Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Ο Τάφος του Κάι Ντιν, επίσημα Ουνγκ Λανγκ, είναι το μαυσωλείο του δωδέκατου αυτοκράτορα των Νγκουγιέν στον λόφο Τσάου Τσου, περίπου 10 χλμ. νότια του κέντρου του Χουέ. Χτισμένος από το 1920 έως το 1931 κυρίως από σκυρόδεμα, συνδυάζει βιετναμέζικα και ευρωπαϊκά στοιχεία: μια μακριά σκάλα, μια αυλή με πέτρινους μανδαρίνους, ένα περίπτερο με στήλη και το ανάκτορο Τιέν Ντιν, του οποίου το εσωτερικό καλύπτεται από ψηφιδωτά από γυαλί και πορσελάνη.

Το Παλάτσο Καρινιάνο είναι μπαρόκ μέγαρο που σχεδίασε ο Γκουαρίνο Γκουαρίνι το 1679 για τους πρίγκιπες Σαβοΐας-Καρινιάνο, γνωστό για την κυματιστή πρόσοψή του από κόκκινα τούβλα. Η αίθουσά του χρησίμευσε ως Βουλή των Αντιπροσώπων του Υποαλπικού Κοινοβουλίου από το 1848, εδώ ανακηρύχθηκε η ενότητα της Ιταλίας το 1861, και σήμερα στεγάζει το Εθνικό Μουσείο του Ιταλικού Ριζορτζιμέντο.

Εκθεσιακός χώρος σύγχρονης τέχνης που διευθύνεται από καλλιτέχνες, ιδρύθηκε το 1891 και βρίσκεται στην Όσλο Πλας στην Κοπεγχάγη.

Ζωολογικός κήπος στη συνοικία Στέλινγκεν, που ίδρυσε το 1907 ο Καρλ Χάγκενμπεκ ο νεότερος, αφού ο πατέρας του είχε αρχίσει το 1863 να συλλέγει ζώα που έφταναν από το λιμάνι του Αμβούργου. Ήταν ο πρώτος ζωολογικός κήπος με ανοιχτούς χώρους που χωρίζονται με τάφρους αντί για κλουβιά με κάγκελα, σχεδιασμός που επηρέασε την αρχιτεκτονική των ζωολογικών κήπων σε όλο τον κόσμο. Στους χώρους του υπάρχει επίσης ένα τροπικό ενυδρείο.

Το Πολυνησιακό Πολιτιστικό Κέντρο στη Λάιε, στη βορειοανατολική ακτή του Οάχου, περίπου 40 χλμ. από τη Χονολουλού, άνοιξε το 1963. Νησιώτες, πολλοί από αυτούς φοιτητές του γειτονικού BYU–Hawaii, παρουσιάζουν έξι νησιωτικά χωριά, Χαβάη, Σαμόα, Αοτεαρόα, Φίτζι, Ταϊτή και Τόνγκα, με χειροτεχνίες, παιχνίδια και μια παρέλαση κανό στη λιμνοθάλασσα. Η μέρα κλείνει με ένα λουάου και μια βραδινή παράσταση.

Ο Καθεδρικός Ναός του Λούμπλιν είναι πρώην ιησουιτική εκκλησία που ξεκίνησε το 1586 κατά το πρότυπο του Τζεζού της Ρώμης, μία από τις πρώτες μπαρόκ εκκλησίες της Πολωνίας. Μετά από πυρκαγιά το 1752 ο Γιόζεφ Μάγιερ κάλυψε το εσωτερικό με ψευδαισθητικές τοιχογραφίες. Έγινε καθεδρικός το 1832 και έχει κλασικιστικό πρόπυλο· οι ξεναγήσεις περιλαμβάνουν το ακουστικό σκευοφυλάκιο και τις κρύπτες.

