Εξερευνήστε: Ρώμη

Το Ανάκτορο του Κυρινάλιου στον λόφο Κυρινάλιο είναι η επίσημη κατοικία του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας. Ο πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ το ξεκίνησε το 1583 ως θερινή παπική κατοικία, και αργότερα στέγασε τους βασιλείς της Ιταλίας· μέρη του ανακτόρου, ανάμεσά τους οι αίθουσες τελετών και το Παυλίνειο Παρεκκλήσι, παρουσιάζονται σε ξεναγήσεις με κράτηση.

Η Φοντάνα ντι Τρέβι είναι μπαρόκ κρήνη του 18ου αιώνα χτισμένη στην πλευρά του Παλάτσο Πόλι, σχεδιασμένη από τον Νικόλα Σάλβι και ολοκληρωμένη από τον Τζουζέπε Πανίνι το 1762. Έχει ύψος 26 μέτρα και πλάτος 49 μέτρα, με τον Ωκεανό πάνω σε ένα κογχυλόσχημο άρμα που σέρνουν θαλάσσια άλογα και τρίτωνες· από το 2026 ο χώρος δίπλα στη λεκάνη έχει είσοδο με εισιτήριο.

Το Μουσείο της Ρώμης (Museo di Roma) καταλαμβάνει το Παλάτσο Μπράσκι, νεοκλασικό μέγαρο ανάμεσα στην Πιάτσα Ναβόνα και την Κόρσο Βιτόριο Εμανουέλε Β΄, χτισμένο από το 1790 από τον Κόζιμο Μορέλι για τον Λουίτζι Μπράσκι Ονέστι, ανιψιό του πάπα Πίου ΣΤ΄. Οι αίθουσές του εκθέτουν πίνακες, σχέδια, χαρακτικά, γλυπτά και έπιπλα για την ιστορία και την καθημερινή ζωή της Ρώμης από τον Μεσαίωνα έως τον 19ο αιώνα.

Η Πιάτσα Ναβόνα είναι μακρόστενη ωοειδής πλατεία που διατηρεί το περίγραμμα του Σταδίου του Δομιτιανού, χτισμένου τον 1ο αιώνα μ.Χ. Η μπαρόκ μορφή της χρονολογείται από τον 17ο αιώνα: η Κρήνη των Τεσσάρων Ποταμών του Μπερνίνι στέκει στο κέντρο, με μια κρήνη σε κάθε άκρη, και η εκκλησία Σαντ' Ανιέζε ιν Αγκόνε του Μπορομίνι τη βλέπει από τη δυτική πλευρά.

Το Μουσείο Λεονάρντο ντα Βίντσι καταλαμβάνει αίθουσες του αναγεννησιακού Παλάτσο ντέλα Καντσελερία, δίπλα στο Κάμπο ντε' Φιόρι. Εκθέτει μεγάλα ξύλινα μοντέλα μηχανών ανακατασκευασμένων από τα σημειωματάρια του Λεονάρντο, αρκετά από τα οποία μπορούν να χειριστούν οι επισκέπτες, μαζί με ολογράμματα και θεματικές προθήκες· το υπόγειο αποκαλύπτει τον τάφο του Αύλου Ίρτιου, που πέθανε το 43 π.Χ.

Ο Χρυσός Οίκος (Domus Aurea) είναι το ανακτορικό συγκρότημα που έχτισε ο αυτοκράτορας Νέρων στον λόφο Όππιο μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 64 μ.Χ. Οι σωζόμενες αίθουσές του είναι θαμμένες κάτω από τα μεταγενέστερα Λουτρά του Τραϊανού, και οι επισκέπτες κατεβαίνουν υπογείως μέσα από διαδρόμους με τοιχογραφίες στην τρουλαία Οκταγωνική Αίθουσα. Η επανανακάλυψή τους τον 15ο αιώνα ενέπνευσε τη γκροτέσκα διακόσμηση των ζωγράφων της Αναγέννησης.

Η Σαντ' Ανιέζε ιν Αγκόνε είναι μπαρόκ εκκλησία στην Πιάτσα Ναβόνα, που ξεκίνησε το 1652 στο σημείο όπου, κατά την παράδοση, μαρτύρησε η Αγία Αγνή στο αρχαίο Στάδιο του Δομιτιανού. Την ξεκίνησαν ο Τζιρόλαμο και ο Κάρλο Ραϊνάλντι και τη συνέχισε ο Φραντσέσκο Μπορομίνι, που σχεδίασε την κοίλη πρόσοψη· έχει τρούλο ανάμεσα σε δύο καμπαναριά και μια κρύπτη που παρουσιάζεται σε ξεναγήσεις.

