Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Ο καθεδρικός ναός του Τρεβίζο, αφιερωμένος στον Απόστολο Πέτρο, είναι η έδρα του επισκόπου του Τρεβίζο. Η εκκλησία ανάγεται στον 6ο αιώνα· ξαναχτίστηκε σε νεοκλασικό ρυθμό από το 1768, διατηρώντας τη ρωμανική κρύπτη, και η στοά της με τους κίονες προστέθηκε το 1836. Στο εσωτερικό, το Παρεκκλήσι Μαλκιόστρο φιλοξενεί έναν Ευαγγελισμό του Τιτσιάνο και τοιχογραφίες του Πορντενόνε.

Το Βατ Να Πρα Μεν είναι ενεργός ναός στη βόρεια όχθη της τάφρου της παλιάς πόλης, απέναντι από το πρώην βασιλικό ανάκτορο της Αγιουτάγια, και ο μόνος ναός της πόλης που έμεινε όρθιος μετά τη λεηλασία από τους Βιρμανούς το 1767, όταν ο στρατός τους στρατοπέδευσε εδώ. Η μεγάλη αίθουσα χειροτονιών του σε ρυθμό Αγιουτάγια φιλοξενεί έναν στεφανωμένο χάλκινο Βούδα, και μια μικρότερη αίθουσα έναν καθιστό πέτρινο Βούδα, τον Πρα Καντχαραράτ.

Η λίμνη Άσι είναι κρατηρική λίμνη στην καλδέρα του ηφαιστείου του Χακόνε, μήκους περίπου 7 χλμ. Τουριστικά πλοία σε μορφή ιστιοφόρων τη διασχίζουν ανάμεσα στο Χακόνε-μάτσι, το Μότο-Χακόνε και το Τογκέντάι, όπου ξεκινά το τελεφερίκ του Χακόνε· η τορίι του Ιερού του Χακόνε στέκεται μέσα στο νερό κοντά στο Μότο-Χακόνε, και τις καθαρές μέρες φαίνεται το όρος Φούτζι.

Η κεντρική πλατεία του Μονάχου, τόπος συνάθροισης της πόλης από το 1158. Το νεογοτθικό Νέο Δημαρχείο κλείνει τη βόρεια πλευρά της, και η Μαριενζόιλε, μια στήλη που στήθηκε το 1638 για το τέλος της σουηδικής κατοχής, στέκεται κοντά στο κέντρο της. Το Glockenspiel του δημαρχείου ηχεί από τον πύργο αρκετές φορές την ημέρα.

Το Μουσείο Μπαρτολντί στεγάζεται στο σπίτι όπου γεννήθηκε στο Κολμάρ ο γλύπτης Ογκίστ Μπαρτολντί, που το κληροδότησε στην πόλη η χήρα του το 1907 και άνοιξε ως μουσείο το 1922. Παρουσιάζει τις μακέτες, τα σχέδια και τους πίνακές του, ανάμεσά τους μελέτες για το Άγαλμα της Ελευθερίας και το Λιοντάρι του Μπελφόρ, ενώ το χάλκινο σύνταγμά του «Οι Μεγάλοι Στυλοβάτες του Κόσμου» στέκει στην αυλή.

Η Αγορά Υφασμάτων (Σουκιένιτσε) είναι η επιμήκης εμπορική αίθουσα στο κέντρο της Κεντρικής Πλατείας της Αγοράς της Κρακοβίας, που ξαναχτίστηκε σε αναγεννησιακό ρυθμό μετά από πυρκαγιά το 1555 και απέκτησε τις τοξοστοιχίες της το 1875–1879. Η στοά του ισογείου είναι γεμάτη πάγκους· ο επάνω όροφος στεγάζει την Πινακοθήκη Πολωνικής Τέχνης του 19ου αιώνα του Εθνικού Μουσείου.

Η Οδός του Σχοινιού είναι σοκάκι στην παλιά πόλη του Μπρασόβ που συνδέει τη Strada Cerbului με τη Strada Poarta Șchei, πλάτους από 111 έως 135 εκατοστά και μήκους περίπου 80 μέτρων. Αναφέρεται πρώτη φορά τον 17ο αιώνα και χαράχτηκε ως πέρασμα για τους πυροσβέστες· σήμερα οι πεζοί το διασχίζουν ο ένας πίσω από τον άλλον ανάμεσα στους σοβατισμένους τοίχους των σπιτιών εκατέρωθεν.

