Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Δημοτικό Μουσείο του Σπλιτ στεγάζεται στο Μέγαρο Παπάλιτς, μια γοτθική-αναγεννησιακή αστική κατοικία του 15ου και 16ου αιώνα μέσα στο Ανάκτορο του Διοκλητιανού, χτισμένη γύρω από μια αυλή με λότζια και εξωτερική σκάλα. Το μουσείο άνοιξε εδώ το 1952 και, μετά από αναστήλωση, άνοιξε ξανά το 1992 με μια έκθεση που ακολουθεί την ιστορία του Σπλιτ από τον Μεσαίωνα ως τον 20ό αιώνα.

Η Βίλα Ρούφολο βρίσκεται δίπλα στην πλατεία του καθεδρικού ναού του Ραβέλο και χρονολογείται από τον 13ο αιώνα, όταν ανήκε στην εμπορική οικογένεια Ρούφολο. Ο Σκωτσέζος Φράνσις Νέβιλ Ριντ την αποκατέστησε στα μέσα του 19ου αιώνα. Οι επισκέπτες βλέπουν τον Τόρε Ματζόρε, που στεγάζει ένα μικρό μουσείο, μια αυλή σαν περίστυλο και κλιμακωτούς κήπους πάνω από τον κόλπο του Σαλέρνο, όπου το Φεστιβάλ του Ραβέλο διοργανώνει συναυλίες.

Η Μεγάλη Συναγωγή του Πίλζεν ολοκληρώθηκε το 1893 σε σχέδια του Εμάνουελ Κλοτς, ο οποίος αναθεώρησε ένα παλαιότερο γοτθικό σχέδιο του Μαξ Φλάισερ και χαμήλωσε τους δίδυμους πύργους του στα 45 μέτρα. Η πρόσοψή της συνδυάζει νεορομανικές και νεομαυριτανικές μορφές γύρω από ένα μεγάλο Άστρο του Δαβίδ· αναστηλώθηκε τη δεκαετία του 1990, τελούνται ακόμη λειτουργίες και φιλοξενεί επίσης συναυλίες και εκθέσεις.

Το Μουσείο Ιστορίας της Οσάκα άνοιξε το 2001 σε κτίριο των César Pelli & Associates και Nihon Sekkei, που συνδέεται μέσω αιθρίου με το Κέντρο Εκπομπών NHK της Οσάκα, απέναντι από το Πάρκο του Κάστρου της Οσάκα. Οι τέσσερις όροφοι της μόνιμης έκθεσης ανιχνεύουν την ιστορία της πόλης από το Ανάκτορο Νανίουα του 7ου αιώνα, τα ανασκαμμένα ερείπια του οποίου εκτίθενται στο υπόγειο, ως τη σύγχρονη εποχή.

Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου είναι το γοτθικό κάστρο στην κορυφή της Οδού των Ιπποτών στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου. Χτίστηκε ως βυζαντινή ακρόπολη και έγινε έδρα των Ιωαννιτών Ιπποτών μετά το 1309· καταστράφηκε από έκρηξη το 1856 και ξαναχτίστηκε από τους Ιταλούς το 1937–1940. Οι αίθουσές του φιλοξενούν αρχαία ψηφιδωτά από την Κω και αρχαιολογικές εκθέσεις.

Ο καθεδρικός ναός του Άστι, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στον Άγιο Γκότχαρντ, είναι η έδρα της επισκοπής του Άστι και, με μήκος 82 μέτρα, μία από τις μεγαλύτερες εκκλησίες του Πιεμόντε. Ο γοτθικός πλινθόκτιστος ναός διατηρεί κιονόκρανα των αρχών του 14ου αιώνα και ένα ρωμανικό καμπαναριό ξαναχτισμένο από το 1266. Οι τοίχοι και οι θόλοι του καλύπτονται από τοιχογραφίες των αρχών του 18ου αιώνα.

Το Emirates Stadium στο Χόλογουεϊ του βόρειου Λονδίνου είναι η έδρα της Άρσεναλ από το 2006 και χωρά περίπου 60.700 θεατές. Χτίστηκε σε πρώην βιομηχανικό χώρο στο Ashburton Grove για να αντικαταστήσει το παλιό γήπεδο του συλλόγου, το Χάιμπουρι. Οι ξεναγήσεις στο γήπεδο περνούν από τα αποδυτήρια των γηπεδούχων, το τούνελ των παικτών και την άκρη του αγωνιστικού χώρου.

