Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Καλλιτεχνικό Χωριό της Λίμνης Λάο Τανγκ είναι ένα χωριό παλαιού τύπου χτισμένο σε μια πρώην ιχθυολίμνη στην περιοχή Σουετζιά, περίπου 25 χλμ. βόρεια του κέντρου της Ταϊνάν. Ο ζωγράφος Κουάνγκ Γι αφιέρωσε πάνω από 30 χρόνια για να το συνθέσει από τα τούβλα, τα δοκάρια και τις πόρτες περισσότερων από 140 κατεδαφισμένων σπιτιών, δημιουργώντας σοκάκια και αυλές σε ύφος Μιννάν, που χρησιμοποιούνται επίσης ως κινηματογραφικό σκηνικό.

Αμερικανικό εστιατόριο και μπαρ δίπλα στο κανάλι Σίνγκελχραχτ, κοντά στη Λάιντσεπλέιν, διακοσμημένο με αναμνηστικά της ροκ, μέλος της διεθνούς αλυσίδας.

Το Μουσείο Βασιλικών Καλών Τεχνών του Χουέ παρουσιάζει αντικείμενα της αυλής των Νγκουγιέν στο Ανάκτορο Λονγκ Αν, μια ξύλινη αίθουσα χτισμένη το 1845 επί του αυτοκράτορα Τιέου Τρι και επανασυναρμολογημένη στη σημερινή της θέση το 1909. Ιδρύθηκε το 1923 και φυλάει περίπου 9.000 βασιλικά αντικείμενα, ανάμεσά τους χρυσό, πορσελάνη, σμάλτα του Χουέ, ενδυμασίες της αυλής και έπιπλα, με χάλκινα κανόνια στον κήπο.

Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Κόλμαν είναι ο ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός της Επισκοπής του Κλόιν, σε μια πλαγιά πάνω από το λιμάνι του Κορκ στο Κόουβ, αφιερωμένος στον Άγιο Κόλμαν του Κλόιν. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1868 και, με καθυστερήσεις λόγω αυξανόμενου κόστους και αλλαγών στα σχέδια, ολοκληρώθηκε το 1919. Το καμπαναριό του, ύψους 91 μέτρων, τον κάνει την ψηλότερη εκκλησία της Ιρλανδίας. Τελείται καθημερινή λειτουργία, και μπορούν να κανονιστούν ξεναγήσεις.

Το Πολιτιστικό Πάρκο Γκαρούντα Γουίσνου Κεντσάνα βρίσκεται στο Ουνγκασάν, στη χερσόνησο Μπουκίτ, νότια της Κούτα. Το πάρκο των 60 εκταρίων, σε ένα πρώην λατομείο ασβεστόλιθου, έχει στο κέντρο του ένα μνημείο 121 μέτρων του θεού Βισνού πάνω στον Γκαρούντα, έργο του Nyoman Nuarta που ολοκληρώθηκε το 2018. Οι επισκέπτες περπατούν ανάμεσα σε λαξευμένους τοίχους ασβεστόλιθου στη ζώνη της Λίμνης των Λωτών και παρακολουθούν καθημερινά μπαλινέζικους χορούς, με χορό κετσάκ το βράδυ.

Το Ντούνια Φαντάζι, γνωστό ως Ντουφάν, είναι το λούνα παρκ μέσα στο θέρετρο Ancol Dreamland, στην παραθαλάσσια Βόρεια Τζακάρτα. Άνοιξε στις 29 Αυγούστου 1985 σε εδάφη που κερδήθηκαν από τη θάλασσα στον κόλπο της Τζακάρτας και διαθέτει περισσότερα από 40 παιχνίδια και αξιοθέατα σε θεματικές ζώνες, ανάμεσά τους το τρενάκι Halilintar, τον πύργο ελεύθερης πτώσης Hysteria και τη διαδρομή με βάρκα Istana Boneka.