Η Αγία Σοφία χτίστηκε το 532–537 για τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ από τον Ανθέμιο τον Τραλλιανό και τον Ισίδωρο τον Μιλήσιο, κάτω από έναν κεντρικό τρούλο ύψους περίπου 55 μέτρων. Καθεδρικός ναός επί εννέα αιώνες, έγινε τζαμί το 1453, μουσείο το 1934 και ξανά τζαμί το 2020· από το 2024 οι τουρίστες φτάνουν στα υπερώα και τα βυζαντινά τους ψηφιδωτά από ξεχωριστή διαδρομή με εισιτήριο.

Η Μακριά Αγορά είναι ο φαρδύς εμπορικός δρόμος της Κύριας Πόλης του Γκντανσκ, που εκτείνεται από το Δημαρχείο της Κύριας Πόλης ως την Πράσινη Πύλη στον ποταμό Μοτλάβα, ως μέρος της Βασιλικής Οδού. Πλαισιώνεται από ανακατασκευασμένα αρχοντικά εμπόρων, ανάμεσά τους το Χρυσό Σπίτι και η Αυλή του Αρθούρου· μπροστά από την Αυλή στέκει η Κρήνη του Ποσειδώνα, ένα χάλκινο άγαλμα που χυτεύτηκε το 1615 και στήθηκε το 1633.

Το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού είναι ρωμαϊκό λίθινο θέατρο στη νοτιοδυτική κλιτύ της Ακρόπολης, που έχτισε το 161 μ.Χ. ο Ηρώδης ο Αττικός στη μνήμη της συζύγου του Ρήγιλλας. Ο τριώροφος πρόσθιος τοίχος του σώζεται, τα μαρμάρινα εδώλια αποκαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1950, και είναι η κεντρική σκηνή του Φεστιβάλ Αθηνών· εκτός παραστάσεων φαίνεται από το μονοπάτι κατά μήκος της νότιας κλιτύος της Ακρόπολης.

Το Μουσείο Τσόντβαρι στην παλιά πόλη του Πετς είναι αφιερωμένο στον ζωγράφο Τίβανταρ Τσόντβαρι Κόστκα (1853-1919) και στεγάζεται σε ένα κτίριο στην οδό Janus Pannonius utca, κοντά στον καθεδρικό ναό. Άνοιξε το 1973 και εκθέτει τους πίνακές του, οι οποίοι αποκαταστάθηκαν και αναδιοργανώθηκαν το 1983, αφού γλίτωσαν παρά τρίχα από πώληση σε δημοπρασία μετά τον θάνατό του.

Η Α Φαμόζα ήταν πορτογαλικό φρούριο που χτίστηκε στη Μαλάκα γύρω στο 1512, επεκτάθηκε αργότερα από τους Ολλανδούς και κατεδαφίστηκε σε μεγάλο βαθμό από τους Βρετανούς το 1811. Ό,τι σώζεται είναι η Porta de Santiago, μια φθαρμένη πύλη από λατεριτικούς λίθους στους πρόποδες του Λόφου του Αγίου Παύλου, με παλιά κανόνια παραταγμένα μπροστά της.

Το Μέγαρο του Μαύρου Αετού είναι συγκρότημα Αρ Νουβό στην Πλατεία της Ένωσης, χτισμένο το 1907–1908 σε σχέδια των Μάρτσελ Κόμορ και Ντέζε Γιάκαμπ για ξενοδοχείο, καζίνο, καταστήματα και γραφεία. Μια στοά με γυάλινη στέγη και ένα βιτρό με μαύρο αετό (1909) ενώνει τρεις δρόμους και έχει καφέ και καταστήματα· οι εσωτερικοί χώροι δεν είναι ανοιχτοί στους επισκέπτες.