Οι Ρωμαϊκές Οικίες του Κέλιου (Case Romane del Celio) είναι ρωμαϊκά σπίτια κάτω από τη Βασιλική των Αγίων Ιωάννη και Παύλου στον λόφο Καίλιο, ανοιχτά στους επισκέπτες από το 2002. Χτίστηκαν ως δύο πολυκατοικίες με καταστήματα τον 2ο και 3ο αιώνα και αργότερα ενώθηκαν σε μία οικία· περιλαμβάνουν περισσότερα από 20 δωμάτια, 13 από αυτά με τοιχογραφίες, και ένα μικρό αρχαιολογικό εκθετήριο.

Το Παλάτσο Αλτέμπς είναι μέγαρο του 15ου αιώνα βόρεια της Πιάτσα Ναβόνα, που ξεκίνησε για τον Τζιρόλαμο Ριάριο και αγοράστηκε το 1568 από τον καρδινάλιο Μάρκο Σίτικο Αλτέμπς. Από το 1997 είναι παράρτημα του Εθνικού Ρωμαϊκού Μουσείου και παρουσιάζει αρχαία γλυπτική από συλλογές ευγενών όπως οι Μπονκομπάνι Λουντοβίζι και Ματέι, ένα αιγυπτιακό τμήμα και αίθουσες με τοιχογραφίες.

Το Παλάτσο Μπαρμπερίνι είναι μπαρόκ μέγαρο που ξεκίνησε το 1625 για την οικογένεια του πάπα Ουρβανού Η΄, σε σχέδια του Κάρλο Μαντέρνο, και συνεχίστηκε από τον Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι και τον Φραντσέσκο Μπορομίνι. Στεγάζει μέρος των Εθνικών Πινακοθηκών Αρχαίας Τέχνης, με τη Φορναρίνα του Ραφαήλ και την Ιουδήθ που αποκεφαλίζει τον Ολοφέρνη του Καραβάτζο, και μια μεγάλη αίθουσα με τοιχογραφία οροφής του Πιέτρο ντα Κορτόνα.

Η Κρύπτη των Καπουτσίνων βρίσκεται κάτω από την εκκλησία Σάντα Μαρία ντέλα Κοντσεσιόνε ντέι Καπουτσίνι στη Βία Βένετο. Κατά μήκος ενός διαδρόμου περίπου 30 μέτρων, έξι μικρά παρεκκλήσια διακοσμούνται με τα οστά περίπου 3.700 ανθρώπων, κυρίως Καπουτσίνων μοναχών, διατεταγμένα σε τόξα, ροζέτες και πολυελαίους. Η επίσκεψη ξεκινά από το μουσείο τέχνης και ιστορίας των μοναχών.

Η Σάντα Μαρία Ματζόρε είναι μία από τις τέσσερις παπικές βασιλικές της Ρώμης και η μεγαλύτερη εκκλησία της πόλης αφιερωμένη στην Παναγία, χτισμένη επί του πάπα Σίξτου Γ΄ τον 5ο αιώνα. Ο κεντρικός κλίτος και η θριαμβική αψίδα της διατηρούν ψηφιδωτά του 5ου αιώνα, το καμπαναριό του 14ου αιώνα υψώνεται περίπου 75 μ., και ο πάπας Φραγκίσκος τάφηκε σε ένα πλευρικό κλίτος το 2025.

Τα Ισπανικά Σκαλιά είναι μια σκάλα 135 σκαλοπατιών, χτισμένη τη δεκαετία του 1720 σε σχέδια του Φραντσέσκο ντε Σάνκτις, που ανεβαίνει από την Πιάτσα ντι Σπάνια στην εκκλησία Τρινιτά ντέι Μόντι. Στους πρόποδές τους βρίσκεται η Φοντάνα ντέλα Μπαρκάτσα, μια κρήνη σε σχήμα βάρκας του 1627–1629· από το 2019 δημοτικός κανονισμός απαγορεύει το κάθισμα στα σκαλιά.

