Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Μουσείο τέχνης στην Ουτρέχτη που παρουσιάζει ιστορική και σύγχρονη τέχνη, σχέδιο, μόδα και αστική κληρονομιά.

Το Ροσέ ντε Νε είναι βουνό ύψους 2.042 μ. πάνω από το Μοντρέ. Ένας οδοντωτός σιδηρόδρομος ανεβαίνει από το Μοντρέ μέσω Γκλιόν και Κο ως τον σταθμό της κορυφής στα 1.968 μ., από όπου ένα σύντομο μονοπάτι οδηγεί στην κορυφή με θέα στη Λίμνη της Γενεύης και τις Άλπεις. Κοντά στον σταθμό υπάρχουν ένα αλπικό εστιατόριο και περιφραγμένοι χώροι με μαρμότες από όλο τον κόσμο.

Το Σαρκάνιεμι είναι λούνα παρκ που ανήκει στον Δήμο του Τάμπερε, σε μια χερσόνησο της λίμνης Νάσιγιαρβι, περίπου ένα χιλιόμετρο από το κέντρο της πόλης. Έχει περισσότερα από 30 παιχνίδια, ανάμεσά τους τρενάκια και δύο υδάτινα παιχνίδια, και στην περιοχή βρίσκονται επίσης ενυδρείο, πλανητάριο, το ζωολογικό πάρκο Doghill και ο πύργος Νάσινεουλα. Το πάρκο άνοιξε το 1975.

Το Ρόκχαϊμ είναι το εθνικό μουσείο λαϊκής μουσικής της Νορβηγίας και καλύπτει τη νορβηγική ποπ και ροκ από τη δεκαετία του 1950 ως σήμερα. Άνοιξε το 2010 σε μια αποθήκη σιτηρών του 1919 στην προκυμαία Μπράτερκαϊα, με ένα προεξέχον γυάλινο κουτί στην κορυφή διακοσμημένο με εξώφυλλα δίσκων. Οι διαδραστικές του εκθέσεις περιλαμβάνουν ένα «hall of fame» και ένα εργαστήριο ήχου για τη δημιουργία ηλεκτρονικής μουσικής.

Ο Ζωολογικός Κήπος του Ρόστοκ άνοιξε το 1899 ως Hirschgarten an der Trotzenburg και σήμερα καλύπτει 56 εκτάρια, με περίπου 4.500 ζώα από 320 είδη. Από το 1980 τηρεί το ευρωπαϊκό γενεαλογικό μητρώο για τις πολικές αρκούδες, και το Darwineum του, που άνοιξε το 2012, φιλοξενεί γίβωνες, γορίλες και ουρακοτάγκους σε μια αίθουσα 20.000 τετραγωνικών μέτρων.

Η Κίντα ντα Ρεγκαλέιρα είναι κτήμα στην άκρη του ιστορικού κέντρου της Σίντρα, χτισμένο το 1904–1910 για τον Αντόνιο Αουγκούστο Καρβάλιο Μοντέιρο σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Λουίτζι Μανίνι. Οι επισκέπτες περιηγούνται το ρομαντικό ανάκτορο και το παρεκκλήσι, καθώς και ένα δασωμένο πάρκο με σπηλιές, λίμνες, πύργους και σήραγγες, που περιλαμβάνει το ελικοειδές Πηγάδι της Μύησης.

Ο Χορωδιακός Ναός είναι συναγωγή σε νεομαυριτανικό ρυθμό στην οδό Sfânta Vineri, χτισμένη το 1864–1866 σε σχέδια των Έντερλε και Φράιβαλντ με πρότυπο τον Ναό του Λεοπόλντσταντ στη Βιέννη. Καταστράφηκε από τη Σιδηρά Φρουρά τον Ιανουάριο του 1941 και αναστηλώθηκε μετά τον πόλεμο· εξακολουθεί να τελεί λειτουργίες, και η κύρια αίθουσά του άνοιξε ξανά το 2015 μετά από ανακαίνιση.

