Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Μουσείο-Γενέτειρα του Πικάσο βρίσκεται στο σπίτι στην Πλάθα δε λα Μερθέδ όπου γεννήθηκε ο Πάμπλο Πικάσο το 1881, μέρος ενός συγκροτήματος πολυκατοικιών που ολοκληρώθηκε το 1872. Το διαχειρίζεται ο δήμος της Μάλαγας και εκθέτει οικογενειακά ενθύμια, έργα του Πικάσο και του πατέρα του Χοσέ Ρουίθ Μπλάσκο, καθώς και χαρακτικά και κεραμικά, με περιοδικές εκθέσεις στο διπλανό Νο. 13.

Τα Αρχαιολογικά Μουσεία της Κωνσταντινούπολης στο Γκιουλχανέ, δίπλα στο Ανάκτορο Τοπκαπί, περιλαμβάνουν τρία κτίρια: το νεοκλασικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Αλεξάντρ Βαλορί, που άνοιξε το 1891, το Μουσείο της Αρχαίας Ανατολής και το Περίπτερο με τα Πλακίδια του 1472. Η συλλογή, που εμπλουτίστηκε επί του διευθυντή Οσμάν Χαμντί Μπέη, περιλαμβάνει τη Σαρκοφάγο του Αλεξάνδρου και άλλα ευρήματα από τη βασιλική νεκρόπολη της Σιδώνας.

Το Madame Tussauds Prague είναι μουσείο κέρινων ομοιωμάτων στην οδό Celetná 6, στο σπίτι U Bílého lva (Στο Λευκό Λιοντάρι), λίγα βήματα από την Πλατεία της Παλιάς Πόλης. Οι αίθουσές του δείχνουν περίπου σαράντα κέρινα ομοιώματα προσώπων του κινηματογράφου, της μουσικής, του αθλητισμού και του πολιτισμού, και ένας όροφος είναι αφιερωμένος στην τσεχική ιστορία και τη μεσαιωνική Πράγα.

Η Φορτέτζα είναι η ενετική ακρόπολη του Ρεθύμνου, που χτίστηκε από το 1573 ως το 1580 στον λόφο Παλαιόκαστρο, θέση της αρχαίας ακρόπολης, σε σχέδια του Σφόρτσα Παλαβιτσίνι. Οι Οθωμανοί την κατέλαβαν το 1646. Μέσα στα τείχη με τους προμαχώνες βρίσκονται το θολωτό Τζαμί του Σουλτάνου Ιμπραήμ, το εκκλησάκι της Αγίας Αικατερίνης και τα ερείπια αποθηκών και κατοικιών αξιωματούχων.

Ο Ναός Σρι Μαριάμαν στην οδό South Bridge Road, στην Τσάινατάουν, είναι ο παλαιότερος ινδουιστικός ναός της Σιγκαπούρης, ιδρυμένος το 1827 από τον Ναράινα Πιλάι και ξαναχτισμένος με τούβλα από το 1843. Χτισμένος σε νοτιοϊνδικό δραβιδικό ρυθμό, έχει είσοδο από ένα εξαώροφο γκοπουράμ του 1925 καλυμμένο με ζωγραφισμένες μορφές θεοτήτων, και είναι εθνικό μνημείο που διαχειρίζεται το Hindu Endowments Board.

Το Μουσείο και Πινακοθήκη του Μπράιτον καταλαμβάνει μέρος του συγκροτήματος του Royal Pavilion, σε κτίρια που χτίστηκαν αρχικά για τον Πρίγκιπα της Ουαλίας στις αρχές του 1800· το μουσείο μεταφέρθηκε στις σημερινές του αίθουσες το 1902. Οι συλλογές του καλύπτουν διακοσμητικές τέχνες και σχεδιασμό, ζωγραφική από τον 15ο έως τον 20ό αιώνα, τέχνη από όλο τον κόσμο, μόδα και την ιστορία του Μπράιτον.

Ο Εθνικός Κήπος Ορχιδέας βρίσκεται στον ψηλότερο λόφο μέσα στον Βοτανικό Κήπο της Σιγκαπούρης και άνοιξε το 1995. Οι διαμορφωμένες πλαγιές του έχουν περίπου 1.500 είδη ορχιδέας και 3.000 υβρίδια, ένα θερμοκήπιο υγρασίας, μια συλλογή βρωμελιών και το Tropical Montane Orchidetum, που προστέθηκε το 2021 και του οποίου το ψυχρό θερμοκήπιο δείχνει ορχιδέες από ορεινά δάση. Ο πύργος με το ρολόι σηματοδοτεί την είσοδο.

