Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Κάστρο Ρούνκελσταϊν στέκει σε βραχώδη προεξοχή πάνω από την κοιλάδα του Τάλφερ, λίγο βόρεια του Μπολτσάνο. Χτίστηκε από το 1237 και το 1385 το αγόρασαν οι έμποροι αδελφοί Νίκλαους και Φραντς Φίντλερ, που το επέκτειναν και το διακόσμησαν γύρω στο 1400 με κοσμικές τοιχογραφίες της αυλικής ζωής, ιπποτών και λογοτεχνικών ιστοριών, τις οποίες βλέπουν σήμερα οι επισκέπτες στις αίθουσές του.

Ζωολογικός κήπος στο Ρότερνταμ με ποικιλία ειδών ζώων και φυτών, με έμφαση στη διατήρηση της φύσης, στην προστασία των ειδών και σε εκπαιδευτικά προγράμματα.

Οι Ρωμαϊκές Οικίες του Κέλιου (Case Romane del Celio) είναι ρωμαϊκά σπίτια κάτω από τη Βασιλική των Αγίων Ιωάννη και Παύλου στον λόφο Καίλιο, ανοιχτά στους επισκέπτες από το 2002. Χτίστηκαν ως δύο πολυκατοικίες με καταστήματα τον 2ο και 3ο αιώνα και αργότερα ενώθηκαν σε μία οικία· περιλαμβάνουν περισσότερα από 20 δωμάτια, 13 από αυτά με τοιχογραφίες, και ένα μικρό αρχαιολογικό εκθετήριο.

Η Κρεμαστή Εκκλησία, αφιερωμένη στην Παναγία, είναι χτισμένη πάνω από τη νότια πύλη του ρωμαϊκού φρουρίου της Βαβυλώνας στο Κοπτικό Κάιρο, από όπου πήρε το όνομά της. Εκκλησία υπάρχει εδώ από τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους· το σημερινό κτίριο έχει ξύλινη στέγη σε σχήμα Κιβωτού του Νώε, μαρμάρινο άμβωνα πάνω σε λεπτούς κίονες και περισσότερες από 100 εικόνες. Σκαλοπάτια ανεβαίνουν από την οδό Mar Girgis.

Παλιό αγροτικό παντοπωλείο στη σιδηροδρομική γραμμή της κοιλάδας του ποταμού Βάιλε, που λειτουργεί ακόμη, με μουσείο με τα δικά του εμπορεύματα και ένα καφέ.

Το Εβραϊκό Μουσείο της Βιέννης παρουσιάζει την ιστορία, τη θρησκεία και τον πολιτισμό των Εβραίων της Βιέννης σε δύο χώρους σε μικρή απόσταση μεταξύ τους. Το κεντρικό κτίριο στο Παλάτι Έσκελες, στην οδό Ντοροτέεργκασε, καλύπτει την εβραϊκή Βιέννη από τον Μεσαίωνα ως σήμερα, ενώ το Μουσείο Γιούντενπλατς παρουσιάζει τα ανασκαμμένα ερείπια της μεσαιωνικής συναγωγής που καταστράφηκε το 1421.

Τα Σπήλαια του Αγίου Βεάτου είναι ένα σύστημα ασβεστολιθικών σπηλαίων στους βράχους πάνω από τη βόρεια όχθη της Λίμνης Τουν στο Σούντλαουενεν, κοντά στο Ίντερλακεν. Από τα περίπου 14 χιλιόμετρα που έχουν εξερευνηθεί, ένα φωτισμένο μονοπάτι ενός χιλιομέτρου περνά μέσα από σπηλιές και αίθουσες, δίπλα σε σταλακτίτες και υπόγειους καταρράκτες. Κατά την παράδοση, ο ερημίτης Βεάτος ζούσε στην είσοδο, όπου σήμερα βρίσκονται ένα μουσείο σπηλαίων και ένα εστιατόριο.

Διαδραστικό μουσείο που παρουσιάζει την κληρονομιά του καφέ Douwe Egberts, τη φριζική ωρολογοποιία, τη μεταλλοτεχνία και την τυπογραφία σε τέσσερις θεματικές διαδρομές.

Η Λεωφόρος Νγκουγιέν Χουέ διασχίζει το κέντρο της Πόλης Χο Τσι Μινχ από το Δημαρχείο ως τον ποταμό Σαϊγκόν. Ξεκίνησε ως κανάλι, μπαζώθηκε το 1886–1887 ως λεωφόρος Σαρνέ και πήρε το σημερινό της όνομα το 1955. Από το 2015 οι κεντρικές της λωρίδες σχηματίζουν πεζοδρομημένη πλατεία, και στο Τετ διακοσμείται ως ο Δρόμος των Λουλουδιών Νγκουγιέν Χουέ.

