Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Ελ Καπρίτσο είναι θερινή βίλα στην Κομίγιας, σχεδιασμένη από τον Αντόνι Γκαουντί και χτισμένη το 1883–1885 για τον Μάξιμο Δίας δε Κιχάνο. Ένα από τα λίγα έργα του εκτός Καταλονίας, έχει πλίνθινους τοίχους με ζώνες από πράσινα πλακίδια και πλακίδια με ηλιοτρόπια, και έναν λεπτό πύργο που έχει παρομοιαστεί με μιναρέ. Έγινε μουσείο το 2009· οι επισκέψεις καλύπτουν τα δωμάτια και τον κήπο.

Το Παλάου Νταλμάσες είναι αρχοντικό στην Κάρερ δε Μουντκάδα, στη Λα Ριμπέρα, που ξαναχτίστηκε από το 1698 για τον έμπορο Παου Νταλμάσες, αφού η πολιορκία του 1697 το είχε αφήσει ερείπιο. Η αυλή του διατηρεί μπαρόκ ανοιχτή σκάλα με σολομώντειους κίονες και σκαλιστή ζωφόρο με την Αρπαγή της Ευρώπης και το άρμα του Ποσειδώνα. Σήμερα το κτίριο φιλοξενεί παραστάσεις φλαμένκο αρκετές φορές την ημέρα.

Το Δημαρχείο του Μπέρμιγχαμ είναι αίθουσα συναυλιών στη Victoria Square, εγκαινιασμένη το 1834 σε σχέδια των Τζόζεφ Χάνσομ και Έντουαρντ Γουέλς. Με πρότυπο τον Ναό του Κάστορα και του Πολυδεύκη στη Ρώμη, στέκεται πάνω σε ψηλό πόδιο με αδρή λιθοδομή. Εδώ έκαναν πρεμιέρα ο «Ηλίας» του Μέντελσον και «Το όνειρο του Γερόντιου» του Έλγκαρ· άνοιξε ξανά το 2007 μετά από αναστήλωση.

Το Εθνικό Μουσείο Αμαξών στο Μπελέμ φυλάει άμαξες και αμάξια των πορτογαλικών βασιλικών οίκων από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα, μέρος περίπου 9.000 αντικειμένων. Ιδρύθηκε το 1905 στη σχολή ιππασίας του 1787 του Ανακτόρου του Μπελέμ και το 2015 μετέφερε το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής σε ένα νέο κτίριο απέναντι, σχεδιασμένο από τον Πάουλο Μέντες ντα Ρόσα.

Η Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν είναι η κύρια ερευνητική βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που άνοιξε ξανά από τον σερ Τόμας Μπόντλεϊ το 1602 στην αίθουσα πάνω από τη Divinity School, η οποία ολοκληρώθηκε το 1488. Οι ξεναγήσεις οδηγούν στη Βιβλιοθήκη του Δούκα Χάμφρι και στη Divinity School της Παλαιάς Βιβλιοθήκης, ενώ η Weston Library στη Broad Street φιλοξενεί εκθέσεις, το γκισέ των ξεναγήσεων και ένα καφέ.

Το Λουίζενπαρκ είναι πάρκο 42 εκταρίων στην αριστερή όχθη του Νέκαρ στο Μάνχαϊμ, διαμορφωμένο μεταξύ 1892 και 1903. Περιλαμβάνει κινεζικό κήπο, ροδόκηπο, δενδροκομείο και θερμοκήπια, καθώς και βαρκάδες με gondoletta και έναν πύργο τηλεπικοινωνιών ύψους 205 μέτρων με περιστρεφόμενο εστιατόριο. Η είσοδος γίνεται με εισιτήριο από το 1975.

Το Αιγυπτιακό Μουσείο (Museo Egizio) είναι μουσείο αρχαίας αιγυπτιακής αρχαιολογίας, που ιδρύθηκε το 1824 όταν ο βασιλιάς Κάρολος Φήλιξ αγόρασε τη συλλογή του Γάλλου προξένου Μπερναρντίνο Ντροβέτι. Καταλαμβάνει το Κολέτζιο ντέι Νόμπιλι του 17ου αιώνα στο κέντρο του Τορίνο και παρουσιάζει συνολικά περισσότερα από 40.000 αντικείμενα, ανάμεσά τους αγάλματα φαραώ, παπύρους, σαρκοφάγους και μούμιες.

Το Image Black Light Theatre είναι ιδιωτικός θίασος που ιδρύθηκε στην Πράγα το 1989 από τον Αλεξάντερ Τσίχαρζ και την Εύα Άστεροβα και συνδυάζει το θέατρο μαύρου φωτός με χορό, μουσική και παντομίμα. Από το 2016 παίζει στη δική του αίθουσα 319 θέσεων στο Metro Palace στην οδό Národní 25· οι παραστάσεις του είναι χωρίς λόγια και διαρκούν περίπου 80 λεπτά χωρίς διάλειμμα.

Το Ιστορικό Μουσείο της Πόλης Χο Τσι Μινχ άνοιξε την 1η Ιανουαρίου 1929 ως Musée Blanchard de la Brosse, σε ένα κτίριο σχεδιασμένο από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Ογκύστ Ντελαβάλ, και πήρε το σημερινό του όνομα το 1979. Οι αίθουσές του παρακολουθούν το Βιετνάμ από την προϊστορία ως τη δυναστεία Νγκουγιέν, με χάλκινα αντικείμενα Ντονγκ Σον, ευρήματα του Οκ Έο και λιθογλυπτική των Τσαμ και των Χμερ.

