Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Βασιλική της Σάντα Κρότσε είναι μπαρόκ εκκλησία στο Λέτσε, που ξεκίνησε το 1549 και ολοκληρώθηκε το 1695 από διαδοχικούς τοπικούς αρχιτέκτονες, ανάμεσά τους οι Γκαμπριέλε Ρικάρντι, Φραντσέσκο Αντόνιο Τζιμπάλο, Τσέζαρε Πένα και Τζουζέπε Τζιμπάλο. Η πρόσοψή της από τη μαλακή πέτρα του Λέτσε είναι σκαλισμένη με ζώα, γκροτέσκες μορφές, άτλαντες και μια μεγάλη ροζέτα.

Μικρό θέατρο στο Όντενσε που δίνει σε νέους σκηνοθέτες και συγγραφείς μια δική τους σεζόν για να δημιουργήσουν.

Ο Σαν Μπιάτζιο είναι αναγεννησιακός προσκυνηματικός ναός σε ανοιχτό έδαφος κάτω από το Μοντεπουλτσιάνο, χτισμένος από τραβερτίνη από το 1518 σε σχέδιο του Αντόνιο ντα Σανγκάλο του Πρεσβύτερου, αφού λέγεται ότι μια τοιχογραφία της Παναγίας κίνησε τα μάτια της. Έχει σταυροειδή κάτοψη με κεντρικό τρούλο και δύο καμπαναριά, από τα οποία μόνο το ένα ολοκληρώθηκε, και βλέπει σε μια κανονική κατοικία με λότζιες του 1550 περίπου.

Η Χερσαία Πύλη είναι η κύρια είσοδος της περιτειχισμένης παλιάς πόλης της Κόρτσουλα, στην οποία φτάνει κανείς από μια φαρδιά πέτρινη σκάλα από την πλατεία κάτω από τα τείχη. Πάνω από την αψίδα υψώνεται το Βέλικι Ρέβελιν, ένας πύργος των οχυρώσεων της πόλης του 15ου αιώνα που ανήκει σήμερα στο Δημοτικό Μουσείο· η ίδια η πύλη είναι δημόσιο πέρασμα προς την παλιά πόλη.

Το Μουσείο Αντιτορπιλικού Τεγιάνγκ είναι το πρώην αντιτορπιλικό του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ USS Sarsfield, που καθελκύστηκε το 1945 και υπηρέτησε στο Ναυτικό της Δημοκρατίας της Κίνας ως Τε Γιανγκ από το 1977 ως το 2005. Από το 2009 είναι αγκυροβολημένο στο λιμάνι του Ανπίνγκ, δυτικά του κέντρου της Ταϊνάν, όπου οι επισκέπτες περπατούν στα καταστρώματα, στις θέσεις πυροβόλων, στη γέφυρα και στους χώρους του πληρώματος.

Η εκκλησία της Αγίας Ιωάννας της Λωρραίνης βρίσκεται στην πλατεία Βιε-Μαρσέ, όπου η Ιωάννα της Λωρραίνης κάηκε στην πυρά το 1431. Σχεδιασμένη από τον Λουί Αρές και ολοκληρωμένη το 1979, η επιβλητική στέγη της από σχιστόπλακες θυμίζει φλόγες και ένα αναποδογυρισμένο σκάφος, και στο εσωτερικό φιλοξενεί βιτρό του 16ου αιώνα από την κατεστραμμένη εκκλησία του Σεν-Βενσάν.

Μουσείο σύγχρονης τέχνης που ιδρύθηκε το 1976 και μεταφέρθηκε το 2009 σε κτίριο του Αμερικανού αρχιτέκτονα Στίβεν Χολ, με ένα πάρκο γλυπτών γύρω του.

Η Γέφυρα του Πύργου (Tower Bridge) είναι ανοιγόμενη και κρεμαστή γέφυρα πάνω από τον Τάμεση δίπλα στον Πύργο του Λονδίνου, σχεδιασμένη από τους Χόρας Τζόουνς και Τζον Γουλφ Μπάρι και εγκαινιασμένη το 1894. Οι δύο πύργοι της, ύψους 65 μέτρων, συνδέονται με ψηλούς διαδρόμους με γυάλινο δάπεδο, και τα βικτωριανά μηχανοστάσια που κινούσαν κάποτε το ανυψούμενο οδόστρωμα είναι ανοιχτά στους επισκέπτες.

Η Αρχαία Πισίνα είναι πισίνα θερμής πηγής μέσα στην αρχαία πόλη της Ιεράπολης, όπου μαρμάρινοι κίονες μιας ιωνικής στοάς βρίσκονται στον πυθμένα από έναν σεισμό του 7ου αιώνα μ.Χ. Οι επισκέπτες κολυμπούν ανάμεσα στα βυθισμένα ερείπια σε ζεστό, πλούσιο σε μέταλλα νερό· η πισίνα έχει δικό της εισιτήριο επιπλέον της εισόδου στην Ιεράπολη.

Οι Κολοσσοί του Μέμνονα είναι δύο καθιστά πέτρινα αγάλματα του φαραώ Αμένωφι Γ΄ στη δυτική όχθη του Λούξορ, ύψους περίπου 18 μέτρων, σκαλισμένα γύρω στο 1350 π.Χ. Στέκονταν κάποτε στην είσοδο του νεκρικού του ναού, από τον οποίο ελάχιστα σώζονται πάνω από το έδαφος. Έλληνες και Ρωμαίοι επισκέπτες άφησαν πάνω τους περισσότερες από 100 επιγραφές.

