Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Οδός Νιου Ρίτζεντ είναι ένας σύντομος πεζόδρομος στο κέντρο του Κράισττσερτς, που χτίστηκε ως ιδιωτική ανάπτυξη στις αρχές της δεκαετίας του 1930 με 40 καταστήματα σε ύφος Spanish Mission. Οι προσόψεις του σε παστέλ χρώματα, χαρακτηρισμένες ιστορική περιοχή, πλαισιώνουν τη διαδρομή του ιστορικού τραμ, και στα ισόγεια λειτουργούν καφέ, μπαρ και μικρά καταστήματα.

Ο καθεδρικός ναός της Πάρμας, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, είναι ρωμανική εκκλησία που καθαγιάστηκε το 1106, της οποίας η πρόσοψη από ψαμμίτη με τρεις σειρές λοτζιών ολοκληρώθηκε το 1178. Στο εσωτερικό, ο τρούλος φέρει την ψευδαισθητική τοιχογραφία της Κοίμησης του Κορέτζο, και το εγκάρσιο κλίτος φιλοξενεί το ανάγλυφο της Αποκαθήλωσης του Μπενεντέτο Αντελάμι, χρονολογημένο το 1178.

Ο Ναός του Αγίου Παύλου είναι πρώην λουθηρανικός ναός στη Φρανκφούρτη, χτισμένος μεταξύ 1789 και 1833 σε ελλειψοειδή κάτοψη από τον αρχιτέκτονα Γιόχαν Φρίντριχ Κρίστιαν Ες. Το 1848-1849 στέγασε την Εθνοσυνέλευση της Φρανκφούρτης, το πρώτο πανγερμανικό κοινοβούλιο, και έγινε έτσι σύμβολο του δημοκρατικού κινήματος της χώρας. Σήμερα φιλοξενεί εκθέσεις και εκδηλώσεις.

Το Παλάου Μαρτς είναι ανάκτορο δίπλα στον καθεδρικό ναό της Πάλμα, χτισμένο από το 1939 έως το 1945 σε σχέδια του Λουίς Γκουτιέρεθ Σότο ως κατοικία του χρηματιστή Ζουάν Μαρτς στην Πάλμα. Σήμερα στεγάζει το μουσείο του Ιδρύματος Μπαρτολομέ Μαρτς: μοντέρνα και σύγχρονη γλυπτική στην αυλή του, μια συλλογή χαρτών της Μαγιόρκα, μια ναπολιτάνικη φάτνη του 18ου αιώνα και τοιχογραφίες του Ζουζέπ Μαρία Σερτ.

Το Λ'Οθεανογράφικ είναι το ενυδρείο της Πόλης των Τεχνών και των Επιστημών της Βαλένθια, που άνοιξε το 2003 στο ανατολικό άκρο της πρώην κοίτης του Τούρια. Τα κτίριά του, μεταξύ των οποίων το εστιατόριο με στέγη από τα τσιμεντένια κελύφη του Φέλιξ Καντέλα, φιλοξενούν περίπου 45.000 ζώα από 500 είδη σε ζώνες για τη Μεσόγειο, την Αρκτική, τις τροπικές θάλασσες και την Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και ένα δελφινάριο.

Αρκτικός Καθεδρικός είναι η κοινή ονομασία της Εκκλησίας του Τρόμσνταλεν, ενοριακού ναού στην ηπειρωτική πλευρά της Γέφυρας του Τρόμσο. Ο Γιαν Ίνγκε Χούβιγκ τον σχεδίασε το 1965 ως απότομη τριγωνική αίθουσα από πάνελ σκυροδέματος με επένδυση αλουμινίου και γυάλινη δυτική πρόσοψη, και το 1972 ο Βίκτορ Σπάρε πρόσθεσε ένα μεγάλο γυάλινο ψηφιδωτό στον ανατολικό τοίχο.

