Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Βασιλικό Θέατρο Σαίξπηρ είναι η κύρια σκηνή της Royal Shakespeare Company, στην όχθη του ποταμού Έιβον στο Στράτφορντ-απόν-Έιβον. Η Ελίζαμπεθ Σκοτ σχεδίασε το κτίριο του 1932, αφού πυρκαγιά κατέστρεψε το πρώτο θέατρο του 1879. Μια ανακατασκευή που ολοκληρώθηκε το 2010 δημιούργησε μια προεξέχουσα σκηνή με λίγο πάνω από 1.000 θέσεις, και το συγκρότημα περιλαμβάνει επίσης το μικρότερο Swan Theatre.

Το Νορβηγικό Κέντρο Φιόρδ (Norsk Fjordsenter) είναι το κέντρο επισκεπτών του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς «Φιόρδ της Δυτικής Νορβηγίας», 1 χλμ. από το κέντρο του Γκεϊράνγκερ. Οι εκθέσεις του εξηγούν πώς σχηματίστηκε το φιόρδ Γκεϊράνγκερ, τα φυτά και τα ζώα του και τη ζωή στις αγροικίες του φιόρδ, με ενότητα για τα οκτώ μνημεία UNESCO της Νορβηγίας· έξω, χάλκινες μορφές του Ούλα Στάβσενγκ δείχνουν αγρότες του φιόρδ στη δουλειά.

Το Μουσείο του Θησαυρού του Σαν Τζενάρο άνοιξε τον Δεκέμβριο του 2003 δίπλα στον καθεδρικό ναό της Νάπολης και παρουσιάζει δώρα που προσφέρθηκαν στον προστάτη άγιο της πόλης επί πέντε αιώνες. Η συλλογή περιλαμβάνει κοσμήματα, ασημένιες προτομές, τάματα, πίνακες και ένα επιχρυσωμένο φορείο του 18ου αιώνα που χρησιμοποιούνταν κάποτε σε λιτανείες· το Παρεκκλήσι του Θησαυρού του αγίου βρίσκεται μέσα στον διπλανό καθεδρικό.

Το Νησί του Μπλεντ είναι το μικρό νησί στη λίμνη Μπλεντ, όπου φτάνει κανείς με τις επίπεδες ξύλινες βάρκες pletna που τις κωπηλατούν όρθιοι. Μια μπαρόκ σκάλα 99 πέτρινων σκαλοπατιών του 1655 ανεβαίνει στην προσκυνηματική Εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, ξαναχτισμένη στα τέλη του 17ου αιώνα, με πύργο 52 μέτρων, υπολείμματα γοτθικών τοιχογραφιών του 1470 περίπου και μια καμπάνα που χτυπούν οι επισκέπτες.

Μουσείο αρχαιολογίας και εθνογραφίας ανατολικά του Ώρχους, με μόνιμες εκθέσεις για την Εποχή του Σιδήρου και τις θυσίες στους βάλτους, τους Βίκινγκ και τον Μεσαίωνα, μαζί με εναλλασσόμενες ειδικές εκθέσεις.

Ψαμμιτικός ναός του νουβικού θεού Μάντουλι, χτισμένος επί του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αυγούστου και μεταφερμένος το 1962–63 από την πλημμυρισμένη θέση του περίπου 50 χλμ. ανάντη στη Νέα Καλάμπσα, δίπλα στο Υψηλό Φράγμα, περίπου 15 χλμ. νότια του Ασουάν. Έχει πυλώνα, πρόναο, υπόστυλη αίθουσα και άδυτο· ο βραχώδης ναός του Μπέιτ ελ-Ουάλι και το περίπτερο του Κερτάσι βρίσκονται κοντά.

Το Μίρογκοϊ είναι το κεντρικό δημοτικό νεκροταφείο του Ζάγκρεμπ, που άνοιξε το 1876 σε γη που ανήκε στον γλωσσολόγο Λιούντεβιτ Γκάι. Ο Χέρμαν Μπολέ σχεδίασε τις μακριές στοές του, σκεπασμένες με κισσό, και την είσοδο με τους τρούλους, που χτίστηκαν μεταξύ 1879 και 1929. Εδώ θάβονται άνθρωποι όλων των θρησκειών, οι στοές φιλοξενούν τους τάφους πολλών δημόσιων προσώπων της Κροατίας, και ο χώρος είναι διαμορφωμένος σαν πάρκο.

