Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Μουσείο τέχνης στο Άμστερνταμ αφιερωμένο στις γάτες, με πίνακες, σχέδια, γλυπτά και έργα τέχνης που καλύπτουν αιώνες απεικόνισης της γάτας στην τέχνη και στον πολιτισμό.

Ο Καθεδρικός Ναός του Νιούκαστλ, ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικολάου, είναι ο καθεδρικός ναός της Εκκλησίας της Αγγλίας για την Επισκοπή του Νιούκαστλ, κοντά στο κάστρο στο κέντρο της πόλης. Ο σημερινός ναός ολοκληρώθηκε το 1350 στη θέση ενός νορμανδικού ναού και έγινε καθεδρικός το 1882. Ο πύργος του φέρει ένα καμπαναριό-φανάρι χτισμένο το 1448, που επί αιώνες καθοδηγούσε τα πλοία στον ποταμό Τάιν.

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.

Ο Βασιλικός Βοτανικός Κήπος του Σίδνεϊ άνοιξε το 1816 και είναι το παλαιότερο επιστημονικό ίδρυμα της Αυστραλίας. Τα 30 εκτάριά του αγκαλιάζουν τον όρμο Φαρμ Κόουβ στο λιμάνι, δίπλα στην Όπερα του Σίδνεϊ, με γκαζόν, την Κεντρική Λίμνη, τον Κήπο με τις Φτέρες και θεματικές συλλογές φυτών, ενώ ο κήπος διατηρεί επίσης ένα φυτολόγιο και το θερμοκήπιο The Calyx.

Ο Στρογγυλός Πύργος φρουρεί την είσοδο του λιμανιού του Πόρτσμουθ στο τέλος της Broad Street, στο Παλιό Πόρτσμουθ. Ένας ξύλινος πύργος που χτίστηκε για τον Ερρίκο Ε΄ γύρω στο 1418–1426 αντικαταστάθηκε με πέτρινο τη δεκαετία του 1490, και η κορυφή του έγινε εξέδρα πυροβόλων το 1847–1850. Οι επισκέπτες ανεβαίνουν στη στέγη του για να βλέπουν τα πλοία να περνούν από την είσοδο του λιμανιού.

Το Πράτερ είναι δημόσιο πάρκο περίπου 6 τ.χλμ. στη συνοικία Λεοπόλντσταντ της Βιέννης, πρώην αυτοκρατορικό κυνηγότοπο που άνοιξε στο κοινό ο αυτοκράτορας Ιωσήφ Β΄ το 1766. Η Χάουπταλέε, με τις καστανιές, εκτείνεται περίπου 4,4 χλμ. από το Πράτερστερν ως το Λούστχαους, και στο βόρειο άκρο της βρίσκεται το λούνα παρκ Βούρστελπρατερ με τη Γιγάντια Ρόδα.

Η Γέφυρα του Ριάλτο είναι η παλαιότερη από τις τέσσερις γέφυρες πάνω από το Μεγάλο Κανάλι και συνδέει τις συνοικίες Σαν Μάρκο και Σαν Πόλο. Η σημερινή μονότοξη πέτρινη γέφυρα σχεδιάστηκε από τον Αντόνιο ντα Πόντε και χτίστηκε το 1588–1591, αντικαθιστώντας παλαιότερες ξύλινες γέφυρες. Δύο ράμπες με σειρές καταστημάτων ανεβαίνουν σε μια κεντρική στοά.

Η Νυχτερινή Αγορά Σιλίν, γύρω από το κτίριο της Αγοράς Σιλίν κοντά στον σταθμό Τζιεντάν, είναι η μεγαλύτερη νυχτερινή αγορά της Ταϊπέι και χρονολογείται από το 1909. Πάγκοι και μικρά καταστήματα πουλούν φαγητό του δρόμου, όπως ομελέτες με στρείδια, τηγανητά κοτομπουκάκια και ψωμάκια με πιπέρι, καθώς και ρούχα, παιχνίδια και είδη σπιτιού, ενώ στο υπόγειο συγκεντρώνονται δεκάδες πάγκοι με μαγειρεμένο φαγητό.

Το Skyline Queenstown είναι το τελεφερίκ και το συγκρότημα στην κορυφή του λόφου Μπομπς Πικ, πάνω από το κέντρο του Κουίνσταουν. Το τελεφερίκ άνοιξε το 1967 και απέκτησε νέες καμπίνες το 2023· ανεβαίνει σε μια βεράντα περίπου 450 μέτρα πάνω από τη Λίμνη Γουακατίπου, με θέα στα Ρεμάρκαμπλς, ένα εστιατόριο και δύο πίστες λουτζ.

Το Σπίτι-Μουσείο Λουτσιάνο Παβαρότι είναι το σπίτι που έχτισε ο τενόρος στην ύπαιθρο νότια της Μόντενα, όπου έζησε τα τελευταία του χρόνια και πέθανε το 2007. Ανοιχτό στο κοινό από το 2015, τα δώδεκα δωμάτιά του σε τέσσερις ορόφους διατηρούνται όπως τα άφησε, με σκηνικά κοστούμια, φωτογραφίες, επιστολές, βραβεία και δικούς του πίνακες· ένας ηχητικός οδηγός συνοδεύει την περιήγηση στο σπίτι.

Οι Βράχοι Τεπό Τζουσανγκτζολί είναι ένα τμήμα ακτής κοντά στο Τζουνγκμούν, στο Σογκουιπό της νότιας ακτής του Τζετζού, με εξαγωνικούς βασαλτικούς κίονες ύψους έως περίπου 25 μέτρων. Σχηματίστηκαν όταν λάβα από το Χαλασάν ψύχθηκε γρήγορα μέσα στη θάλασσα· ένας ξύλινος διάδρομος στην κορυφή των βράχων έχει θέα από ψηλά στους κίονες και στα κύματα.

