Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Χο Παρ Βίλα (Haw Par Villa) είναι πάρκο στην οδό Pasir Panjang Road, δημιουργημένο το 1937 από τους αδελφούς της Tiger Balm, Αου Μπουν Χο και Αου Μπουν Παρ, με περισσότερα από 1.000 αγάλματα και 150 διοράματα με σκηνές από την κινεζική λαογραφία, τους θρύλους και τη θρησκεία. Το Hell's Museum, που άνοιξε στον χώρο το 2021, εξερευνά αντιλήψεις για τον θάνατο και τη μετά θάνατον ζωή και περιλαμβάνει το διόραμα των Δέκα Δικαστηρίων της Κόλασης.

Η Βασιλική του Αγίου Ρεμιγίου είναι η πρώην εκκλησία του αβαείου του Σεν-Ρεμί στη Ρενς, χτισμένη πάνω από τον τάφο του Αγίου Ρεμιγίου, του επισκόπου που βάφτισε τον βασιλιά των Φράγκων Χλωδοβίκο, και καθαγιάστηκε από τον Πάπα Λέοντα Θ΄ το 1049. Το ρωμανικό κλίτος της οδηγεί σε ένα γοτθικό ιερό του 12ου αιώνα. Υπέστη σοβαρές ζημιές στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αποκαταστάθηκε από τον αρχιτέκτονα Ανρί Ντενέ.

Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Μάρκου βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο της χερσονήσου της παλιάς πόλης της Κόρτσουλα και χτίστηκε από ντόπιους λιθοξόους μεταξύ των αρχών του 15ου και των μέσων του 16ου αιώνα. Η πύλη του είναι έργο του Μπονίνο ντα Μιλάνο, και στο εσωτερικό υπάρχει μια εικόνα του Τιντορέτο με τον Άγιο Μάρκο, τον Άγιο Βαρθολομαίο και τον Άγιο Ιερώνυμο. Έχασε την ιδιότητα του καθεδρικού όταν καταργήθηκε η επισκοπή το 1828.

Το Τε Πούια είναι πολιτιστικό κέντρο των Μαορί και γεωθερμικό πάρκο στην κοιλάδα Τε Φακαρεουαρέουα, στο νότιο άκρο της Ροτορούα. Οι ξεναγήσεις περνούν από τον θερμοπίδακα Ποχούτου, λιμνούλες λάσπης και αναβαθμίδες πυριτίου ως ένα κέντρο προστασίας του κίουι και το Ινστιτούτο Τεχνών και Χειροτεχνιών των Μαορί της Νέας Ζηλανδίας, όπου εκπαιδεύονται γλύπτες και υφαντές· παραστάσεις κάπα χάκα γίνονται στο μαράε.

Η Λάου Πα Σατ, γνωστή και ως Αγορά Telok Ayer, είναι οκταγωνική βικτοριανή αίθουσα αγοράς στο οικονομικό κέντρο της Σιγκαπούρης, ξαναχτισμένη σε αυτό το σημείο το 1894 σε σχέδια του δημοτικού μηχανικού Τζέιμς ΜακΡίτσι με χυτοσίδηρο που ήρθε με πλοίο από τη Γλασκώβη. Εθνικό μνημείο από το 1973, στεγάζει σήμερα ένα hawker centre με πάγκους που πουλούν τοπικά πιάτα κάτω από τον πύργο του ρολογιού της.

Η Έπαυλη Νιούμπριτζ είναι γεωργιανή εξοχική κατοικία στο Ντόναμπεϊτ, βόρεια του Δουβλίνου, χτισμένη από το 1751 περίπου για την οικογένεια του Τσαρλς Κομπ, αρχιεπισκόπου Δουβλίνου· οι Κομπ την κατείχαν ώσπου την απέκτησε το Συμβούλιο της Κομητείας Δουβλίνου το 1985. Οι ξεναγήσεις καλύπτουν την έπαυλη και το Κόκκινο Σαλόνι της, και το πάρκο των 400 άκρων περιλαμβάνει φάρμα με παραδοσιακές φυλές ζώων.