Η Πιάτσα ντελ Πόπολο είναι μεγάλη ωοειδής πλατεία ακριβώς μέσα από την Πόρτα ντελ Πόπολο, τη βόρεια πύλη των Αυρηλιανών Τειχών της Ρώμης από όπου η Via Flaminia έμπαινε στην πόλη. Ο Τζουζέπε Βαλαντιέ της έδωσε τη σημερινή της μορφή το 1811–1822· ένας αιγυπτιακός οβελίσκος στέκει στο κέντρο, και οι δίδυμες εκκλησίες Σάντα Μαρία ντέι Μιράκολι και Σάντα Μαρία ιν Μοντεσάντο τη βλέπουν από τα νότια.

Ο Κεκλιμένος Πύργος του Τορούν είναι μεσαιωνικός πύργος από τούβλα των τειχών της πόλης, ύψους περίπου 15 μέτρων, του οποίου η κορυφή αποκλίνει περίπου 1,5 μέτρο από την κατακόρυφο επειδή χτίστηκε σε μαλακό έδαφος. Αργότερα χρησίμευσε ως γυναικεία φυλακή και ως κατοικία. Βρίσκεται στην οδό Ποντ Κσιβόνγκ Βιέζον, ανάμεσα στην Παλιά Πόλη και τον Βιστούλα.

Η Εμπειρία Μπίρας της Μπριζ είναι μουσείο μπίρας στους επάνω ορόφους του πρώην ταχυδρομείου στη γωνία της Μαρκτ και της οδού Μπρέιντελ στη Μπριζ, ένα κτίριο του Λουί Ντελασενσερί που άνοιξε το 1891. Άνοιξε το 2014 και παρουσιάζει την ιστορία της μπίρας από τη Μεσοποταμία έως τους ζυθοποιούς της Μπριζ, τους Τραπιστές και τη σύγχρονη ζυθοποιία, με οδηγό σε τάμπλετ σε δέκα γλώσσες και ένα μπαρ γευσιγνωσίας.

Ο Καθεδρικός Ναός του Πόρτο, η Σε, βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου στο ιστορικό κέντρο και είναι από τα παλαιότερα κτίρια της πόλης. Ξεκίνησε τον 12ο αιώνα ως ρομανική εκκλησία που θύμιζε φρούριο, με μια ροζέτα, και αναδιαμορφώθηκε την περίοδο του μπαρόκ, όταν ο Νικολάου Νάζονι πρόσθεσε την πλευρική λότζια. Η επίσκεψη περιλαμβάνει το γοτθικό περιστύλιο, ντυμένο με πάνελ αζουλέζου του 18ου αιώνα.

Το Κεντρικό Μουσείο Υφαντουργίας στεγάζεται στο Λευκό Εργοστάσιο του Λούντβικ Γκέγερ στην οδό Πιοτρκόφσκα, όπου λειτούργησε το πρώτο μηχανοποιημένο κλωστήριο και υφαντήριο βαμβακιού της Λοτζ. Ιδρύθηκε το 1959 και παρουσιάζει υφαντικές μηχανές σε λειτουργία, βιομηχανικά υφάσματα, μόδα και σύγχρονη υφαντική τέχνη, ενώ διαθέτει και υπαίθριο χώρο με ξύλινα κτίρια από την περιοχή της Λοτζ.

Το Μουσείο Γλυπτικής των Τσαμ στο Ντα Νανγκ φυλάει γλυπτά του βασιλείου της Τσάμπα, που εκτίθενται ανάλογα με τον τόπο εύρεσής τους, όπως το Μι Σον, το Τρα Κιέου και το Ντονγκ Ντουόνγκ. Ιδρύθηκε με τη συνεργασία της École française d'Extrême-Orient και άνοιξε το 1919 σε ένα κτίριο των Ντελεβάλ και Οκλέρ που χρησιμοποιεί μοτίβα των Τσαμ· επεκτάθηκε τη δεκαετία του 1930 και το 2002.

Το Μπασέν ντε Λιμιέρ είναι κέντρο ψηφιακής τέχνης στην πρώην βάση υποβρυχίων του Μπορντό, ένα τσιμεντένιο καταφύγιο που έχτισαν οι γερμανικές δυνάμεις από το 1941 στη συνοικία Μπακαλάν. Το άνοιξε το 2020 η Culturespaces και προβάλλει εικόνες με μουσική στους τοίχους τεσσάρων πλημμυρισμένων με νερό δεξαμενών υποβρυχίων, μήκους 110 μέτρων η καθεμία, με εκθέσεις για ζωγράφους και θέματα που αλλάζουν μέσα στη χρονιά.