Το Ελ Παλάθιο Ανδαλούθ είναι ταμπλάο φλαμένκο στην Ίσλα δε λα Καρτούχα στη Σεβίλλη, που στεγάζεται στο πρώην περίπτερο της Cruzcampo της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1992. Η αίθουσα καφέ-θεάτρου ανεβάζει κάθε βράδυ μια παράσταση ενενήντα λεπτών από έναν θίασο με περισσότερους από δέκα χορευτές, τραγουδιστές και κιθαρίστες, και ένα μικρό μουσείο με φορέματα φλαμένκο ανοίγει πριν από αυτήν.

Το Μουσείο Ελ Γκρέκο είναι εθνικό μουσείο στην εβραϊκή συνοικία του Τολέδο, που άνοιξε το 1911 ο μαρκήσιος της Βέγκα-Ινκλάν σε ένα σπίτι και έναν κήπο ξαναχτισμένα πάνω σε θεμέλια του 16ου αιώνα, αν και δεν πρόκειται για το σπίτι του ίδιου του ζωγράφου. Παρουσιάζει έργα του Ελ Γκρέκο και του εργαστηρίου του, ανάμεσά τους την «Άποψη και σχέδιο του Τολέδο» και μια σειρά Αποστολάδο με τον Χριστό και τους αποστόλους.

Ο Πύργος Spinnaker είναι πύργος παρατήρησης ύψους 170 μέτρων στο λιμάνι του Πόρτσμουθ, που εγκαινιάστηκε το 2005 ως κεντρικό στοιχείο της ανάπλασης του λιμανιού. Σχεδιασμένος από το τοπικό γραφείο HGP Architects, τα δύο λευκά τόξα του θυμίζουν πανί σπινάκερ. Τρία παρατηρητήρια στα 100, 105 και 110 μέτρα βλέπουν πάνω από την πόλη και τα λιμάνια του Πόρτσμουθ και του Λάνγκστοουν.

Το Μουσείο της Ακουιτανίας είναι το δημοτικό ιστορικό μουσείο του Μπορντό, που στεγάζεται από το 1987 στην πρώην Σχολή Γραμμάτων και Επιστημών στην Κουρ Παστέρ, χτισμένη τη δεκαετία του 1880. Περισσότερα από 70.000 αντικείμενα παρουσιάζουν την περιοχή από την προϊστορία, με την Αφροδίτη του Λοσέλ, μέσω της ρωμαϊκής Μπουρντιγκάλα, έως το ατλαντικό εμπόριο του λιμανιού και τον ρόλο του στο δουλεμπόριο.

Ο Ναός του Αγίου Νικολάου στην Πλατεία της Παλιάς Πόλης είναι μπαρόκ εκκλησία χτισμένη το 1732–1737 από τον Κίλιαν Ίγκνατς Ντίντσενχοφερ στη θέση μιας γοτθικής εκκλησίας του 13ου αιώνα. Η λευκή πρόσοψή του με τους δύο πύργους βλέπει την πλατεία· από το 1920 είναι ο κύριος ναός της Τσεχοσλοβακικής Χουσιτικής Εκκλησίας, και φιλοξενεί επίσης συναυλίες.

Η Εκκλησία του Όλεσουντ είναι ο ενοριακός ναός στο νησί Άσπεγια, στο κέντρο του Όλεσουντ, χτισμένος αφού η πυρκαγιά του 1904 κατέστρεψε τον προκάτοχό του. Σχεδιασμένη από τον Σβέρε Κνούντσεν και καθαγιασμένη το 1909, η επιμήκης πέτρινη εκκλησία είναι επενδυμένη με περίπου 2.000 τετραγωνικά μέτρα μαρμάρου και αντλεί από τη μεσαιωνική και ρομανική ναοδομία, με τοξωτά παράθυρα και πύργο.

Η Αρένα της Νιμ είναι ρωμαϊκό αμφιθέατρο χτισμένο στα τέλη του 1ου αιώνα μ.Χ. για περίπου 24.000 θεατές. Το ελλειπτικό περίγραμμά του έχει διαστάσεις 133 επί 101 μ., και η πρόσοψη ύψους 21 μ. έχει δύο σειρές από 60 τόξα. Οχυρώθηκε τον Μεσαίωνα και γέμισε σπίτια, ώσπου άρχισε η εκκαθάρισή τους το 1786· σήμερα φιλοξενεί ταυρομαχίες, συναυλίες και παραστάσεις με ρωμαϊκό θέμα.