Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Μονή του Κάρμο ιδρύθηκε το 1389 από τον κοντόσταυλο Νούνο Άλβαρες Περέιρα για το τάγμα των Καρμηλιτών. Ο γοτθικός ναός της έχασε τους θόλους του στον σεισμό του 1755 και δεν ξαναχτίστηκε ποτέ, έτσι τα τόξα του κυρίως ναού στέκουν ανοιχτά στον ουρανό. Από το 1864 τα ερείπια στεγάζουν το Αρχαιολογικό Μουσείο του Κάρμο, με τάφους, γλυπτά και ευρήματα από την προϊστορία και μετά.

Το Μουσείο Λογοτεχνίας Ταϊτσούνγκ στεγάζεται σε ένα σύνολο κοιτώνων αστυνομίας της ιαπωνικής εποχής στη Δυτική Περιοχή, που ολοκληρώθηκαν το 1932 και καταχωρίστηκαν ως ιστορικά κτίρια το 2009. Τα έξι αναστηλωμένα ξύλινα κτίριά του φιλοξενούν εκθέσεις για τους συγγραφείς και τους λογοτεχνικούς συλλόγους της Ταϊτσούνγκ, αίθουσα παιδικής λογοτεχνίας και χώρους διαλέξεων, μέσα σε ένα μικρό λογοτεχνικό πάρκο.

Διαδραστικό μουσείο φυσικής ιστορίας σε κτίριο 170 ετών που εξερευνά τα οικοσυστήματα ανθρώπων, ζώων, φυτών και μικροβίων.

Ο Πούρα Νταλέμ Σακενάν είναι μπαλινέζικος ινδουιστικός ναός στη βορειοδυτική ακτή της Σερανγκάν, ενός μικρού νησιού νότια του Ντενπασάρ και περίπου 6 χλμ. ανατολικά της Κούτα, που ενώνεται πλέον με το Μπαλί με γέφυρα. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε από τον ιερέα Μπου Κουτουράν στις αρχές του 11ου αιώνα, διατηρεί παλιά τείχη από κοράλλι και ασβεστόλιθο και προσελκύει μεγάλη γιορτή κάθε 210 ημέρες.

Ιστορικό τυπογραφείο στο Βίμποργκ, όπου τα στοιχεία στοιχειοθετούνται και τυπώνονται ακόμη με το χέρι σε παλιά πιεστήρια.

Το Βιοπάρκο της Ρώμης είναι ζωολογικός κήπος 17 εκταρίων σε μέρος του πρώην κτήματος της Βίλα Μποργκέζε. Άνοιξε το 1911 ως ζωολογικός κήπος της πόλης, σχεδιασμένος από τον Καρλ Χάγκενμπεκ με τάφρους αντί για κάγκελα, και φιλοξενεί περίπου 1.100 ζώα από περισσότερα από 200 είδη, ανάμεσά τους ασιατικά λιοντάρια, καμηλοπαρδάλεις και χιμπαντζήδες.

Η Ακρόπολη της Λιλ είναι πενταγωνικό φρούριο χτισμένο από το 1667 έως το 1670 σε σχέδια του Βομπάν, αφού ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ κατέλαβε την πόλη, και ο Βομπάν την αποκάλεσε «βασίλισσα των ακροπόλεων». Στεγάζει ακόμη στρατιωτικό αρχηγείο, γι' αυτό το εσωτερικό είναι κλειστό για τους περαστικούς επισκέπτες· οι τάφροι, τα πλινθόκτιστα τείχη και η Βασιλική Πύλη φαίνονται από το γύρω πάρκο.

Η Πιάτσα Τάσο είναι η κεντρική πλατεία του Σορέντο, που πήρε το όνομά της από τον ποιητή Τορκουάτο Τάσο, ο οποίος γεννήθηκε στην πόλη το 1544. Σε αυτήν στέκουν μνημεία του Τάσο και του Αγίου Αντωνίνου, του προστάτη αγίου, η κίτρινη μπαρόκ Εκκλησία του Κάρμινε τη βλέπει, και ο εμπορικός δρόμος Βία Σαν Τσεζάρεο ξεκινά από αυτήν προς τα δυτικά.

Η Συναγωγή του Ελ Τράνσιτο χτίστηκε σε ρυθμό μουντεχάρ το 1357 για τον Σαμουήλ χα-Λεβί, θησαυροφύλακα του βασιλιά Πέτρου της Καστίλης. Η αίθουσα προσευχής της διατηρεί σκαλιστές γύψινες ζωφόρους με εβραϊκές επιγραφές, ξύλινη φατνωματική οροφή και γυναικωνίτη, και από το 1964 το κτίριο στεγάζει το Σεφαραδίτικο Μουσείο, ένα εθνικό μουσείο της εβραϊκής κληρονομιάς στην Ισπανία.

Η Όπερα της Αλεξάνδρειας, γνωστή και ως Θέατρο Σαγέντ Νταρουίς, χτίστηκε το 1918–1921 σε σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Ζορζ Παρκ και άνοιξε ως Θέατρο Μοχάμεντ Άλι. Μετονομάστηκε το 1962 από τον συνθέτη Σαγέντ Νταρουίς και αναστηλώθηκε το 2000–2004· φιλοξενεί όπερα, μπαλέτο, συμφωνικές συναυλίες και αραβική μουσική από τα σχήματα της Όπερας του Καΐρου και φιλοξενούμενα σύνολα.