Μουσείο αφιερωμένο στην ιστορία της τουλίπας και στη σημασία της για τον πολιτισμό της Ολλανδίας, με εκθέματα που καλύπτουν 400 χρόνια ιστορίας της τουλίπας.

Το Χοφ φαν Μπισλέιντεν είναι αστικό παλάτι των αρχών του 16ου αιώνα στο Μεχέλεν, χτισμένο από το 1503 έως το 1507 για τον Ιερώνυμο φαν Μπισλέιντεν σε σχέδια του Ρόμπαουτ Β΄ Κέλντερμανς. Οι πλινθόκτιστες πτέρυγές του, η στοά και ο πύργος του περιβάλλουν έναν κήπο, και το μουσείο στο εσωτερικό παρουσιάζει το Μεχέλεν της βουργουνδικής περιόδου, όταν η Μαργαρίτα της Αυστρίας είχε την αυλή της στην πόλη.

Οι Πολεμικές Αίθουσες Λάσκαρις είναι σήραγγες και θάλαμοι λαξευμένοι στον βράχο κάτω από τους Άνω Κήπους Μπαράκα, που άνοιξαν το 1940 ως το ενιαίο πολεμικό αρχηγείο για την άμυνα της Μάλτας. Από εδώ διευθύνθηκαν οι συμμαχικές αποβάσεις στη Σικελία τον Ιούλιο του 1943, και το ΝΑΤΟ χρησιμοποίησε το συγκρότημα ως το 1977. Αναστηλωμένες αίθουσες επιχειρήσεων δείχνουν τα τραπέζια σχεδιασμού και τους χάρτες τοίχου.

Το River Wonders είναι ζωολογικός κήπος και ενυδρείο με θέμα τα ποτάμια στο Μαντάι, ανάμεσα στον Ζωολογικό Κήπο της Σιγκαπούρης και στο Night Safari, με το Bird Paradise και το Rainforest Wild Adventure εκεί κοντά. Άνοιξε το 2013 ως River Safari και πήρε το σημερινό του όνομα το 2021. Στα 12 εκτάριά του υπάρχουν βιότοποι γλυκού νερού από τα ποτάμια του κόσμου, μια βαρκάδα, μανάτοι και τα γιγάντια πάντα Κάι Κάι και Τζία Τζία.

Το Μουσείο της Σχολής της Νανσί είναι αφιερωμένο στη Σχολή της Νανσί, το κίνημα αρ νουβό που ίδρυσαν το 1901 οι Εμίλ Γκαλέ, Λουί Μαζορέλ, Αντονέν Ντομ, Βικτόρ Προυβέ και Εζέν Βαλέν. Στεγάζεται στο πρώην σπίτι του μαικήνα Εζέν Κορμπέν και παρουσιάζει έπιπλα, γυαλικά, κεραμικά και βιτρό, ενώ στον κήπο του υπάρχει ένα περίπτερο-ενυδρείο.

Ο Ναός του Σαν Πάμπλο είναι γοτθική-μουντεχάρ εκκλησία στη συνοικία Ελ Γκάντσο της Σαραγόσας, που άρχισε να χτίζεται γύρω στο 1284 και επεκτάθηκε έως τον 18ο αιώνα. Ο οκταγωνικός πλίνθινος πύργος του χρονολογείται από το 1343, και το κεντρικό τέμπλο από επίχρυσο και πολύχρωμο ξύλο το σκάλισε ο Νταμιάν Φορμέντ. Ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Αρχιτεκτονικής Μουντεχάρ της Αραγονίας.

Ο Ανεμόμυλος Τα' Κόλα στη Σάγκρα χτίστηκε το 1725 επί Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη και ξαναχτίστηκε τη δεκαετία του 1780. Πήρε το όνομά του από τον τελευταίο μυλωνά του, τον Τζουζέπι Γκρεχ, γνωστό ως Τζέπου τα' Κόλα, και διατηρεί τις μυλόπετρες και τον ξύλινο μηχανισμό του στον επάνω όροφο, ενώ τα δωμάτια από κάτω δείχνουν την κατοικία του μυλωνά και παραδοσιακά εργαλεία του Γκόζο.