Εξερευνήστε: Ρώμη

Τα Μουσεία του Καπιτωλίου καταλαμβάνουν το Παλάτσο ντέι Κονσερβατόρι και το Παλάτσο Νουόβο στην Πιάτσα ντελ Καμπιντόλιο, την πλατεία που σχεδίασε ο Μιχαήλ Άγγελος στον λόφο του Καπιτωλίου. Η συλλογή ξεκίνησε με αρχαία χάλκινα που ο πάπας Σίξτος Δ΄ δώρισε στον λαό της Ρώμης το 1471 και περιλαμβάνει τη Λύκαινα του Καπιτωλίου, τον Θνήσκοντα Γαλάτη και το χάλκινο έφιππο άγαλμα του Μάρκου Αυρήλιου.

Το Παλάτσο Βαλεντίνι είναι μέγαρο δίπλα στη Στήλη του Τραϊανού που στεγάζει τη διοίκηση της επαρχίας της Ρώμης από το 1873. Ανασκαφές κάτω από αυτό από το 2005 έχουν αποκαλύψει δύο μεγάλες οικίες της αυτοκρατορικής εποχής και λείψανα ενός ναού, τα οποία οι επισκέπτες βλέπουν σε μια ξεναγούμενη διαδρομή όπου προβολές και η αφήγηση του Πιέρο Άντζελα ανασυνθέτουν τα μέρη που λείπουν.

Το Παλάτσο Βενέτσια είναι μέγαρο της πρώιμης Αναγέννησης στην Πιάτσα Βενέτσια, χτισμένο τη δεκαετία του 1450 από τον καρδινάλιο Πιέτρο Μπάρμπο, μετέπειτα πάπα Παύλο Β΄, και χρησιμοποιήθηκε από τον Μουσολίνι ως αρχηγείο του τον 20ό αιώνα. Στεγάζει το Εθνικό Μουσείο του Παλάτσο Βενέτσια, με πίνακες, γλυπτά, κεραμικά, μπρούντζινα και διακοσμητικές τέχνες, και περικλείει έναν μεγάλο κήπο.

Η Εκκλησία του Τζεζού στην Πιάτσα ντελ Τζεζού είναι η μητρική εκκλησία του τάγματος των Ιησουιτών, που ξεκίνησε το 1568 σε σχέδια του Βινιόλα, με πρόσοψη του Τζάκομο ντέλα Πόρτα, και καθαγιάστηκε το 1584. Ο φαρδύς μονόχωρος κλίτος της και η τοιχογραφία οροφής του Τζοβάνι Μπατίστα Γκαούλι, ο Θρίαμβος του Ονόματος του Ιησού, έγιναν πρότυπο για τις εκκλησίες των Ιησουιτών· φιλοξενεί τον τάφο του Αγίου Ιγνατίου Λογιόλα.

Το Παλάτσο Κολόνα είναι το μέγαρο της οικογένειας Κολόνα στους πρόποδες του λόφου Κυρινάλιου, ιδιοκτησία της οικογένειας για περισσότερες από είκοσι γενιές. Η μπαρόκ Μεγάλη Αίθουσά του, η Galleria Colonna, που παρήγγειλε στα μέσα του 17ου αιώνα ο καρδινάλιος Τζιρόλαμο Α΄ Κολόνα, φιλοξενεί τη συλλογή πινάκων, τοιχογραφιών και γλυπτών της οικογένειας, και ο κήπος του μεγάρου ανεβαίνει στον Κυρινάλιο.

Η Πινακοθήκη Ντόρια Παμφίλι είναι ιδιωτική συλλογή τέχνης στον πρώτο όροφο του Παλάτσο Ντόρια Παμφίλι στη Via del Corso, που ανήκει ακόμη στην οικογένεια Ντόρια Παμφίλι. Οι αίθουσές της εκθέτουν κυρίως πίνακες του 16ου και 17ου αιώνα, ανάμεσά τους το Πορτρέτο του Ιννοκέντιου Ι΄ του Βελάθκεθ, δίπλα στην προτομή του ίδιου πάπα από τον Μπερνίνι, και δύο έργα του Καραβάτζο.

