Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η BallinStadt είναι μουσείο και πάρκο μνήμης δίπλα στον Έλβα, στο λιμάνι του Αμβούργου, στη θέση των αιθουσών μετανάστευσης της Hamburg America Line, χτισμένων το 1901. Από τη δεκαετία του 1850 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1930, περίπου πέντε εκατομμύρια μετανάστες πέρασαν από εδώ καθ' οδόν προς την Αμερική. Οι αίθουσες κατεδαφίστηκαν το 1934, ξαναχτίστηκαν πιστά στο αρχικό και άνοιξαν ως μουσείο το 2007.

Οι Σειρές (Rows) του Τσέστερ είναι σκεπαστοί διάδρομοι στο επίπεδο του πρώτου ορόφου κατά μήκος των τεσσάρων κεντρικών δρόμων του Τσέστερ, με μια δεύτερη σειρά καταστημάτων από κάτω, στο επίπεδο του δρόμου. Χρονολογούνται από τον Μεσαίωνα, και περίπου 20 πέτρινα υπόγεια σώζονται κάτω από τα κυρίως ξυλόπηκτα κτίρια. Σήμερα οι στοές στεγάζουν καταστήματα, καφέ και γραφεία.

Η Κάσα Μιλά, γνωστή ως Λα Πεδρέρα, είναι πολυκατοικία στο Πασέιγ δε Γκράσια, σχεδιασμένη από τον Αντόνι Γκαουντί και χτισμένη μεταξύ 1906 και 1912 για τον Πέρε Μιλά και τη Ροζέρ Σετζιμόν. Έχει αυτοφερόμενη κυματιστή πέτρινη πρόσοψη με μπαλκόνια από σφυρήλατο σίδερο, και οι επισκέπτες βλέπουν τις εσωτερικές αυλές, τη σοφίτα και την ταράτσα με τις γλυπτές καμινάδες.

Το Λίσεμπεργκ είναι λούνα παρκ στο κέντρο του Γκέτεμποργκ, που άνοιξε το 1923 στο πρώην κτήμα Λίσας Μπεργκ. Έχει περισσότερα από 30 παιχνίδια, ανάμεσά τους το ξύλινο τρενάκι Balder, καθώς και σκηνές, μια αίθουσα χορού και διαμορφωμένους κήπους. Εκτός από τη θερινή περίοδο, ανοίγει για το Halloween τον Οκτώβριο και για μια χριστουγεννιάτικη αγορά με φώτα από τον Νοέμβριο ως τον Δεκέμβριο.

Η Πλατεία της Αγοράς της Παλιάς Πόλης είναι το κέντρο και το παλαιότερο τμήμα της Παλιάς Πόλης της Βαρσοβίας, που διαμορφώθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα και πλαισιώνεται από ψηλά αστικά σπίτια. Τα γερμανικά στρατεύματα την ανατίναξαν μετά την Εξέγερση της Βαρσοβίας το 1944, και ξαναχτίστηκε στην προπολεμική της όψη ως το 1953. Στο κέντρο της στέκει ένα άγαλμα της Γοργόνας της Βαρσοβίας.

Οι Κήποι του Τούρια είναι δημόσιο πάρκο περίπου 136 εκταρίων, διαμορφωμένο από το 1986 στην πρώην κοίτη του ποταμού Τούρια, ο οποίος εκτράπηκε νότια της Βαλένθια μετά από πλημμύρα. Με μήκος περίπου 8,5 χλμ., το πάρκο έχει μονοπάτια, ποδηλατοδρόμους, αθλητικούς χώρους, σιντριβάνια και παιδικές χαρές κάτω από τις παλιές γέφυρες, και εκτείνεται από το Bioparc έως την Πόλη των Τεχνών και των Επιστημών.

