Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Ο Κομφουκιανός Ναός Ταϊτσούνγκ, στη Βόρεια Περιοχή, χτίστηκε από το 1972 ως το 1976 σε ρυθμό της δυναστείας Σονγκ, ακολουθώντας τη διάταξη του Ναού του Κομφούκιου στο Τσουφού. Η Αίθουσα Νταντσένγκ, οι πύλες και οι πλευρικές αίθουσες βρίσκονται σε έναν περιτειχισμένο χώρο περίπου δύο εκταρίων, όπου η πόλη τελεί την ετήσια τελετή για τα γενέθλια του Κομφούκιου.

Το Εθνικό Μνημείο είναι χάλκινο γλυπτικό σύνταγμα ύψους 15 μέτρων του Φέλιξ ντε Βέλντον κοντά στο Κοινοβούλιο στην Κουάλα Λουμπούρ, που εγκαινιάστηκε το 1966. Τιμά όσους έπεσαν πολεμώντας την ιαπωνική κατοχή στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά την Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης της Μαλάγιας, και στέκει πίσω από μια δεξαμενή με σιντριβάνια και χάλκινα νούφαρα.

Η Δήλος, 2 χλμ. από τη Μύκονο, είναι το νησί του ιερού του Απόλλωνα, όπου η ελληνική μυθολογία τοποθετεί τη γέννηση του Απόλλωνα και της δίδυμης αδελφής του Άρτεμης. Η ανασκαμμένη αρχαία πόλη περιλαμβάνει ναούς, το Άνδηρο των Λεόντων, τη συνοικία του θεάτρου με ελληνιστικές οικίες και τα ψηφιδωτά τους, και ένα μουσείο. Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1990, προσεγγίζεται με σκάφος από το λιμάνι της Μυκόνου.

Ο Περίπατος των Άγγλων είναι ο παραλιακός περίπατος της Νίκαιας, που εκτείνεται περίπου 7 χιλιόμετρα κατά μήκος του Κόλπου των Αγγέλων, από το αεροδρόμιο έως την προκυμαία των Ηνωμένων Πολιτειών κάτω από την παλιά πόλη. Ξεκίνησε τη δεκαετία του 1820 ως μονοπάτι που χρηματοδότησαν μέλη της αγγλικής κοινότητας, και σήμερα συνδυάζει έναν φαρδύ πεζόδρομο και ποδηλατόδρομο με φοίνικες, παραλίες με βότσαλα και ξενοδοχεία όπως το Negresco.

Το Μνημείο των Βομβιστικών Επιθέσεων του Μπαλί βρίσκεται στην οδό Τζαλάν Λεγκιάν στην Κούτα, στη θέση του Paddy's Pub, ενός από τους στόχους των βομβιστικών επιθέσεων της 12ης Οκτωβρίου 2002, που σκότωσαν 202 ανθρώπους. Εγκαινιάστηκε στη δεύτερη επέτειο, το 2004, και το σκαλιστό πέτρινο μνημείο φέρει μια μαρμάρινη πλάκα με τα ονόματα και τις εθνικότητες των θυμάτων.

Η Ντρόσελγκασε είναι στενός πεζόδρομος μήκους περίπου 144 μέτρων στο κέντρο του Ρίντεσχαϊμ, με ξυλόπηκτα σπίτια, κρασοταβέρνες και καταστήματα με σουβενίρ. Εκτείνεται ανάμεσα στον παραποτάμιο περίπατο του Ρήνου και τη Μαρκτ και είναι από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της οινοπαραγωγού περιοχής Ράινγκαου.

Ο μεγάλος βατήρας άλματος με σκι στον λόφο Γκούντιμπεργκ πάνω από το Γκάρμις-Παρτενκίρχεν, χτισμένος για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 και ανακατασκευασμένος αρκετές φορές από τότε, τελευταία το 2007-08. Ο χώρος προσγείωσής του χρησίμευσε και ως στάδιο για τις τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων, και κάθε Πρωτοχρονιά φιλοξενεί ακόμη αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου στο πλαίσιο του Τουρνουά των Τεσσάρων Βατήρων.