Ο Σαντ' Ινιάτσιο είναι η ιησουιτική εκκλησία του Αγίου Ιγνατίου Λογιόλα στο Κάμπο Μάρτσιο, χτισμένη μεταξύ 1626 και 1650 ως εκκλησία του Ρωμαϊκού Κολεγίου. Η οροφή του κεντρικού κλίτους, ζωγραφισμένη από τον Αντρέα Πότσο γύρω στο 1685, απεικονίζει την υποδοχή του αγίου στον ουρανό σε απότομη ψευδαισθητική προοπτική, και ένας επίπεδος ζωγραφιστός καμβάς του Πότσο πάνω από τη διασταύρωση μιμείται τρούλο.

Το Πάνθεον είναι ρωμαϊκός ναός στην Πιάτσα ντέλα Ροτόντα, ξαναχτισμένος επί Αδριανού γύρω στο 126 μ.Χ. στη θέση του παλαιότερου ναού του Αγρίππα, του οποίου την επιγραφή φέρει ακόμη. Ο άοπλος τσιμεντένιος τρούλος του, διαμέτρου 43 μέτρων, ανοίγει προς τον ουρανό μέσα από ένα κεντρικό οπαίο. Καθαγιάστηκε ως εκκλησία της Σάντα Μαρία αντ Μάρτυρες το 609 και φιλοξενεί τους τάφους του Ραφαήλ και δύο Ιταλών βασιλέων.

Ο Σαν Πιέτρο ιν Βίνκολι είναι βασιλική στον λόφο Όππιο κοντά στο Κολοσσαίο, ξαναχτισμένη το 432–440 για να φιλοξενήσει τις αλυσίδες που λέγεται ότι έδεσαν τον Απόστολο Πέτρο, οι οποίες φυλάσσονται σε λειψανοθήκη κάτω από την κύρια Αγία Τράπεζα. Φιλοξενεί επίσης το άγαλμα του Μωυσή του Μιχαήλ Άγγελου, την κεντρική μορφή του τάφου του πάπα Ιουλίου Β΄.

Το Ανάκτορο του Κυρινάλιου στον λόφο Κυρινάλιο είναι η επίσημη κατοικία του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας. Ο πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ το ξεκίνησε το 1583 ως θερινή παπική κατοικία, και αργότερα στέγασε τους βασιλείς της Ιταλίας· μέρη του ανακτόρου, ανάμεσά τους οι αίθουσες τελετών και το Παυλίνειο Παρεκκλήσι, παρουσιάζονται σε ξεναγήσεις με κράτηση.

Το Μουσείο της Ρώμης (Museo di Roma) καταλαμβάνει το Παλάτσο Μπράσκι, νεοκλασικό μέγαρο ανάμεσα στην Πιάτσα Ναβόνα και την Κόρσο Βιτόριο Εμανουέλε Β΄, χτισμένο από το 1790 από τον Κόζιμο Μορέλι για τον Λουίτζι Μπράσκι Ονέστι, ανιψιό του πάπα Πίου ΣΤ΄. Οι αίθουσές του εκθέτουν πίνακες, σχέδια, χαρακτικά, γλυπτά και έπιπλα για την ιστορία και την καθημερινή ζωή της Ρώμης από τον Μεσαίωνα έως τον 19ο αιώνα.

Το Μουσείο Λεονάρντο ντα Βίντσι καταλαμβάνει αίθουσες του αναγεννησιακού Παλάτσο ντέλα Καντσελερία, δίπλα στο Κάμπο ντε' Φιόρι. Εκθέτει μεγάλα ξύλινα μοντέλα μηχανών ανακατασκευασμένων από τα σημειωματάρια του Λεονάρντο, αρκετά από τα οποία μπορούν να χειριστούν οι επισκέπτες, μαζί με ολογράμματα και θεματικές προθήκες· το υπόγειο αποκαλύπτει τον τάφο του Αύλου Ίρτιου, που πέθανε το 43 π.Χ.

Η Σαντ' Ανιέζε ιν Αγκόνε είναι μπαρόκ εκκλησία στην Πιάτσα Ναβόνα, που ξεκίνησε το 1652 στο σημείο όπου, κατά την παράδοση, μαρτύρησε η Αγία Αγνή στο αρχαίο Στάδιο του Δομιτιανού. Την ξεκίνησαν ο Τζιρόλαμο και ο Κάρλο Ραϊνάλντι και τη συνέχισε ο Φραντσέσκο Μπορομίνι, που σχεδίασε την κοίλη πρόσοψη· έχει τρούλο ανάμεσα σε δύο καμπαναριά και μια κρύπτη που παρουσιάζεται σε ξεναγήσεις.