Το Δημοτικό Μουσείο της Λιουμπλιάνα, ιδρυμένο το 1935, στεγάζεται στο Μέγαρο Τούργιακ (Άουερσπεργκ), στην Gosposka 15. Η μόνιμη έκθεσή του, «Λιουμπλιάνα. Ιστορία. Πόλη.», παρουσιάζει την πόλη από την προϊστορία και τη ρωμαϊκή Έμονα ως σήμερα. Στη συλλογή περιλαμβάνεται ο Τροχός των Ελών της Λιουμπλιάνα, ένας ξύλινος τροχός με άξονα ηλικίας περίπου 5.200 ετών.

Αντιπυρηνικό καταφύγιο 500 τ.μ. της εποχής του Ψυχρού Πολέμου στο κέντρο του Όντενσε, που στέγαζε το κέντρο διοίκησης του Δήμου του Όντενσε (1954–2007).

Το Εθνικό Πάρκο Τσίνκουε Τέρε, που ιδρύθηκε το 1999, προστατεύει την απόκρημνη ακτή της Λιγουρίας γύρω από τα πέντε χωριά Ριομαζόρε, Μαναρόλα, Κορνίλια, Βερνάτσα και Μοντερόσο αλ Μάρε, με τους κλιμακωτούς αμπελώνες και τις ξερολιθιές τους. Μονοπάτια συνδέουν τα χωριά, ανάμεσά τους το παράκτιο Sentiero Azzurro, και η ακτή ανήκει σε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Η λίμνη Τσουζέντζι είναι ορεινή λίμνη σε υψόμετρο περίπου 1.270 μέτρων στο Εθνικό Πάρκο του Νίκο, που σχηματίστηκε όταν μια έκρηξη του όρους Νάνταϊ έφραξε μια κοιλάδα. Στις όχθες της βρίσκονται ο ναός Τσουζέντζι, το παραλίμνιο ιερό του Ιερού Φουταρασάν και πρώην έπαυλεις πρεσβειών, ενώ από την άνοιξη ως το φθινόπωρο τη διασχίζουν τουριστικά σκάφη. Απέχει περίπου 20 χλμ. δυτικά του κέντρου του Νίκο.

Το Κιγιομίζου-ντέρα είναι βουδιστικός ναός στις πλαγιές του όρους Οτόουα στο ανατολικό Κιότο, αφιερωμένος στην ενδεκαπρόσωπη Κάνον και ιδρυμένος το 778. Η κύρια αίθουσά του, που ξαναχτίστηκε το 1633, προεξέχει πάνω από την πλαγιά σε μια ξύλινη εξέδρα που στηρίζεται σε ψηλούς πασσάλους· από κάτω, οι επισκέπτες πιάνουν νερό από τα τρία ρυάκια του Καταρράκτη Οτόουα.

Το Πάρκο Νερού Ταϊπέι, στο Γκονγκγουάν, καταλαμβάνει τον χώρο του πρώτου υδραγωγείου της πόλης, που χτίστηκε την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας το 1908. Το κεντρικό του σημείο είναι το Μουσείο Πόσιμου Νερού, το πρώην αντλιοστάσιο με μπαρόκ κίονες, και γύρω του υπάρχουν κήποι, οι παλιές κλίνες αργής διήθησης με άμμο και ένας χώρος παιχνιδιού με νερό για παιδιά το καλοκαίρι.

Το Great North Museum: Hancock είναι μουσείο φυσικής ιστορίας και αρχαιολογίας στο Barras Bridge στο Νιούκαστλ απόν Τάιν, σε ένα βικτωριανό κτίριο εγκαινιασμένο το 1884. Οι αίθουσές του καλύπτουν την αρχαία Αίγυπτο με δύο μούμιες, ελληνικές αρχαιότητες, το Τείχος του Αδριανού και την άγρια ζωή του βορρά, μαζί με ένα εκμαγείο σκελετού T. rex και ένα πλανητάριο.

