Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το κάστρο των Δουκών της Βρετάνης είναι κάστρο με τάφρο στο κέντρο της Νάντης, που ξαναχτίστηκε από τα τέλη του 15ου αιώνα από τον δούκα Φραγκίσκο Β΄ της Βρετάνης και την κόρη του Άννα της Βρετάνης. Τείχη και πύργοι περικλείουν κατοικίες από λευκή πέτρα γύρω από μια αυλή. Το κάστρο στεγάζει το Μουσείο Ιστορίας της Νάντης, και ένας περίπατος στα τείχη έχει θέα στην αυλή και την πόλη.

Οι Σεκόγιες – Δάσος Φακαρεουαρέουα καλύπτουν περίπου 5.600 εκτάρια στο νοτιοανατολικό άκρο της Ροτορούα και διασχίζονται από μονοπάτια για πεζοπορία, ορεινή ποδηλασία και ιππασία. Δίπλα στο κέντρο επισκεπτών στην οδό Λονγκ Μάιλ βρίσκεται το Αναμνηστικό Άλσος Σεκόγιας με παράκτιες σεκόγιες της Καλιφόρνιας, που φυτεύτηκαν το 1901 ως δασοκομική δοκιμή· το ψηλότερο δέντρο έχει ύψος περίπου 72 μέτρα.

Το The Shambles είναι στενός δρόμος στο κέντρο της Υόρκης με ξυλόπηκτα κτίρια, ορισμένα του 14ου αιώνα, των οποίων οι προεξέχοντες επάνω όροφοι κρέμονται πάνω από το λιθόστρωτο. Ήταν κάποτε το «Great Flesh Shambles», ο δρόμος των χασάπηδων της πόλης· το 1885 λειτουργούσαν εδώ 31 κρεοπωλεία, και σήμερα τα κτίρια στεγάζουν καταστήματα και καφέ.

Το Ντάιμοντ Χεντ, Λεάχι στα χαβανέζικα, είναι ηφαιστειακός κώνος από τόφφο στη νοτιοανατολική άκρη του Γουαϊκίκι, που σχηματίστηκε πριν από περίπου 300.000 χρόνια. Ένα μονοπάτι που φτιάχτηκε το 1908 για την παράκτια άμυνα του Στρατού ανεβαίνει από τον πυθμένα του κρατήρα μέσα από ένα τούνελ και απότομες σκάλες ως τα πολυβολεία της κορυφής, περίπου 170 μ. ψηλότερα, με θέα στο Γουαϊκίκι και τη Χονολουλού. Η είσοδος γίνεται με κράτηση.

Μουσείο που παρουσιάζει την ιστορία του Όλμποργκ από το 750 μ.Χ. περίπου έως σήμερα, με αρχαιολογικά ευρήματα και αναπαραστάσεις δωματίων εποχής.

Το Παλάτσο ντελ Τε είναι μανιεριστική έπαυλη στη νότια άκρη της Μάντοβας, χτισμένη το 1524–1534 από τον Τζούλιο Ρομάνο για τον Φεντερίκο Β΄ Γκοντζάγκα ως ανάκτορο αναψυχής στη θέση των στάβλων της οικογένειας. Οι αίθουσές του είναι εξ ολοκλήρου ζωγραφισμένες με τοιχογραφίες, ανάμεσά τους η Αίθουσα των Γιγάντων, και ένας κήπος που κλείνει με ημικυκλική εξέδρα απλώνεται πέρα από την αυλή.

Διαδραστικό μουσείο που παρουσιάζει τη δανική μόδα, τον σχεδιασμό και την οικιακή ζωή από το 1900 έως το 1999, με αναπαραστάσεις δωματίων εποχής και ψηφιακές ηχητικές ξεναγήσεις.

Ο καθεδρικός ναός της Λυών, αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου της Λυών και βρίσκεται στην πλατεία Σεν-Ζαν της Παλιάς Λυών. Χτισμένος μεταξύ 1175 και 1480, συνδυάζει ρωμανικές και γοτθικές μορφές· στο εσωτερικό υπάρχουν μεσαιωνικά βιτρό και ένα αστρονομικό ρολόι του 14ου αιώνα, τα αυτόματα του οποίου κινούνται ακόμη αρκετές φορές την ημέρα.