Η Κάσα δε Πιλάτος είναι ανάκτορο στη Σεβίλλη, χτισμένο κυρίως τον 15ο και τον 16ο αιώνα από την οικογένεια Ενρίκεθ δε Ριμπέρα και ακόμη κατοικία των δουκών του Μεδινασέλι. Συνδυάζει τη γοτθική-μουντεχάρ παράδοση με μορφές της ιταλικής Αναγέννησης, γύρω από μια κεντρική αυλή με σιντριβάνι, κήπους και περίπου 150 σχέδια πλακιδίων αθουλέχος της δεκαετίας του 1530 από τους Ντιέγο και Χουάν Πουλίδο.

Ο Καθεδρικός Ναός της Κολωνίας είναι γοτθικός καθολικός καθεδρικός ναός και έδρα του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας· άρχισε να χτίζεται το 1248 και ολοκληρώθηκε σύμφωνα με τα μεσαιωνικά σχέδια το 1880. Οι δίδυμοι πύργοι του υψώνονται στα 157 μέτρα, κάνοντάς τον τον ψηλότερο ναό με δίδυμους πύργους στον κόσμο, και είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1996.

Το Καστέλ Σισμόντο είναι το φρούριο-ανάκτορο που άρχισε να χτίζει το 1437 ο Σιγισμόντο Παντόλφο Μαλατέστα, άρχοντας του Ρίμινι, με συμβουλές του Φιλίπο Μπρουνελέσκι το 1438. Σώζεται μόνο ο κεντρικός πυρήνας, χωρίς τον εξωτερικό δακτύλιο τειχών και την τάφρο· οι πλινθόκτιστοι πύργοι του βλέπουν στην Πιάτσα Μαλατέστα, και από το 2021 οι αίθουσές του στεγάζουν μέρος του Μουσείου Φελίνι.

Μουσείο τοπικής ιστορίας στο Βάμντρουπ με εκθέσεις για σχολικές αίθουσες, μακέτα σιδηροδρόμου, την αντίσταση στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την επανένωση του 1920, παραδοσιακές τέχνες, παιχνίδια και την αγροτική κληρονομιά.

Ο Καταρράκτης του Μανάβγκατ βρίσκεται στον ποταμό Μανάβγκατ, περίπου 3 χλμ. βόρεια της πόλης Μανάβγκατ και περίπου 8 χλμ. από τη Σίδη. Ο ποταμός απλώνεται σε ένα φαρδύ βραχώδες χείλος και πέφτει μόλις 3 έως 4 μέτρα· μονοπάτια, κήποι τσαγιού και ψαροταβέρνες πλαισιώνουν τις όχθες. Σε πλημμύρες ο καταρράκτης μπορεί να εξαφανιστεί κάτω από τα ψηλά νερά, και εμφανιζόταν στα τουρκικά χαρτονομίσματα των 5 λιρών του 1968–1983.

Ο Ναός του Ποσειδώνα βρίσκεται στο Ακρωτήριο Σούνιο, το νότιο άκρο της Αττικής, περίπου 10 χλμ. νότια του Λαυρίου. Χτίστηκε το 444–440 π.Χ. πάνω στα ερείπια ενός παλαιότερου ναού που πιθανότατα κατέστρεψαν οι Πέρσες το 480 π.Χ., και διατηρεί μια σειρά από δωρικούς μαρμάρινους κίονες στο ακρωτήριο. Οι ναυτικοί τον χρησιμοποιούσαν επί αιώνες ως σημάδι και ονόμαζαν το ακρωτήριο Κάβο Κολόνες.

Θέατρο στη Ρόζενσγκαντε στο Ώρχους, που ιδρύθηκε το 1995 και είναι γνωστό για τη νέα δανική δραματουργία, με ακαδημία για την ανάπτυξη θεατρικών συγγραφέων και ορισμένες παραστάσεις στα αγγλικά.

