
Μουσείο Οβαρτάσι
μουσείο τέχνης · ΌρχουςΕξειδικευμένο μουσείο τέχνης με έργα art brut, με επίκεντρο τον καλλιτέχνη Οβαρτάσι (Λούις Μάρκουσεν) και την πολιτιστική ιστορία του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου του Ρίσκοβ.
Ωράρια, τιμές και εισιτήρια για μέρη που αξίζουν τον χρόνο σας.

Εξειδικευμένο μουσείο τέχνης με έργα art brut, με επίκεντρο τον καλλιτέχνη Οβαρτάσι (Λούις Μάρκουσεν) και την πολιτιστική ιστορία του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου του Ρίσκοβ.

Ο Άλμπρεχτ Ντύρερ έζησε και εργάστηκε σε αυτό το πεντώροφο ξυλόπηκτο σπίτι από το 1509 έως τον θάνατό του το 1528. Ξαναχτίστηκε μετά τους βομβαρδισμούς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, άνοιξε ξανά ως μουσείο το 1971 και σήμερα παρουσιάζει δωμάτια εποχής, ένα ανακατασκευασμένο εργαστήριο χαρακτικής και εναλλασσόμενες εκθέσεις με σχέδια και χαρακτικά του Ντύρερ.

Το Imperial War Museum North είναι παράρτημα του Imperial War Museum στο Manchester Ship Canal, στο Trafford Wharf, απέναντι από τα Salford Quays. Ο Ντάνιελ Λίμπεσκιντ το σχεδίασε ως τρία θραύσματα μιας θρυμματισμένης υδρογείου· άνοιξε το 2002, και η καμπύλη κεντρική αίθουσά του παρουσιάζει τις συγκρούσεις από το 1914 έως σήμερα με αντικείμενα όπως ένα άρμα T-34 και ένα αεροσκάφος Harrier.

Η Παγόδα Τραν Κουόκ είναι βουδιστικός ναός σε ένα νησάκι κοντά στη νοτιοανατολική όχθη της Δυτικής Λίμνης στο Ανόι, συνδεδεμένο με τον δρόμο με ένα ανάχωμα. Ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα δίπλα στον Κόκκινο Ποταμό και μεταφέρθηκε στη σημερινή της θέση το 1615. Στον χώρο υπάρχουν στούπες μοναχών, ένα δέντρο μπόντι που δώρισε ο πρόεδρος της Ινδίας το 1959 και ένας ενδεκαώροφος πύργος του 1998.
Η αρένα ταυρομαχιών του Αλικάντε βρίσκεται απέναντι από την Πλάθα δε Εσπάνια· χτίστηκε αρχικά το 1848 σε σχέδια του Εμίλιο Χόβερ και επεκτάθηκε το 1888 από τον Χοσέ Γκουαρδιόλα Πικό. Χωράει περίπου 15.000 θεατές σε τρία διαζώματα και στεγάζει το μουσείο ταυρομαχίας της πόλης, ενώ οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν την αρένα, τις κερκίδες και το μουσείο.

Η Υπόγεια Πόλη του Ντερίνκουγιου βρίσκεται κάτω από την πόλη Ντερίνκουγιου, περίπου 30 χλμ. νότια του Γκιόρεμε. Σκαμμένη στον μαλακό ηφαιστειακό τόφφο και διευρυμένη στη βυζαντινή εποχή, φτάνει σε βάθος περίπου 85 μέτρων, με στάβλους, πατητήρια, κουζίνες, ένα παρεκκλήσι, φρεάτια αερισμού και κυλιόμενες πέτρινες πόρτες που έκλειναν κάθε επίπεδο. Μόνο μέρος της είναι ανοιχτό στους επισκέπτες.

Ο Κήπος του Λινναίου είναι ο παλαιότερος βοτανικός κήπος της Σουηδίας, που διαμορφώθηκε από τον Όλαους Ρούντμπεκ τον Πρεσβύτερο το 1655 και αναδιοργανώθηκε από τον Κάρολο Λινναίο, ο οποίος τον διηύθυνε από το 1741. Διατηρείται σύμφωνα με το σχέδιό του του 18ου αιώνα, με περισσότερα από 1.000 είδη καλλιεργημένα κατά το σεξουαλικό του σύστημα, και η οικία του καθηγητή όπου έζησε από το 1743 είναι το Μουσείο Λινναίου, με έπιπλα και αντικείμενα της οικογένειας.