Τα δημοτικά μουσεία του Πέζαρο στεγάζονται από το 1936 στο Παλάτσο Μόσκα, την αστική κατοικία μιας εμπορικής οικογένειας που απέκτησε τίτλο ευγενείας στην πόλη. Πέντε αίθουσες στον πρώτο όροφο εκθέτουν πίνακες και διακοσμητικές τέχνες διαφόρων αιώνων, με κορυφαίο την εικόνα της Στέψης της Θεοτόκου του Τζοβάνι Μπελίνι του 1475 περίπου, δίπλα στη συλλογή μαγιόλικας της πόλης.

Μικρό κατοικημένο μουσείο σε πρώην φούρνο στο Βόλβεχα, με νοσταλγικά αντικείμενα από «την εποχή της γιαγιάς» και ξεναγήσεις από τους ενοίκους.

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Όσλο βρίσκεται στο Τέγιεν, μέσα στον Πανεπιστημιακό Βοτανικό Κήπο, που ιδρύθηκε το 1814. Τα πέτρινα εκθεσιακά του κτίρια των αρχών του 20ού αιώνα παρουσιάζουν νορβηγική και ξένη πανίδα, ορυκτά και απολιθώματα, μεταξύ των οποίων το απολίθωμα πρωτεύοντος ηλικίας 47 εκατομμυρίων ετών γνωστό ως Ida, ενώ ο κήπος έχει περίπου 7.500 είδη φυτών.

Το Παλάτσο Ρόσο είναι μέγαρο με κόκκινη πρόσοψη στη Βία Γκαριμπάλντι, χτισμένο το 1675 για την οικογένεια Μπρινιόλε Σάλε. Το 1874 η τελευταία κληρονόμος, η Μαρία Μπρινιόλε Σάλε, δούκισσα του Γκαλιέρα, το κληροδότησε μαζί με τη συλλογή του στην πόλη. Μέρος των Μουσείων της Στράντα Νουόβα, παρουσιάζει αίθουσες με τοιχογραφίες του Γκρεγκόριο Ντε Φεράρι και του Ντομένικο Πιόλα και πίνακες των Βαν Ντάικ, Γκουερτσίνο και Βερονέζε.

Το Κάστρο Μπράουν είναι φρούριο πάνω από το λιμάνι του Πορτοφίνο, χτισμένο από τη Δημοκρατία της Γένοβας σε μια θέση οχυρωμένη από τα ρωμαϊκά χρόνια και διευρυμένο τον 16ο αιώνα. Το 1867 ο Βρετανός πρόξενος Μοντάγκιου Γέιτς Μπράουν το αγόρασε και το μετέτρεψε σε έπαυλη· ο δήμος το κατέχει από το 1961. Οι επισκέπτες βλέπουν τις αίθουσες, τον κήπο και τα άνδηρά του πάνω από τον κόλπο.

Το Πάρκο Πτηνών του Πενάνγκ είναι πάρκο πουλιών στην οδό Jalan Todak στο Σεμπεράνγκ Τζάγια, στο ηπειρωτικό τμήμα της πολιτείας Πενάνγκ, απέναντι από το Τζορτζ Τάουν. Άνοιξε στις 26 Νοεμβρίου 1988 ως το πρώτο πάρκο πτηνοτροφείων της Μαλαισίας και φιλοξενεί περισσότερα από 300 είδη πουλιών, ανάμεσά τους θαλασσαετούς, φλαμίνγκο και βουκέρωτες, σε πτηνοτροφεία και κήπους.

Το Κάστρο του Λιορέτ (Castell de Lloret) είναι βίλα σε μορφή κάστρου στο ακρωτήρι στο βόρειο άκρο της κεντρικής παραλίας του Λιορέτ δε Μαρ, χτισμένη το 1935–1940 για τον μπισκοτοποιό της Τζιρόνα Ναρθίς Πλάχα σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ισίδρε Μπος. Στο εσωτερικό, τρεις αίθουσες φιλοξενούν έκθεση εικονικής πραγματικότητας για τις αιτίες, τις επιπτώσεις και τις λύσεις της κλιματικής αλλαγής, και ένα μπαρ σε βεράντα βλέπει στη θάλασσα.

