Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Πισίνα και υδάτινο πάρκο στο Κόλντινγκ, με τσουλήθρες, πάρκο με πίδακες νερού, σάουνες και υπέρυθρη θερμότητα, και μαθήματα για όλες τις ηλικίες.

Το Καταφύγιο Κοάλα Λόουν Πάιν είναι πάρκο άγριας ζωής 18 εκταρίων δίπλα στον ποταμό Μπρισμπέιν στο Φιγκ Τρι Πόκετ, περίπου 12 χλμ. νοτιοδυτικά του κέντρου. Ιδρύθηκε το 1927 και φιλοξενεί περισσότερα από 100 κοάλα και περίπου 70 άλλα αυστραλιανά είδη, ανάμεσά τους καγκουρό σε ανοιχτό χώρο, βομβάτους, ντίνγκο και πλατύποδες, με καθημερινό τάισμα λορίκιτ και ομιλίες.

Το ESCAPE είναι υπαίθριο πάρκο περιπέτειας στο Τελούκ Μπαχάνγκ, στη βόρεια ακτή του νησιού Πενάνγκ, που άνοιξε το 2012 σε ένα πρώην εργοτάξιο στην άκρη του δάσους. Τα παιχνίδια και οι δραστηριότητές του κινούνται κυρίως με τη δύναμη των ίδιων των επισκεπτών: διαδρομές σχοινιών, πύργοι αναρρίχησης, κούνιες και τσουλήθρες, με χωριστό χώρο παιχνιδιού στο νερό.

Η Εκκλησία της Σελήνης είναι ρουμανική ορθόδοξη εκκλησία στην Πλατεία της Ένωσης, χτισμένη μεταξύ 1784 και 1790 σε σχέδια του Γιάκαμπ Έντερ σε ύστερο μπαρόκ ύφος με κλασικιστικές λεπτομέρειες. Ο πύργος της έχει έναν μηχανισμό που κατασκεύασε ο Γκέοργκ Ρούπε το 1793, μια μισή επίχρυση και μισή μαύρη σφαίρα που περιστρέφεται δείχνοντας τις φάσεις της σελήνης. Λειτούργησε ως ορθόδοξος καθεδρικός από το 1920 ως το 2012.

Η Παγόδα Τσι Εν είναι μια οκταγωνική παγόδα ύψους 46 μέτρων στο όρος Σαμπαλάν, ύψους 954 μέτρων, πάνω από τη νότια όχθη της Λίμνης Ήλιου και Φεγγαριού. Ο Τσιάνγκ Κάι-σεκ την έχτισε στη μνήμη της μητέρας του, Γουάνγκ Τσαϊγιού, και ολοκληρώθηκε το 1971. Ένα δασικό μονοπάτι ανεβαίνει από τον παραλίμνιο δρόμο και εσωτερικές σκάλες οδηγούν σε έναν εξώστη στον τελευταίο όροφο με θέα στη λίμνη.

Το Κάστρο των Σφόρτσα είναι πλινθόκτιστο φρούριο που έχτισε τον 15ο αιώνα ο Φραντσέσκο Σφόρτσα, δούκας του Μιλάνου, πάνω στα ερείπια ενός οχυρού των Βισκόντι του 14ου αιώνα, και που ξαναχτίστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Λούκα Μπελτράμι το 1891–1905. Οι αυλές του είναι ελεύθερα επισκέψιμες, και οι αίθουσές του στεγάζουν τα δημοτικά μουσεία της πόλης, ανάμεσά τους την Πιετά Ροντανίνι του Μιχαήλ Άγγελου.

Η Οδός Μαλιομπόρο είναι ο κεντρικός εμπορικός δρόμος της Γιογκιακάρτα και εκτείνεται περίπου 750 μέτρα νότια από τον σιδηροδρομικό σταθμό Τούγκου προς την Αγορά Μπερινγκχάρτζο, πάνω στη νοητή γραμμή ανάμεσα στο ανάκτορο και το όρος Μεράπι. Πάγκοι με μεγάλη ποικιλία εμπορευμάτων γεμίζουν τα πεζοδρόμιά της, και το βράδυ στήνονται κατά μήκος της υπαίθριοι πάγκοι φαγητού λεσεχάν και μουσικοί του δρόμου.