Η Ισπανική Σχολή Ιππασίας, στο Χόφμπουργκ της Βιέννης, διατηρεί την κλασική ιππική δεξιοτεχνία και εκπαιδεύει άλογα Λιπιτσάνερ· αναφέρεται για πρώτη φορά το 1565. Οι παραστάσεις γίνονται στη λευκή Χειμερινή Σχολή Ιππασίας, που χτίστηκε μεταξύ 1729 και 1735, και οι επισκέπτες μπορούν επίσης να παρακολουθήσουν την πρωινή προπόνηση ή μια ξενάγηση στην αίθουσα και τους στάβλους.

Ο Ναός της Αγίας Άννας είναι μεσαιωνικός ενοριακός ναός στο Άουγκσμπουργκ, χτισμένος από το 1321 ως εκκλησία μονής Καρμηλιτών και λουθηρανικός από το 1548. Το Παρεκκλήσι των Φούγκερ, που προστέθηκε από το 1518 ως ταφικό παρεκκλήσι της εμπορικής οικογένειας Φούγκερ, είναι από τα πρώτα αναγεννησιακά κτίσματα βόρεια των Άλπεων και έμεινε έκτοτε καθολικό.

Το Αρχαίο Θέατρο της Ταορμίνα είναι ελληνικό θέατρο του 3ου αιώνα π.Χ., ξαναχτισμένο επί ρωμαϊκής κυριαρχίας τον 2ο αιώνα μ.Χ. σε μια πλαγιά πάνω από τη θάλασσα. Το κοίλον του, διαμέτρου περίπου 107 μέτρων, χωρούσε περίπου 10.000 άτομα, και το πλινθόκτιστο σκηνικό οικοδόμημα πλαισιώνει την ακτή και την Αίτνα. Εδώ διεξάγονται το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ταορμίνα και καλοκαιρινές συναυλίες.

Το Book of Kells Experience στο Trinity College Dublin παρουσιάζει το εικονογραφημένο ευαγγέλιο του 9ου αιώνα στην Παλαιά Βιβλιοθήκη, χτισμένη τον 18ο αιώνα, μαζί με τη Μακριά Αίθουσα και τις δρύινες βιβλιοθήκες της. Ένα δεύτερο κτίριο, το Κόκκινο Περίπτερο, φιλοξενεί ψηφιακές εκθέσεις για το χειρόγραφο και τις συλλογές της βιβλιοθήκης.

Τα Μετέωρα είναι σύμπλεγμα βραχωδών πύργων από ψαμμίτη και κροκαλοπαγή ανάμεσα στην Καλαμπάκα και το Καστράκι στη Θεσσαλία, πάνω στους οποίους ορθόδοξοι μοναχοί έχτισαν 24 μονές από τον 14ο αιώνα. Σώζονται έξι, και ο χώρος εγγράφηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1988. Δρόμοι και μονοπάτια συνδέουν τα σημεία θέας, και κάθε μονή επισκέπτεται κανείς χωριστά.

Το Όρος Φαρόν είναι ασβεστολιθικό βουνό 584 μέτρων που υψώνεται ακριβώς πάνω από την Τουλόν και το λιμάνι της. Ένα τελεφερίκ ανεβαίνει από την πόλη στην επίπεδη κορυφή, όπου μπορεί κανείς να φτάσει και από έναν στενό μονόδρομο· εκεί πάνω βρίσκονται οχυρά του 17ου έως 19ου αιώνα, ένα μνημείο της συμμαχικής απόβασης στην Προβηγκία τον Αύγουστο του 1944 και ένα ζωολογικό πάρκο.

Το The National Wax Museum Plus είναι μουσείο κέρινων ομοιωμάτων στο βικτοριανό κτίριο Lafayette στην οδό Westmoreland, κοντά στη Γέφυρα O'Connell. Άνοιξε αρχικά το 1983 στο Granby Row, μεταφέρθηκε στο Armoury στο Foster Place και ήρθε εδώ το 2017. Οι αίθουσές του δείχνουν κέρινα ομοιώματα ιρλανδικών ιστορικών προσώπων, συγγραφέων και μουσικών, ιρλανδικών θρύλων και κινηματογραφικών ηρώων.

