Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Πλατεία του Χρηματιστηρίου είναι βασιλική πλατεία του 18ου αιώνα στις προκυμαίες του Γαρούνα, σε σχέδια του Ζακ Γκαμπριέλ, που ολοκλήρωσε ο γιος του Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ μεταξύ 1730 και 1775. Το πρώην χρηματιστήριο και το Οτέλ ντε Φερμ πλαισιώνουν την κρήνη των Τριών Χαρίτων του 1869, και απέναντι, στην προκυμαία, ο Καθρέφτης του Νερού, μια πλάκα γρανίτη κάτω από δύο εκατοστά νερό, αντανακλά τις προσόψεις.

Η Λίμνη Ήλιου και Φεγγαριού είναι η μεγαλύτερη υδάτινη έκταση της Ταϊβάν, σε υψόμετρο 748 μέτρων στον δήμο Γιουτσί της κομητείας Ναντόου, γύρω από το μικρό νησί Λαλού, που είναι ιερό για τον λαό Τάο. Σκάφη συνδέουν τις προβλήτες του Σουεϊσέ, του Ίτα Τάο και του ναού Σιουανγκουάνγκ, ένα τελεφερίκ ανεβαίνει στους λόφους, και μονοπάτια και μια ποδηλατική διαδρομή ακολουθούν την όχθη περνώντας από ναούς και παγόδες.

Μουσείο τέχνης στο Κόλντινγκ της Δανίας, προσωρινά κλειστό για ανακαίνιση έως το 2027.

Το Berlin Dungeon είναι εσωτερικό αξιοθέατο κοντά στην Αλεξάντερπλατς, όπου οι επισκέπτες περπατούν ανάμεσα σε σκηνές με ηθοποιούς που αναπαριστούν επεισόδια από τη σκοτεινή ιστορία της πόλης, από την πανούκλα και τα βασανιστήρια ως μια διαδρομή με σχεδία στο ποτάμι και μια ελεύθερη πτώση. Οι παραστάσεις γίνονται στα γερμανικά και τα αγγλικά. Ανήκει στην αλυσίδα Dungeons, μαζί με τα αδελφά αξιοθέατα στο Λονδίνο και το Αμβούργο.

Το Γκούνουνγκ Κάουι είναι ναός και ταφικό συγκρότημα του 11ου αιώνα στο Ταμπακσίρινγκ, βορειοανατολικά του Ουμπούντ, και στις δύο όχθες του ποταμού Πακερισάν. Δέκα ιερά τύπου τσάντι είναι λαξευμένα ανάγλυφα σε προστατευμένες κόγχες ύψους περίπου 7 μ. στην πρόσοψη του βράχου· πιστεύεται ότι τιμούν τον βασιλιά Ανάκ Γουνγκσού της δυναστείας Ουνταγιάνα και μέλη της οικογένειάς του.

Προσωρινό μουσείο στο Βέντμπεκ για τα ευρήματα του Βέντμπεκ: τάφους κυνηγών της Λίθινης Εποχής που ζούσαν δίπλα σε ένα φιόρδ εδώ πριν από περίπου 7.000 χρόνια, που ανακαλύφθηκαν το 1975 κατά την κατασκευή του Σχολείου του Βέντμπεκ. Βρίσκεται εκεί όπου τα Μουσεία του Ρούντερσνταλ σχεδιάζουν ένα μόνιμο μουσείο.

Μουσείο μοντέρνας τέχνης στο Όλμποργκ, χτισμένο μεταξύ 1968 και 1972 από τον Άλβαρ και την Ελίσα Άαλτο με τον Ζαν-Ζακ Μπαρουέλ, μέσα σε ένα πάρκο γλυπτών.