Η Τοπογραφία του Τρόμου είναι μουσείο και μνημείο στη Νίντερκιρχνερστράσε, στη θέση όπου βρίσκονταν τα αρχηγεία των SS και της Γκεστάπο την εποχή των ναζί. Οι εκθέσεις της τεκμηριώνουν τους οργανισμούς πίσω από τις ναζιστικές διώξεις, μαζί με μια υπαίθρια διαδρομή δίπλα σε σωζόμενο τμήμα του Τείχους του Βερολίνου. Τα θεμέλια των πρώην κτιρίων της Γκεστάπο που ήρθαν στο φως από την ανασκαφή βρίσκονται κατά μήκος ενός ανοιχτού ορύγματος.

Το Ωκεανάριο της Σιγκαπούρης είναι ενυδρείο στο Resorts World Sentosa, στη Σεντόσα. Άνοιξε το 2012 ως S.E.A. Aquarium και επαναλειτούργησε το 2025 με το σημερινό του όνομα σε διευρυμένο κτίριο με 22 ζώνες. Οι επισκέπτες βλέπουν θαλάσσια ζωή από τις ακτές της Σιγκαπούρης, τις ρηχές θάλασσες και τον ανοιχτό ωκεανό, μεταξύ άλλων καρχαρίες και σαλάχια μάντα.

Ο Ναός του Αγίου Πέτρου είναι βασιλική σε γοτθικό ρυθμό από τούβλο στην παλιά πόλη του Ρόστοκ, που ξαναχτίστηκε ως τρίκλιτος ναός στα μέσα του 14ου αιώνα σε χώρο σε χρήση από περίπου το 1300. Το καμπαναριό του, ύψους 117 μέτρων και το ψηλότερο από τους τέσσερις πρώην κύριους ναούς της πόλης, ξαναχτίστηκε μετά τις ζημιές του πολέμου και έχει εξέδρα θέας, όπου φτάνει κανείς με 195 σκαλιά ή με ανελκυστήρα.

Η Ιεράπολη είναι η ερειπωμένη ελληνιστική και ρωμαϊκή λουτρόπολη στο οροπέδιο πάνω από τις αναβαθμίδες του Παμούκαλε, που ιδρύθηκε τον 2ο αιώνα π.Χ. και ξαναχτίστηκε σε ορθογώνιο κάνναβο μετά από σεισμό το 60 μ.Χ. Οι επισκέπτες περπατούν στον κεντρικό της δρόμο μήκους ενός χιλιομέτρου ως το θέατρο, το Πλουτώνειο, το Μαρτύριο του Αγίου Φιλίππου και μια εκτεταμένη νεκρόπολη· το ίδιο εισιτήριο καλύπτει και τους τραβερτίνες.

Το Αρχαίο Θέατρο του Θορικού βρίσκεται στη νότια πλαγιά του λόφου Βελατούρι, περίπου 3 χλμ. βορειοανατολικά του κέντρου του Λαυρίου, στον αρχαίο μεταλλευτικό δήμο του Θορικού. Χτίστηκε αρχικά γύρω στο 525–480 π.Χ., πριν καθιερωθεί η ημικυκλική κάτοψη, και έχει επιμήκες κοίλον με ασβεστολιθικά εδώλια γύρω από μια ωοειδή ορχήστρα· μετά την επέκτασή του τον 4ο αιώνα π.Χ. χωρούσε 2.000 έως 3.200 θεατές.

Μουσείο για τον Δανό καλλιτέχνη Χένρι Χέερουπ (1907–93) στο Ρέντοβρε, που παρουσιάζει πίνακες, χαρακτικά, συναρμογές και γρανιτένια γλυπτά του· άνοιξε το 2000 δίπλα στο Ρέντοβρεγκορ, το τελευταίο αγρόκτημα του παλιού χωριού.