Οι Ρωμαϊκές Οικίες του Κέλιου (Case Romane del Celio) είναι ρωμαϊκά σπίτια κάτω από τη Βασιλική των Αγίων Ιωάννη και Παύλου στον λόφο Καίλιο, ανοιχτά στους επισκέπτες από το 2002. Χτίστηκαν ως δύο πολυκατοικίες με καταστήματα τον 2ο και 3ο αιώνα και αργότερα ενώθηκαν σε μία οικία· περιλαμβάνουν περισσότερα από 20 δωμάτια, 13 από αυτά με τοιχογραφίες, και ένα μικρό αρχαιολογικό εκθετήριο.

Το Παλάτσο Αλτέμπς είναι μέγαρο του 15ου αιώνα βόρεια της Πιάτσα Ναβόνα, που ξεκίνησε για τον Τζιρόλαμο Ριάριο και αγοράστηκε το 1568 από τον καρδινάλιο Μάρκο Σίτικο Αλτέμπς. Από το 1997 είναι παράρτημα του Εθνικού Ρωμαϊκού Μουσείου και παρουσιάζει αρχαία γλυπτική από συλλογές ευγενών όπως οι Μπονκομπάνι Λουντοβίζι και Ματέι, ένα αιγυπτιακό τμήμα και αίθουσες με τοιχογραφίες.

Το Παλάτσο Μπαρμπερίνι είναι μπαρόκ μέγαρο που ξεκίνησε το 1625 για την οικογένεια του πάπα Ουρβανού Η΄, σε σχέδια του Κάρλο Μαντέρνο, και συνεχίστηκε από τον Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι και τον Φραντσέσκο Μπορομίνι. Στεγάζει μέρος των Εθνικών Πινακοθηκών Αρχαίας Τέχνης, με τη Φορναρίνα του Ραφαήλ και την Ιουδήθ που αποκεφαλίζει τον Ολοφέρνη του Καραβάτζο, και μια μεγάλη αίθουσα με τοιχογραφία οροφής του Πιέτρο ντα Κορτόνα.

Η Κρύπτη των Καπουτσίνων βρίσκεται κάτω από την εκκλησία Σάντα Μαρία ντέλα Κοντσεσιόνε ντέι Καπουτσίνι στη Βία Βένετο. Κατά μήκος ενός διαδρόμου περίπου 30 μέτρων, έξι μικρά παρεκκλήσια διακοσμούνται με τα οστά περίπου 3.700 ανθρώπων, κυρίως Καπουτσίνων μοναχών, διατεταγμένα σε τόξα, ροζέτες και πολυελαίους. Η επίσκεψη ξεκινά από το μουσείο τέχνης και ιστορίας των μοναχών.

Η Σάντα Μαρία Ματζόρε είναι μία από τις τέσσερις παπικές βασιλικές της Ρώμης και η μεγαλύτερη εκκλησία της πόλης αφιερωμένη στην Παναγία, χτισμένη επί του πάπα Σίξτου Γ΄ τον 5ο αιώνα. Ο κεντρικός κλίτος και η θριαμβική αψίδα της διατηρούν ψηφιδωτά του 5ου αιώνα, το καμπαναριό του 14ου αιώνα υψώνεται περίπου 75 μ., και ο πάπας Φραγκίσκος τάφηκε σε ένα πλευρικό κλίτος το 2025.

Το Μουσείο της Ara Pacis είναι ένα περίπτερο από γυαλί και τραβερτίνη του Ρίτσαρντ Μάιερ, που άνοιξε το 2006 δίπλα στο Μαυσωλείο του Αυγούστου στην όχθη του Τίβερη. Στεγάζει την Ara Pacis Augustae, τον μαρμάρινο βωμό της Αυγούστειας Ειρήνης που αφιερώθηκε το 9 π.Χ., του οποίου τα ανάγλυφα απεικονίζουν την αυτοκρατορική οικογένεια σε πομπή, και φιλοξενεί επίσης περιοδικές εκθέσεις.

Το Ανάκτορο του Λατερανού στέκει δίπλα στην Αρχιβασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού και ήταν η κύρια κατοικία των παπών για περίπου χίλια χρόνια, ώσπου μετακόμισαν στο Βατικανό. Το σημερινό κτίριο σχεδιάστηκε από τον Ντομένικο Φοντάνα τη δεκαετία του 1580· οι επισκέπτες βλέπουν το παπικό διαμέρισμα και μια σειρά αιθουσών με τοιχογραφίες, ανάμεσά τους την Αίθουσα του Κωνσταντίνου και την Αίθουσα των Αποστόλων.