Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Μουσείο μεξικανικής τέχνης του 20ού αιώνα στο Πάρκο Τσαπουλτέπεκ, που άνοιξε το 1964 σε δύο κυκλικά κτίρια με γυάλινους τοίχους των Πέδρο Ραμίρες Βάσκες και Ραφαέλ Μιχάρες. Η συλλογή περιλαμβάνει τις Δύο Φρίντες της Φρίντα Κάλο και έργα των Ριβέρα, Σικέιρος, Ταμάγιο, Λεονόρα Κάρινγκτον και Ρεμέδιος Βάρο, με κήπο γλυπτών.

Το εθνικό μουσείο αρχαιολογίας και εθνογραφίας του Μεξικού, που άνοιξε το 1964 στο Πάρκο Τσαπουλτέπεκ σε ένα κτίριο του Πέδρο Ραμίρες Βάσκες. Οι 22 αίθουσές του καλύπτουν τους πολιτισμούς του αρχαίου Μεξικού, από την Τεοτιουακάν και τους Μάγια ως τους Μεξίκα, των οποίων η Πέτρα του Ήλιου βρίσκεται στην αίθουσα των Μεξίκα, και τους σημερινούς αυτόχθονες λαούς της χώρας.

Μουσείο τέχνης που ίδρυσε ο Κάρλος Σλιμ και πήρε το όνομα της εκλιπούσας συζύγου του, σε ένα κτίριο του Φερνάντο Ρομέρο στην Plaza Carso, που άνοιξε το 2011 και είναι επενδυμένο με 16.000 εξαγωνικά πλακίδια αλουμινίου. Έξι όροφοι παρουσιάζουν μεξικανική και ευρωπαϊκή τέχνη, από τους παλαιούς δασκάλους ως μία από τις μεγαλύτερες συλλογές γλυπτών του Ροντέν εκτός Γαλλίας.

Ανάκτορο στον λόφο Τσαπουλτέπεκ, που άρχισε να χτίζεται το 1785 ως θερινή κατοικία αντιβασιλέα και έγινε αργότερα στρατιωτική ακαδημία, κατοικία του αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού και της αυτοκράτειρας Καρλότας και των προέδρων του Μεξικού. Από το 1939 στεγάζει το Εθνικό Μουσείο Ιστορίας, με επιπλωμένα αυτοκρατορικά δωμάτια, τοιχογραφίες και αναβαθμίδες με θέα στην πόλη.

Λούνα παρκ στο δεύτερο τμήμα του Πάρκου Τσαπουλτέπεκ, που άνοιξε τον Μάρτιο του 2024 στη θέση της παλιάς Feria de Chapultepec, η οποία έκλεισε το 2019. Διαθέτει μεγάλη ρόδα λούνα παρκ, τρενάκια και οικογενειακά παιχνίδια ανάμεσα σε κήπους, πάγκους φαγητού και μια λίμνη.

Το Παρεκκλήσι του Τιμίου Σταυρού είναι ρωμαιοκαθολικό παρεκκλήσι χτισμένο το 1956 μέσα σε έναν λόφο από κόκκινο ψαμμίτη νότια της κεντρικής Σεντόνα. Το παρήγγειλε η γλύπτρια Marguerite Brunswig Staude· είναι κατασκευή από σκυρόδεμα της οποίας την πρόσοψη σχηματίζει ένας ψηλός σταυρός, με έναν γυάλινο τοίχο που βλέπει στους κόκκινους βράχους. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Ιωάννη Βιανναίου και τελεί εβδομαδιαίες προσευχές.

Πάρκο άνω των 680 εκταρίων δυτικά του κέντρου, γύρω από τον λόφο που ήταν κάποτε ιερός για τους Μεξίκα. Το πρώτο τμήμα του περιλαμβάνει το Κάστρο του Τσαπουλτέπεκ, το Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας, το Museo Tamayo, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, έναν ζωολογικό κήπο και λίμνες για βαρκάδα, με δάση, μνημεία και μονοπάτια.