Το Χαλασάν είναι ασπιδοειδές ηφαίστειο ύψους 1.947 μέτρων που αποτελεί το κέντρο του νησιού Τζετζού και την υψηλότερη κορυφή της Νότιας Κορέας. Η κρατηρική λίμνη Πεκνοκτάμ βρίσκεται στην κορυφή του, και το γύρω εθνικό πάρκο, μέρος ενός Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, διασχίζεται από σηματοδοτημένα μονοπάτια, δύο από τα οποία φτάνουν στην κορυφή και απαιτούν κράτηση.

Το Κυνηγετικό Ανάκτορο του Στουπινίτζι (Palazzina di Caccia di Stupinigi) είναι βασιλικό κυνηγετικό περίπτερο του Οίκου της Σαβοΐας, 10 χλμ. νοτιοδυτικά του Τορίνο, που ξεκίνησε το 1729 σε σχέδια του Φιλίπο Γιουβάρα. Οι πτέρυγές του ξεκινούν ακτινωτά από μια ωοειδή κεντρική αίθουσα που επιστέφεται από ένα χάλκινο ελάφι, και στεγάζει μουσείο επίπλων και διακοσμητικών τεχνών. Ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO των κατοικιών της Σαβοΐας.

Η Μονή του Σαντ Κουγκάτ είναι πρώην βενεδικτίνικο αβαείο που αναπτύχθηκε γύρω από τον τάφο του μάρτυρα Κουκουφά και έγινε το σημαντικότερο μοναστήρι της κομητείας της Βαρκελώνης. Η εκκλησία του και το μεγάλο ρομανικό μοναστηριακό αίθριο χτίστηκαν μεταξύ των μέσων του 12ου αιώνα και του 1337· το αίθριο και το μουσείο της μονής τα διαχειρίζεται το Museu de Sant Cugat.

Το SEA LIFE Brighton είναι ενυδρείο στη Madeira Drive, στην παραλία του Μπράιτον, που άνοιξε το 1872 ως Brighton Aquarium και λειτουργεί αδιάκοπα από τότε. Οι δεξαμενές βρίσκονται σε αίθουσες ώριμου βικτωριανού γοτθικού ρυθμού με θολωτές οροφές και κίονες, ενώ η πρόσοψη προς τον δρόμο ξαναχτίστηκε τη δεκαετία του 1920. Η αλυσίδα SEA LIFE το διαχειρίζεται από το 1991.

Η Οικία της Παναγίας είναι ένα μικρό πέτρινο παρεκκλήσι στο Μπιουλμπιουλντάγ πάνω από την Έφεσο, που το τιμούν οι Καθολικοί, αλλά και οι Μουσουλμάνοι, ως τον τόπο όπου η Παναγία πέρασε τα τελευταία της χρόνια. Λαζαριστές ιερείς το ταύτισαν το 1891 σύμφωνα με τα οράματα της μοναχής Άννας Αικατερίνης Έμεριχ· λειτουργία τελείται εδώ κάθε πρωί, και οι επισκέπτες περνούν από το παρεκκλήσι, τις πηγές και τον τοίχο με τα σημειώματα προσευχής.

Η Σουνγκνιεμούν, γνωστή και ως Ναμντεμούν, είναι η νότια κύρια πύλη του Τείχους της Σεούλ της εποχής Τσοσόν, που χτίστηκε αρχικά το 1398 και ξαναχτίστηκε το 1447. Ένα διώροφο ξύλινο περίπτερο στέκεται πάνω σε πέτρινη βάση που διαπερνάται από ένα τοξωτό πέρασμα· αφού εμπρησμός κατέστρεψε μεγάλο μέρος του ξύλινου σκελετού το 2008, η πύλη αποκαταστάθηκε και ξανάνοιξε το 2013.

Το Μουσείο Φιτζγουίλιαμ είναι το μουσείο τέχνης και αρχαιοτήτων του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στην Trumpington Street, που ιδρύθηκε το 1816 βάσει της διαθήκης του Ρίτσαρντ Φιτζγουίλιαμ, 7ου υποκόμη Φιτζγουίλιαμ. Το κλασικό κτίριό του, έργο του Τζορτζ Μπαζέβι, άνοιξε το 1848, και η συλλογή του, με πάνω από μισό εκατομμύριο αντικείμενα, εκτείνεται από αιγυπτιακές αρχαιότητες έως πίνακες των Ρέμπραντ, Μονέ και Πικάσο.