Το Forum Marinum είναι το εθνικό ναυτικό μουσείο της Φινλανδίας και το μουσείο του Φινλανδικού Πολεμικού Ναυτικού, σε πρώην αποθήκες στον ποταμό Άουρα κοντά στο λιμάνι του Τούρκου. Άνοιξε το 1999 και καλύπτει τη ναυσιπλοΐα, τη ναυπηγική και το πολεμικό ναυτικό. Στα μουσειακά του πλοία περιλαμβάνονται το πλήρως ιστιοφόρο Suomen Joutsen του 1902, η ξύλινη μπάρκα Sigyn του 1887 και το ατμόπλοιο Bore.

Το Κέντρο Τέχνης Κομόν στεγάζεται στο Οτέλ ντε Κομόν, μέγαρο του 18ου αιώνα στη συνοικία Μαζαρέν της Αιξ-αν-Προβάνς, που άρχισε να χτίζεται το 1715 σε σχέδια του Ρομπέρ ντε Κοτ. Η Culturespaces το αποκατέστησε και το άνοιξε το 2015· οι επισκέπτες βλέπουν τα σαλόνια εποχής, το κλιμακοστάσιο και τον κήπο, καθώς και δύο περιοδικές εκθέσεις τον χρόνο αφιερωμένες σε μεγάλους ζωγράφους.

Η Κασίτα δελ Ινφάντε, που λέγεται επίσης Κασίτα δε Αρίμπα, είναι μικρό νεοκλασικό περίπτερο από γρανίτη, χτισμένο το 1771–1773 σε σχέδια του Χουάν δε Βιγιανουέβα για τον ινφάντη Γαβριήλ, γιο του Καρόλου Γ΄, ο οποίος το χρησιμοποιούσε για μουσική δωματίου. Βρίσκεται σε ύψωμα νοτιοδυτικά του μοναστηριού, πάνω από κήπους ιταλικού τύπου σε αναβαθμίδες. Ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος έζησε εδώ πριν από τον γάμο του· τα δωμάτιά του διατηρούνται.

Το Ανάκτορο Μανιάλ είναι η πρώην κατοικία του πρίγκιπα Μοχάμεντ Άλι Τεουφίκ στο νησί Ρόντα στον Νείλο, χτισμένη μεταξύ 1899 και 1929. Τα χωριστά κτίριά του, μεταξύ αυτών η κατοικία, η αίθουσα του θρόνου, ένα τζαμί και ένα μουσείο κυνηγιού, συνδυάζουν οθωμανικό, μαυριτανικό, περσικό και μαμελουκικό ύφος και βρίσκονται μέσα σε έναν περιτειχισμένο κήπο με σπάνια δέντρα. Σήμερα είναι μουσείο.

Η Σάντα Μαρία ντελ' Ίτρια είναι εκκλησία στη Ράγκουζα Ίμπλα, που αναφέρεται για πρώτη φορά το 1391 ως οίκος των Ιπποτών της Μάλτας στην πρώην εβραϊκή συνοικία. Ξαναχτίστηκε το 1629–1639 και απέκτησε τη μπαρόκ μορφή της το 1739· είναι γνωστή για τον τρούλο του καμπαναριού της, επενδυμένο με γαλάζια κεραμικά πλακάκια. Στο εσωτερικό, δέκα πέτρινοι κίονες χωρίζουν τρία κλίτη με σκαλιστές Αγίες Τράπεζες του 1736–1745.

Το Τεάτρο Ρεάλ είναι η όπερα της Μαδρίτης, στην Πλάθα δε Οριέντε απέναντι από το Βασιλικό Ανάκτορο. Άρχισε να χτίζεται το 1818 και εγκαινιάστηκε από τη βασίλισσα Ισαβέλλα Β΄ το 1850· έκλεισε το 1925, λειτούργησε ως αίθουσα συναυλιών από το 1966 και ξαναάνοιξε ως όπερα το 1997. Εκτός από παραστάσεις, προσφέρει ξεναγήσεις στο κτίριο με ξεναγό ή ηχητικό οδηγό.

Το Μουσείο Dornier βρίσκεται δίπλα στο αεροδρόμιο του Φρίντριχσχαφεν και αφηγείται την ιστορία του σχεδιαστή αεροσκαφών Κλοντ Ντορνιέ και της εταιρείας που ίδρυσε. Τα εκθέματα περιλαμβάνουν αυθεντικά αεροσκάφη Dornier και αεροσκάφη κατασκευασμένα με άδεια, όπως τα Do 27 και Do 31, ιστορικούς κινητήρες και αεροδιαστημικό εξοπλισμό που κατασκευάστηκε αργότερα στο πλαίσιο της Airbus, ανάμεσά του και δορυφόροι. Αρκετά αεροπλάνα στέκονται έξω, κάτω από την καμπύλη στέγη.

