Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Παλάτσο Μπισκάρι είναι το μπαρόκ αστικό μέγαρο των πριγκίπων Πατερνό Καστέλο του Μπισκάρι, χτισμένο πάνω στα θαλάσσια τείχη του 16ου αιώνα της Κατάνης μετά τον σεισμό του 1693 και ολοκληρωμένο από τον Ινιάτσιο Ε΄ (1714–1786). Κατοικείται ακόμη σε μεγάλο βαθμό από την οικογένεια και ανοίγει τις αίθουσές του με τις τοιχογραφίες για σύντομες ξεναγήσεις, συναυλίες και εκδηλώσεις.

Το Φρούριο του Σεν-Αντρέ είναι φρούριο του 14ου αιώνα στο όρος Ανταόν πάνω από το Βιλνέβ-λεζ-Αβινιόν, που έχτισαν οι Γάλλοι βασιλιάδες απέναντι από την παπική Αβινιόν, στην άλλη όχθη του Ροδανού. Το τείχος του περιέκλειε ένα βενεδικτίνικο αβαείο και ένα χωριό· οι επισκέπτες μπαίνουν από τον πυλώνα με τους δίδυμους πύργους, περπατούν στα τείχη και αγναντεύουν την Αβινιόν και το Παλάτι των Παπών.

Το Σπίτι του Κοπέρνικου είναι ένα ζεύγος γοτθικών σπιτιών εμπόρων στην οδό Κοπέρνικα 15–17, που ανήκαν στην οικογένεια του Κοπέρνικου το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα και θεωρούνται ο τόπος γέννησης του αστρονόμου το 1473. Παράρτημα του Περιφερειακού Μουσείου του Τορούν, παρουσιάζει τη ζωή μιας αστικής οικογένειας και τη ζωή και το έργο του Κοπέρνικου, με κινηματογράφο 3D.

Ο καθεδρικός ναός της Κατάνης είναι αφιερωμένος στην Αγία Αγάθη, προστάτιδα της πόλης. Χτίστηκε αρχικά το 1078-1093 από τον Ρογήρο Α΄ της Σικελίας πάνω στα ρωμαϊκά Αχίλλεια Λουτρά και ξαναχτίστηκε σε μπαρόκ ύφος μετά τον σεισμό του 1693, με πρόσοψη του Τζοβάνι Μπατίστα Βακαρίνι· σώζονται οι νορμανδικές αψίδες και μέρη του εγκάρσιου κλίτους. Είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου της Κατάνης.

Το Παλάτσο Πούμπλικο είναι το γοτθικό δημαρχείο της Σιένας στην Πιάτσα ντελ Κάμπο, που ξεκίνησε το 1297 ως έδρα της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Σιένας και είναι ακόμη η έδρα του δημοτικού συμβουλίου. Οι ιστορικές του αίθουσες αποτελούν το Δημοτικό Μουσείο, όπου οι επισκέπτες βλέπουν τις τοιχογραφίες της Καλής και της Κακής Διακυβέρνησης του Αμπρότζο Λορεντσέτι και τη Maestà του Σιμόνε Μαρτίνι.

Ο Πύργος του Γαλατά χτίστηκε από τους Γενουάτες το 1348 ως Πύργος του Χριστού στο ψηλότερο σημείο των τειχών γύρω από την αποικία τους στον Γαλατά, και με ύψος περίπου 67 μέτρα ήταν τότε το ψηλότερο κτίριο της πόλης. Αργότερα φυλακή και παρατηρητήριο πυρκαγιών, αναστηλώθηκε το 2020 και σήμερα είναι μουσείο, με έναν εξώστη γύρω από την κορυφή του που βλέπει τον Κεράτιο Κόλπο και τον Βόσπορο.