Ουρανοξύστης ύψους 256 μέτρων στο νησί Σακισίμα, στον κόλπο της Οσάκα, στη συνοικία Σουμινοέ, που χτίστηκε ως Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου της Οσάκα και σήμερα στεγάζει γραφεία της νομαρχιακής κυβέρνησης της Οσάκα. Ένας γυάλινος ανελκυστήρας ανεβαίνει στον 52ο όροφο και μια κυλιόμενη σκάλα 42 μέτρων οδηγεί στο παρατηρητήριο της κορυφής, στα 252 μέτρα, με θέα προς κάθε κατεύθυνση στην πόλη και τον κόλπο.

Ο Άγιος Βιτάλιος (San Vitale) είναι οκταγωνική πλινθόκτιστη εκκλησία που ξεκίνησε το 526 επί του επισκόπου Εκκλησίου και καθαγιάστηκε το 547 από τον επίσκοπο Μαξιμιανό, με χρηματοδότηση του τραπεζίτη Ιουλίου Αργενταρίου. Η αψίδα και το πρεσβυτέριό της φιλοξενούν ψηφιδωτά του 6ου αιώνα, ανάμεσά τους τα πάνελ του αυτοκράτορα Ιουστινιανού και της αυτοκράτειρας Θεοδώρας με τις αυλές τους· είναι ένα από τα οκτώ μνημεία της Ραβέννας στην Παγκόσμια Κληρονομιά της UNESCO.

Το Οστάλ ντος Ρέις Κατόλικος είναι πρώην βασιλικό νοσοκομείο στη βόρεια πλευρά της Πράθα ντο Ομπραδόιρο, που ίδρυσαν οι Καθολικοί Μονάρχες για να φιλοξενεί προσκυνητές και χτίστηκε από το 1501. Λειτούργησε ως νοσοκομείο έως το 1953 και είναι ξενοδοχείο από το 1954, σήμερα κρατικό Parador· η μακριά πέτρινη πρόσοψή του έχει σκαλιστή πλατερέσκα πύλη.

Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στεγάζεται από το 2009 σε ένα κτίριο του αρχιτέκτονα Ίγκορ Φράνιτς στη λεωφόρο Avenija Dubrovnik στο Νέο Ζάγκρεμπ. Προήλθε από τη Δημοτική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης που ιδρύθηκε το 1954· η συλλογή του, με περίπου 12.000 έργα Κροατών και διεθνών καλλιτεχνών από τη δεκαετία του 1950 και μετά, περιλαμβάνει το γλυπτό-τσουλήθρα του Κάρστεν Χέλερ στο φουαγιέ.

Η Παγόδα του Αυτοκράτορα του Νεφρίτη στην οδό Μάι Τι Λιου 73 της Πόλης Χο Τσι Μινχ χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από τον Καντονέζο μετανάστη Λιου Μινχ ως αίθουσα αφιερωμένη στον ταοϊστή Αυτοκράτορα του Νεφρίτη. Χτισμένη από τούβλα με κεραμοσκεπή διακοσμημένη με χρωματιστές κεραμικές μορφές, τη διαχειρίζονται βουδιστές μοναχοί από το 1982 και μετονομάστηκε σε Φουόκ Χάι Του το 1984.

Η Βίλα ντέλα Ρετζίνα είναι έπαυλη της Σαβοΐας του 17ου αιώνα στην πλαγιά του Μπόργκο Πο στο Τορίνο, που ξεκίνησε γύρω στο 1615 για τον καρδινάλιο Μαυρίκιο της Σαβοΐας και ανακαινίστηκε αργότερα από τον Φιλίπο Γιουβάρα. Οι επισκέπτες βλέπουν τα βασιλικά διαμερίσματα, κλιμακωτούς ιταλικούς κήπους με κρήνες και σπηλιές, και έναν αμπελώνα που ξαναφυτεύτηκε. Ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς των Κατοικιών της Σαβοΐας.