Το Ρωμαϊκό Θέατρο της Μέριδα χτίστηκε το 16–15 π.Χ. με πρωτοβουλία του Μάρκου Αγρίππα στην αποικία Emerita Augusta και χωρούσε περίπου 6.000 θεατές. Το διώροφο σκηνικό οικοδόμημα με μαρμάρινους κίονες και αγάλματα χρονολογείται από μια ανοικοδόμηση γύρω στο τέλος του 1ου αιώνα μ.Χ., και από το 1933 το θέατρο φιλοξενεί το Διεθνές Φεστιβάλ Κλασικού Θεάτρου.

Η Μονή Ρουσάνου είναι ελληνορθόδοξη γυναικεία μονή στα Μετέωρα, της οποίας τα κτίρια καλύπτουν ολόκληρη την κορυφή ενός απόκρημνου βραχώδους πύργου στον δρόμο από το Καστράκι. Οι αδελφοί Ιωάσαφ και Μάξιμος από τα Ιωάννινα την ανοικοδόμησαν γύρω στο 1527–29· το καθολικό της Μεταμορφώσεως αγιογραφήθηκε το 1560, και δύο γέφυρες που χτίστηκαν το 1930 οδηγούν στην είσοδο.

Οι Σέτας δε Σεβίγια, σχεδιασμένες ως Metropol Parasol από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Γιούργκεν Μάγιερ, είναι ξύλινη κατασκευή από έξι ομπρέλες πάνω από την Πλάθα δε λα Ενκαρναθιόν, που ολοκληρώθηκε το 2011. Με διαστάσεις περίπου 150 επί 70 μέτρα και ύψος 26 μέτρα, στεγάζει μια αγορά και το Antiquarium με ρωμαϊκά κατάλοιπα, και διάδρομοι στην οροφή της έχουν θέα στην παλιά πόλη.

Η Βασιλική του Σαντ' Αμπόντιο είναι ρωμανική εκκλησία λίγο νότια της παλιάς πόλης του Κόμο, χτισμένη από βενεδικτίνους μοναχούς τον 11ο αιώνα και καθαγιασμένη από τον πάπα Ουρβανό Β΄ το 1095. Έχει δύο λεπτά καμπαναριά, και η αψίδα της καλύπτεται από κύκλο τοιχογραφιών του 14ου αιώνα με τη ζωή του Χριστού. Η παρακείμενη μονή στεγάζει σήμερα μέρος του Πανεπιστημίου της Ινσούμπρια.

Η Στήλη της Νίκης του Βερολίνου υψώνεται στο κέντρο του κυκλικού κόμβου Γκρόσερ Στερν στο πάρκο Τίεργκαρτεν. Σχεδιασμένη από τον Χάινριχ Στρακ και εγκαινιασμένη το 1873 για να τιμήσει τις πρωσικές στρατιωτικές νίκες, έχει ύψος 67 μέτρα και στην κορυφή της στέκεται επιχρυσωμένο χάλκινο άγαλμα της Νίκης, έργο του Φρίντριχ Ντράκε. Ένας εξώστης θέας κοντά στην κορυφή βλέπει πάνω από το Τίεργκαρτεν προς την Πύλη του Βρανδεμβούργου.

Το Smithwick's Experience είναι κέντρο επισκεπτών στην οδό Parliament, στην πρώην ζυθοποιία St Francis Abbey, όπου παρασκευαζόταν η μπίρα Smithwick's από τον 18ο αιώνα ως το 2014. Φραγκισκανοί μοναχοί έφτιαχναν μπίρα στον χώρο πριν διαλυθεί το αβαείο τους κατά τη Μεταρρύθμιση. Μια ξενάγηση καλύπτει την ιστορία της ζυθοποιίας και τη διαδικασία ζυθοποίησης.

