Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Ο Τζεζού Νουόβο είναι εκκλησία των Ιησουιτών στην Πιάτσα ντελ Τζεζού Νουόβο, χτισμένη το 1584–1601 από τον Τζουζέπε Βαλεριάνο μέσα στο μέγαρο που είχε χτίσει το 1470 ο Ρομπέρτο Σανσεβερίνο, πρίγκιπας του Σαλέρνο. Διατήρησε την πρόσοψη του μεγάρου από γκρίζα πέτρα piperno λαξευμένη σε διαμαντοειδείς αιχμές· στο εσωτερικό υπάρχουν παρεκκλήσια από χρωματιστά μάρμαρα και τοιχογραφίες του Φραντσέσκο Σολιμένα.

Το Ενυδρείο Sea Life του Κέλι Τάρλτον άνοιξε το 1985 στη λεωφόρο Τάμακι, ανατολικά του κέντρου του Όκλαντ, μέσα σε αχρησιμοποίητες δεξαμενές αποθήκευσης λυμάτων. Ο δύτης Kelly Tarlton το έχτισε γύρω από καμπύλα ακρυλικά τούνελ που περνούν κάτω από καρχαρίες και σαλάχια· άλλοι χώροι φιλοξενούν υποανταρκτικούς βασιλικούς πιγκουίνους και πιγκουίνους τζέντου, ένα κέντρο διάσωσης χελωνών και ένα αντίγραφο της ανταρκτικής καλύβας του Σκοτ.

Ο Ζωολογικός και Βοτανικός Κήπος της Σαϊγκόν παραγγέλθηκε από τον ναύαρχο ντε Λα Γκραντιέρ το 1864 και άνοιξε για το κοινό το 1869. Ο σκιερός του χώρος φιλοξενεί περίπου 590 ζώα από 125 είδη, ανάμεσά τους καμηλοπαρδάλεις, λευκές τίγρεις της Βεγγάλης και γίββωνες, και περίπου 1.830 δέντρα και φυτά, με έναν κήπο ορχιδέων. Μέσα στον χώρο βρίσκεται επίσης το Ιστορικό Μουσείο της Πόλης Χο Τσι Μινχ.

Το Τερενγκγουόν είναι πάρκο στο κέντρο της Κιονγκτζού με 23 χορταριασμένους ταφικούς τύμβους βασιλιάδων, βασιλισσών και ευγενών της Σίλα. Μονοπάτια ελίσσονται ανάμεσα στους τύμβους, και το Τσονματσόνγκ, που ανασκάφηκε το 1973 και πήρε το όνομά του από ένα ιπτάμενο άλογο ζωγραφισμένο σε ένα πτερύγιο σέλας από φλοιό σημύδας που βρέθηκε μέσα, είναι ο μόνος τάφος ανοιχτός σε επισκέπτες. Οι τάφοι έχουν αποδώσει χρυσά στέμματα και άλλους Εθνικούς Θησαυρούς.

Ο Δενδρολογικός Κήπος Βερσαλλιών-Σεβρελού είναι συλλογή δέντρων του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, έκτασης περίπου 200 εκταρίων, δίπλα στο πάρκο του Παλατιού των Βερσαλλιών. Η φύτευση ξεκίνησε το 1924 σε ένα πρώην βασιλικό κυνηγότοπο· τα δέντρα ομαδοποιούνται κατά βοτανική οικογένεια, κατά περιοχή προέλευσης και ως καλλωπιστικές ποικιλίες, και υπάρχουν θερμοκήπια και ένας κήπος με φούξιες.

Το Οουακουντάνι είναι ηφαιστειακή κοιλάδα στο όρος Χακόνε, που σχηματίστηκε από έκρηξη πριν από περίπου 3.000 χρόνια, όπου από τις πλαγιές αναδύονται ατμοί από θειούχες οπές και θερμές πηγές. Το τελεφερίκ του Χακόνε σταματά εδώ, ανάμεσα στο Σόουνζαν και τη λίμνη Άσι, και στον σταθμό πωλούνται αυγά βρασμένα μαύρα στις θερμές πηγές. Η πρόσβαση εξαρτάται από τα επίπεδα ηφαιστειακών αερίων.