Το The Cavern Club είναι μουσικός χώρος σε υπόγειο στη Mathew Street στο Λίβερπουλ, που άνοιξε ως τζαζ κλαμπ το 1957 και όπου οι Beatles έπαιξαν 292 φορές μεταξύ 1961 και 1963. Το αρχικό υπόγειο μπαζώθηκε κατά τις σιδηροδρομικές εργασίες το 1973· το κλαμπ ξανάνοιξε το 1984 σε μια ανακατασκευή χτισμένη εν μέρει με τούβλα από τον παλιό χώρο, και έχει ζωντανή μουσική κάθε μέρα.

Ο Λόφος του Κάστρου είναι ο βραχώδης λόφος ανάμεσα στην παλιά πόλη και το λιμάνι της Νίκαιας, όπου βρισκόταν το κάστρο της πόλης από τον 11ο αιώνα έως ότου ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το κατεδάφισε το 1706. Σήμερα είναι δημόσιο πάρκο 19 εκταρίων με σκιερά μονοπάτια, τα ερείπια του κάστρου και του παλιού καθεδρικού, έναν καταρράκτη που κατασκευάστηκε το 1885 και σημεία θέας προς τον Κόλπο των Αγγέλων και το λιμάνι.

Το Βασιλικό Εκθεσιακό Κτίριο στους Κήπους Κάρλτον χτίστηκε το 1879–1880 σε σχέδια του Τζόζεφ Ριντ για τη Διεθνή Έκθεση της Μελβούρνης. Το πρώτο Κοινοβούλιο της Αυστραλίας εγκαινιάστηκε στη Μεγάλη Αίθουσά του το 1901, και το 2004 έγινε το πρώτο κτίριο της Αυστραλίας στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Οι ξεναγήσεις ανεβαίνουν στον περίπατο του τρούλου.

Ο Βοτανικός Κήπος της Βίλας Τιρέ είναι βοτανικός κήπος 3,5 εκταρίων στο Καπ ντ' Αντίμπ, που δημιούργησε το 1857 ο βοτανολόγος Γκυστάβ Τιρέ για να δοκιμάσει εξωτικά φυτά στο μεσογειακό κλίμα. Σήμερα τον διαχειρίζεται το ερευνητικό ινστιτούτο INRAE και φιλοξενεί περίπου 2.500 δέντρα και θάμνους από περιοχές όπως η Αυστραλία, η Νότια Αφρική, η Καλιφόρνια και η Χιλή.

Η Βασιλική του Αγίου Αντωνίου της Πάδοβας, γνωστή τοπικά ως «il Santo», φυλάσσει τον τάφο του φραγκισκανού αγίου, που πέθανε το 1231. Χτισμένη από το 1232 περίπου έως το 1310, συνδυάζει ρωμανικές, βυζαντινές και γοτθικές μορφές, με τρούλους κατά το πρότυπο του Αγίου Μάρκου της Βενετίας. Το έφιππο άγαλμα του Γκαταμελάτα του Ντονατέλο στέκει στην πλατεία μπροστά της.

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης άνοιξε το 1889 σε ένα νεοαναγεννησιακό κτίριο των Γκότφριντ Ζέμπερ και Καρλ φον Χαζενάουερ, απέναντι από το δίδυμό του, το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης, στη Μαρία-Τερέζιεν-Πλατς. Οι αίθουσές του φιλοξενούν τις αυτοκρατορικές συλλογές φυσικής ιστορίας: ορυκτά και μετεωρίτες, σκελετούς δεινοσαύρων, βαλσαμωμένα ζώα και την Αφροδίτη του Βίλεντορφ, ένα ειδώλιο ηλικίας περίπου 29.500 ετών.