Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Μικρό θέατρο στην Τόλμποντγκαντε στην Κοπεγχάγη, με σεζόν νέων έργων και φιλοξενούμενων παραγωγών.

Το Ενυδρείο του Μπέργκεν άνοιξε το 1960 στην άκρη της χερσονήσου Νόρντνες, σε κτίρια σχεδιασμένα από τους Χανς Κρ. Γκόσερουντ και Χέλγκε Σίμερς. Φιλοξενεί περισσότερα από 300 είδη σε πάνω από 60 δεξαμενές με ψάρια και θαλάσσια ασπόνδυλα, υπαίθριες πισίνες με φώκιες και πιγκουίνους, και ένα τροπικό τμήμα με ερπετά. Οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν το τάισμα των ζώων και να δουν μια ταινία στον κινηματογράφο του.

Το Μουσείο Χάλβιλ στεγάζεται στο Σπίτι Χάλβιλ στην οδό Χάμνγκαταν 4, ένα αστικό μέγαρο που ολοκληρώθηκε το 1898 για τον κόμη Βάλτερ και την κόμισσα Βιλχελμίνα φον Χάλβιλ. Το ζεύγος κληροδότησε το σπίτι και το περιεχόμενό του στο σουηδικό κράτος το 1920, και άνοιξε ως μουσείο το 1938· παρουσιάζει μια ιδιωτική κατοικία του 1900 περίπου και τις συλλογές της κόμισσας, 50.000 αντικειμένων, με πίνακες, όπλα, πορσελάνη και ασήμι.

Οι Κατακόμβες του Σαν Τζενάρο είναι παλαιοχριστιανικοί χώροι ταφής σκαμμένοι στον τόφο του λόφου Καποντιμόντε από τον 2ο αιώνα, σε δύο επίπεδα. Περιλαμβάνουν τον τάφο όπου τοποθετήθηκαν τον 5ο αιώνα τα λείψανα του Αγίου Ιανουαρίου, τοιχογραφίες από τον 2ο έως τον 10ο αιώνα και τη Βασιλική του Σαν Τζενάρο έξω από τα τείχη. Οι επισκέψεις γίνονται με ξενάγηση.

Ο Ναός του Σάντο Τομέ είναι ενοριακή εκκλησία στην παλιά πόλη του Τολέδο, που ξαναχτίστηκε στις αρχές του 14ου αιώνα από τον Γκονθάλο Ρουίθ δε Τολέδο, άρχοντα του Οργάθ, ο οποίος μετέτρεψε τον μιναρέ ενός παλαιότερου τεμένους σε καμπαναριό μουντεχάρ ρυθμού. Ένα παρεκκλήσι στο βάθος φιλοξενεί την «Ταφή του κόμη του Οργάθ» (1586–1588) του Ελ Γκρέκο, ζωγραφισμένη για τον τάφο του.

Μουσείο του Ρίμπε της εποχής των Βίκινγκ και του Μεσαίωνα, βασισμένο στις ανασκαφές της ίδιας της πόλης, μεταξύ των οποίων η ανασκαφή κάτω από τον καθεδρικό ναό του Ρίμπε μεταξύ 2008 και 2012.

Το Ουνιβέρσεουμ είναι κέντρο επιστήμης με ζωολογικό κήπο και δημόσιο ενυδρείο στη λεωφόρο Σέντρα Βέγκεν του Γκέτεμποργκ, που άνοιξε το 2001. Το κτίριό του από γυαλί και ξύλο φιλοξενεί μια αίθουσα τροπικού δάσους με πουλιά και πιθήκους που κυκλοφορούν ελεύθερα, μια δεξαμενή ωκεανού 1,4 εκατομμυρίων λίτρων με καρχαρίες και σαλάχια, σκανδιναβική πανίδα, ερπετά και διαδραστικές εκθέσεις για το διάστημα, τη χημεία και το ανθρώπινο σώμα.

