Εξερευνήστε: Ρώμη

Η Στήλη του Τραϊανού είναι μαρμάρινη στήλη που ολοκληρώθηκε το 113 μ.Χ. για τη νίκη του αυτοκράτορα Τραϊανού στους Δακικούς Πολέμους, ύψους περίπου 35 μέτρων μαζί με το βάθρο της. Μια σκαλιστή ζωφόρος μήκους περίπου 190 μέτρων τυλίγεται 23 φορές γύρω από τον κορμό, και ένα χάλκινο άγαλμα του Αποστόλου Πέτρου στέκει στην κορυφή από το 1587. Υψώνεται στην Αγορά του Τραϊανού και φαίνεται από τους γύρω δρόμους.

Η Εκκλησία του Τζεζού στην Πιάτσα ντελ Τζεζού είναι η μητρική εκκλησία του τάγματος των Ιησουιτών, που ξεκίνησε το 1568 σε σχέδια του Βινιόλα, με πρόσοψη του Τζάκομο ντέλα Πόρτα, και καθαγιάστηκε το 1584. Ο φαρδύς μονόχωρος κλίτος της και η τοιχογραφία οροφής του Τζοβάνι Μπατίστα Γκαούλι, ο Θρίαμβος του Ονόματος του Ιησού, έγιναν πρότυπο για τις εκκλησίες των Ιησουιτών· φιλοξενεί τον τάφο του Αγίου Ιγνατίου Λογιόλα.

Ο Σαντ' Ινιάτσιο είναι η ιησουιτική εκκλησία του Αγίου Ιγνατίου Λογιόλα στο Κάμπο Μάρτσιο, χτισμένη μεταξύ 1626 και 1650 ως εκκλησία του Ρωμαϊκού Κολεγίου. Η οροφή του κεντρικού κλίτους, ζωγραφισμένη από τον Αντρέα Πότσο γύρω στο 1685, απεικονίζει την υποδοχή του αγίου στον ουρανό σε απότομη ψευδαισθητική προοπτική, και ένας επίπεδος ζωγραφιστός καμβάς του Πότσο πάνω από τη διασταύρωση μιμείται τρούλο.

Η Αψίδα του Κωνσταντίνου είναι θριαμβική αψίδα ανάμεσα στο Κολοσσαίο και τον Παλατίνο λόφο, αφιερωμένη το 315 μ.Χ. για τη νίκη του Κωνσταντίνου επί του Μαξέντιου στη Μουλβία Γέφυρα. Έχει ύψος 21 μέτρα, είναι η μεγαλύτερη ρωμαϊκή θριαμβική αψίδα, και μεγάλο μέρος των γλυπτών της προέρχεται από παλαιότερα μνημεία του Τραϊανού, του Αδριανού και του Μάρκου Αυρήλιου.

Ο Circus Maximus είναι ο χώρος του μεγαλύτερου ιπποδρόμου αρματοδρομιών της αρχαίας Ρώμης, στην κοιλάδα ανάμεσα στον Παλατίνο και τον Αβεντίνο λόφο. Με μήκος περίπου 621 μέτρα, χωρούσε περισσότερους από 150.000 θεατές· σήμερα ο στίβος είναι ένα μακρύ χλοερό πάρκο, με ανασκαμμένες κερκίδες και έναν μεσαιωνικό πύργο στο καμπύλο ανατολικό του άκρο και τα ερείπια του Παλατίνου από πάνω.

Ο Σαν Πιέτρο ιν Βίνκολι είναι βασιλική στον λόφο Όππιο κοντά στο Κολοσσαίο, ξαναχτισμένη το 432–440 για να φιλοξενήσει τις αλυσίδες που λέγεται ότι έδεσαν τον Απόστολο Πέτρο, οι οποίες φυλάσσονται σε λειψανοθήκη κάτω από την κύρια Αγία Τράπεζα. Φιλοξενεί επίσης το άγαλμα του Μωυσή του Μιχαήλ Άγγελου, την κεντρική μορφή του τάφου του πάπα Ιουλίου Β΄.

Η Πιάτσα Ναβόνα είναι μακρόστενη ωοειδής πλατεία που διατηρεί το περίγραμμα του Σταδίου του Δομιτιανού, χτισμένου τον 1ο αιώνα μ.Χ. Η μπαρόκ μορφή της χρονολογείται από τον 17ο αιώνα: η Κρήνη των Τεσσάρων Ποταμών του Μπερνίνι στέκει στο κέντρο, με μια κρήνη σε κάθε άκρη, και η εκκλησία Σαντ' Ανιέζε ιν Αγκόνε του Μπορομίνι τη βλέπει από τη δυτική πλευρά.

Η Σαντ' Ανιέζε ιν Αγκόνε είναι μπαρόκ εκκλησία στην Πιάτσα Ναβόνα, που ξεκίνησε το 1652 στο σημείο όπου, κατά την παράδοση, μαρτύρησε η Αγία Αγνή στο αρχαίο Στάδιο του Δομιτιανού. Την ξεκίνησαν ο Τζιρόλαμο και ο Κάρλο Ραϊνάλντι και τη συνέχισε ο Φραντσέσκο Μπορομίνι, που σχεδίασε την κοίλη πρόσοψη· έχει τρούλο ανάμεσα σε δύο καμπαναριά και μια κρύπτη που παρουσιάζεται σε ξεναγήσεις.