Η αρένα ταυρομαχιών της Ρεάλ Μαεστράνθα είναι η αρένα της Σεβίλλης, ιδιοκτησία της Ρεάλ Μαεστράνθα δε Καμπαγιερία, ενός αριστοκρατικού ιππικού σωματείου. Χτίστηκε σταδιακά από τα μέσα του 18ου αιώνα και ολοκληρώθηκε το 1881· χωράει περίπου 12.000 θεατές πίσω από μια λευκή και ώχρα μπαρόκ πρόσοψη στο Πασέο δε Κολόν. Οι επισκέψεις με ηχητικό οδηγό καλύπτουν τις κερκίδες, την αρένα και εκθεσιακές αίθουσες.

Η Αγορά Κουρομόν είναι στεγασμένος εμπορικός δρόμος με περίπου 150 καταστήματα στο Νιπομπάσι της συνοικίας Τσούο, μήκους περίπου 580 μ. Ξεκίνησε στις αρχές του 19ου αιώνα ως ψαραγορά μπροστά στη μαύρη πύλη του ναού Ενμιό-τζι, από την οποία πήρε το όνομά της, και σήμερα πουλά θαλασσινά, κρέας, φρούτα και λαχανικά, ενώ πολλοί πάγκοι ψήνουν φαγητό για επί τόπου κατανάλωση.

Το Κέντρο Αστρονομίας Ιμιλόα του Πανεπιστημίου της Χαβάης στο Χίλο άνοιξε το 2006. Οι τρεις κώνοι του, επενδυμένοι με τιτάνιο, θυμίζουν τα ηφαίστεια του νησιού Μάουνα Κέα, Μάουνα Λόα και Χουαλαλάι. Τα εκθέματα συνδέουν τη χαβανέζικη ναυσιπλοΐα και τη γνώση του ουρανού με το έργο των αστεροσκοπείων στο Μάουνακεα, και ένα πλανητάριο δείχνει τα αστέρια πάνω από τη Χαβάη· αυτοφυή φυτά γεμίζουν τους κήπους.

Μουσείο τέχνης στην Κοπεγχάγη με δανική τέχνη του 19ου αιώνα, ανάμεσά της ζωγράφοι του Χρυσού Αιώνα και οι ζωγράφοι του Σκάγκεν.

Το Αβαείο του Κλερβό είναι βενεδικτινή μονή της Κοινότητας του Σολέμ στον δασωμένο λόφο πάνω από το Κλερβό, χτισμένη το 1909–1910 σε νεορομανικό ρυθμό σε σχέδια του Γιοχάνες Φραντσίσκους Κλομπ για μοναχούς εξόριστους από τη Γαλλία. Οι επισκέπτες μπορούν να μπουν στον προαύλιο χώρο, στην εκκλησία του αβαείου και στην κρύπτη, όπου υπάρχει έκθεση για τη μοναστική ζωή.

Το Πάρκο και οι Κήποι Λιλιουοκαλάνι είναι κήπος ιαπωνικού ύφους περίπου 12 εκταρίων στη χερσόνησο Γουαϊάκεα του κόλπου του Χίλο, που διαμορφώθηκε από το 1917 και πήρε το όνομα της βασίλισσας Λιλιουοκαλάνι. Λιμνούλες και ιχθυοτροφεία διασχίζονται από τοξωτές γέφυρες και πλαισιώνονται από πέτρινα φανάρια, παγόδες και ένα τεϊοποτείο, και από την ακτή η θέα φτάνει απέναντι από τον κόλπο ως το Μάουνα Κέα τις καθαρές μέρες.

Το Μουσείο Λεονάρντο ντα Βίντσι καταλαμβάνει αίθουσες του αναγεννησιακού Παλάτσο ντέλα Καντσελερία, δίπλα στο Κάμπο ντε' Φιόρι. Εκθέτει μεγάλα ξύλινα μοντέλα μηχανών ανακατασκευασμένων από τα σημειωματάρια του Λεονάρντο, αρκετά από τα οποία μπορούν να χειριστούν οι επισκέπτες, μαζί με ολογράμματα και θεματικές προθήκες· το υπόγειο αποκαλύπτει τον τάφο του Αύλου Ίρτιου, που πέθανε το 43 π.Χ.

