Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Ακαδημία Φονγκγί, στην περιοχή Φενγκσάν ανατολικά του κέντρου της Καοσιούνγκ, είναι κομφουκιανή ακαδημία που ιδρύθηκε το 1814 από τον Τζανγκ Τινγκ-τσινγκ, όπου οι σπουδαστές προετοιμάζονταν για τις αυτοκρατορικές εξετάσεις. Αναστηλώθηκε από την πόλη μετά το 2007 και τα κτίριά της από τούβλο και ξύλο περιλαμβάνουν την πύλη, την αίθουσα διδασκαλίας, δωμάτια σπουδαστών κατά μήκος δύο διαδρόμων και ένα ιερό του Γουεντσάνγκ, θεού της λογοτεχνίας.

Η Βοτίφκιρχε είναι νεογοτθικός ναός δίπλα στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, που χτίστηκε από το 1856 ως το 1879 σε σχέδια του Χάινριχ φον Φέρστελ ως ευχαριστία για τη διάσωση του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ από απόπειρα δολοφονίας το 1853. Το μουσείο του, στο υπερυψωμένο ευκτήριο, εκθέτει λειτουργικά αντικείμενα, λάβαρα και τη σκαλιστή Αγία Τράπεζα των Παθών της Αμβέρσας του 1500 περίπου.

Η Γέφυρα της Χιλιετίας του Γκέιτσχεντ είναι γέφυρα για πεζούς και ποδηλάτες πάνω από τον ποταμό Τάιν, ανάμεσα στη συνοικία τεχνών του Γκέιτσχεντ και το Quayside του Νιούκαστλ. Σχεδιασμένη από τους WilkinsonEyre με τους μηχανικούς Gifford, άνοιξε το 2001 ως η πρώτη ανακλινόμενη γέφυρα που κατασκευάστηκε ποτέ: το κατάστρωμα και το τόξο περιστρέφονται μαζί για να περνούν τα πλοία, κάτι που της χάρισε το παρατσούκλι «Γέφυρα του Ματιού που Ανοιγοκλείνει».

Το Κέντρο Πομπιντού Μάλαγας, που άνοιξε το 2015, ήταν το πρώτο παράρτημα του Κέντρου Πομπιντού του Παρισιού εκτός Γαλλίας. Βρίσκεται στο Ελ Κούμπο, ένα χαμηλό κτίριο στο λιμάνι σχεδιασμένο από τους δημοτικούς αρχιτέκτονες Χαβιέρ Πέρεθ δε λα Φουέντε και Χουάν Αντόνιο Μαρίν Μαλαβέ, με έναν γυάλινο κύβο στην κορυφή χρωματισμένο από τον Ντανιέλ Μπιρέν. Οι αίθουσες από κάτω παρουσιάζουν έργα από τη συλλογή του Παρισιού και περιοδικές εκθέσεις.

Το Παλάτσο Πίτι είναι αναγεννησιακό μέγαρο νότια του Άρνο, που ξεκίνησε το 1458 για τον τραπεζίτη Λούκα Πίτι και έγινε αργότερα η κύρια κατοικία των μεγάλων δουκών των Μεδίκων και έπειτα του Οίκου της Σαβοΐας. Σήμερα στεγάζει την Παλατινή Πινακοθήκη, τα Βασιλικά Διαμερίσματα, την Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης και το Μουσείο Μόδας και Ενδυμασίας, με τους Κήπους Μπόμπολι πίσω του.

Το Madame Tussauds Singapore είναι μουσείο κέρινων ομοιωμάτων στο Imbiah Lookout της Σεντόσα, που άνοιξε τον Οκτώβριο του 2014 ως παράρτημα της αλυσίδας που ιδρύθηκε στο Λονδίνο. Παρουσιάζει περισσότερες από 80 κέρινες μορφές παγκόσμιων ηγετών, αστέρων του κινηματογράφου, της μουσικής και του αθλητισμού και προσωπικοτήτων της Σιγκαπούρης, μαζί με μια αίθουσα για τα 200 χρόνια ιστορίας της Σιγκαπούρης και μια ταινία 4D Jumanji.

