Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Domvs Romana διατηρεί τα ερείπια μιας πλούσιας ρωμαϊκής αστικής κατοικίας του 1ου αιώνα π.Χ., που βρέθηκε το 1881 λίγο έξω από τα τείχη της Μντίνα. Τα πολύχρωμα ψηφιδωτά δάπεδά της, ανάμεσά τους μια σκηνή με περιστέρια που πίνουν από ένα δοχείο, εκτίθενται στη θέση τους, μαζί με μαρμάρινα αγάλματα της αυτοκρατορικής οικογένειας και αντικείμενα καθημερινής χρήσης, σε ένα νεοκλασικό μουσειακό κτίριο του 1882.

Δανικό βασιλικό ανάκτορο στο κέντρο της Κοπεγχάγης, με τις Βασιλικές Αίθουσες Υποδοχής, ερείπια 800 ετών, τις ιστορικές ταπισερί του Μπιορν Νέργκορ και το παρεκκλήσι του ανακτόρου.

Το Παλάτσο ντέι Πριόρι είναι το γοτθικό δημαρχείο της Περούτζια στην Πιάτσα IV Νοβέμπρε, χτισμένο σε διάφορες φάσεις μεταξύ 1293 και 1443 για τους Πριόρους που κυβερνούσαν τη μεσαιωνική πόλη. Στεγάζει ακόμη δημοτικές υπηρεσίες και τη θολωτή Σάλα ντέι Νοτάρι, ενώ ο επάνω όροφός του φιλοξενεί την Εθνική Πινακοθήκη της Ούμπρια· η μακριά πρόσοψή του εκτείνεται κατά μήκος της Κόρσο Βανούτσι.

Το Museo del Calcio είναι το μουσείο της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ιταλίας, σε μια ανακατασκευασμένη αγροικία στο προπονητικό κέντρο της Ιταλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου στο Κοβερτσιάνο. Άνοιξε το 2000 και εκθέτει φανέλες, μπάλες, μετάλλια, παπούτσια και κύπελλα από την ιστορία της εθνικής ομάδας από τη δεκαετία του 1920, μαζί με ψηφιακό αρχείο φωτογραφιών και ταινιών.

Το Άισριζενβελτ είναι ασβεστολιθικό σπήλαιο στο Τένενγκεμπιργκε πάνω από το Βέρφεν, με περισσότερα από 42 χλμ. γνωστών διαδρόμων. Μόνο το πρώτο χιλιόμετρο καλύπτεται από πάγο, και οι ξεναγήσεις γίνονται σε αυτό το τμήμα. Η είσοδος βρίσκεται στα 1.640 μ. και φτάνει κανείς σε αυτήν με μονοπάτι και τελεφερίκ. Ο Άντον Πόσελτ περιέγραψε το σπήλαιο το 1879, και ο Αλεξάντερ φον Μερκ το εξερεύνησε από το 1912.

Το Μουσείο-Γενέτειρα του Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο είναι το σπίτι του 18ου αιώνα στην παλιά Πεσκάρα όπου γεννήθηκε ο ποιητής στις 12 Μαρτίου 1863. Ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο το 1927 και διατηρεί τα δωμάτια της οικογένειας του 19ου αιώνα με ζωγραφιστούς θόλους, τα ρούχα του, πρώτες εκδόσεις των βιβλίων του, εκμαγεία του προσώπου και του χεριού του και τις στολές του από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το Hamburger Bahnhof είναι μουσείο σύγχρονης τέχνης στη συνοικία Μοάμπιτ του Βερολίνου, στον πρώην τερματικό σταθμό της σιδηροδρομικής γραμμής Βερολίνου–Αμβούργου. Ανήκει στην Εθνική Πινακοθήκη του Βερολίνου και παρουσιάζει τέχνη μετά το 1960, με μεγάλες εγκαταστάσεις, στις μετασκευασμένες αίθουσες του σταθμού.

Η Μονή του Άιμπινγκεν είναι ενεργό βενεδικτίνικο γυναικείο μοναστήρι πάνω από το Ρίντεσχαϊμ, που ίδρυσε η Χιλντεγκάρδη του Μπίνγκεν το 1165 και ξαναχτίστηκε σε νεορομανικό ρυθμό όταν άνοιξε ξανά το 1904. Οι μοναχές τελούν όλες τις καθημερινές ακολουθίες και φροντίζουν τον αμπελώνα της μονής, ενώ ο ναός με τους δίδυμους πύργους φιλοξενεί συναυλίες στο πλαίσιο του Rheingau Musik Festival.

Το Δημαρχείο της Βασιλείας βρίσκεται στην πλατεία Μάρκτπλατς· η κόκκινη πρόσοψή του είναι καλυμμένη με ζωγραφιστές μορφές και το επιστέφει ένας ψηλός πύργος. Το κεντρικό κτίριο με τις τρεις οξυκόρυφες αψίδες ανεγέρθηκε το 1504–1514 για να τιμήσει την ένταξη της Βασιλείας στην Ελβετική Συνομοσπονδία το 1501. Εδώ συνεδριάζουν το καντονιακό κοινοβούλιο και η κυβέρνηση, και το εσωτερικό παρουσιάζεται σε ξεναγήσεις.

Τα τείχη του Τσέστερ σχηματίζουν σχεδόν πλήρη κύκλο γύρω από την παλιά πόλη, με διάδρομο μήκους περίπου 3 χλμ. Οι Ρωμαίοι τα ξεκίνησαν γύρω στο 70–80 μ.Χ. για το στρατόπεδο Deva Victrix και τα ξανάχτισαν από ψαμμίτη· μετά τη Νορμανδική Κατάκτηση επεκτάθηκαν προς τα δυτικά και νότια, και μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο έγιναν περίπατος.