Το Ιερό της Ίσιδας και της Μεγάλης Μητέρας ήταν ρωμαϊκό θρησκευτικό συγκρότημα του 1ου αιώνα μ.Χ. στο Μογκοντιάκουμ. Εργάτες που έχτιζαν το εμπορικό κέντρο Römerpassage το ανακάλυψαν τυχαία το 1999· από το 2003 οι τοίχοι που ήρθαν στο φως εκτίθενται στη θέση τους ως Taberna Archaeologica, με πρόσβαση από γυάλινο διάδρομο στο υπόγειο του κέντρου.

Το Τσανγκιονγκκούνγκ είναι ανάκτορο της εποχής Τσοσόν δίπλα στο Τσανγκντοκκούνγκ, που χτίστηκε αρχικά από τον βασιλιά Σετζόνγκ το 1418 για τον αποσυρμένο πατέρα του και επεκτάθηκε το 1483. Η αίθουσα του θρόνου Μιονγκτζοντζόν χρονολογείται από το 1616· επί ιαπωνικής κυριαρχίας ο χώρος έγινε ζωολογικός κήπος και πάρκο, που καταργήθηκαν το 1983. Η λίμνη Τσουντάνγκτζι και ένα γυάλινο θερμοκήπιο του 1909 βρίσκονται στον κήπο.

Το Θέατρο του Ανακτόρου του Ντρότνινγκχολμ είναι το θέατρο της αυλής του Ανακτόρου του Ντρότνινγκχολμ, που ολοκληρώθηκε το 1766 σε σχέδια του Καρλ Φρέντρικ Άντελκραντς για τη βασίλισσα Λοβίσα Ουλρίκα. Η πλατεία, τα αυθεντικά σκηνικά και η σκηνική μηχανή του 18ου αιώνα σώζονται και χρησιμοποιούνται ακόμη σε μια θερινή περίοδο όπερας· οι ξεναγήσεις περνούν από την πλατεία και τις αίθουσες του κτιρίου του θεάτρου.

Θέατρο προσαρτημένο στο Βασιλικό Δανικό Θέατρο στην Κόνγκενς Νιτορβ, που άνοιξε το 1931 ως δεύτερη σκηνή και πρώτη έδρα του δανικού ραδιοφώνου, και πήρε το όνομά του από τον σαν κουτί πύργο της σκηνής του.

Η Πέργη είναι ο χώρος μιας αρχαίας παμφυλιακής πόλης στο Ακσού, περίπου 15 χλμ. ανατολικά της Αττάλειας, που γνώρισε την ακμή της υπό ρωμαϊκή κυριαρχία τον 2ο και 3ο αιώνα μ.Χ. Οι επισκέπτες μπαίνουν περνώντας από τους δύο στρογγυλούς ελληνιστικούς πύργους της πύλης της πόλης και ακολουθούν έναν κεντρικό δρόμο με κιονοστοιχίες και κεντρικό υδραγωγό, δίπλα από την αγορά, τα λουτρά και το στάδιο.

Το Τοντάι-τζι είναι βουδιστικός ναός στη Νάρα, που ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα επί αυτοκράτορα Σόμου· ο Μεγάλος Βούδας του καθαγιάστηκε το 752. Η Αίθουσα του Μεγάλου Βούδα, που ξαναχτίστηκε το 1709, στεγάζει χάλκινο άγαλμα του Βούδα Βαϊροτσάνα ύψους περίπου 15 μέτρων· η πύλη Ναντάιμον, η αίθουσα Νιγκάτσου-ντο και το μουσείο του ναού βρίσκονται στον ευρύχωρο περίβολο.

Ο Πύργος του Βασιλιά είναι ρωμανικός ακρόπυργος του 13ου αιώνα μέσα στα τείχη του Σεντ-Εμιλιόν, χτισμένος πάνω σε έναν απομονωμένο βράχο γεμάτο σπήλαια και παλιά λατομεία. Ο τετράγωνος τριώροφος πύργος χρησιμοποιείται ακόμη από την οινική αδελφότητα Ζιράντ, που από την κορυφή του ανακηρύσσει τη νέα σοδειά και την έναρξη του τρύγου, και 118 σκαλιά οδηγούν σε μια ταράτσα με θέα στο χωριό.