Το Σπίτι του Αϊνστάιν είναι το διαμέρισμα στην οδό Κράμγκασε 49 όπου ο Άλμπερτ Αϊνστάιν έζησε με τη Μιλέβα Μάριτς και τον γιο τους Χανς από το 1903 έως το 1905, την περίοδο κατά την οποία έγραψε τις εργασίες του 1905 για τη σχετικότητα και τα κβάντα φωτός. Τα δωμάτια του δεύτερου ορόφου είναι επιπλωμένα όπως στην εποχή του, και μια έκθεση στον επάνω όροφο καλύπτει τη ζωή και το έργο του.

Το EPIC The Irish Emigration Museum στεγάζεται στα θολωτά υπόγεια του CHQ Building, μιας πρώην αποθήκης του 1820 στο Custom House Quay στα Docklands. Άνοιξε το 2016 και οι αίθουσές του χρησιμοποιούν διαδραστικές και οπτικοακουστικές παρουσιάσεις για να εξηγήσουν γιατί εκατομμύρια άνθρωποι έφυγαν από την Ιρλανδία και τι πέτυχε η ιρλανδική διασπορά σε όλο τον κόσμο.

Το Das Kölner Riesenrad είναι μια περιοδεύουσα ρόδα του λούνα παρκ ύψους περίπου 48 μέτρων, με 36 κλειστές γυάλινες καμπίνες για έως έξι άτομα η καθεμία. Επιστρέφει στο λιμάνι-βάση της, το Ράιναουχαφεν, δίπλα στο Μουσείο Σοκολάτας, για την περίοδο από τις 23 Οκτωβρίου 2026 έως τις 3 Ιανουαρίου 2027, μαζί με τη χριστουγεννιάτικη αγορά του λιμανιού.

Πολιτιστικό κέντρο στο λιμάνι της Κοπεγχάγης για τέχνη από την Ισλανδία, τη Γροιλανδία και τις Νήσους Φερόες, με τρεις γκαλερί και τις αντιπροσωπείες αυτών των χωρών.

Η Πινακοθήκη του Μάντσεστερ είναι το δημόσιο μουσείο τέχνης της πόλης στη Mosley Street, υπό τη διαχείριση του Δημοτικού Συμβουλίου του Μάντσεστερ. Το κύριο κτίριό της, με ιωνικό πρόπυλο του σερ Τσαρλς Μπάρι, χτίστηκε μεταξύ 1824 και 1835 για το Royal Manchester Institution και συνδέεται με το Athenaeum του Μπάρι μέσω μιας επέκτασης του 2002 από τους Hopkins Architects. Η συλλογή περιλαμβάνει πάνω από 25.000 αντικείμενα.

Μουσείο σε συγκρότημα κατοικιών του 1919 της Σχολής του Άμστερνταμ σχεδιασμένο από τον Μίχελ ντε Κλερκ, με εκθέσεις για την κοινωνική κατοικία και την αρχιτεκτονική δεξιοτεχνία.

Μουσείο που τεκμηριώνει τη δίωξη των Εβραίων στην Ολλανδία κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το Ολοκαύτωμα, στεγασμένο σε μια ιστορική πρώην σχολή εκπαίδευσης δασκάλων.

Μουσείο που εξερευνά την ιστορία της κλωστοϋφαντουργίας στην Κεντρική Γιουτλάνδη, με εκθέσεις για την παραγωγή υφασμάτων, τα αθλητικά ρούχα και ιστορικές μάρκες μόδας.

Ο Χάρτινος Καθεδρικός Ναός, επισήμως Μεταβατικός Καθεδρικός Ναός, είναι ο αγγλικανικός καθεδρικός ναός που χρησιμοποιείται στο Κράισττσερτς από τότε που ο Καθεδρικός Ναός του Χριστού υπέστη ζημιές στον σεισμό του 2011. Σχεδιάστηκε από τον Shigeru Ban με το γραφείο Warren and Mahoney και άνοιξε το 2013 απέναντι από την Πλατεία Λάτιμερ· η στέγη του σε σχήμα Α στηρίζεται σε μεγάλους χαρτονένιους σωλήνες και η πρόσοψή του είναι ένας τοίχος από χρωματιστά γυάλινα τρίγωνα.

Ο Ναός του Σαν Νικολάς είναι γοτθική ενοριακή εκκλησία στην παλιά πόλη της Βαλένθια, που ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα και ξαναχτίστηκε τον 15ο. Μεταξύ 1690 και 1693 ο μονόκλιτος ναός του καλύφθηκε με μπαρόκ τοιχογραφίες με τους βίους του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Πέτρου του Μάρτυρα, που σχεδίασε ο Αντόνιο Παλομίνο και ζωγράφισε ο Ντιονίς Βιδάλ.

Το Εθνικό Μουσείο του Παλάτσο Μάνσι καταλαμβάνει το μέγαρο των Μάνσι, μιας εμπορικής οικογένειας της Λούκα που το αγόρασε το 1616 και το ανακαίνισε σε μπαρόκ γούστο. Οι αίθουσες τελετών του διατηρούν τις τοιχογραφίες, τα έπιπλα και τις ταπισερί των Βρυξελλών, και η πινακοθήκη εκθέτει πίνακες του 16ου έως 18ου αιώνα, ανάμεσά τους έργα του Ποντόρμο και του Τιντορέτο.