Η Μονή του Αγίου Στεφάνου είναι ελληνορθόδοξη γυναικεία μονή στο νοτιοανατολικό άκρο των βράχων των Μετεώρων, ακριβώς πάνω από την Καλαμπάκα. Σε αντίθεση με τις άλλες μονές, φτάνει κανείς σε αυτήν από μια σύντομη γέφυρα και όχι από σκαλιά. Το καθολικό της, αφιερωμένο στον Άγιο Χαράλαμπο, χτίστηκε το 1798, και από το 1961 ζει εδώ μια αδελφότητα μοναχών.

Ο Ζωολογικός Κήπος-Ενυδρείο της Μαδρίτης (Zoo Aquarium de Madrid) είναι ζωολογικός κήπος 20 εκταρίων στην Κάσα δε Κάμπο, που άνοιξε το 1972· ανήκει στον δήμο και τον διαχειρίζεται η Parques Reunidos. Τα ζώα του είναι οργανωμένα ανά ήπειρο και περιλαμβάνουν γιγάντια πάντα, κοάλα, γορίλες και ουρακοτάγκους, ενώ στον χώρο υπάρχει και ενυδρείο θαλασσινού νερού. Ένα τρενάκι κυκλοφορεί μέσα στο πάρκο.

Οι Βασιλικές Στοές Αγίου Ουμβέρτου είναι τρεις συνδεδεμένες εμπορικές στοές με γυάλινη στέγη κοντά στη Γκραν Πλας: οι Στοές του Βασιλιά, της Βασίλισσας και των Πριγκίπων. Ο Ζαν-Πιερ Κλισενάρ τις σχεδίασε και τις έχτισε το 1846–1847 με βιτρίνες ιταλικού ύφους κάτω από μια τοξωτή στέγη από χυτοσίδηρο και γυαλί. Φιλοξενούν καταστήματα, καφέ, έναν κινηματογράφο και ένα θέατρο.

Η Λόνχα δε λα Σέδα είναι ύστερο γοτθικό χρηματιστήριο εμπόρων χτισμένο μεταξύ 1482 και 1533 απέναντι από την Κεντρική Αγορά της Βαλένθια. Η Αίθουσα των Συναλλαγών της έχει στριφτούς κίονες που υψώνονται ως έναν νευρωτό θόλο, και το συγκρότημα περιλαμβάνει επίσης το περίπτερο του Προξενείου της Θάλασσας, έναν κεντρικό πύργο και μια αυλή με πορτοκαλιές. Η UNESCO την ενέγραψε στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1996.

Το Pearse Lyons Distillery στεγάζεται στην πρώην Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στην οδό James's, ναό της Εκκλησίας της Ιρλανδίας του οποίου το σημερινό κτίριο σχεδίασε ο Τζόζεφ Γουέλαντ το 1859. Ο Πιρς Λάιονς την αγόρασε το 2014 και την αναστήλωσε ως αποστακτήριο, που άνοιξε το 2017. Οι ξεναγήσεις δείχνουν τους άμβυκες μέσα στην πρώην εκκλησία, τα βιτρό και το παλιό νεκροταφείο.

Το Οχυρό Αλ Μακτά είναι παρατηρητήριο σε μια μικρή βραχώδη νησίδα στο κανάλι ανάμεσα στο νησί του Άμπου Ντάμπι και την ηπειρωτική χώρα, δίπλα στη γέφυρα Αλ Μακτά. Χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από πέτρα δεμένη με γύψο και επιτηρούσε το ρηχό πέρασμα που χρησιμοποιούσαν τα καραβάνια με την άμπωτη για να φτάσουν στο νησί. Οι επισκέπτες βλέπουν τον αναστηλωμένο πύργο από την ακτή.

Ο Ναός της Θεάς του Ελέους, γνωστός και ως Κουάν Ιμ Τενγκ ή Κονγκ Χοκ Κεόνγκ, βρίσκεται στην οδό Pitt στο Τζορτζ Τάουν και χτίστηκε το 1800, γεγονός που τον κάνει τον παλαιότερο κινεζικό ναό του Πενάνγκ. Αρχικά αφιερωμένος στη θεά της θάλασσας Μάτσου, είναι αφιερωμένος στη Γκουανγίν από το 1824 και αποτελεί κέντρο κινεζικών γιορτών, με θυμιατήρια στον πρόναο μπροστά από την περίτεχνη στέγη του.

Το Ιερό της Παναγίας της Μποναρία βρίσκεται στον λόφο Μποναρία του Κάλιαρι και το φροντίζουν οι μοναχοί Μερκεδάριοι από το 1335. Ενώνει μια μικρή εκκλησία του 14ου αιώνα, όπου φυλάσσεται το ξύλινο άγαλμα της Παναγίας που λέγεται ότι ξεβράστηκε στην ακτή το 1370, με τη μεγαλύτερη βασιλική δίπλα της. Η Παναγία της Μποναρία είναι η προστάτιδα της Σαρδηνίας.

Νεκροταφείο που άνοιξε το 1804 με εντολή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και διαμορφώθηκε από τον αρχιτέκτονα Αλεξάντρ-Τεοντόρ Μπρονιάρ σε 44 εκτάρια με διαμορφωμένα δεντρόφυτα μονοπάτια στο ανατολικό Παρίσι. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι είναι θαμμένοι εδώ, ανάμεσά τους ο Φρεντερίκ Σοπέν, ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ, ο Όσκαρ Ουάιλντ και ο Τζιμ Μόρισον, μαζί με ένα κολουμπάριο και ένα κρεματόριο που προστέθηκαν το 1894.