Η Λίμνη Μπλεντ είναι λίμνη παγετώδους και τεκτονικής προέλευσης στις Ιουλιανές Άλπεις, δίπλα στην πόλη Μπλεντ, μήκους περίπου 2,1 χλμ. και πλάτους 1,4 χλμ. Το Κάστρο του Μπλεντ στέκει σε έναν βράχο πάνω από τη βόρεια όχθη της, ένα μικρό νησί με προσκυνηματική εκκλησία βρίσκεται κοντά στο δυτικό της άκρο, και εδώ έχει διεξαχθεί τέσσερις φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας.

Ο καθεδρικός ναός της Παμπλόνα είναι γοτθική εκκλησία χτισμένη κυρίως τον 15ο αιώνα στη θέση ενός ρομανικού καθεδρικού, με νεοκλασική δυτική πρόσοψη που σχεδίασε ο Βεντούρα Ροδρίγκεθ το 1783. Εδώ στέφονταν οι μεσαιωνικοί βασιλείς της Ναβάρας, και η επίσκεψη περιλαμβάνει το γοτθικό μοναστηριακό αίθριο και τον αλαβάστρινο τάφο του Καρόλου Γ΄ του Ευγενούς και της βασίλισσας Ελεονώρας.

Η Ακρόπολη της Παμπλόνα είναι πενταγωνικό φρούριο με προμαχώνες που διέταξε ο Φίλιππος Β΄ το 1571 και σχεδίασε ο στρατιωτικός μηχανικός Τζάκομο Παλεάρο, γνωστός ως ελ Φρατίν· ολοκληρώθηκε το 1645. Οι πέντε προμαχώνες, οι τάφροι και τα εξωτερικά οχυρωματικά της έργα περικλείουν σήμερα ένα δημόσιο πάρκο, και πρώην στρατιωτικά κτίρια, όπως το οπλοστάσιο και η πυριτιδαποθήκη, φιλοξενούν εκθέσεις.

Το μουσείο πολιτιστικής ιστορίας του Βίμποργκ, που διαχειρίζεται το Museum Wibergis και τους χώρους στο De fem Halder, το Χωριό της Εποχής του Σιδήρου Χβόλρις και το E Bindstouw, και προσφέρει περιπάτους στην πόλη, ομιλίες και ξεναγήσεις.

Το Τζονγκμιό είναι το βασιλικό προγονικό ιερό της δυναστείας Τσοσόν, που χτίστηκε το 1394, όταν ο βασιλιάς Τετζό μετέφερε την πρωτεύουσα στη Σεούλ, και ξαναχτίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα μετά τις ιαπωνικές εισβολές. Η μακριά κεντρική αίθουσα, Τζοντζόν, φυλάσσει τις πινακίδες των πνευμάτων των βασιλιάδων και των βασιλισσών, και η τελετή Τζονγκμιό Τζεριέ με αυλική μουσική τελείται ακόμη κάθε χρόνο.

Το Νομισματοκοπείο του Παρισιού είναι ο οργανισμός που παράγει τα νομίσματα της Γαλλίας, ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα και στεγάζεται από τη δεκαετία του 1770 σε ένα νεοκλασικό κτίριο στην προκυμαία Κοντί του αρχιτέκτονα Ζακ-Ντενί Αντουάν. Η παραγωγή νομισμάτων μεταφέρθηκε στο Πεσάκ το 1973, και το κτίριο του Παρισιού φιλοξενεί σήμερα μουσείο νομισματικών συλλογών.

Η Αψίδα του Γαλερίου, γνωστή στους ντόπιους ως Καμάρα, είναι θριαμβική αψίδα που χτίστηκε γύρω στο 300 μ.Χ. για να τιμήσει τη νίκη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Γαλερίου επί των Περσών. Οι πεσσοί της που σώζονται είναι επενδυμένοι με μαρμάρινα ανάγλυφα με μάχες και αυτοκρατορικές σκηνές, και βρίσκεται στην οδό Εγνατία, στον άξονα που κάποτε ένωνε τη Ροτόντα με το ανάκτορο του Γαλερίου.