Ο Ρωσικός Ορθόδοξος Καθεδρικός του Αγίου Νικολάου βρίσκεται σε ένα ιδιωτικό πάρκο δίπλα στη λεωφόρο Τσαρέβιτς, στο κτήμα όπου πέθανε το 1865 ο Ρώσος διάδοχος Νικόλαος Αλεξάντροβιτς. Σχεδιασμένος από τον Μιχαήλ Πρεομπραζένσκι και χτισμένος το 1903–1912 με την υποστήριξη του τσάρου Νικολάου Β΄, έχει πέντε κρεμμυδόσχημους τρούλους και εσωτερικό γεμάτο εικόνες, καθώς και ένα μουσείο στην κρύπτη για τη ρωσική παρουσία στη Ριβιέρα.

Το Μουσείο Τέχνης του Τούρκου βρίσκεται στον λόφο Πουολάλανμακι, στην αρχή της οδού Aurakatu, σε ένα γρανιτένιο κτίριο του Γκούσταφ Νίστρεμ που ολοκληρώθηκε το 1904. Χρηματοδοτημένο από τους αδελφούς Ντάλστρεμ, ήταν το δεύτερο κτίριο στη Φινλανδία που χτίστηκε ειδικά ως μουσείο τέχνης, μετά το Ατένεουμ. Ο Σύλλογος Τέχνης του Τούρκου, ιδρυμένος το 1891, κατέχει τη συλλογή φινλανδικής τέχνης και οργανώνει περιοδικές εκθέσεις.

Το Ανάκτορο του Βαρόνου Αμπέν είναι έπαυλη στην Ηλιούπολη, χτισμένη στις αρχές του 20ού αιώνα για τον Βέλγο βιομήχανο Εντουάρ Αμπέν, που ίδρυσε τη συνοικία. Ο Γάλλος αρχιτέκτονας Αλεξάντρ Μαρσέλ την εμπνεύστηκε από την αρχιτεκτονική των ινδουιστικών ναών, με κλιμακωτό πύργο και πυκνό γλυπτό διάκοσμο. Αναστηλώθηκε από το κράτος και άνοιξε ξανά το 2020 με μια έκθεση για την ιστορία της Ηλιούπολης.

Το QAGOMA είναι το πολιτειακό μουσείο τέχνης του Κουίνσλαντ, που αποτελείται από δύο κτίρια σε απόσταση 150 μέτρων μεταξύ τους στο Πολιτιστικό Κέντρο της Σάουθ Μπανκ: την Πινακοθήκη του Κουίνσλαντ, στο κτίριό της του 1982, και την Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης, που άνοιξε το 2006 στην όχθη του ποταμού. Η συλλογή καλύπτει αυστραλιανή, αυτόχθονη, ασιατική και ειρηνική τέχνη, και η GOMA διαθέτει κινηματογράφο και κέντρο τέχνης για παιδιά.

Η Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Λουβέν στην πλατεία Λαντέζε χτίστηκε από το 1921 έως το 1928 με αμερικανικές δωρεές, σε σχέδια του Γουίτνεϊ Γουόρεν, αφού τα γερμανικά στρατεύματα έκαψαν την παλιά βιβλιοθήκη το 1914. Κάηκε ξανά το 1940 και ξαναχτίστηκε έως το 1951. Οι επισκέπτες βλέπουν το αναγνωστήριο με τη δρύινη επένδυση και ανεβαίνουν στον πύργο ύψους 80,5 μέτρων, που φιλοξενεί ένα καριγιόν 63 καμπανών.

Το Κέντρο Πάουλ Κλέε είναι μουσείο στο ανατολικό άκρο της Βέρνης αφιερωμένο στον ζωγράφο Πάουλ Κλέε, που άνοιξε το 2005 σε ένα κτίριο του Ρέντσο Πιάνο σε σχήμα τριών κυμάτων από χάλυβα και γυαλί μέσα στο τοπίο. Κατέχει περίπου το 40 τοις εκατό του ζωγραφικού έργου του Κλέε, που παρουσιάζεται σε εναλλασσόμενες επιλογές και εκθέσεις, και περιλαμβάνει το εργαστήριο Creaviva για καλλιτεχνικά εργαστήρια.

Η Μικρή Γαλλία είναι το νοτιοδυτικό τμήμα της Γκραντ Ιλ, του ιστορικού κέντρου του Στρασβούργου, όπου ο Ιλ χωρίζεται σε πολλά κανάλια. Κάποτε κατοικία βυρσοδεψών, μυλωνάδων και ψαράδων, είναι μια συνοικία με ξυλόπηκτα σπίτια που χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα, υδατοφράκτες, πεζογέφυρες και στενά σοκάκια, και αποτελεί μέρος του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO που εγγράφηκε το 1988.