Η Εθνική Πινακοθήκη της Μπολόνια στεγάζεται στο πρώην δοκιμαστήριο των Ιησουιτών του Σαντ' Ινιάτσιο στη Βία ντέλε Μπέλε Άρτι, στο ίδιο κτίριο με την Ακαδημία Καλών Τεχνών. Εκθέτει ζωγραφική της Αιμιλίας από τον 13ο έως τον 18ο αιώνα, ανάμεσά της την Έκσταση της Αγίας Καικιλίας του Ραφαήλ και έργα των Καράτσι και του Γκουίντο Ρένι.

Το κάστρο της Αμπουάζ υψώνεται σε ένα ύψωμα πάνω από τον Λίγηρα και ήταν βασιλική κατοικία από τον 15ο αιώνα, με επεκτάσεις επί Καρόλου Η΄ και Φραγκίσκου Α΄. Τα περισσότερα κτίριά του κατεδαφίστηκαν αργότερα, αλλά σώζονται τα βασιλικά διαμερίσματα, οι μεγάλοι στρογγυλοί πύργοι και το γοτθικό παρεκκλήσι του Αγίου Ουμβέρτου· το παρεκκλήσι φιλοξενεί τον τάφο που λέγεται ότι περιέχει τα λείψανα του Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Θέατρο στο Νέρεμπρο της Κοπεγχάγης όπου ο Πόουλ Ράιχαρντ και ο Πόουλ Μπούνγκορ έπαιζαν πριν από την κινηματογραφική τους καριέρα, και σήμερα ανήκει στον όμιλο Københavns Teater.

Η Χουνγκιντζιμούν, γνωστή και ως Τονγκντεμούν, είναι η ανατολική κύρια πύλη του Τείχους της Σεούλ της εποχής Τσοσόν, στο Τσονγκνό 6-κα. Χτίστηκε αρχικά το 1398 και η σημερινή κατασκευή χρονολογείται από το 1869: ένα διώροφο ξύλινο περίπτερο πάνω σε πέτρινη βάση με τοξωτό πέρασμα, που προστατεύεται από ένα ημικυκλικό εξωτερικό τείχος γνωστό ως ονγκσόνγκ.

Το Παλιό Χρηματιστήριο είναι το πρώην εμπορικό χρηματιστήριο της Λιλ, χτισμένο το 1652–1653 σε σχέδια του Ζιλιέν Ντεστρέ, όταν η πόλη βρισκόταν υπό ισπανική κυριαρχία. Οι σκαλιστές και ζωγραφιστές προσόψεις του σε ρυθμό φλαμανδικής Αναγέννησης ανήκουν σε έναν δακτύλιο ίδιων σπιτιών γύρω από μια αυλή με στοές, όπου συγκεντρώνονται παλαιοβιβλιοπώλες, ανθοπώλες και σκακιστές.

Ο Καθεδρικός Ναός της Ουψάλας είναι η έδρα του Αρχιεπισκόπου της Ουψάλας, μια γοτθική πλινθόκτιστη εκκλησία που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1270 και καθαγιάστηκε το 1435· έχει μήκος 118,7 μέτρα και ίσο ύψος. Τα παρεκκλήσιά της φιλοξενούν τους τάφους του Γουστάβου Βάσα και του Ιωάννη Γ΄, εδώ είναι θαμμένοι ο Κάρολος Λινναίος και ο Εμάνουελ Σβέντενμποργκ, και το θησαυροφυλάκιο Skattkammaren παρουσιάζει μεσαιωνικά υφάσματα και βασιλικά εμβλήματα.

Το Διαδραστικό Μουσείο Λεονάρντο είναι ιδιωτικό μουσείο στη Βία ντέι Σέρβι, ανάμεσα στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας και τον καθεδρικό ναό, ανοιχτό για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Παρουσιάζει λειτουργικές ανακατασκευές σε φυσικό μέγεθος μηχανών από τους κώδικες του Λεονάρντο ντα Βίντσι, όπως ένα άρμα μάχης, έναν καταπέλτη, μια εναέρια έλικα και έναν ορνιθόπτερο, τις οποίες οι επισκέπτες μπορούν να χειριστούν οι ίδιοι.