Το Θέατρο της Αλικαρνασσού χτίστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. επί Μαύσωλου στην πλαγιά του Γκιοκτεπέ πάνω από το Μπόντρουμ και επεκτάθηκε στη ρωμαϊκή εποχή τον 2ο αιώνα μ.Χ. Τα πέτρινα εδώλιά του χωρούσαν κάποτε 10.000 έως 13.000 θεατές· από τις επάνω σειρές η θέα απλώνεται πάνω από την πόλη ως το κάστρο και τον κόλπο, και το θέατρο χρησιμοποιείται για συναυλίες και φεστιβάλ.

Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Στεφάνου, στη Στεφανσπλατς, είναι ο μητροπολιτικός ναός της Αρχιεπισκοπής της Βιέννης. Η ρομανική και γοτθική μορφή του ξεκίνησε σε μεγάλο βαθμό επί του δούκα Ροδόλφου Δ΄ τον 14ο αιώνα, στη θέση ενός ναού που καθαγιάστηκε το 1147, και είναι γνωστός για τη στέγη του με τα σχέδια από πλακίδια και τον νότιο πύργο των 136 μέτρων.

Το Παλάτι του Βονιφάτιου Η΄ είναι μεσαιωνικό μέγαρο στην άνω πόλη του Ανάνι, που ανήκε κάποτε στην οικογένεια του πάπα Γρηγορίου Θ΄ και αργότερα αγοράστηκε από τον Πιέτρο Β΄ Καετάνι, ανιψιό του Βονιφάτιου Η΄. Από το 1950 στεγάζει μουσείο για τον Βονιφάτιο Η΄ και την επίθεση εναντίον του στο Ανάνι το 1303· μέρος του κτιρίου είναι η μητρική μονή των Κιστερκιανών Αδελφών της Φιλανθρωπίας.

Η Βίλα Όλμο είναι νεοκλασική έπαυλη στη δυτική όχθη της λίμνης του Κόμο, χτισμένη από το 1782 για τον μαρκήσιο Ινοτσέντσο Οντεσκάλκι σε σχέδια του Ελβετού αρχιτέκτονα Σιμόνε Καντόνι. Ιδιοκτησία της πόλης του Κόμο από το 1924, φιλοξενεί εκθέσεις και εκδηλώσεις, και ο γεωμετρικός παραλίμνιος κήπος της με αγάλματα και μια κρήνη είναι ανοιχτός στο κοινό.

Το Μουσείο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Βιέννης, στη Μαριαχίλφερ Στράσε στο Πέντσινγκ, παρουσιάζει την ιστορία της τεχνολογίας, της βιομηχανίας και της επιστήμης με έμφαση στην Αυστρία. Οι αίθουσές του περιλαμβάνουν ιστορικά μοντέλα σιδηροδρόμων, πλοίων και αεροσκαφών, μηχανές και μία από τις μεγαλύτερες συλλογές ιστορικών μουσικών οργάνων της Αυστρίας.

Ο Ζωολογικός Κήπος Ταρόνγκα άνοιξε το 1916 στη βόρεια ακτή του λιμανιού του Σίδνεϊ στο Μόσμαν, στη γη του λαού Καμεραϊγκάλ. Οι κλιμακωτοί χώροι του φιλοξενούν περίπου 350 είδη, από κοάλα και πλατύποδες έως ασιατικούς ελέφαντες και καμηλοπαρδάλεις, με ομιλίες φυλάκων όλη την ημέρα και θέα προς την πόλη στην άλλη πλευρά του λιμανιού.

Η Κάμαρα δε Κόμπτος είναι πέτρινο κτίριο του 13ου αιώνα στην Κάγιε Ανσολεάγκα, στην παλιά πόλη της Παμπλόνα, το μοναδικό σωζόμενο δείγμα πολιτικής γοτθικής αρχιτεκτονικής στην πόλη. Από το 1524 έως το 1836 στέγαζε το βασιλικό ελεγκτικό συνέδριο της Ναβάρας, όπου κόβονταν επίσης τα νομίσματα του βασιλείου· το αναβιωμένο ελεγκτικό γραφείο επέστρεψε το 1994, και οι επισκέπτες μπορούν να μπουν στην εσωτερική του αυλή.