Το Μπελ Ροκ είναι λόφος από κόκκινο ψαμμίτη σε σχήμα καμπάνας δίπλα στον State Route 179, ανάμεσα στο Village of Oak Creek και τη Σεντόνα, στο Εθνικό Δάσος Κοκονίνο. Μονοπάτια όπως το Bell Rock Pathway κάνουν τον γύρο της βάσης του, και οι επισκέπτες μπορούν να σκαρφαλώσουν ως ένα σημείο στα χαμηλότερα πεζούλια του· το γειτονικό Courthouse Butte υψώνεται λίγο ανατολικότερα.

Το σπίτι στο Κογιοακάν όπου ο Λέων Τρότσκι έζησε εξόριστος με τη Ναταλία Σεντόβα από το 1939 και δολοφονήθηκε το 1940. Τα δωμάτια και το γραφείο του διατηρούνται όπως ήταν, με σημάδια από σφαίρες μιας προηγούμενης επίθεσης· ο τάφος του βρίσκεται στον κήπο, και μια σύγχρονη πτέρυγα φιλοξενεί εκθέσεις για το δικαίωμα ασύλου.

Το Κάθιντραλ Ροκ είναι λόφος από κόκκινο ψαμμίτη με βραχώδεις κορυφές στη νοτιοδυτική πλευρά της Σεντόνα, στο Εθνικό Δάσος Κοκονίνο. Το ρέμα Όουκ Κρικ περνά από τη βάση του στο Red Rock Crossing, όπου συχνά φωτογραφίζεται καθρεφτισμένο στο νερό. Ένα σύντομο αλλά απότομο μονοπάτι περίπου 1,9 χλμ. μετ' επιστροφής ανεβαίνει πάνω σε γυμνό βράχο ως ένα διάσελο ανάμεσα στις κορυφές.

Το κοβαλτί μπλε σπίτι στο Κογιοακάν όπου γεννήθηκε η Φρίντα Κάλο, έζησε με τον Ντιέγκο Ριβέρα και πέθανε το 1954. Ο Ριβέρα δώρισε το σπίτι και το περιεχόμενό του για να γίνει μουσείο, που άνοιξε το 1958: το ατελιέ, η κρεβατοκάμαρα και η κουζίνα της, πίνακες της Κάλο και του Ριβέρα, λαϊκή τέχνη και τα ρούχα της.

Μουσείο που σχεδίασε ο Ντιέγκο Ριβέρα στο Κογιοακάν για να στεγάσει τη συλλογή του προϊσπανικής τέχνης, χτισμένο από σκούρο ηφαιστειακό λίθο σε ύφος που θυμίζει μεσοαμερικανικούς ναούς και εγκαινιασμένο το 1964, μετά τον θάνατό του. Οι αίθουσές του φιλοξενούν χιλιάδες αρχαία ειδώλια· η ταράτσα βλέπει το πεδίο λάβας του Ελ Πεδρεγάλ.

Δύο λειτουργιστικά σπίτια στο Σαν Άνχελ, σχεδιασμένα από τον Χουάν Ο'Γκόρμαν για τον Ντιέγκο Ριβέρα και τη Φρίντα Κάλο, χτισμένα το 1931–32 και ενωμένα με μια γέφυρα ανάμεσα στις στέγες τους. Το κόκκινο σπίτι του Ριβέρα διατηρεί το ατελιέ του με τα πινέλα του, μορφές Ιούδα και έπιπλα· το μπλε σπίτι της Κάλο δείχνει πώς ζούσε και δούλευε το ζευγάρι.

Το Πολιτειακό Πάρκο Ρεντ Ροκ είναι φυσικό καταφύγιο περίπου 116 εκταρίων κατά μήκος του ρέματος Όουκ Κρικ, νοτιοδυτικά της Σεντόνα. Το διαχειρίζεται η Arizona State Parks με έμφαση στην περιβαλλοντική εκπαίδευση και έχει περίπου 8 χλμ. μονοπατιών μέσα από δάσος δίπλα στο ρέμα και ως σημεία θέας προς τους κόκκινους βράχους και το Κάθιντραλ Ροκ, ένα κέντρο επισκεπτών και περιπάτους με δασοφύλακες.