Η Σάντα Μαρία Ματζόρε είναι ρωμανική εκκλησία στην Ασίζη δίπλα στο επισκοπικό μέγαρο όπου ο Φραγκίσκος απαρνήθηκε τα υπάρχοντά του, γεγονός που της δίνει και το άλλο όνομά της, Ιερό της Απογύμνωσης. Ο σημερινός ναός χρονολογείται από τον 11ο και 12ο αιώνα πάνω σε μια ρωμαϊκή οικία, και από το 2019 φιλοξενεί τον τάφο του Αγίου Κάρλο Ακούτις.

Το Αβαείο του Σαν Φρουτουόζο είναι βενεδικτίνικο αβαείο σε έναν μικρό κόλπο της χερσονήσου του Πορτοφίνο, προσβάσιμο μόνο με σκάφος ή με τα πόδια. Τα περισσότερα κτίριά του χρονολογούνται από τον 10ο έως τον 13ο αιώνα· φιλοξενεί τους τάφους της οικογένειας Ντόρια, και ο παρατηρητήριος πύργος Τόρε Ντόρια προστέθηκε το 1562. Το FAI το κατέχει και το έχει αποκαταστήσει από το 1983.

Το Μουσείο Ζαν Λιρσά στεγάζεται στο Νοσοκομείο Σεν-Ζαν, νοσοκομείο του 12ου αιώνα στη συνοικία Ντουτρ της Ανζέ, και σε ένα γειτονικό πρώην ορφανοτροφείο του 17ου αιώνα. Ο παλιός θάλαμος των ασθενών φιλοξενεί το «Τραγούδι του Κόσμου», έναν κύκλο δέκα ταπισερί σε σχέδια του Ζαν Λιρσά που υφάνθηκαν από το 1957· το δεύτερο κτίριο παρουσιάζει υφαντική τέχνη από τη δεκαετία του 1930 έως σήμερα.

Το Άλμενταλεν είναι πάρκο στο Βίσμπι λίγο έξω από το μεσαιωνικό τείχος της πόλης, στη θέση του μεσαιωνικού λιμανιού της, που έγινε πολύ ρηχό καθώς η ξηρά ανυψωνόταν. Φτελιές φυτεύτηκαν τη δεκαετία του 1870 και έδωσαν στο πάρκο το όνομά του. Έχει μια λιμνούλα, γκαζόν και μια παιδική χαρά, και κάθε καλοκαίρι φιλοξενεί τις ομιλίες της Εβδομάδας του Άλμενταλεν, ενός τόπου συνάντησης της σουηδικής πολιτικής.

Το Λένταλ είναι αρχοντικό στην οδό Eiganesveien 45 στο Σταβάνγκερ, χτισμένο το 1799–1803 για τον έμπορο Γκάμπριελ Σάνκε Κίελαντ, ο οποίος του έδωσε όνομα από τα τελευταία γράμματα του δικού του ονόματος και του ονόματος της συζύγου του. Αγοράστηκε από το Μουσείο του Σταβάνγκερ το 1936 και είναι η κατοικία του Βασιλιά στο Σταβάνγκερ και μουσείο με εσωτερικούς χώρους εποχής, μέσα σε προστατευόμενο πάρκο γαλλικού ρυθμού.

Το Αβαείο Νόιμίνστερ (Neimënster) είναι πρώην βενεδικτινό αβαείο στη συνοικία Γκρουντ της πόλης του Λουξεμβούργου, που άρχισε να χτίζεται το 1606 και ξαναχτίστηκε μετά την πολιορκία του 1684. Αργότερα φυλακή, στρατώνας και στρατιωτικό νοσοκομείο, αναστηλώθηκε και άνοιξε το 2004 ως πολιτιστικό κέντρο με εκθέσεις, συναυλίες και ένα περιστύλιο με γλυπτά του Λισιέν Βερκολιέ.