Τα Λουτρά του Καρακάλλα είναι τα ερείπια ενός δημόσιου λουτρικού συγκροτήματος που χτίστηκε μεταξύ 212 και 216 μ.Χ. επί των αυτοκρατόρων Σεπτίμιου Σεβήρου και Καρακάλλα και χρησιμοποιήθηκε ως τη δεκαετία του 530. Οι επισκέπτες περπατούν ανάμεσα στους ψηλούς πλινθόκτιστους τοίχους του καλδάριου, των γυμναστηρίων και των αιθουσών λουτρού, βλέπουν τμήματα ψηφιδωτών δαπέδων και τις τοιχογραφίες μιας παλαιότερης ρωμαϊκής οικίας, της Domus της Βίνια Γκουίντι.

Το Μουσείο της Ara Pacis είναι ένα περίπτερο από γυαλί και τραβερτίνη του Ρίτσαρντ Μάιερ, που άνοιξε το 2006 δίπλα στο Μαυσωλείο του Αυγούστου στην όχθη του Τίβερη. Στεγάζει την Ara Pacis Augustae, τον μαρμάρινο βωμό της Αυγούστειας Ειρήνης που αφιερώθηκε το 9 π.Χ., του οποίου τα ανάγλυφα απεικονίζουν την αυτοκρατορική οικογένεια σε πομπή, και φιλοξενεί επίσης περιοδικές εκθέσεις.

Το Καστέλ Σαντ' Άντζελο χτίστηκε στην όχθη του Τίβερη τη δεκαετία του 130 ως μαυσωλείο του αυτοκράτορα Αδριανού και της οικογένειάς του. Οι πάπες το μετέτρεψαν αργότερα σε φρούριο, συνδεδεμένο με το Βατικανό μέσω του υπερυψωμένου Passetto di Borgo, και διαμόρφωσαν στο εσωτερικό του παπικά διαμερίσματα. Σήμερα είναι εθνικό μουσείο, με αίθουσες, επάλξεις και ένα άνδηρο κάτω από το χάλκινο άγαλμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.

Το Ανάκτορο του Λατερανού στέκει δίπλα στην Αρχιβασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού και ήταν η κύρια κατοικία των παπών για περίπου χίλια χρόνια, ώσπου μετακόμισαν στο Βατικανό. Το σημερινό κτίριο σχεδιάστηκε από τον Ντομένικο Φοντάνα τη δεκαετία του 1580· οι επισκέπτες βλέπουν το παπικό διαμέρισμα και μια σειρά αιθουσών με τοιχογραφίες, ανάμεσά τους την Αίθουσα του Κωνσταντίνου και την Αίθουσα των Αποστόλων.

Η Πιάτσα ντελ Πόπολο είναι μεγάλη ωοειδής πλατεία ακριβώς μέσα από την Πόρτα ντελ Πόπολο, τη βόρεια πύλη των Αυρηλιανών Τειχών της Ρώμης από όπου η Via Flaminia έμπαινε στην πόλη. Ο Τζουζέπε Βαλαντιέ της έδωσε τη σημερινή της μορφή το 1811–1822· ένας αιγυπτιακός οβελίσκος στέκει στο κέντρο, και οι δίδυμες εκκλησίες Σάντα Μαρία ντέι Μιράκολι και Σάντα Μαρία ιν Μοντεσάντο τη βλέπουν από τα νότια.

Το Μουσείο Λεονάρντο ντα Βίντσι είναι ιδιωτική έκθεση στις υπόγειες θολωτές αίθουσες της Βασιλικής της Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο, στην Πιάτσα ντελ Πόπολο. Παρουσιάζει τη ζωή, τις εφευρέσεις, τα ανατομικά σχέδια και τις επιστημονικές μελέτες του Λεονάρντο μέσα από μοντέλα και αναπαραγωγές αντί για πρωτότυπα έργα, και περιλαμβάνει μια πτήση εικονικής πραγματικότητας με την ιπτάμενη μηχανή του.

Η Αρχιβασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού είναι ο καθεδρικός ναός της επισκοπής της Ρώμης και η έδρα του πάπα ως επισκόπου της. Ιδρύθηκε το 324 και είναι η παλαιότερη από τις τέσσερις μεγάλες παπικές βασιλικές της Ρώμης· ο Φραντσέσκο Μπορομίνι ανακαίνισε το εσωτερικό τη δεκαετία του 1640, και ο Αλεσάντρο Γκαλιλέι ολοκλήρωσε την κύρια πρόσοψη με τα κολοσσιαία αγάλματα το 1735. Δίπλα της βρίσκονται ένα περίστυλο και ένα βαπτιστήριο.