Το Παλάτσο Κορβάγια είναι πέτρινο μέγαρο με επάλξεις στην Πιάτσα Βιτόριο Εμανουέλε της Ταορμίνα, χτισμένο από τα τέλη του 13ου αιώνα γύρω από έναν παλαιότερο νορμανδικό πύργο και ονομασμένο από την οικογένεια Κορβάγια, που το κατείχε από το 1538 έως το 1945. Το Σικελικό Κοινοβούλιο συνεδρίασε στην αίθουσά του στις αρχές του 15ου αιώνα· η σκάλα της αυλής του έχει ανάγλυφα του Αδάμ και της Εύας, και στεγάζει το γραφείο τουρισμού.

Δανική φρεγάτα που ήταν σε υπηρεσία έως το 1990 και σήμερα είναι πλοίο-μουσείο στο Χόλμεν της Κοπεγχάγης, μαζί με την τορπιλάκατο Sehested και το υποβρύχιο Sælen.

Επαγγελματικός χώρος παραστατικών τεχνών για παιδιά και νέους, που παράγει και παρουσιάζει θεατρικές παραγωγές για διάφορες ηλικιακές ομάδες.

Το Σιμεντίνγκ είναι πεζοδρομημένη περιοχή αγορών και ψυχαγωγίας στο Γουανχουά, που διαμορφώθηκε την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας ως η πρώτη συνοικία ψυχαγωγίας της Ταϊπέι. Οι δρόμοι του γύρω από τον σταθμό Σιμέν είναι γεμάτοι καταστήματα μόδας, κινηματογράφους, φαγητό του δρόμου και στούντιο τατουάζ, και το οκταγωνικό Κόκκινο Σπίτι του 1908, πρώην αγορά, φιλοξενεί σήμερα θέατρο και πάγκους χειροτεχνίας.

Το Σπήλαιο της Θεόπετρας είναι ασβεστολιθικό σπήλαιο πάνω από το χωριό Θεόπετρα, περίπου 3 χλμ. νότια της Καλαμπάκας, όπου γίνονται ανασκαφές από το 1987. Τα στρώματά του καταγράφουν ανθρώπους που ζούσαν εδώ από τη Μέση Παλαιολιθική ως τη Νεολιθική εποχή, με αποτυπώματα πελμάτων ηλικίας περίπου 130.000 ετών και έναν λίθινο τοίχο ηλικίας περίπου 23.000 ετών. Το εισιτήριο καλύπτει και το Κέντρο Τεκμηρίωσης και Εκπαίδευσης στο χωριό.

Κατάστημα της αλυσίδας Hard Rock Cafe στην πλατεία Πλάτσλ, στην Άλτσταντ του Μονάχου, που άνοιξε στις 25 Φεβρουαρίου 2002 απέναντι από το Hofbräuhaus. Όπως και τα άλλα Hard Rock Cafe, σερβίρει αμερικανικό μενού με μπέργκερ και ψητά σε μια αίθουσα γεμάτη αναμνηστικά από τον χώρο της μουσικής.

Το Εθνικό Σιδηροδρομικό Μουσείο στην Υόρκη, μέλος του Science Museum Group, άνοιξε το 1975 στη θέση ενός πρώην αμαξοστασίου ατμομηχανών δίπλα στον σταθμό της Υόρκης. Φιλοξενεί την εθνική συλλογή σιδηροδρομικών οχημάτων, ανάμεσά τους την ατμομηχανή Mallard, που σημείωσε ρεκόρ ταχύτητας το 1938, και ένα ιαπωνικό τρένο Σινκανσέν, που εκτίθενται στη Great Hall και τη Station Hall.

Χαλύβδινος πύργος ύψους 108 μέτρων στη συνοικία Σινσεκάι του Νανίουα, που χτίστηκε το 1956 σε σχέδια του Τατσού Ναΐτο στη θέση ενός πρώτου πύργου του 1912. Οι γυάλινοι όροφοι παρατήρησης, στα 85 μέτρα περίπου, φιλοξενούν ένα ομοίωμα του Μπίλικεν, μιας φιγούρας καλής τύχης που συνδέεται με τον πύργο, και από πάνω τους βρίσκεται ένα υπαίθριο κατάστρωμα· ο πύργος είναι καταχωρισμένο πολιτιστικό αγαθό.

Η Μονή του Σαν Χοσέ είναι το πρώτο μοναστήρι που ίδρυσε η Τερέζα της Άβιλα, το 1562, και στεγάζει ακόμη κλειστή κοινότητα Ξυπόλυτων Καρμηλιτισσών μοναχών. Η εκκλησία του, που άρχισε να χτίζεται το 1607 σε σχέδια του Φρανθίσκο δε Μόρα, έχει πρόστοο τριών τόξων που έγινε πρότυπο για τις καρμηλιτικές προσόψεις. Ένα μικρό μουσείο εκθέτει λείψανα και αντικείμενα που συνδέονται με την Αγία Τερέζα.

Ο Καθεδρικός Ναός της Λιουμπλιάνα, αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο, είναι ο μπαρόκ καθεδρικός της Αρχιεπισκοπής Λιουμπλιάνα, χτισμένος το 1701–1706 σε σχέδια αναθεωρημένα από τον Αντρέα Πότσο στη θέση μιας παλαιότερης γοτθικής εκκλησίας. Ο πράσινος τρούλος και τα δίδυμα καμπαναριά του βρίσκονται δίπλα στην Ciril-Metodov trg, και το εσωτερικό είναι διακοσμημένο με τοιχογραφίες του Τζούλιο Κουάλιο.