Ο Πύργος Μαν είναι πύργος στο όρος Καβαλιέ, το ψηλότερο σημείο των ρωμαϊκών τειχών της Νιμ, που είχαν περίπου 80 πύργους. Επί Αυγούστου χτίστηκε γύρω από έναν παλαιότερο γαλατικό ξερολιθικό πύργο, διπλασιάζοντας το ύψος του στα 36 μέτρα· σώζονται περίπου 32 μέτρα. Μια εσωτερική σκάλα με περίπου 140 σκαλιά οδηγεί σε μια πλατφόρμα με θέα στην πόλη.

Οι Υπόγειες Κρύπτες της Blair Street είναι θάλαμοι μέσα στα τόξα της South Bridge, που ολοκληρώθηκε το 1788 στην Παλιά Πόλη του Εδιμβούργου. Αρχικά στέγαζαν ταβέρνες, εργαστήρια και αποθήκες και αργότερα κατοικήθηκαν από τους φτωχότερους κατοίκους της πόλης έως περίπου το 1860. Η Mercat Tours οργανώνει ξεναγήσεις ιστορίας και φαντασμάτων μέσα σε αυτές, με αφετηρία τον Σταυρό Mercat.

Οι Κατακόμβες του Καλλίστου στην Αππία Οδό ήταν το επίσημο νεκροταφείο της Εκκλησίας της Ρώμης τον 3ο αιώνα, και περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι θάφτηκαν εδώ, ανάμεσά τους δεκαέξι πάπες. Ξεναγήσεις περίπου 40 λεπτών οδηγούν μέσα από τις στοές στην Κρύπτη των Παπών και την κρύπτη της Αγίας Καικιλίας.

Ο Νέος Καθεδρικός Ναός, ή Μαριέντομ, είναι νεογοτθικός ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός στο Λιντς και ο μεγαλύτερος ναός της Αυστρίας σε χωρητικότητα. Ξεκίνησε το 1862 σε σχέδια του αρχιτέκτονα από την Κολωνία Φίντσεντς Στατς, καθαγιάστηκε το 1924 και ολοκληρώθηκε το 1935· το κωδωνοστάσιό του, ύψους 134,6 μέτρων, είναι περίπου δύο μέτρα χαμηλότερο από αυτό του Αγίου Στεφάνου στη Βιέννη.

Το Κέντρο Κληρονομιάς του Κόουβ είναι μουσείο σε τμήμα του βικτοριανού σιδηροδρομικού σταθμού στο Deepwater Quay. Η έκθεσή του, The Queenstown Story, καλύπτει το παρελθόν της πόλης ως Κουίνσταουν: τη μαζική μετανάστευση από την Ιρλανδία, τα πλοία καταδίκων προς την Αυστραλία, τη βύθιση του Λουζιτάνια και του Τιτανικού, του οποίου τελευταίος σταθμός ήταν το Κόουβ το 1912. Το κέντρο προσφέρει επίσης έρευνα οικογενειακής ιστορίας.

Εκθεσιακός χώρος για δανική και διεθνή φωτογραφική τέχνη, στο Meat Packing District της Κοπεγχάγης από το 2016.

Το Εθνικό Σιδηροδρομικό Μουσείο της Πιετράρσα καταλαμβάνει τα βουρβονικά εργαστήρια της Πιετράρσα, που ίδρυσε το 1840 ο Φερδινάνδος Β΄ δίπλα στη γραμμή Νάπολη–Πόρτιτσι, τον πρώτο σιδηρόδρομο της Ιταλίας, που άνοιξε το 1839. Περισσότερες από 55 ιστορικές ατμομηχανές και άμαξες στέκουν στα παλιά περίπτερα των εργαστηρίων δίπλα στη θάλασσα, από ένα αντίγραφο της μηχανής Bayard έως ηλεκτρικά τρένα.

Η Βασιλική των Αγίων Ναζάριου και Κέλσου βρίσκεται μέσα στην τειχισμένη Σιτέ της Καρκασόν και ήταν ο καθεδρικός ναός της πόλης έως το 1803. Το ρωμανικό κλίτος της χρονολογείται από τα τέλη του 11ου και τον 12ο αιώνα· το εγκάρσιο κλίτος και το ιερό ξαναχτίστηκαν σε γοτθικό ρυθμό γύρω στο 1300 και διατηρούν βιτρό του 1280 περίπου. Ο Βιολέ-λε-Ντικ αποκατέστησε την εκκλησία τον 19ο αιώνα.

Ο καθεδρικός ναός της Άβιλα, ο Καθεδρικός του Σωτήρος, άρχισε να χτίζεται τον 12ο αιώνα και συγκαταλέγεται στους πρώτους γοτθικούς καθεδρικούς της Ισπανίας. Σχεδιάστηκε ως ναός και φρούριο μαζί: η γρανιτένια αψίδα του αποτελεί έναν από τους πύργους των τειχών της πόλης. Στο εσωτερικό υπάρχουν διπλός περιδιάβατος, σκαλιστά στασίδια, αναγεννησιακό κεντρικό τέμπλο, το μοναστηριακό αίθριο και ένα μουσείο.

Χώρος συναυλιών που φιλοξενεί ζωντανή μουσική σε πολλά είδη, όπως ροκ, μέταλ, χιπ χοπ, ποπ και ηλεκτρονική μουσική.