Η Σάντα Μαρία Ματζόρε είναι μία από τις τέσσερις παπικές βασιλικές της Ρώμης και η μεγαλύτερη εκκλησία της πόλης αφιερωμένη στην Παναγία, χτισμένη επί του πάπα Σίξτου Γ΄ τον 5ο αιώνα. Ο κεντρικός κλίτος και η θριαμβική αψίδα της διατηρούν ψηφιδωτά του 5ου αιώνα, το καμπαναριό του 14ου αιώνα υψώνεται περίπου 75 μ., και ο πάπας Φραγκίσκος τάφηκε σε ένα πλευρικό κλίτος το 2025.

Τα Ισπανικά Σκαλιά είναι μια σκάλα 135 σκαλοπατιών, χτισμένη τη δεκαετία του 1720 σε σχέδια του Φραντσέσκο ντε Σάνκτις, που ανεβαίνει από την Πιάτσα ντι Σπάνια στην εκκλησία Τρινιτά ντέι Μόντι. Στους πρόποδές τους βρίσκεται η Φοντάνα ντέλα Μπαρκάτσα, μια κρήνη σε σχήμα βάρκας του 1627–1629· από το 2019 δημοτικός κανονισμός απαγορεύει το κάθισμα στα σκαλιά.

Η Πιάτσα ντελ Πόπολο είναι μεγάλη ωοειδής πλατεία ακριβώς μέσα από την Πόρτα ντελ Πόπολο, τη βόρεια πύλη των Αυρηλιανών Τειχών της Ρώμης από όπου η Via Flaminia έμπαινε στην πόλη. Ο Τζουζέπε Βαλαντιέ της έδωσε τη σημερινή της μορφή το 1811–1822· ένας αιγυπτιακός οβελίσκος στέκει στο κέντρο, και οι δίδυμες εκκλησίες Σάντα Μαρία ντέι Μιράκολι και Σάντα Μαρία ιν Μοντεσάντο τη βλέπουν από τα νότια.

Η Αρχιβασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού είναι ο καθεδρικός ναός της επισκοπής της Ρώμης και η έδρα του πάπα ως επισκόπου της. Ιδρύθηκε το 324 και είναι η παλαιότερη από τις τέσσερις μεγάλες παπικές βασιλικές της Ρώμης· ο Φραντσέσκο Μπορομίνι ανακαίνισε το εσωτερικό τη δεκαετία του 1640, και ο Αλεσάντρο Γκαλιλέι ολοκλήρωσε την κύρια πρόσοψη με τα κολοσσιαία αγάλματα το 1735. Δίπλα της βρίσκονται ένα περίστυλο και ένα βαπτιστήριο.

Η Βίλα Μποργκέζε είναι πάρκο τοπίου 80 εκταρίων στον λόφο Πίντσιο, που διαμορφώθηκε από το 1606 για τον καρδινάλιο Σιπιόνε Μποργκέζε και αναμορφώθηκε τους επόμενους αιώνες. Οι λεωφόροι της περνούν από την Πινακοθήκη Μποργκέζε, κρήνες και τον Giardino del Lago, όπου ο Ναός του Ασκληπιού στέκει σε ένα νησάκι και μπορεί κανείς να νοικιάσει βάρκες με κουπιά.

Η Πλατεία του Αγίου Πέτρου είναι ο χώρος μπροστά από τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στην Πόλη του Βατικανού, που διαμόρφωσε ο Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι το 1656–1667. Δύο καμπύλες κιονοστοιχίες, βάθους τεσσάρων κιόνων, περικλείουν έναν αρχαίο αιγυπτιακό οβελίσκο που στήθηκε εδώ το 1586 και δύο γρανιτένιες κρήνες· ο πάπας τελεί στην πλατεία γενικές ακροάσεις και ευλογίες.

Η Βασιλική του Αγίου Πέτρου στην Πόλη του Βατικανού χτίστηκε μεταξύ 1506 και 1626 πάνω από τον παραδοσιακό τόπο ταφής του Αποστόλου Πέτρου. Ο Μπραμάντε, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Κάρλο Μαντέρνο διαμόρφωσαν το σχέδιο· ο τρούλος του Μιχαήλ Άγγελου υψώνεται πάνω από την παπική Αγία Τράπεζα και το χάλκινο κιβώριο του Μπερνίνι, ο οποίος πλαισίωσε επίσης την πλατεία με τις κιονοστοιχίες της. Η Πιετά του Μιχαήλ Άγγελου βρίσκεται στο πρώτο παρεκκλήσι στα δεξιά.

Η Βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών είναι μία από τις τέσσερις μεγάλες παπικές βασιλικές της Ρώμης, που ιδρύθηκε επί Κωνσταντίνου πάνω από τον παραδοσιακό τάφο του Αποστόλου Παύλου στη Via Ostiense. Μετά από πυρκαγιά το 1823 ξαναχτίστηκε με βάση την παλιά κάτοψη· στο εσωτερικό υπάρχουν το κιβώριο του Αρνόλφο ντι Κάμπιο του 1285 και μια ζωφόρος με ψηφιδωτά πορτρέτα των παπών.