Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Σεβίλλης στεγάζεται στο πρώην μοναστήρι της Λα Μερθέδ Καλθάδα, που ξαναχτίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα από τον Χουάν δε Οβιέδο, και άνοιξε ως μουσείο το 1835. Οι αίθουσες και τα τρία μοναστηριακά αίθριά του φιλοξενούν ισπανική τέχνη από τον Μεσαίωνα έως τις αρχές του 20ού αιώνα, με μεγάλο σύνολο έργων της σεβιλιάνικης μπαρόκ ζωγραφικής των Μουρίγιο, Θουρμπαράν και Βαλδές Λεάλ.

Εσωτερικό παρατηρητήριο στον 52ο όροφο του Roppongi Hills Mori Tower, του πύργου γραφείων ύψους 238 μέτρων στο Ροπόνγκι του Μινάτο, που ολοκληρώθηκε το 2003. Τα παράθυρα από όλες τις πλευρές έχουν θέα στο κέντρο του Τόκιο, μαζί με τον Πύργο του Τόκιο, και με καθαρό καιρό προς το όρος Φούτζι· το παρατηρητήριο φιλοξενεί επίσης περιοδικές εκθέσεις. Το υπαίθριο Sky Deck στην ταράτσα είναι κλειστό μέχρι νεωτέρας.

Μουσείο στο Σέστρεχουσετ που αφηγείται πώς οι Μοραβοί Αδελφοί έχτισαν το Κρίστιανσφελντ, μια πόλη Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO σχεδιασμένη με βάση τη συμμετρία και την ισότητα.

Η Χάουπτπλατς είναι η κεντρική πλατεία του Λιντς, που χαράχθηκε γύρω στο 1230 και έχει διαστάσεις 219 επί 60 μέτρα, μία από τις μεγαλύτερες κλειστές πλατείες της Αυστρίας. Στο κέντρο της στέκεται η Στήλη της Αγίας Τριάδας, μπαρόκ στήλη της πανούκλας που κατασκευάστηκε μεταξύ 1717 και 1723 σε σχέδια του Αντόνιο Μπεντούτσι· το Παλιό Δημαρχείο του 1513–14 βρίσκεται στην ανατολική πλευρά, και το βόρειο άκρο οδηγεί στη Γέφυρα των Νιμπελούνγκεν.

Η Αγορά των Μπαχαρικών στο Εμίνονου είναι σκεπαστή αγορά σε σχήμα Γ που ξεκίνησε το 1597 για τη Σαφιγιέ Σουλτάν και ολοκληρώθηκε το 1664 από τον αρχιτέκτονα Μουσταφά Αγά ως μέρος του συγκροτήματος του Νέου Τζαμιού, για τη Χατιτζέ Τουρχάν Σουλτάν. Το τουρκικό της όνομα, Αιγυπτιακό Παζάρι, θυμίζει τους δασμούς στα αιγυπτιακά εμπορεύματα που τη χρηματοδότησαν· έξι πύλες οδηγούν σε πάγκους με μπαχαρικά, αποξηραμένα φρούτα και λουκούμια.

Το Πάρκο Ταμπόρ είναι δημόσιο πάρκο περίπου δέκα εκταρίων κοντά στο κέντρο της Ρεν, σε μια έκταση που κάποτε ήταν ο οπωρώνας του βενεδικτίνικου αβαείου του Σεν-Μελέν. Διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Ντενί Μπίλερ τη δεκαετία του 1860 και συνδυάζει γαλλικό γεωμετρικό κήπο, αγγλικού τύπου πάρκο και βοτανικό κήπο, με ροδώνα, θερμοκήπιο εσπεριδοειδών, εξέδρα μουσικής και πτηνοτροφείο.

Ο Ζωολογικός Κήπος της Λισαβόνας ιδρύθηκε το 1884 και από το 1905 βρίσκεται στους κήπους της Κίντα ντας Λαραντζέιρας στο Σέτε Ρίος. Φιλοξενεί περίπου 2.000 ζώα από περισσότερα από 300 είδη και συμμετέχει σε προγράμματα αναπαραγωγής απειλούμενων ειδών. Ένα μικρό τελεφερίκ διασχίζει μέρος του χώρου, και ο Κόλπος των Δελφινιών φιλοξενεί παρουσιάσεις με δελφίνια.