Το Walygator Grand Est είναι λούνα παρκ στο Μεζιέρ-λε-Μετς, περίπου 15 χλμ. βόρεια του Μετς, χτισμένο στη θέση πρώην χαλυβουργείων. Άνοιξε το 1989 ως Big Bang Schtroumpf και αργότερα ονομάστηκε Walibi Lorraine και Walygator Parc. Τα παιχνίδια του περιλαμβάνουν το ξύλινο τρενάκι Anaconda, το ανεστραμμένο τρενάκι The Monster και τα ορμητικά νερά του Dino-Raft.

Το Μουσείο της Αμερικής (Museo de América) είναι εθνικό μουσείο στην Πανεπιστημιούπολη της Μαδρίτης, αφιερωμένο στην αρχαιολογία, την τέχνη και την εθνογραφία της Αμερικής. Ιδρύθηκε το 1941 και άνοιξε το 1965 σε πλίνθινο κτίριο με πύργο των Λουίς Μόγια και Λουίς Μαρτίνεθ-Φεντούτσι. Η συλλογή του περιλαμβάνει τον Κώδικα της Μαδρίτης, ένα από τα τέσσερα σωζόμενα βιβλία των Μάγια, και τον χρυσό του Θησαυρού των Κιμπάγια.

Το Μπελεβάρντε είναι θεματικό πάρκο και πάρκο ζώων κοντά στο Ζίλεμπεκε, στον δήμο της Ιπρ, σε έδαφος όπου διεξήχθη η Μάχη του Μπελεβάρντε του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Άνοιξε το 1954 ως ζωολογικός κήπος και πάρκο σαφάρι και πρόσθεσε παιχνίδια από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, ανάμεσά τους το πρώτο τρενάκι Boomerang της Ευρώπης το 1984. Λιοντάρια και άλλα ζώα ζουν σε θεματικές ζώνες στα 54 εκτάριά του.

Το Κου Κόνγκσι είναι ο ναός της φατρίας Λεόνγκ Σαν Τονγκ Κου, εποίκων Χοκιέν από το Φουτζιάν, στην Πλατεία Κανονιού στο παλαιότερο τμήμα του Τζορτζ Τάουν. Ο σημερινός ναός, που ολοκληρώθηκε το 1906, έχει πλούσια σκαλισμένη και επιχρυσωμένη αίθουσα και στέγη, και περιβάλλεται από μια σκηνή όπερας, το κτίριο της ένωσης της φατρίας και σειρές από σπίτια της φατρίας γύρω από μια πλατεία στρωμένη με γρανίτη.

Το Australian Outback Spectacular είναι αρένα δείπνου-παράστασης στο Όξενφορντ, βόρεια του Σέρφερς Πάραντάις, που τη λειτουργεί η Village Roadshow Theme Parks κοντά στο Warner Bros. Movie World. Οι θεατές δειπνούν σε μια σκεπαστή αρένα ενώ μπροστά τους παρουσιάζεται μια παράσταση με θέμα την αυστραλιανή ενδοχώρα, με αυστραλιανά ζώα και τραγούδια.

Η Πλατεία του Δημαρχείου είναι η κεντρική πλατεία της παλιάς πόλης του Τάρτου, κλεισμένη στη μία άκρη από το Δημαρχείο, χτισμένο μεταξύ 1782 και 1789 μετά τη μεγάλη πυρκαγιά σε σχέδια του Γιόχαν Χάινριχ Βαρθολομαίου Βάλτερ. Πλαισιώνεται από κλασικιστικά σπίτια, ανάμεσά τους το Γερτό Σπίτι, και το σιντριβάνι «Φοιτητές που Φιλιούνται» στέκει μπροστά στο Δημαρχείο. Εδώ γίνονται γιορτές όπως οι Χανσεατικές Ημέρες.

Το Μουσείο Ρέινα Σοφία είναι το εθνικό μουσείο τέχνης του 20ού αιώνα και σύγχρονης τέχνης της Ισπανίας, κοντά στον σταθμό Ατότσα, που άνοιξε το 1992 στο κτίριο του Γενικού Νοσοκομείου του 18ου αιώνα του Φραντσέσκο Σαμπατίνι, με γυάλινους πύργους ανελκυστήρων που προστέθηκαν το 1989 και επέκταση του 2005 από τον Ζαν Νουβέλ. Η συλλογή του περιλαμβάνει την «Γκερνίκα» του Πικάσο και έργα του Σαλβαδόρ Νταλί.