Το Δημαρχείο του Ταλίν είναι γοτθικό δημαρχείο από ασβεστόλιθο στη νότια πλευρά της Πλατείας του Δημαρχείου, που αναφέρεται πρώτη φορά το 1322 και ολοκληρώθηκε στη σημερινή του μορφή το 1402–1404. Οι επισκέπτες βλέπουν το θολωτό υπόγειο, τις αίθουσες του κύριου ορόφου και τη σοφίτα, και 115 σκαλοπάτια ανεβαίνουν τον πύργο των 64 μέτρων ως έναν εξώστη κάτω από τον ανεμοδείκτη Γέρο-Θωμά, που πρωτοτοποθετήθηκε το 1530.

Το Μουσείο του Ρωμαϊκού Θεάτρου της Καρταχένα, σχεδιασμένο από τον Ραφαέλ Μονέο, άνοιξε το 2008 και οδηγεί από το Παλάθιο δε Ρικέλμε στην πλατεία του δημαρχείου, μέσα από ένα πέρασμα κάτω από τον παλιό καθεδρικό, στο ανασκαμμένο ρωμαϊκό θέατρο. Οι αίθουσές του εκθέτουν τους μαρμάρινους βωμούς, τα αγάλματα και τα κιονόκρανα του θεάτρου.

Μουσείο καταφυγίων που άνοιξε το 1995 στις παλιές ιαματικές εγκαταστάσεις Σίλκεμποργκ Μπαντ, όπου ο γερμανικός στρατός είχε το αρχηγείο του στη Δανία κατά την Κατοχή· επισκέπτεται με ξενάγηση.

Η Γέφυρα του Λιμανιού του Όκλαντ μεταφέρει τον Εθνικό Οδό 1 πάνω από το λιμάνι Γουαϊτεματά, ανάμεσα στον κόλπο Σεντ Μέρις και το Νόρθκοτ. Η χαλύβδινη δικτυωτή γέφυρα άνοιξε το 1959 με τέσσερις λωρίδες, και το 1969 προστέθηκαν από δύο προβολικές λωρίδες σε κάθε πλευρά· έχει μήκος 1.020 μέτρων, με κύριο άνοιγμα που υψώνεται 43 μέτρα πάνω από τη στάθμη της πλημμυρίδας. Δεν διαθέτει πεζοδρόμιο και φαίνεται από το Γουέστχεϊβεν και το Νόρθκοτ Πόιντ.

Μουσείο φυσικής ιστορίας με εκθέσεις για την άγρια ζωή, δεινοσαύρους μέσω εικονικής πραγματικότητας και τη δανική φύση, με τακτικά και ειδικά προγράμματα.

Το Πάρκο Χενοβές είναι ιστορικός κήπος στο παραλιακό μέτωπο του Κάδιθ, που διαμορφώθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα και πήρε το όνομά του από τον δήμαρχο Εδουάρδο Χοσέ Χενοβές, ο οποίος τον ανακαίνισε. Μια κεντρική δεντροστοιχία περνά ανάμεσα σε κλαδεμένα κυπαρίσσια και φοίνικες. Το πάρκο έχει περισσότερα από 150 είδη δέντρων και θάμνων, έναν τεχνητό καταρράκτη με σπηλιά και αγάλματα του Θελεστίνο Μούτις και του Μανουέλ δε Φάγια.

Το Μνημείο του Κολόμβου είναι μνημείο ύψους 60 μέτρων στο κάτω άκρο της Λα Ράμπλα, που χτίστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1888 προς τιμήν του πρώτου ταξιδιού του Χριστόφορου Κολόμβου στην Αμερική. Ένα χάλκινο άγαλμα του Κολόμβου, έργο του Ραφαέλ Ατσέ, στέκεται στην κορυφή μιας κορινθιακής στήλης, και ένας μικρός ανελκυστήρας μέσα στη στήλη ανεβάζει τους επισκέπτες σε εξώστη θέας κάτω από το άγαλμα.

Μουσείο που παρουσιάζει 160 παραδοσιακές τέχνες και επαγγέλματα και παλιά παιχνίδια, με δραστηριότητες για οικογένειες.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών Ταϊπέι, που άνοιξε το 1983 στην περιοχή Τζονγκσάν, ήταν το πρώτο μουσείο μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης της Ταϊβάν. Το λευκό κτίριό του από στοιβαγμένους, αλληλοσυνδεόμενους κύβους βρίσκεται δίπλα στο Πάρκο Έκθεσης και παρουσιάζει ταϊβανέζικη τέχνη από τον 20ό αιώνα έως σήμερα και διεθνείς εκθέσεις, ενώ φιλοξενεί την Μπιενάλε της Ταϊπέι.

Η Μονή των Καπουτσίνων είναι μικρό φραγκισκανικό μοναστήρι μέσα στα δάση των λόφων της Σίντρα, που ιδρύθηκε το 1560 από τον Άλβαρο ντε Κάστρο. Τα στενόχωρα κελιά της, τα παρεκκλήσια, η τραπεζαρία και η κουζίνα είναι χτισμένα ανάμεσα σε γρανιτένιους ογκόλιθους και ντυμένα με φελλό, γι' αυτό ονομάστηκε Μονή του Φελλού· μοναχοί ζούσαν εδώ ως την κατάργηση των θρησκευτικών ταγμάτων το 1834.

Το Κροατικό Εθνικό Θέατρο είναι η σκηνή του Ζάγκρεμπ για όπερα, μπαλέτο και πρόζα, σε ένα νεομπαρόκ κτίριο της βιεννέζικης εταιρείας Fellner & Helmer που άνοιξε το 1895 στη σημερινή Πλατεία της Δημοκρατίας της Κροατίας. Η κίτρινη πρόσοψή του βλέπει την κρήνη του Ιβάν Μέστροβιτς Η Πηγή της Ζωής, και ο θίασος ανεβάζει περισσότερες από 200 παραστάσεις κάθε σεζόν.