Δανικό μουσείο τέχνης με μόνιμη συλλογή που καλύπτει την περίοδο 1800–2024 και εναλλασσόμενες ειδικές εκθέσεις.

Το Ναυτικό Μουσείο της Νέας Ζηλανδίας στεγάζεται σε ένα πρώην υπόστεγο αποβάθρας στην αποβάθρα Χόμπσον, στο λιμάνι Βαϊάνταξ στο κέντρο του Όκλαντ. Οι εκθέσεις του ακολουθούν την ιστορία της Νέας Ζηλανδίας στη θάλασσα, από τους πρώτους Πολυνήσιους θαλασσοπόρους και τα ευρωπαϊκά πλοία μεταναστών ως τα αγωνιστικά σκάφη του Κυπέλλου Αμερικής, και ιστορικά σκάφη, όπως η φορτηγίδα Ted Ashby και το ατμοκίνητο ρυμουλκό SS Puke, είναι δεμένα δίπλα του.

Το Δημοτικό Μέγαρο είναι δημόσιο κτίριο αρ νουβό στην πλατεία Náměstí Republiky δίπλα στον Πύργο της Πυρίτιδας, σχεδιασμένο από τους Όσβαλντ Πολίβκα και Αντονίν Μπαλσάνεκ και εγκαινιασμένο το 1912. Εδώ κηρύχθηκε η ανεξαρτησία της Τσεχοσλοβακίας το 1918. Οι ξεναγήσεις περνούν από την Αίθουσα Σμέτανα, μια αίθουσα συναυλιών κάτω από γυάλινο θόλο, και σαλόνια διακοσμημένα από τον Άλφονς Μούχα και άλλους Τσέχους καλλιτέχνες.

Το Σπίτι του Θησαυροφύλακα βρίσκεται στο Minster Yard, λίγο βόρεια του Μίνστερ της Υόρκης, στη θέση της κατοικίας των θησαυροφυλάκων του Μίνστερ από το 1091 έως το 1547. Το σημερινό κτίριο είναι κυρίως του 17ου αιώνα. Ο βιομήχανος Φρανκ Γκριν το αναστήλωσε από το 1897 για να εκθέσει τη συλλογή του με έπιπλα και έργα τέχνης, και το 1930 δώρισε το σπίτι και το περιεχόμενό του στο National Trust.

Το Sweet Space Museum είναι διαδραστικός χώρος τέχνης μέσα στο εμπορικό κέντρο ABC Serrano στην Κάγιε δε Σεράνο. Οι θεματικές αίθουσές του, σχεδιασμένες από καλλιτέχνες όπως η Αγκάθα Ρουίθ δε λα Πράδα και η Αλεξάνδρα Ουσκάτεγκι, περιλαμβάνουν αισθητηριακές εγκαταστάσεις και πισίνες με μπάλες, και η ζώνη Astrohub φιλοξενεί δημιουργικά εργαστήρια. Η επίσκεψη διαρκεί περίπου μία ώρα.

Ο Καθεδρικός Ναός της Βέρνης (Μίνστερ) είναι μεταρρυθμισμένη εκκλησία γοτθικού ρυθμού στην παλιά πόλη της Βέρνης, που ξεκίνησε το 1421· ο πύργος του ολοκληρώθηκε μόλις το 1893 και έχει ύψος 100,6 μέτρα. Η κύρια πύλη απεικονίζει τη Δευτέρα Παρουσία με σκαλιστές μορφές του Έρχαρτ Κινγκ, και μια σκάλα στον πύργο οδηγεί σε εξώστες θέας πάνω από την παλιά πόλη και τον Άαρε.

Το Σουλεϊμανιγιέ Τζαμί είναι πρώην τζαμί στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, που χτίστηκε αρχικά μετά την οθωμανική κατάκτηση του 1522 και πήρε το όνομά του από τον σουλτάνο Σουλεϊμάν. Το σημερινό κτίριο χρονολογείται από το 1808 και έχει τρεις θολωτούς χώρους πίσω από μια πρόσοψη με κόκκινο επίχρισμα και έναν μιναρέ. Αναστηλώθηκε από το 1988 ως το 2005 και είναι κλειστό από το 2014, οπότε οι επισκέπτες το βλέπουν από τον δρόμο.