Το Φρούριο Φιρκά είναι ο ενετικός προμαχώνας στη δυτική είσοδο του παλιού λιμανιού των Χανίων, το Revellino del Porto, που ολοκληρώθηκε τις δεκαετίες πριν από την οθωμανική κατάκτηση του 1645, με θολωτές θέσεις πυροβόλων που κάλυπταν την είσοδο του λιμανιού. Οι Οθωμανοί το χρησιμοποίησαν ως στρατώνα, από όπου πήρε το όνομά του, και οι θόλοι του χρησίμευσαν ως φυλακή. Εδώ υψώθηκε η ελληνική σημαία την 1η Δεκεμβρίου 1913.

Πρώην φυλακή στην περιφέρεια Σοντεμούν, που άνοιξε από τις ιαπωνικές αποικιακές αρχές το 1908, όπου Κορεάτες αγωνιστές της ανεξαρτησίας, όπως η Γιου Κουάν-σουν, κρατήθηκαν, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν. Έκλεισε το 1987 και ξανάνοιξε το 1998 ως ιστορικός χώρος· έντεκα αυθεντικά κτίρια, ανάμεσά τους πτέρυγες κελιών από κόκκινα τούβλα και το κτίριο εκτελέσεων, βρίσκονται στο Πάρκο Ανεξαρτησίας Σοντεμούν.

Το Ατλαντικό Τείχος Ράβερσαϊντ είναι υπαίθριο μουσείο στους αμμόλοφους του Ράβερσαϊντ, δυτικά της Οστάνδης, στο πρώην κτήμα του πρίγκιπα Καρόλου του Βελγίου. Ένας περίπατος περνά από περισσότερα από εξήντα πολυβολεία, ανοιχτούς και υπόγειους διαδρόμους, παρατηρητήρια και θέσεις πυροβόλων της Πυροβολαρχίας Άαχεν του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της Πυροβολαρχίας Σάλτσβεντελ-νόι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μουσείο σε ένα σύνολο σπιτιών του 17ου αιώνα στη Μονμάρτη, ανάμεσά τους η Μεζόν ντι Μπελ Ερ, όπου έζησε ο ηθοποιός Ροζιμόν από το 1680. Ο Ρενουάρ ζωγράφισε εδώ το 1876, και η Σιζάν Βαλαντόν και ο γιος της Μορίς Ουτριγιό έζησαν και εργάστηκαν αργότερα στον χώρο. Άνοιξε το 1960 και παρουσιάζει πίνακες, φωτογραφίες και αφίσες για την ιστορία της συνοικίας, σε έναν κήπο που ξαναφυτεύτηκε σύμφωνα με τους πίνακες του Ρενουάρ.

Ο Σιδηρόδρομος του Φλομ (Flåmsbana) είναι κλάδος 20 χιλιομέτρων της Γραμμής του Μπέργκεν που ανεβαίνει από το Φλομ, στο φιόρδ Άουρλαντ, στον σταθμό Μίρνταλ, 866 μέτρα ψηλότερα. Λειτουργεί από το 1940 και ανεβαίνει την κοιλάδα Φλόμσνταλεν με κλίσεις έως 5,5% μέσα από 20 σήραγγες· η διαδρομή διαρκεί περίπου 55 λεπτά προς κάθε κατεύθυνση, με σύντομη στάση στον καταρράκτη Κιόσφοσεν.

Το Ενυδρείο της Βαρκελώνης είναι δημόσιο ενυδρείο στον Μολ δ'Εσπάνια στο Πορτ Βελ, το παλιό λιμάνι, που άνοιξε το 1995. Οι δεξαμενές του φιλοξενούν περίπου 11.000 ζώα με έμφαση στη μεσογειακή θαλάσσια ζωή, και το μεγάλο ωκεανάριο με καρχαρίες και σαλάχια διασχίζεται από υποβρύχια σήραγγα 80 μέτρων.

Ο καθεδρικός ναός του Μπιλμπάο, αφιερωμένος στον Άγιο Ιάκωβο, είναι γοτθική εκκλησία χτισμένη μεταξύ τέλους του 14ου και αρχών του 16ου αιώνα στο Κάσκο Βιέχο. Η νεογοτθική δυτική πρόσοψη και ο οβελίσκος του ολοκληρώθηκαν το 1887 από τον Σεβερίνο δε Ατσούκαρο. Σταθμός του βόρειου Δρόμου του Αγίου Ιακώβου, έγινε καθεδρικός στα μέσα του 20ού αιώνα· η επίσκεψη περιλαμβάνει το μοναστηριακό αίθριο.