Η Άσπενδος είναι αρχαία παμφυλιακή πόλη κοντά στο Σερίκ, στον ποταμό Κιοπρουτσάι, τον αρχαίο Ευρυμέδοντα. Το ρωμαϊκό της θέατρο χτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Ζήνωνα περίπου μεταξύ 138 και 164 μ.Χ. για περίπου 15.000 θεατές· το σκηνικό οικοδόμημα και τα εδώλια σώζονται σε μεγάλο βαθμό ακέραια, εν μέρει επειδή οι Σελτζούκοι το χρησιμοποίησαν ως ανάκτορο. Ένα υδραγωγείο, μια βασιλική και η αγορά βρίσκονται στον λόφο πίσω του.

Ο Πύργος των Τσαγκάρηδων σηματοδοτεί το βορειοανατολικό άκρο του τείχους της ακρόπολης στη Σιγκισοάρα. Αναφέρεται πρώτη φορά τη δεκαετία του 1520· ο πύργος της συντεχνίας καταστράφηκε από την πυρκαγιά του 1676 και ξαναχτίστηκε σε μπαρόκ ύφος το 1681 σε πενταγωνική κάτοψη, κάτω από μια ψηλή στέγη με δύο μικρά πυργίσκια παρατήρησης. Φαίνεται από έξω· ένας τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός τον χρησιμοποιεί από το 2000.

Το Μουσείο Τεχνών της Νάντης είναι το μουσείο τέχνης της πόλης, που ιδρύθηκε το 1801 και στεγάζεται σε ένα μέγαρο χτισμένο τη δεκαετία του 1890 γύρω από ένα αίθριο με γυάλινη στέγη. Άνοιξε ξανά το 2017 μετά από μια επέκταση που πρόσθεσε μια σύγχρονη πτέρυγα, τον Κύβο, και το πρώην παρεκκλήσι του Ορατορίου, και παρουσιάζει τέχνη από τον Μεσαίωνα έως σήμερα, με έργα των Ζορζ ντε Λα Τουρ, Ενγκρ, Κουρμπέ, Μονέ και Καντίνσκι.

Η Gemäldegalerie Alte Meister εκθέτει περίπου 750 ευρωπαϊκούς πίνακες από τον 15ο έως τον 18ο αιώνα, ανάμεσά τους έργα της ιταλικής Αναγέννησης και ολλανδικά και φλαμανδικά έργα. Ανήκει στις Κρατικές Συλλογές Τέχνης της Δρέσδης και στεγάζεται στην πτέρυγα Ζέμπερ του Τσβίνγκερ, στην όχθη του Έλβα.

Το Ανάκτορο του Μπλένιμ είναι εξοχική έπαυλη στο Γούντστοκ του Όξφορντσαϊρ, χτισμένη μεταξύ 1705 και 1722 σε σχέδια του σερ Τζον Βάνμπρου ως ανταμοιβή στον 1ο δούκα του Μάρλμπορο για τη Μάχη του Μπλένχαϊμ. Είναι η έδρα των δουκών του Μάρλμπορο και η γενέτειρα του Ουίνστον Τσόρτσιλ, και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1987.

Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Καστίλης και Λεόν (MUSAC) άνοιξε στη Λεόν το 2005 και συλλέγει τέχνη που δημιουργήθηκε μετά το 1992. Το κτίριό του, έργο του γραφείου Mansilla + Tuñón, κέρδισε το Βραβείο Μις φαν ντερ Ρόε του 2007· τα χρωματιστά γυάλινα πάνελ της πρόσοψης παίρνουν τα χρώματά τους από ένα βιτρό του καθεδρικού ναού της Λεόν.

Μουσείο στο Κρίστιανσφελντ που τεκμηριώνει την Επανένωση της Νότιας Γιουτλάνδης με τη Δανία το 1920 και την ιστορία των συνόρων.