Το Μουσείο του Καποντιμόντε καταλαμβάνει το Ανάκτορο του Καποντιμόντε, που ξεκίνησε το 1738 για τον βασιλιά Κάρολο των Βουρβόνων στον λόφο βόρεια της παλιάς πόλης, εν μέρει για να στεγάσει τη συλλογή Φαρνέζε που κληρονόμησε από τη μητέρα του. Λειτουργεί στη σημερινή του μορφή από το 1957 και παρουσιάζει ναπολιτάνικη και ιταλική ζωγραφική, διακοσμητικές τέχνες και τα βασιλικά διαμερίσματα, μέσα σε ένα μεγάλο δασωμένο πάρκο.

Το Φιόρδ Νέρεϊ (Nærøyfjord) είναι βραχίονας 17 χιλιομέτρων του φιόρδ Σόγκνε που διακλαδίζεται από το φιόρδ Άουρλαντ και καταλήγει στο χωριό Γκούντβανγκεν, περίπου 17 χλμ. οδικώς από το Φλομ. Βουνά έως περίπου 1.700 μέτρα υψώνονται και στις δύο πλευρές και το φιόρδ στενεύει στα 250 μέτρα. Μέρος του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO «Φιόρδ της Δυτικής Νορβηγίας» από το 2005, φαίνεται από τα σκάφη μεταξύ Φλομ και Γκούντβανγκεν.

Το Σιδηροδρομικό Μουσείο του Κιότο, ιδιοκτησίας της JR West, άνοιξε το 2016 ως επέκταση του Μουσείου Ατμομηχανών Ουμεκότζι του 1972, δυτικά του σταθμού του Κιότο. Η τριώροφη κεντρική αίθουσα παρουσιάζει τροχαίο υλικό από ατμομηχανές έως τρένα Σινκανσέν, και το κυκλικό αμαξοστάσιο του 1914, Σημαντικό Πολιτιστικό Αγαθό, φιλοξενεί ατμομηχανές γύρω από μια λειτουργική περιστροφική πλατφόρμα.

Το Φρούριο Κορνγουάλις είναι φρούριο με προμαχώνες στο βορειοανατολικό ακρωτήριο του νησιού Πενάνγκ στο Τζορτζ Τάουν, στο σημείο όπου αποβιβάστηκε ο Φράνσις Λάιτ το 1786. Η Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών αντικατέστησε το ξύλινο οχύρωμά του με πλίνθινα τείχη από το 1804, χτισμένα από Ινδούς κατάδικους. Μέσα στα τείχη υπάρχουν παλιά κανόνια, ανάμεσά τους το Σέρι Ραμπάι που χυτεύτηκε το 1603, μια πυριτιδαποθήκη και ένας φάρος του 1882.

Διαδραστική εμπειρία κοκτέιλ που εξερευνά 450 χρόνια ιστορίας της ποτοποιίας Bols, με γευσιγνωσίες, εργαστήρια και κοκτέιλ στο Mirror Bar στο Άμστερνταμ.

Το Μουσείο Τέχνης και Αρχαιολογίας Άσμολιαν ανήκει στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και ξεκίνησε από τη συλλογή που δώρισε ο Ηλίας Άσμολ στο πανεπιστήμιο το 1677. Το σημερινό κτίριό του στη Beaumont Street χτίστηκε το 1841–45 και επεκτάθηκε το 2009· οι αίθουσες εκτείνονται από αιγυπτιακές και ελληνικές αρχαιότητες έως ευρωπαϊκή ζωγραφική και ασιατική τέχνη.

Ο καθεδρικός ναός της Βαρκελώνης, αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό και την Αγία Ευλαλία, είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου Βαρκελώνης στη Γοτθική Συνοικία. Χτίστηκε κυρίως μεταξύ 13ου και 15ου αιώνα και απέκτησε τη νεογοτθική κύρια πρόσοψή του στα τέλη του 19ου αιώνα. Η κρύπτη φυλάσσει τα λείψανα της Αγίας Ευλαλίας, και το μοναστηριακό αίθριο, που ολοκληρώθηκε το 1448, περικλείει τη Φοντ δε λες Όκες.