Το Μουσείο Μπουρντέλ διατηρεί το εργαστήριο του γλύπτη Αντουάν Μπουρντέλ, που το χρησιμοποιούσε από το 1885 έως τον θάνατό του το 1929, στην οδό Αντουάν Μπουρντέλ 18. Άνοιξε ως μουσείο το 1949 και επεκτάθηκε αργότερα από τους αρχιτέκτονες Ανρί Γκοτρίς και Κριστιάν ντε Πορτζαμπάρκ. Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερα από 500 έργα του σε γύψο, μάρμαρο και χαλκό.

Η Εκκλησία της Μονής ανήκε σε μια δομινικανή μονή που αναφέρεται πρώτη φορά το 1298 και σήμερα είναι η λουθηρανική ενοριακή εκκλησία της Σιγκισοάρα. Η γοτθική εκκλησία-αίθουσα χρονολογείται από το 1492–1515· στο εσωτερικό υπάρχουν μπαρόκ Αγία Τράπεζα του 1681, χάλκινη κολυμβήθρα του 1411 και μια συλλογή τρανσυλβανικών χαλιών του 16ου και 17ου αιώνα. Η ίδια η μονή κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1880.

Το Βατ Τράιμιτ είναι βουδιστικός ναός στην Τσάιναταουν της Μπανγκόκ. Το τετραώροφο μαρμάρινο Πρα Μάχα Μοντόπ του, που άνοιξε το 2010, φιλοξενεί τον Χρυσό Βούδα, ένα άγαλμα από συμπαγή χρυσό σε ρυθμό Σουκοτάι που βρέθηκε μέσα σε ένα γύψινο περίβλημα το 1955· οι κάτω όροφοι φιλοξενούν μια έκθεση για το άγαλμα και το Κέντρο Κληρονομιάς της Τσάιναταουν Γιαοβαράτ.

Η Σαντ' Ανιέζε ιν Αγκόνε είναι μπαρόκ εκκλησία στην Πιάτσα Ναβόνα, που ξεκίνησε το 1652 στο σημείο όπου, κατά την παράδοση, μαρτύρησε η Αγία Αγνή στο αρχαίο Στάδιο του Δομιτιανού. Την ξεκίνησαν ο Τζιρόλαμο και ο Κάρλο Ραϊνάλντι και τη συνέχισε ο Φραντσέσκο Μπορομίνι, που σχεδίασε την κοίλη πρόσοψη· έχει τρούλο ανάμεσα σε δύο καμπαναριά και μια κρύπτη που παρουσιάζεται σε ξεναγήσεις.

Τα Παρεκκλήσια των Μεδίκων είναι τα ταφικά παρεκκλήσια της οικογένειας των Μεδίκων στη Βασιλική του Σαν Λορέντσο, κρατικό μουσείο από το 1869. Η επίσκεψη οδηγεί από την κρύπτη στο τρουλαίο Παρεκκλήσι των Πριγκίπων, επενδυμένο με χρωματιστά μάρμαρα και ένθετους ημιπολύτιμους λίθους, και συνεχίζει στο Νέο Σκευοφυλάκιο του Μιχαήλ Άγγελου του 1519–1534 με τις μορφές του της Νύχτας, της Ημέρας, της Αυγής και του Δειλινού.

Το Καταφύγιο Άγριας Ζωής Ρας Αλ Χορ είναι υγροτοπικό καταφύγιο περίπου 10 τ.χλμ. στο εσωτερικό άκρο του Κόλπου του Ντουμπάι, που κηρύχθηκε προστατευόμενη περιοχή το 1998 και το διαχειρίζεται ο Δήμος του Ντουμπάι. Μαγκρόβια, λασπότοποι και λιμνοθάλασσες προσελκύουν φλαμίνγκο, ερωδιούς και άλλα αποδημητικά πουλιά, που οι επισκέπτες παρατηρούν από τρία παρατηρητήρια πουλιών στην άκρη του περιφραγμένου καταφυγίου.

Ανασκαμμένο φραγκισκανικό μοναστήρι που διατηρείται εκεί όπου βρέθηκε, κάτω από την Άλγκαντε στο Όλμποργκ, με πρόσβαση από έναν ανελκυστήρα στη μέση του δρόμου.