Ρωμανική βασιλική από τούβλο και πέτρα, χτισμένη από το 1080 περίπου πάνω από τον τάφο του Αγίου Σατουρνίνου, του πρώτου επισκόπου της Τουλούζης, και σταθμός στον δρόμο των προσκυνητών προς το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Ένα οκταγωνικό καμπαναριό υψώνεται πάνω από τη διασταύρωση, και η κρύπτη και ο περίδρομος φυλάσσουν τα λείψανα αγίων σε μια σειρά λειψανοθηκών.

Ο Πούρα Τάμαν Αγιούν είναι βασιλικός ναός στο Μενγκουί, περίπου 10 χλμ. νοτιοδυτικά του Ουμπούντ. Ο βασιλιάς Γκούστι Αγκούνγκ Πούτου του Μενγκουί τον έχτισε το 1634 ως ναό για τους προγόνους του. Μια φαρδιά τάφρος περιβάλλει τρεις αυλές· η εσωτερική, που προορίζεται για τους πιστούς, περιλαμβάνει πολυώροφα ιερά μέρου. Από το 2012 αποτελεί μέρος του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς Σούμπακ του Μπαλί.

Το μεγαλύτερο μουσείο τέχνης της Φιονίας, απλωμένο σε τέσσερις ορόφους του παλιού υφαντουργείου Μπραντς στο κέντρο του Όντενσε, με περίπου 90.000 επισκέπτες τον χρόνο.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο του Σπλιτ, που ιδρύθηκε το 1820, είναι το παλαιότερο μουσείο της Κροατίας. Το νεορομανικό του κτίριο, έργο των Βιεννέζων αρχιτεκτόνων Άουγκουστ Κίρσταϊν και Φρίντριχ Όμαν, άνοιξε το 1922 και παρουσιάζει ευρήματα από την προϊστορία ως τον πρώιμο Μεσαίωνα, κυρίως από τη Σαλώνα, με ρωμαϊκές επιγραφές και γλυπτά στις στοές γύρω από τον κήπο του.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Τάραντα, γνωστό ως MArTA, ιδρύθηκε το 1887 στην πρώην μονή του Σαν Πασκουάλε του 18ου αιώνα. Οι συλλογές του παρουσιάζουν τον Τάραντα και την Απουλία από την προϊστορία έως τον πρώιμο Μεσαίωνα, με ελληνική κεραμική και γλυπτική από τη Μεγάλη Ελλάδα, ρωμαϊκά ψηφιδωτά και τα έργα χρυσοχοΐας γνωστά ως Χρυσός του Τάραντα.

Το National Sea Life Centre είναι ενυδρείο στο Brindleyplace στο κέντρο του Μπέρμιγχαμ, που άνοιξε το 1996 δίπλα στο κανάλι σε κτίριο σχεδιασμένο από τον Νόρμαν Φόστερ. Διαθέτει πάνω από 60 εκθέσεις, μια ωκεάνια δεξαμενή ενός εκατομμυρίου λίτρων που τη διασχίζει υποθαλάσσιο τούνελ 360 μοιρών, έναν χώρο για πιγκουίνους τζέντου και ένα ζευγάρι βόρειες θαλάσσιες ενυδρίδες.

Η Λα Σέο είναι ο καθεδρικός ναός του Σωτήρος της Σαραγόσας, χτισμένος στη θέση της ρωμαϊκής αγοράς και του κύριου τεμένους της πόλης. Συνδυάζει ρομανικές αψίδες, γοτθικά κλίτη και μπαρόκ καμπαναριό, και ο εξωτερικός τοίχος του παρεκκλησίου Παροκιέτα καλύπτεται από πλίνθους και εφυαλωμένα πλακίδια μουντεχάρ του 14ου αιώνα. Ένα μουσείο ταπισερί καταλαμβάνει τις πρώην αίθουσες του κεφαλαίου.

Ο Τόρε ντελ Μάντζα είναι το καμπαναριό του Παλάτσο Πούμπλικο της Σιένας, χτισμένο μεταξύ 1338 και 1348, ύψους περίπου 102 μέτρων. Στη βάση του στέκει η Καπέλα ντι Πιάτσα, μια μαρμάρινη λότζια που προστέθηκε μετά τον Μαύρο Θάνατο. Οι επισκέπτες ανεβαίνουν περίπου 400 σκαλιά ως την κορυφή για θέα στο Κάμπο και τις στέγες της πόλης.

Η Σπηλιά Νταμλατάς βρίσκεται στη δυτική πλευρά της χερσονήσου του κάστρου της Αλάνιας, με την είσοδό της προς την παραλία Νταμλατάς. Βρέθηκε το 1948 κατά την εξόρυξη πέτρας για το λιμάνι· ένας διάδρομος μήκους περίπου 50 μέτρων κατεβαίνει σε θαλάμους γεμάτους σταλακτίτες και σταλαγμίτες, όπου ο αέρας διατηρείται στους περίπου 22 °C και πολύ υγρός όλο τον χρόνο.

Το Ίσλα Μάχικα είναι θεματικό πάρκο στην Ίσλα δε λα Καρτούχα στη Σεβίλλη, χτισμένο σε τμήμα του χώρου της Expo '92 και ανοιχτό από το 1997. Οι θεματικές ζώνες του θυμίζουν τα ισπανικά ταξίδια στην Αμερική, με τρενάκια του τρόμου, υδάτινα παιχνίδια και παραστάσεις γύρω από μια κεντρική λίμνη, και το 2014 προστέθηκε δίπλα του το υδάτινο πάρκο Agua Mágica.