Το πρώην βασιλικό ανάκτορο των μοναρχών Βίτελσμπαχ της Βαυαρίας στο κέντρο του Μονάχου, που ξεκίνησε το 1385 και επεκτάθηκε σε πέντε αιώνες στο μεγαλύτερο αστικό ανάκτορο της Γερμανίας. Δέκα αυλές συνδέουν τρεις κύριες πτέρυγες, και το Residenzmuseum, που επισκέπτεται κανείς χωρίς ξενάγηση, ανοίγει περίπου 130 αίθουσες με εσωτερικά εποχής και τις βασιλικές συλλογές, μαζί με το Θησαυροφυλάκιο και το Θέατρο Κιβιγιέ.

Το Μπαρόκ Ανάκτορο είναι το ρωμαιοκαθολικό επισκοπικό μέγαρο της Οράντεα, σχεδιασμένο από τον Βιεννέζο αρχιτέκτονα Φραντς Άντον Χίλεμπραντ και χτισμένο μεταξύ 1762 και 1777 για τον επίσκοπο Άνταμ Πάταχιτς. Από το 1971 στέγασε το μουσείο του νομού· επιστράφηκε στην επισκοπή και σήμερα φιλοξενεί το κέντρο επισκεπτών Centrum Patachich, με εκθέσεις για τον βασιλιά Άγιο Λαδίσλαο και την εκκλησιαστική τέχνη.

Ο Ζωολογικός Κήπος της Μελβούρνης άνοιξε το 1862 στο Ρόγιαλ Παρκ του Πάρκβιλ, περίπου 4 χλμ. βόρεια του κέντρου της πόλης. Περίπου 250 είδη ζουν σε βιότοπους ομαδοποιημένους κατά περιοχή: γορίλες σε αφρικανικό τροπικό δάσος, ουρακοτάγκοι και τίγρεις σε ασιατικό τροπικό δάσος, και καγκουρό, κοάλα και βομβάτοι σε ένα τμήμα αυστραλιανού θαμνότοπου, μαζί με ένα σπίτι πεταλούδων και ένα ερπετάριο.

Τα Σπήλαια Πυγολαμπίδων Γουαϊτόμο, επισήμως Σπήλαιο Γουαϊτόμο, εξερευνήθηκαν το 1887 από τον τοπικό αρχηγό Τάνε Τινοράου και τον τοπογράφο Fred Mace και άνοιξαν σε επισκέπτες από τον Τινοράου και τη σύζυγό του Χούτι το 1889. Οι ξεναγήσεις περνούν από ασβεστολιθικούς σχηματισμούς και τον Καθεδρικό, τον ψηλότερο θάλαμο, και τελειώνουν με μια βόλτα με βάρκα κάτω από χιλιάδες φωτεινές προνύμφες (Arachnocampa luminosa).

Το De Wallen, το παλαιότερο τμήμα του Άμστερνταμ και η πιο γνωστή κόκκινη συνοικία του, ένα δίκτυο από κανάλια και σοκάκια γύρω από την Oude Kerk.

Το Μουσείο του Γκέτεμποργκ στεγάζεται στον Οίκο των Ανατολικών Ινδιών στην οδό Νόρα Χάμνγκαταν, που χτίστηκε στα μέσα του 18ου αιώνα ως γραφεία και αποθήκες της Σουηδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Ιδρύθηκε το 1861 και καλύπτει την ιστορία του Γκέτεμποργκ και της Δυτικής Σουηδίας από τη Λίθινη Εποχή ως σήμερα, ενώ εκθέτει το πλοίο του Έσκεσερ, το μόνο αυθεντικό πλοίο των Βίκινγκ που εκτίθεται στη Σουηδία.