Οι Κάβες Πορτ Taylor's είναι οι κάβες του οίκου πορτ Taylor's, που ιδρύθηκε το 1692, στην ιστορική συνοικία της Βίλα Νόβα ντε Γκάια. Τα κελάρια, ηλικίας περίπου 300 ετών, φυλάνε δρύινα βαρέλια και μεγάλες δεξαμενές με πορτ που παλαιώνει, ενώ το Vintage Port φυλάσσεται σε σήραγγες από κάτω· μια αυτόνομη ηχητική περιήγηση με ταινίες και εκθέματα τελειώνει με γευσιγνωσία.

Ο Βοτανικός Κήπος της Πίζας είναι ο βοτανικός κήπος του Πανεπιστημίου της Πίζας, που ιδρύθηκε το 1544 επί του Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων και ανατέθηκε στον βοτανολόγο Λούκα Γκίνι ως ο πρώτος πανεπιστημιακός κήπος της Ευρώπης. Μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση κοντά στην Πιάτσα ντέι Μιράκολι το 1591 και διαθέτει βοτανική σχολή, λιμνούλες, θερμοκήπια και ένα παλιό κτίριο ινστιτούτου με πρόσοψη διακοσμημένη με κοχύλια.

Το Πολικό Μουσείο αφηγείται την ιστορία της νορβηγικής αρκτικής θηρευτικής παγίδευσης, του κυνηγιού φώκιας και των πολικών αποστολών, σε προστατευόμενες τελωνειακές αποθήκες του 19ου αιώνα στο λιμάνι του Τρόμσο. Άνοιξε στις 18 Ιουνίου 1978, πενήντα χρόνια αφότου ο Ρόαλντ Άμουντσεν αναχώρησε από το Τρόμσο για την τελευταία του πτήση, και παρουσιάζει μια καλύβα κυνηγού από το Σβάλμπαρντ και υλικό από τις αποστολές του Άμουντσεν και του Νάνσεν.

Το Εθνικό Μουσείο της Μαλαισίας, Muzium Negara, είναι το μουσείο ιστορίας και πολιτισμού της χώρας στην οδό Jalan Damansara στην Κουάλα Λουμπούρ, κοντά στους Κήπους της Λίμνης Περντάνα. Άνοιξε στις 31 Αυγούστου 1963 σε ένα κτίριο με παραδοσιακή μαλαϊκή στέγη και σύγχρονα στοιχεία, και παρουσιάζει σκηνές γάμων και γιορτών, φορεσιές, όπλα, μουσικά όργανα, χειροτεχνήματα και κεραμικά.

Το καταφύγιο υποβρυχίων Βαλεντίν είναι ένα τεράστιο εργοστάσιο υποβρυχίων από οπλισμένο σκυρόδεμα δίπλα στον ποταμό Βέζερ, στη συνοικία Ρέκουμ της Βρέμης, που χτίστηκε μεταξύ 1943 και 1945 με καταναγκαστική εργασία. Ήταν η μεγαλύτερη οχυρωμένη εγκατάσταση υποβρυχίων της Γερμανίας μετά τη Βρέστη στη Γαλλία, αλλά υπέστη ζημιές από αεροπορικές επιδρομές πριν ξεκινήσει η παραγωγή. Σήμερα ο χώρος είναι το μνημείο Denkort Bunker Valentin.

Ο Πουλγκουκσά είναι βουδιστικός ναός στις πλαγιές του Τοχαμσάν, νοτιοανατολικά του κέντρου της Κιονγκτζού, που άρχισε να χτίζεται το 751 επί βασιλιά Κιονγκντόκ και ολοκληρώθηκε το 774. Πέτρινες σκάλες, γνωστές ως γέφυρες του Γαλάζιου και του Λευκού Σύννεφου, ανεβαίνουν στην πύλη Τζαχαμούν, και η αυλή πίσω της φιλοξενεί τις παγόδες Ταμποτάπ και Σοκγκατάπ. Μαζί με το Σοκγκουράμ είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από το 1995.