Η Μονή του Μελκ είναι βενεδικτίνικο μοναστήρι που ιδρύθηκε το 1089 σε έναν βράχο πάνω από τον Δούναβη, στην είσοδο της Βάχαου. Το σημερινό μπαρόκ συγκρότημα χτίστηκε από το 1702 ως το 1736 σε σχέδια του Γιάκομπ Πραντάουερ. Η επίσκεψη οδηγεί μέσα από τις πρώην αυτοκρατορικές αίθουσες και τη Μαρμάρινη Αίθουσα ως τη βιβλιοθήκη και τον ναό της μονής με τις νωπογραφίες των Ρότμαϊρ και Τρόγκερ.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Νανσί στεγάζεται στο πρώην Βασιλικό Κολέγιο Ιατρικής, ένα περίπτερο του 18ου αιώνα στην πλατεία Στανισλάς που επεκτάθηκε το 1936 και το 1999. Παρουσιάζει ευρωπαϊκή ζωγραφική από τον Περουτζίνο, τον Καραβάτζο και τον Ρούμπενς έως τον Ντελακρουά, τον Μανέ και τον Πικάσο, μια μεγάλη συλλογή γυαλικών Daum στον παλιό προμαχώνα από κάτω και μια αίθουσα αφιερωμένη στον Ζαν Προυβέ.

Οι Κήποι του Χάμιλτον είναι δημόσιο πάρκο 54 εκταρίων στις όχθες του ποταμού Γουαϊκάτο, στο νότιο Χάμιλτον, που ξεκίνησε το 1960 σε έναν πρώην χώρο διάθεσης απορριμμάτων. Οι Περίκλειστοι Κήποι του παρουσιάζουν στιλ κήπων από διάφορους πολιτισμούς και εποχές, ανάμεσά τους τον ινδικό Τσαρ Μπαγκ, ιαπωνικό, κινεζικό και ιταλικό αναγεννησιακό κήπο, και το Τε Παραπάρα, έναν παραγωγικό κήπο των Μαορί.

Η Αλυσιδωτή Γέφυρα Σέτσενι ήταν η πρώτη μόνιμη γέφυρα πάνω από τον Δούναβη στην Ουγγαρία, σχεδιασμένη από τον Γουίλιαμ Τίρνεϊ Κλαρκ, χτισμένη υπό τον Άνταμ Κλαρκ και εγκαινιασμένη το 1849. Οι δύο πέτρινοι πύργοι της φέρουν ένα κεντρικό άνοιγμα 202 μέτρων ανάμεσα στην πλατεία Σέτσενι στην Πέστη και την πλατεία Κλαρκ Άνταμ στη Βούδα, με πέτρινα λιοντάρια του 1852 να τη φυλάνε. Μια ανακαίνιση την έκλεισε από το 2021 ως το 2023.

Η Σάντα Μαρία Νοβέλα είναι η δομινικανή βασιλική κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Φλωρεντίας, που ξεκίνησε στα τέλη του 13ου αιώνα και καθαγιάστηκε το 1420· ο Λέον Μπατίστα Αλμπέρτι ολοκλήρωσε τη μαρμάρινη πρόσοψή της το 1470. Στο εσωτερικό βρίσκονται η Αγία Τριάδα του Μαζάτσιο, ο εσταυρωμένος του Τζότο και οι τοιχογραφίες του Γκιρλαντάιο στο Παρεκκλήσι Τορναμπουόνι, και η επίσκεψη περιλαμβάνει τα περίστυλα και το Ισπανικό Παρεκκλήσι.

Η Εθνική Πινακοθήκη της Σλοβενίας, ιδρυμένη το 1918, φιλοξενεί την κύρια συλλογή τέχνης της χώρας από τον Μεσαίωνα ως τον 20ό αιώνα. Από το 1925 στεγάζεται στο Narodni dom, χτισμένο το 1896 σε σχέδια του Φράντισεκ Σκάμπρουτ· μια γυάλινη αίθουσα που προστέθηκε το 2001 το συνδέει με μια μεταγενέστερη πτέρυγα. Η αυθεντική Κρήνη του Ρόμπα φυλάσσεται στο εσωτερικό.