τους ο Φρεντερίκ Σοπέν, ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ, ο Όσκαρ Ουάιλντ και ο Τζιμ Μόρισον, μαζί με ένα κολουμπάριο και ένα κρεματόριο που προστέθηκαν το 1894.

Αρχείο και μουσείο κινηματογράφου που ίδρυσαν το 1936 ο Ανρί Λανγκλουά και η Λότε Άισνερ, και στεγάζεται από το 2005 σε ένα κτίριο του Φρανκ Γκέρι στο Μπερσί, όπου παλαιότερα βρισκόταν το Αμερικανικό Κέντρο. Διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές εγγράφων και αντικειμένων σχετικών με τον κινηματογράφο στον κόσμο και λειτουργεί το Μουσείο Μελιές, για τον πρωτοπόρο σκηνοθέτη Ζορζ Μελιές.

Η Σακρέ-Κερ είναι καθολική βασιλική στον λόφο της Μονμάρτης, χτισμένη μεταξύ 1875 και 1914 σε ρωμανο-βυζαντινό ρυθμό από τραβερτίνη, που λευκαίνει με τη βροχή. Στον τρούλο της μπορεί κανείς να ανέβει για θέα στο Παρίσι, και στο εσωτερικό υπάρχει ένα μεγάλο ψηφιδωτό του Χριστού πάνω από το ιερό.