Εξερευνήστε: Ρώμη

Ο Χρυσός Οίκος (Domus Aurea) είναι το ανακτορικό συγκρότημα που έχτισε ο αυτοκράτορας Νέρων στον λόφο Όππιο μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 64 μ.Χ. Οι σωζόμενες αίθουσές του είναι θαμμένες κάτω από τα μεταγενέστερα Λουτρά του Τραϊανού, και οι επισκέπτες κατεβαίνουν υπογείως μέσα από διαδρόμους με τοιχογραφίες στην τρουλαία Οκταγωνική Αίθουσα. Η επανανακάλυψή τους τον 15ο αιώνα ενέπνευσε τη γκροτέσκα διακόσμηση των ζωγράφων της Αναγέννησης.

Η Σαντ' Ανιέζε ιν Αγκόνε είναι μπαρόκ εκκλησία στην Πιάτσα Ναβόνα, που ξεκίνησε το 1652 στο σημείο όπου, κατά την παράδοση, μαρτύρησε η Αγία Αγνή στο αρχαίο Στάδιο του Δομιτιανού. Την ξεκίνησαν ο Τζιρόλαμο και ο Κάρλο Ραϊνάλντι και τη συνέχισε ο Φραντσέσκο Μπορομίνι, που σχεδίασε την κοίλη πρόσοψη· έχει τρούλο ανάμεσα σε δύο καμπαναριά και μια κρύπτη που παρουσιάζεται σε ξεναγήσεις.

Οι Ρωμαϊκές Οικίες του Κέλιου (Case Romane del Celio) είναι ρωμαϊκά σπίτια κάτω από τη Βασιλική των Αγίων Ιωάννη και Παύλου στον λόφο Καίλιο, ανοιχτά στους επισκέπτες από το 2002. Χτίστηκαν ως δύο πολυκατοικίες με καταστήματα τον 2ο και 3ο αιώνα και αργότερα ενώθηκαν σε μία οικία· περιλαμβάνουν περισσότερα από 20 δωμάτια, 13 από αυτά με τοιχογραφίες, και ένα μικρό αρχαιολογικό εκθετήριο.

Το Παλάτσο Αλτέμπς είναι μέγαρο του 15ου αιώνα βόρεια της Πιάτσα Ναβόνα, που ξεκίνησε για τον Τζιρόλαμο Ριάριο και αγοράστηκε το 1568 από τον καρδινάλιο Μάρκο Σίτικο Αλτέμπς. Από το 1997 είναι παράρτημα του Εθνικού Ρωμαϊκού Μουσείου και παρουσιάζει αρχαία γλυπτική από συλλογές ευγενών όπως οι Μπονκομπάνι Λουντοβίζι και Ματέι, ένα αιγυπτιακό τμήμα και αίθουσες με τοιχογραφίες.

Το Παλάτσο Μπαρμπερίνι είναι μπαρόκ μέγαρο που ξεκίνησε το 1625 για την οικογένεια του πάπα Ουρβανού Η΄, σε σχέδια του Κάρλο Μαντέρνο, και συνεχίστηκε από τον Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι και τον Φραντσέσκο Μπορομίνι. Στεγάζει μέρος των Εθνικών Πινακοθηκών Αρχαίας Τέχνης, με τη Φορναρίνα του Ραφαήλ και την Ιουδήθ που αποκεφαλίζει τον Ολοφέρνη του Καραβάτζο, και μια μεγάλη αίθουσα με τοιχογραφία οροφής του Πιέτρο ντα Κορτόνα.

Η Κρύπτη των Καπουτσίνων βρίσκεται κάτω από την εκκλησία Σάντα Μαρία ντέλα Κοντσεσιόνε ντέι Καπουτσίνι στη Βία Βένετο. Κατά μήκος ενός διαδρόμου περίπου 30 μέτρων, έξι μικρά παρεκκλήσια διακοσμούνται με τα οστά περίπου 3.700 ανθρώπων, κυρίως Καπουτσίνων μοναχών, διατεταγμένα σε τόξα, ροζέτες και πολυελαίους. Η επίσκεψη ξεκινά από το μουσείο τέχνης και ιστορίας των μοναχών.