Η Μονή Μιχαελσμπεργκ είναι πρώην βενεδικτίνικο μοναστήρι σε λόφο πάνω από την παλιά πόλη της Βαμβέργης, που ίδρυσε το 1015 ο επίσκοπος Εμπερχάρδος Α΄. Ο μοναστηριακός ναός του Αγίου Μιχαήλ, σε ρομανικό και αργότερα μπαρόκ ρυθμό, έκλεισε για στατικές επισκευές το 2012 και άνοιξε ξανά για επισκέπτες τον Απρίλιο του 2026. Παλιά κτίρια της μονής στεγάζουν σήμερα δημοτικό γηροκομείο και μουσείο ζυθοποιίας.

Ο Ναός της Αγίας Βαρβάρας είναι γοτθική εκκλησία στην Κούτνα Χόρα αφιερωμένη στην προστάτιδα των μεταλλωρύχων, που άρχισε να χτίζεται το 1388 και ολοκληρώθηκε μόλις το 1905. Ο Ματέι Ρέισεκ και ο Μπένεντικτ Ρέιτ συνέχισαν το έργο μετά το 1481· η σκηνόμορφη τριπλή στέγη και οι αντηρίδες του υψώνονται πάνω από την κοιλάδα, και στο εσωτερικό υπάρχουν μεσαιωνικές τοιχογραφίες της πόλης των ορυχείων αργύρου.

Η Οικία του Βλαντ Ντρακούλ είναι κίτρινο μεσαιωνικό σπίτι στην Πλατεία του Μουσείου, δίπλα στον Πύργο του Ρολογιού. Ο Βλαντ Β΄ Ντρακούλ, ηγεμόνας της Βλαχίας, αναφέρεται ότι έζησε στη Σιγκισοάρα μεταξύ 1431 και 1435, και η παράδοση θέλει τον γιο του Βλαντ Γ΄, που αργότερα ονομάστηκε Παλουκωτής, να γεννήθηκε σε αυτό το σπίτι. Σήμερα στεγάζει εστιατόριο, με μια παλιά τοιχογραφία ενός άνδρα με τουρμπάνι στον επάνω όροφο.

Το Μουσείο της Περιοχής των Λιμνών στο Άροουταουν, βορειοανατολικά του Κουίνσταουν, αφηγείται την ιστορία της περιοχής Γουακατίπου: τους πρώτους Μαορί, τον πυρετό του χρυσού της δεκαετίας του 1860, τους Κινέζους χρυσωρύχους και την ανάπτυξη του Κουίνσταουν. Ιδρύθηκε το 1948, στεγάζεται από το 1955 στο πρώην κτίριο της Τράπεζας της Νέας Ζηλανδίας και διαχειρίζεται επίσης μια πινακοθήκη και το ιστορικό ταχυδρομείο του Άροουταουν.

Το Ενυδρείο Sea Life της Μελβούρνης βρίσκεται στη βόρεια όχθη του ποταμού Γιάρα, δίπλα στη γέφυρα της οδού Κινγκ. Άνοιξε το 2000 σε ένα κτίριο σχεδιασμένο να θυμίζει αγκυροβολημένο πλοίο και παρουσιάζει βασιλικούς πιγκουίνους και πιγκουίνους τζέντου, κροκόδειλους, καρχαρίες και σαλάχια, με ένα ωκεανάριο 2,2 εκατομμυρίων λίτρων στο κέντρο του, γύρω από το οποίο περπατούν οι επισκέπτες.

Η Σάντο Σπίριτο είναι αυγουστινιανή βασιλική στο Ολτράρνο, που ξεκίνησε το 1444 σε σχέδια του Φιλίπο Μπρουνελέσκι και ολοκληρώθηκε μετά τον θάνατό του· η λιτή πρόσοψή της βλέπει στην Πιάτσα Σάντο Σπίριτο. Το εσωτερικό έχει κίονες από γκρίζα pietra serena και μια σειρά πλευρικών παρεκκλησίων, και το σκευοφυλάκιο του Τζουλιάνο ντα Σανγκάλο φυλάσσει έναν ξύλινο εσταυρωμένο που σκάλισε ο νεαρός Μιχαήλ Άγγελος.