Το Δημοτικό Μουσείο του Ρόβινι στεγάζεται από την ίδρυσή του το 1954 στο Μέγαρο Καλίφι, μια μπαρόκ αστική κατοικία της δεκαετίας του 1680 στην κεντρική πλατεία. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν πίνακες παλαιών δασκάλων του 16ου ως 18ου αιώνα, μοντέρνα τέχνη ζωγράφων που δούλεψαν στο Ρόβινι, αρχαιολογικά ευρήματα και αντικείμενα της οικογένειας Χίτεροτ· οι αίθουσες φιλοξενούν περιοδικές εκθέσεις.

Το Plopsaland Deutschland είναι λούνα παρκ στο Χάσλοχ της Ρηνανίας-Παλατινάτου, που ξεκίνησε το 1971 ως αξιοθέατο-δάσος παραμυθιών. Η βελγική εταιρεία Plopsa το απέκτησε το 2010 και το μετονόμασε από Holiday Park τον Ιούνιο του 2025. Το πάρκο των 40 εκταρίων έχει περίπου 38 παιχνίδια, ανάμεσά τους τέσσερα τρενάκια του λούνα παρκ και αρκετές νεροτσουλήθρες.

Το Θέατρο Μάσιμο Βιτόριο Εμανουέλε είναι η όπερα στην Πιάτσα Βέρντι, σχεδιασμένη από τον Τζοβάν Μπατίστα Φιλίπο Μπαζίλε και ολοκληρωμένη από τον γιο του Ερνέστο Μπαζίλε· άνοιξε το 1897. Καλύπτει περίπου 7.700 τετραγωνικά μέτρα και είναι η μεγαλύτερη όπερα της Ιταλίας. Το θέατρο είναι ανοιχτό για ξεναγήσεις, στις οποίες μπορεί να προστεθεί επίσκεψη στα παρασκήνια.

Μουσείο μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης με έργα των Banksy, Γουόρχολ, Μπασκιά, Κουσάμα και άλλων σύγχρονων καλλιτεχνών.

Το Μουσείο της Παλαιάς Ουψάλας βρίσκεται δίπλα στους βασιλικούς τύμβους της Παλαιάς Ουψάλας, βόρεια του κέντρου της Ουψάλας, σε ένα κτίριο με ξύλινη επένδυση του αρχιτέκτονα Καρλ Νίρεν που άνοιξε το 2000. Το ισόγειο αφηγείται την ιστορία του τόπου από την Εποχή του Σιδήρου με τα πρόσφατα αποτελέσματα των ανασκαφών, και ο επάνω όροφος παρουσιάζει αυθεντικά ευρήματα από τους τύμβους και μια έκθεση για τις ρουνικές στήλες της Ουπλάνδης.

Το Μνημείο Ειρήνης της Χιροσίμα, γνωστό ως Θόλος της Ατομικής Βόμβας, χτίστηκε το 1915 ως Νομαρχιακό Μέγαρο Βιομηχανικής Προώθησης, σε σχέδια του Τσέχου αρχιτέκτονα Γιαν Λέτσελ. Η ατομική βόμβα που ρίχτηκε στη Χιροσίμα στις 6 Αυγούστου 1945 εξερράγη σχεδόν ακριβώς από πάνω του, σκοτώνοντας όλους όσοι βρίσκονταν μέσα. Το ερείπιο διατηρείται όπως έμεινε και είναι ορατό μόνο εξωτερικά.

Η Ρωμαϊκή Αγορά (Forum Romanum) είναι η ορθογώνια πλατεία στην κοιλάδα ανάμεσα στον Παλατίνο και τον λόφο του Καπιτωλίου, που ήταν το κέντρο της δημόσιας ζωής στην αρχαία Ρώμη. Οι επισκέπτες περπατούν ανάμεσα στα ερείπια ναών, βασιλικών και θριαμβικών αψίδων, ανάμεσά τους ο Ναός του Κρόνου, η Αψίδα του Σεπτίμιου Σεβήρου και η Οικία των Εστιάδων.