Η Βίλα Κολίμπα, που χτίστηκε το 1892–93 από ντόπιους μαραγκούς σε σχέδια του Στανίσλαβ Βιτκιέβιτς για τον συλλέκτη Ζίγκμουντ Γκνατόφσκι, ήταν το πρώτο σπίτι στο ύφος του Ζακοπάνε, που αντλούσε από την ξύλινη αρχιτεκτονική των ορεσίβιων της Ποντχάλε. Από το 1993 στεγάζει το Μουσείο του Ύφους του Ζακοπάνε του Μουσείου των Τάτρα, με επιπλωμένα δωμάτια εποχής και τη λαογραφική συλλογή του Γκνατόφσκι.

Το Εθνικό Μουσείο Ιστορίας της Ταϊβάν άνοιξε το 2011 στην περιοχή Ανάν, στο βόρειο άκρο της Ταϊνάν, περίπου 9 χλμ. από το παλιό κέντρο της πόλης. Η μόνιμη έκθεσή του αφηγείται την ιστορία του νησιού από τους πρώτους αυτόχθονες λαούς, μέσα από την ολλανδική, την ισπανική, την κινεζική των Τσινγκ και την ιαπωνική κυριαρχία, έως τη σύγχρονη Ταϊβάν, αντλώντας από μια συλλογή περίπου 60.000 αντικειμένων· ένα πάρκο με λίμνη περιβάλλει το κτίριο.

Το Singapore Flyer είναι ρόδα παρατήρησης ύψους 165 μέτρων δίπλα στον κόλπο Μαρίνα, που εγκαινιάστηκε επίσημα στις 15 Απριλίου 2008. Οι 28 κλιματιζόμενες καμπίνες του χωρούν η καθεμία έως 28 επιβάτες και περιστρέφονται πάνω από ένα τριώροφο κτίριο τερματικού σταθμού, με θέα στον κόλπο, στο κέντρο της πόλης και στο Gardens by the Bay κατά τη διάρκεια μιας περιστροφής.

Εκθεσιακό κέντρο στο Κόρνβερντερζαντ, πάνω στο Άφσλαουτνταϊκ, για το ανάχωμα που απέκλεισε τη Ζάουντερζέε και για τη Θάλασσα Βάντεν πίσω του.

Η Πλατεία Πλιμερό είναι πλατεία στο κέντρο της παλιάς συνοικίας Σεν-Μαρτέν της Τουρ. Γνωστή τον Μεσαίωνα ως Καρουά ο Σαπό, πήρε το όνομα του δημοτικού συμβούλου Σαρλ Πλιμερό το 1888 και διευρύνθηκε το 1895. Ξυλόπηκτα σπίτια του 15ου αιώνα πλαισιώνουν την πεζόδρομη πλατεία, και τραπεζάκια καφέ και εστιατορίων καλύπτουν μεγάλο μέρος της.

Τα τείχη του Ρότενμπουργκ ομπ ντερ Τάουμπερ σχηματίζουν έναν κύκλο περίπου 4 χιλιομέτρων με 42 πύργους, από τα πιο ολοκληρωμένα της Γερμανίας. Χτισμένα από το 1172 και επεκταμένα ως τον 14ο αιώνα, σε μεγάλο μέρος τους έχουν στεγασμένο ξύλινο διάδρομο που οι επισκέπτες μπορούν να ακολουθήσουν με τα πόδια, περνώντας από πύλες όπως η Rödertor και η Spitaltor.

Μόνιμη έκθεση με περίπου 200 πλαστικοποιημένα ανατομικά παρασκευάσματα, μεταξύ των οποίων ολόκληρα ανθρώπινα σώματα, για την ανατομία, την υγεία και την ευτυχία.

Το Altamar είναι εστιατόριο στην κορυφή του Πύργου του Σαντ Σεμπαστιά, του χαλύβδινου πύργου ύψους 78 μέτρων του 1931 που αποτελεί τον σταθμό της Μπαρθελονέτα του τελεφερίκ του Πορτ Βελ. Η αίθουσα βρίσκεται περίπου 75 μέτρα πάνω από το λιμάνι, με θέα στο λιμάνι και την πόλη, και σερβίρει μεσογειακή κουζίνα à la carte ή ως μενού γευσιγνωσίας.