Τα Λουτρά του Καρακάλλα είναι τα ερείπια ενός δημόσιου λουτρικού συγκροτήματος που χτίστηκε μεταξύ 212 και 216 μ.Χ. επί των αυτοκρατόρων Σεπτίμιου Σεβήρου και Καρακάλλα και χρησιμοποιήθηκε ως τη δεκαετία του 530. Οι επισκέπτες περπατούν ανάμεσα στους ψηλούς πλινθόκτιστους τοίχους του καλδάριου, των γυμναστηρίων και των αιθουσών λουτρού, βλέπουν τμήματα ψηφιδωτών δαπέδων και τις τοιχογραφίες μιας παλαιότερης ρωμαϊκής οικίας, της Domus της Βίνια Γκουίντι.

Το Μουσείο της Ara Pacis είναι ένα περίπτερο από γυαλί και τραβερτίνη του Ρίτσαρντ Μάιερ, που άνοιξε το 2006 δίπλα στο Μαυσωλείο του Αυγούστου στην όχθη του Τίβερη. Στεγάζει την Ara Pacis Augustae, τον μαρμάρινο βωμό της Αυγούστειας Ειρήνης που αφιερώθηκε το 9 π.Χ., του οποίου τα ανάγλυφα απεικονίζουν την αυτοκρατορική οικογένεια σε πομπή, και φιλοξενεί επίσης περιοδικές εκθέσεις.

Το Καστέλ Σαντ' Άντζελο χτίστηκε στην όχθη του Τίβερη τη δεκαετία του 130 ως μαυσωλείο του αυτοκράτορα Αδριανού και της οικογένειάς του. Οι πάπες το μετέτρεψαν αργότερα σε φρούριο, συνδεδεμένο με το Βατικανό μέσω του υπερυψωμένου Passetto di Borgo, και διαμόρφωσαν στο εσωτερικό του παπικά διαμερίσματα. Σήμερα είναι εθνικό μουσείο, με αίθουσες, επάλξεις και ένα άνδηρο κάτω από το χάλκινο άγαλμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.

Το Ανάκτορο του Λατερανού στέκει δίπλα στην Αρχιβασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού και ήταν η κύρια κατοικία των παπών για περίπου χίλια χρόνια, ώσπου μετακόμισαν στο Βατικανό. Το σημερινό κτίριο σχεδιάστηκε από τον Ντομένικο Φοντάνα τη δεκαετία του 1580· οι επισκέπτες βλέπουν το παπικό διαμέρισμα και μια σειρά αιθουσών με τοιχογραφίες, ανάμεσά τους την Αίθουσα του Κωνσταντίνου και την Αίθουσα των Αποστόλων.

Το Μουσείο Λεονάρντο ντα Βίντσι είναι ιδιωτική έκθεση στις υπόγειες θολωτές αίθουσες της Βασιλικής της Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο, στην Πιάτσα ντελ Πόπολο. Παρουσιάζει τη ζωή, τις εφευρέσεις, τα ανατομικά σχέδια και τις επιστημονικές μελέτες του Λεονάρντο μέσα από μοντέλα και αναπαραγωγές αντί για πρωτότυπα έργα, και περιλαμβάνει μια πτήση εικονικής πραγματικότητας με την ιπτάμενη μηχανή του.

Η Αρχιβασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού είναι ο καθεδρικός ναός της επισκοπής της Ρώμης και η έδρα του πάπα ως επισκόπου της. Ιδρύθηκε το 324 και είναι η παλαιότερη από τις τέσσερις μεγάλες παπικές βασιλικές της Ρώμης· ο Φραντσέσκο Μπορομίνι ανακαίνισε το εσωτερικό τη δεκαετία του 1640, και ο Αλεσάντρο Γκαλιλέι ολοκλήρωσε την κύρια πρόσοψη με τα κολοσσιαία αγάλματα το 1735. Δίπλα της βρίσκονται ένα περίστυλο και ένα βαπτιστήριο.

Η Πινακοθήκη Μποργκέζε είναι μουσείο τέχνης στη Βίλα Μποργκέζε Πιντσιάνα, μια έπαυλη που έχτισε ο Φλαμίνιο Πόντσιο στις αρχές του 17ου αιώνα για τον καρδινάλιο Σιπιόνε Μποργκέζε. Παρουσιάζει τη συλλογή του στις αρχικές του αίθουσες, με γλυπτά του Μπερνίνι όπως ο Απόλλων και η Δάφνη και ο Δαβίδ, την ξαπλωμένη Παολίνα Μποργκέζε του Κανόβα και πίνακες του Καραβάτζο, του Ραφαήλ και του Τιτσιάνο.