Τα κανάλια και οι τσινάμπας, πλωτοί καλλιεργούμενοι κήποι προϊσπανικής προέλευσης, στα νότια της Πόλης του Μεξικού, μέρος του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO μαζί με το ιστορικό κέντρο. Πολύχρωμες βάρκες τραχινέρα αναχωρούν από αποβάθρες όπως η Νουέβο Νατιβίτας, περνώντας από κήπους, βάρκες με φαγητό και μαριάτσι.

Το τελεφερίκ του Μπανφ ανεβάζει τους επισκέπτες 698 μέτρα στο όρος Σάλφερ, πάνω από την πόλη του Μπανφ, σε μια διαδρομή οκτώ λεπτών. Το κτίριο της κορυφής, στα 2.281 μέτρα, διαθέτει κέντρο ενημέρωσης, αίθουσα προβολών, εστιατόρια και κατάστρωμα παρατήρησης στην ταράτσα, ενώ ένας ξύλινος διάδρομος οδηγεί στην κορυφή Σάνσον και στον Εθνικό Ιστορικό Χώρο του Σταθμού Κοσμικής Ακτινοβολίας του όρους Σάλφερ.

Οι Άνω Θερμές Πηγές του Μπανφ είναι δημόσια υπαίθρια πισίνα που τροφοδοτείται από θερμές πηγές στην πλαγιά του όρους Σάλφερ, στα 1.585 μέτρα οι ψηλότερες θερμές πηγές του Καναδά. Το νερό αναβλύζει κατά μήκος του ρήγματος επώθησης του όρους Σάλφερ και διατηρείται περίπου στους 38 °C, ενώ οι λουόμενοι βλέπουν απέναντι από την κοιλάδα το όρος Ράντλ. Οι Ευρωπαίοι έμαθαν για τις πηγές το 1883.

Οι Καταρράκτες Μπόου είναι πλατύς, χαμηλός καταρράκτης στον ποταμό Μπόου στο Μπανφ, λίγο πριν από τη συμβολή του με τον ποταμό Σπρέι και κοντά στο ξενοδοχείο Banff Springs. Μονοπάτια κατά μήκος του ποταμού από το κέντρο της πόλης οδηγούν σε σημεία θέας στη βάση των καταρρακτών. Οι καταρράκτες εμφανίστηκαν στην ταινία του 1953 «Ο ποταμός χωρίς επιστροφή» με τη Μέριλιν Μονρόε.

Το Μουσείο του Πάρκου του Μπανφ, στο κέντρο του Μπανφ, χτίστηκε το 1903 σε σχέδια του Τζον Στοκς και είναι το παλαιότερο κτίριο που συντηρεί η Parks Canada, καθώς και πρώιμο δείγμα της ρουστίκ αρχιτεκτονικής των πάρκων. Η ξυλόπηκτη αίθουσά του φιλοξενεί συλλογή φυσικής ιστορίας με περίπου 5.000 δείγματα από ζώα, πουλιά, φυτά και ορυκτά του πάρκου, πολλά από τα οποία συγκέντρωσε ο έφορος Νόρμαν Σάνσον.

Το Μουσείο Λάξτον των Εθνών του Βίσωνα βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Μπόου στο Μπανφ, σε ένα μουσείο που άρχισε να χτίζει ο Νόρμαν Λάξτον στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Παρουσιάζει τους πολιτισμούς των Πρώτων Εθνών των Βόρειων Πεδιάδων και των Καναδικών Βραχωδών Ορέων, ανάμεσά τους της Συνομοσπονδίας των Μαυροπόδαρων, των Στόνι Νακόντα και των Τσούτινα, με τελετουργικές ενδυμασίες, μια διακοσμημένη σκηνή τίπι, κεντήματα με αγκάθια ακανθόχοιρου και κυνηγετικό εξοπλισμό.