Οι Βασιλικοί Βοτανικοί Κήποι της Μελβούρνης καλύπτουν 38 εκτάρια στη νότια όχθη του ποταμού Γιάρα, σε γη που προορίστηκε για βοτανικό κήπο το 1846. Γκαζόν, λίμνες και παρτέρια φιλοξενούν περίπου 50.000 φυτά 8.500 ειδών σε θεματικές ζωντανές συλλογές, ανάμεσά τους μια ρεματιά με φτέρες, ένας κήπος αρωματικών φυτών και ένας κήπος για παιδιά.

Το Μνημείο της Καέν είναι μουσείο της ιστορίας του 20ού αιώνα και της ειρήνης, που άνοιξε το 1988 στη θέση του σταθμού διοίκησης του Γερμανού στρατηγού Βίλχελμ Ρίχτερ, του οποίου το υπόγειο καταφύγιο είναι επισκέψιμο. Οι αίθουσές του καλύπτουν τον δρόμο προς τον πόλεμο, τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την D-Day και τη Μάχη της Νορμανδίας, καθώς και τον Ψυχρό Πόλεμο· κήποι μνήμης γεμίζουν την κοιλάδα από κάτω.

Ο Παλαιός Βοτανικός Κήπος ξεκίνησε το 1825 ως ιδιωτικό πάρκο και από το 1878 έγινε ο βοτανικός κήπος του Πανεπιστημίου του Κιέλου, ανασχεδιασμένος από τον βοτανολόγο Άντολφ Ένγκλερ. Είναι δημόσιο πάρκο από τότε που το πανεπιστήμιο μετέφερε τη συλλογή του σε νέο χώρο το 1978, με μεγάλα δέντρα, ανάμεσά τους ένα παλιό γκίνγκο, ένα περίπτερο από τούβλο του 1891 και δύο λιμνούλες.

Το Χωριό του Άγιου Βασίλη είναι σύμπλεγμα από καταστήματα, εστιατόρια, γραφεία και εξοχικές καλύβες πάνω στον Αρκτικό Κύκλο, περίπου 8 χλμ. βορειοανατολικά του κέντρου του Ροβανιέμι και 2 χλμ. από το αεροδρόμιο. Μια ζωγραφισμένη γραμμή σηματοδοτεί τον Αρκτικό Κύκλο κατά μήκος της πλατείας· γύρω της βρίσκονται το Γραφείο του Άγιου Βασίλη, όπου οι επισκέπτες τον συναντούν, και το Κεντρικό Ταχυδρομείο του Άγιου Βασίλη.

Οι Χιν Τα και Χιν Γιάι, οι Βράχοι του Παππού και της Γιαγιάς, είναι δύο γρανιτένιοι σχηματισμοί στη βραχώδη ακτή στο νότιο άκρο της παραλίας Λαμάι στο Κο Σαμούι. Η θάλασσα τους έχει δώσει μορφές που θυμίζουν ανδρικά και γυναικεία γεννητικά όργανα, και συνδέονται με έναν τοπικό θρύλο για ένα ηλικιωμένο ζευγάρι· ένα μονοπάτι περνά από πάγκους με σουβενίρ ως τους ογκόλιθους.

Η Σιτέ είναι η τειχισμένη μεσαιωνική πόλη σε έναν λόφο πάνω από τον ποταμό Ωντ στην Καρκασόν, που την περιβάλλουν δύο σειρές τειχών μήκους περίπου 3 χλμ. με 52 πύργους. Ο Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ την αποκατέστησε τον 19ο αιώνα, και είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1997. Η επίσκεψη με εισιτήριο περιλαμβάνει το κάστρο του 12ου αιώνα και περίπατο στα τείχη.

Το Φρούριο των Μεδίκων (Fortezza Medicea) είναι πλινθόκτιστο φρούριο στη βόρεια άκρη του κέντρου της Σιένας, χτισμένο το 1561–1563 από τον αρχιτέκτονα Μπαλντασάρε Λάντσι για τον δούκα Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων αφού η Φλωρεντία κατέλαβε τη Σιένα. Μετατράπηκε σε δημόσιο πάρκο το 1937· οι φαρδιές δεντροφυτεμένες επάλξεις του σχηματίζουν έναν περίπατο πάνω από την πόλη, και φιλοξενεί ένα οινομπάρ, εκθέσεις και συναυλίες.