Η Βασιλική του Αγίου Πέτρου στην Πόλη του Βατικανού χτίστηκε μεταξύ 1506 και 1626 πάνω από τον παραδοσιακό τόπο ταφής του Αποστόλου Πέτρου. Ο Μπραμάντε, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Κάρλο Μαντέρνο διαμόρφωσαν το σχέδιο· ο τρούλος του Μιχαήλ Άγγελου υψώνεται πάνω από την παπική Αγία Τράπεζα και το χάλκινο κιβώριο του Μπερνίνι, ο οποίος πλαισίωσε επίσης την πλατεία με τις κιονοστοιχίες της. Η Πιετά του Μιχαήλ Άγγελου βρίσκεται στο πρώτο παρεκκλήσι στα δεξιά.

Το Βιοπάρκο της Ρώμης είναι ζωολογικός κήπος 17 εκταρίων σε μέρος του πρώην κτήματος της Βίλα Μποργκέζε. Άνοιξε το 1911 ως ζωολογικός κήπος της πόλης, σχεδιασμένος από τον Καρλ Χάγκενμπεκ με τάφρους αντί για κάγκελα, και φιλοξενεί περίπου 1.100 ζώα από περισσότερα από 200 είδη, ανάμεσά τους ασιατικά λιοντάρια, καμηλοπαρδάλεις και χιμπαντζήδες.

Τα Μουσεία του Βατικανού στην Πόλη του Βατικανού φιλοξενούν τις συλλογές τέχνης των παπών, που ξεκίνησε ο πάπας Ιούλιος Β΄ στις αρχές του 16ου αιώνα. Η διαδρομή οδηγεί μέσα από τα κλασικά γλυπτά του Μουσείου Πίο-Κλεμεντίνο, τη Στοά των Χαρτών και τις Αίθουσες του Ραφαήλ ως την Καπέλα Σιξτίνα, της οποίας την οροφή και τη Δευτέρα Παρουσία ζωγράφισε ο Μιχαήλ Άγγελος. Περίπου 20.000 από τα περίπου 70.000 έργα εκτίθενται.

Το Εθνικό Ετρουσκικό Μουσείο καταλαμβάνει τη Βίλα Τζούλια, την αναγεννησιακή έπαυλη που χτίστηκε για τον πάπα Ιούλιο Γ΄ το 1551–1553. Η συλλογή του είναι αφιερωμένη στους Ετρούσκους και τους Φαλίσκους της αρχαίας κεντρικής Ιταλίας και περιλαμβάνει τη Σαρκοφάγο των Συζύγων από τερακότα από το Τσερβέτερι και τον Απόλλωνα των Βηίων, που εκτίθενται σε αίθουσες γύρω από τις αυλές και το νυμφαίο της βίλας.

Η Βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών είναι μία από τις τέσσερις μεγάλες παπικές βασιλικές της Ρώμης, που ιδρύθηκε επί Κωνσταντίνου πάνω από τον παραδοσιακό τάφο του Αποστόλου Παύλου στη Via Ostiense. Μετά από πυρκαγιά το 1823 ξαναχτίστηκε με βάση την παλιά κάτοψη· στο εσωτερικό υπάρχουν το κιβώριο του Αρνόλφο ντι Κάμπιο του 1285 και μια ζωφόρος με ψηφιδωτά πορτρέτα των παπών.

Οι Κατακόμβες της Δομιτίλλας στη Βία ντέλε Σέτε Κιέζε αναπτύχθηκαν από χώρους ταφής του 2ου αιώνα σε γη της οικογένειας της Φλαβίας Δομιτίλλας σε περίπου 17 χιλιόμετρα στοών σε διάφορα επίπεδα. Οι ξεναγήσεις ξεκινούν από την ημιυπόγεια Βασιλική των Αγίων Νηρέα και Αχιλλέα και συνεχίζουν δίπλα σε τάφους διακοσμημένους με τοιχογραφίες.

Οι Κατακόμβες του Καλλίστου στην Αππία Οδό ήταν το επίσημο νεκροταφείο της Εκκλησίας της Ρώμης τον 3ο αιώνα, και περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι θάφτηκαν εδώ, ανάμεσά τους δεκαέξι πάπες. Ξεναγήσεις περίπου 40 λεπτών οδηγούν μέσα από τις στοές στην Κρύπτη των Παπών και την κρύπτη της Αγίας Καικιλίας.