Ο Πύργος Λότρστσακ είναι πύργος του 13ου αιώνα χτισμένος για να φρουρεί τη νότια πύλη των τειχών του Γκράντετς· το όνομά του παραπέμπει σε μια καμπάνα που χτυπούσε πριν κλείσουν οι πύλες κάθε βράδυ. Το κανόνι Γκριτς στον τέταρτο όροφο ρίχνει κάθε μέρα το μεσημέρι, και οι επισκέπτες ανεβαίνουν σε ένα σημείο θέας στην κορυφή με θέα στην Κάτω Πόλη. Στο ισόγειο υπάρχει κατάστημα δώρων.

Το Malaysia Heritage Studios είναι πολιτιστικό πάρκο στο Άγιερ Κερόχ, βορειοανατολικά της πόλης της Μαλάκας, στη θέση του Mini Malaysia and ASEAN Cultural Park που άνοιξε το 1986. Άνοιξε ξανά με το νέο του όνομα το 2022 και παρουσιάζει παραδοσιακά σπίτια από τις 13 πολιτείες της Μαλαισίας ως εκθεσιακούς χώρους, έναν λαβύρινθο με ήρωες της μαλαϊκής λαϊκής παράδοσης, μάσκες του Βόρνεο και πολιτιστικές παραστάσεις.

Ο Τροχός του Μπρισμπέιν είναι γιγάντιος τροχός θέας 60 μέτρων στον Πολιτιστικό Προαύλιο στο βόρειο άκρο των Πάρκων της Σάουθ Μπανκ, που στήθηκε το 2008 για την 20ή επέτειο της World Expo 88. Οι 42 κλειστές κλιματιζόμενες καμπίνες του κάνουν μια διαδρομή περίπου 12 λεπτών, με θέα στον ποταμό Μπρισμπέιν και στο κέντρο της πόλης.

Το Ανάκτορο Λίρια είναι η κατοικία των δουκών της Άλμπα στη Μαδρίτη, νεοκλασικό ανάκτορο χτισμένο γύρω στο 1770 σε σχέδια του Βεντούρα Ροδρίγκεθ. Κάηκε εσωτερικά κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο και ξαναχτίστηκε πίσω από τις αρχικές προσόψεις του· είναι ανοιχτό στους επισκέπτες από το 2019, οι οποίοι περιηγούνται τις αίθουσές του και τη συλλογή της οικογένειας με πίνακες, γλυπτά και διακοσμητικές τέχνες.

Ο Ναός Τιάν Χου είναι εξαώροφος κινεζικός ναός αφιερωμένος στη θεά της θάλασσας Μάτσου, στο Ρόμπσον Χάιτς στην Κουάλα Λουμπούρ. Χτίστηκε από την κοινότητα των Χαϊνανέζων της πόλης από το 1981, άνοιξε το 1989 και τον διαχειρίζεται η Ένωση Χαϊνάν του Σελανγκόρ και της Ομοσπονδιακής Επικράτειας· οι κόκκινες κολόνες και οι κεραμοσκεπές του αγναντεύουν την πόλη.

Ο Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου και του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο Σέντλετς, τμήμα της Κούτνα Χόρα, χτίστηκε γύρω στο 1300 για το κιστερκιανό αβαείο ως η πρώτη εκκλησία στη Βοημία με πρότυπο τους γαλλικούς γοτθικούς καθεδρικούς ναούς. Πυρπολήθηκε από τους Χουσίτες το 1421 και αναστηλώθηκε το 1700–1708, κυρίως από τον Γιαν Μπλάζεϊ Σαντίνι-Άιχελ στο δικό του μπαρόκ γοτθικό ύφος.