Η Εκκλησία του Ροβανιέμι είναι η λουθηρανική ενοριακή εκκλησία στο κέντρο του Ροβανιέμι, σχεδιασμένη από τον Μπέρτελ Λίλιεκβιστ και ολοκληρωμένη το 1950· η προηγούμενη εκκλησία του 1817 κάηκε στον Πόλεμο της Λαπωνίας το 1944. Στο εσωτερικό, η τοιχογραφία της Αγίας Τράπεζας του Λέναρτ Σέγκερστράλε, ύψους 14 μέτρων, «Η Πηγή της Ζωής» (1951), δείχνει τον Χριστό ανάμεσα στους δύο ληστές σε φόντο τοπίου της Λαπωνίας.

Το Μεγάλο Παζάρι είναι σκεπαστή αγορά στην παλιά πόλη, η ίδρυση της οποίας χρονολογείται στο 1461, όταν ο σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ έχτισε το Τζεβαχίρ Μπεντεστέν για τη χρηματοδότηση της Αγίας Σοφίας. Τα θολωτά δρομάκια του αναπτύχθηκαν γύρω από εκείνη την αίθουσα και σήμερα φιλοξενούν περίπου 3.600 καταστήματα σε 65 δρόμους, με 14 χάνια και πύλες όπως η Μπεγιαζίτ και η Νουρουοσμανιγιέ· εδώ εμπορεύονται χαλιά, κοσμήματα και χρυσό.

Ο Καθεδρικός Ναός του Ρέγκενσμπουργκ είναι η έδρα της Καθολικής Επισκοπής του Ρέγκενσμπουργκ και ο κύριος γοτθικός ναός της πόλης. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1273, αφού πυρκαγιά κατέστρεψε τον ρομανικό προκάτοχό του· ο κυρίως ναός είχε ολοκληρωθεί σε μεγάλο βαθμό έως το 1520, ενώ οι δύο δυτικοί πύργοι ύψους 105 μέτρων τελείωσαν μόλις το 1869. Στο εσωτερικό υπάρχουν βιτρό από τον 13ο έως τον 19ο αιώνα.

Το Χωριό του Ουράνιου Τόξου είναι πρώην χωριό οικογενειών στρατιωτικών στην περιοχή Ναντούν της Ταϊτσούνγκ, του οποίου τα τελευταία λίγα σπίτια ζωγράφισε από το 2008 ο βετεράνος Χουάνγκ Γιουνγκ-φου με πουλιά, ζώα και μορφές σε έντονα χρώματα. Σώθηκε από την κατεδάφιση μετά από φοιτητική εκστρατεία το 2010 και η πόλη το διατηρεί ως ένα μικρό πάρκο τέχνης γύρω από τα ζωγραφισμένα σπίτια και σοκάκια.

Η κύρια συναγωγή της εβραϊκής κοινότητας της Κοπεγχάγης, χτισμένη το 1833 στην Κρίσταλγκαντε.
Η Φουγκεράι είναι περιτειχισμένος οικισμός κατοικιών στο Άουγκσμπουργκ, που ίδρυσε το 1516 ο τραπεζίτης Γιάκομπ Φούγκερ ο Νεότερος για άπορους καθολικούς πολίτες της πόλης. Κατοικείται ακόμη σήμερα με τους αρχικούς όρους διαμονής και είναι το παλαιότερο συγκρότημα κοινωνικής κατοικίας που βρίσκεται ακόμη σε χρήση, με δρόμους που κλείνουν με πύλες, μικρές πλατείες και ένα παρεκκλήσι μέσα στα τείχη του.

Ο Ναός του Απόλλωνα είναι το ερείπιο ενός δωρικού ναού του 6ου αιώνα π.Χ. στην Ορτυγία, απέναντι από την Πιάτσα Παγκάλι, και ένας από τους παλαιότερους δωρικούς ναούς της Σικελίας. Αργότερα χρησίμευσε ως βυζαντινή εκκλησία, τζαμί και μέρος ισπανικού στρατώνα· σήμερα τα κολοβώματα των κιόνων και οι τοίχοι του σηκού του φαίνονται από τα κάγκελα γύρω από τον χώρο.