Ο αρχαιολογικός χώρος του Τύνδαρι διασώζει τα λείψανα του Τυνδαρίου, ελληνικής πόλης που ίδρυσε ο Διονύσιος Α΄ των Συρακουσών γύρω στο 396 π.Χ. σε ένα ακρωτήριο πάνω από το Τυρρηνικό Πέλαγος. Ένα μονοπάτι περνά από τα τείχη της πόλης, μια ρωμαϊκή συνοικία με σπίτια και λουτρά, ένα μεγάλο τοξωτό κτίριο που ονομάζεται βασιλική και το ελληνικό θέατρο, που αργότερα μετασκευάστηκε από τους Ρωμαίους.

Το Μπουρς ντε Κομέρς είναι κυκλικό κτίριο του 18ου αιώνα στο κέντρο του Παρισιού, χτισμένο το 1763-1767 ως χρηματιστήριο σιτηρών, με τρούλο που ξαναχτίστηκε από χαλκό και γυαλί τον 19ο αιώνα. Από το 2021 στεγάζει τη Συλλογή Πινό σύγχρονης τέχνης, με αίθουσες γύρω από τη θολωτή ροτόντα, με μίσθωση 50 ετών από την πόλη.

Το Μουσείο Ιουλίου Βερν είναι αφιερωμένο στον μυθιστοριογράφο, που γεννήθηκε στη Νάντη το 1828. Άνοιξε το 1978 για την 150ή επέτειο της γέννησής του και στεγάζεται σε ένα σπίτι των τελών του 19ου αιώνα σε έναν λόφο πάνω από τον Λίγηρα, όπου βιβλία, αφίσες, ομοιώματα, παιχνίδια και έπιπλα από το σαλόνι του ίδιου του Βερν παρουσιάζουν τη ζωή του και τα «Εξαιρετικά ταξίδια» του.

Η Μονή του Σαν Εστέμπαν είναι το δομινικανό μοναστήρι της Σαλαμάνκα, που ξαναχτίστηκε από το 1524 σε σχέδια του Χουάν δε Άλαβα και ολοκληρώθηκε το 1610. Η πρόσοψη της εκκλησίας του είναι σκαλισμένη σαν πέτρινο τέμπλο σε πλατερέσκο ρυθμό. Οι επισκέπτες βλέπουν την εκκλησία με το μπαρόκ κεντρικό τέμπλο του Χοσέ Μπενίτο δε Τσουριγκέρα, το Αίθριο των Βασιλέων, τις αίθουσες του κεφαλαίου και ένα μουσείο.

Ο Καθεδρικός Ναός της Γλασκώβης είναι το παλαιότερο κτίριο της Γλασκώβης και ένας από τους μόλις δύο μεσαιωνικούς καθεδρικούς ναούς της Σκωτίας που επέζησαν της Μεταρρύθμισης σχεδόν ανέπαφοι. Χτισμένος κυρίως τον 13ο αιώνα σε γοτθικό ρυθμό, είναι σήμερα ενοριακός ναός της Εκκλησίας της Σκωτίας, και ο τάφος του Αγίου Μάνγκο, προστάτη της πόλης, βρίσκεται στον Κάτω Ναό του.

Μουσείο σύγχρονης τέχνης στο Παραλιακό Πάρκο του Ίσχοϊ, περίπου 16 λεπτά με τον προαστιακό από τον Κεντρικό Σταθμό της Κοπεγχάγης, που άνοιξε το 1996 σε κτίριο του Σέρεν Ρόμπερτ Λουντ και επεκτάθηκε το 2008.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης ιδρύθηκε το 1777 στο Παλάτσο ντέλι Στούντι, την πρώην έδρα του πανεπιστημίου, και άνοιξε το 1816. Φιλοξενεί τη συλλογή Φαρνέζε αρχαίας γλυπτικής, ανάμεσά της τον Ταύρο Φαρνέζε, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες και αντικείμενα από την Πομπηία, το Ερκουλάνεο και τις Σταβίες, όπως το Ψηφιδωτό του Αλεξάνδρου, μια αιγυπτιακή συλλογή και το Μυστικό Δωμάτιο.