Το Εθνικό Πάρκο Φιόρδ του Κενάι, που ιδρύθηκε το 1980 δίπλα στο Σιούαρντ, καλύπτει περίπου 2.700 τ.χλμ. της χερσονήσου Κενάι, όπου σχεδόν 40 παγετώνες κατεβαίνουν από το παγοπέδιο Χάρντινγκ. Κρουαζιέρες από το λιμάνι του Σιούαρντ πλέουν στα φιόρδ ως παγετώνες που καταλήγουν στη θάλασσα, θαλάσσια λιοντάρια και φάλαινες. Ο παγετώνας Έξιτ, 13 χλμ. από την πόλη, είναι το μόνο τμήμα όπου φτάνει δρόμος, με μονοπάτια ως τον πάγο.

Το Τετζονγκντέ είναι ένα δασωμένο ακρωτήριο στο νότιο άκρο του νησιού Γιονγκντό στο Πουσάν, με απόκρημνους βράχους πάνω από τα Στενά της Κορέας. Το όνομά του θυμίζει τον βασιλιά Τετζόνγκ Μουγιόλ της Σίλα, που λέγεται ότι εξασκούνταν εδώ στην τοξοβολία. Ένας κυκλικός δρόμος μέσα από πευκοδάσος συνδέει ένα παρατηρητήριο, έναν φάρο και τα μονοπάτια των βράχων, και τις καθαρές μέρες φαίνεται η Τσουσίμα, περίπου 56 χλμ. μακριά.

Το Περίπτερο Λε Κορμπυζιέ είναι το τελευταίο κτίριο που σχεδίασε ο Λε Κορμπυζιέ, ολοκληρωμένο το 1967 μετά τον θάνατό του στην όχθη του Τσύριχχορν στη Ζυρίχη για τη γκαλερίστα Χάιντι Βέμπερ. Είναι το μόνο του κτίριο από χάλυβα και γυαλί, με χρωματιστά εμαγιέ πάνελ κάτω από μια ανεξάρτητη χαλύβδινη στέγη. Το Museum für Gestaltung Zürich το λειτουργεί ως μουσείο κατά τη θερινή περίοδο.

Το Γκρένα Λουντ είναι λούνα παρκ στην ακτή του Γιούργκορντεν, που ιδρύθηκε το 1883 από τον Γιάκομπ Σουλτχάις και είναι το παλαιότερο της Σουηδίας. Σε 3,8 εκτάρια χωρά περισσότερα από 30 παιχνίδια, ανάμεσά τους αρκετά τρενάκια, πύργους ελεύθερης πτώσης, ένα σπίτι-λαβύρινθο και ένα τούνελ της αγάπης, και οι σκηνές του φιλοξενούν συναυλίες κατά τη θερινή περίοδο.

Το Λούβρο είναι εθνικό μουσείο τέχνης στο πρώην Παλάτι του Λούβρου, στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Η συλλογή του εκτείνεται από την αρχαιότητα έως τα μέσα του 19ου αιώνα και περιλαμβάνει τη Μόνα Λίζα και την Αφροδίτη της Μήλου. Η γυάλινη πυραμίδα της εισόδου στην Αυλή του Ναπολέοντα προστέθηκε το 1989.
Η Aula Palatina είναι μια τεράστια ρωμαϊκή ανακτορική αίθουσα, χτισμένη γύρω στο 300-310 μ.Χ. για τον αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο, και ο μεγαλύτερος σωζόμενος ενιαίος χώρος από την αρχαιότητα. Από τον 19ο αιώνα λειτουργεί ως προτεσταντικός ναός, γνωστός τοπικά ως Konstantinbasilika.
Το Vizgu χρησιμοποιεί απαραίτητες τεχνολογίες για τη λειτουργία του ιστότοπου. Με την άδειά σας, χρησιμοποιούμε επίσης προαιρετικές τεχνολογίες για να θυμόμαστε λειτουργίες και να μετράμε τις παραπομπές σε πωλητές εισιτηρίων μέσω συνεργατών. Προς το παρόν δεν χρησιμοποιούμε γενικά εργαλεία ανάλυσης ή διαφημιστικούς ιχνηλάτες. Μπορείτε να αποδεχτείτε, να απορρίψετε ή να επιλέξετε κατηγορίες και να αλλάξετε την επιλογή σας οποιαδήποτε στιγμή από τις Προτιμήσεις cookies στο κάτω μέρος της σελίδας.