Το Βιχάν Πρα Μονγκόν Μπόπιτ είναι βουδιστική αίθουσα συγκέντρωσης στο Ιστορικό Πάρκο της Αγιουτάγια, λίγο νότια του Βατ Πρα Σι Σανπέτ, που χτίστηκε για να στεγάσει τον Πρα Μονγκόν Μπόπιτ. Ο καθιστός Βούδας, ύψους περίπου 13 μέτρων, είναι φτιαγμένος από τούβλο και χαλκό και καλυμμένος με φύλλα χρυσού· η αίθουσα είναι ενεργός τόπος λατρείας, όπου οι επισκέπτες αφήνουν προσφορές.

Ο καθεδρικός ναός της Κουένκα, αφιερωμένος στην Παναγία και τον Άγιο Ιουλιανό, είναι ένας από τους πρώτους γοτθικούς καθεδρικούς της Ισπανίας· άρχισε να χτίζεται το 1182 και είχε σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί έως το 1257 σε αγγλονορμανδικά πρότυπα. Η νεογοτθική πρόσοψή του στην Πλάθα Μαγιόρ χρονολογείται από μετά την κατάρρευση του καμπαναριού το 1902. Στο εσωτερικό υπάρχουν περιδιάβατος, πλευρικά παρεκκλήσια από διάφορους αιώνες και ένα μουσείο θησαυροφυλακίου.

Κέντρο επιστημών στην Κοπεγχάγη για την ενέργεια και το νερό, με εκθεσιακό χώρο, έναν καταρράκτη και μια γιγάντια τουαλέτα, καθώς και σχολικά προγράμματα.

Το Plopsaqua De Panne είναι κλειστό υδάτινο πάρκο στο Άντινκερκε του Ντε Πάνε, στο θέρετρο Plopsaland δίπλα στο θεματικό πάρκο Plopsaland Belgium. Άνοιξε τον Μάρτιο του 2015 με θέμα τον Βίκι τον Βίκινγκ και λειτουργεί επίσης ως δημοτικό κολυμβητήριο, με πισίνα κολύμβησης 25 μέτρων δίπλα σε πισίνες αναψυχής και νεροτσουλήθρες, ανάμεσά τους το Sky Drop ύψους 19 μέτρων.

Σημείο θέας (Dronningestolen) σε ύψος 65 μέτρων στη βορειοδυτική γωνία του Νόρσκοβεν, του δάσους πάνω από το Σίλκεμποργκ.

Η Οδός Κάοσαν είναι δρόμος 410 μέτρων στην περιοχή Μπανγκλαμπού του Πρα Νάκον, περίπου ένα χιλιόμετρο βόρεια του Μεγάλου Ανακτόρου, που χαράχθηκε το 1892 επί του βασιλιά Ράμα Ε΄. Το όνομά του σημαίνει αποφλοιωμένο ρύζι. Από τη δεκαετία του 1980 είναι γεμάτος ξενώνες, μπαρ, πάγκους street food και ταξιδιωτικά γραφεία, και ανακατασκευάστηκε ως πεζόδρομος το 2020.

Η Μονή του Σαν Πελάγιο είναι μοναστήρι βενεδικτίνων μοναχών δίπλα στον καθεδρικό ναό του Οβιέδο. Ιδρύθηκε από τον βασιλιά Αλφόνσο Β΄ και αφιερώθηκε στον Άγιο Πελάγιο μετά την άφιξη των λειψάνων του το 994. Τα σημερινά κτίρια, με μια μακριά πέτρινη πρόσοψη πάνω από τρία τόξα, προέρχονται κυρίως από ανοικοδόμηση μετά τον 16ο αιώνα. Η εκκλησία είναι ανοιχτή για τις ακολουθίες· ο χώρος της μονής δεν είναι.

Το Μουσείο του Μπάλατον στο Κέστχεϊ ιδρύθηκε το 1898 από την Ένωση Μουσείου του Μπάλατον και μεταφέρθηκε το 1928 στο σημερινό νεομπαρόκ κτίριό του, σχεδιασμένο από τον Ντένες Γκιέργκι. Συγκεντρώνει αρχαιολογικό, εθνογραφικό, ιστορικό και φυσιογνωστικό υλικό από την περιοχή της Λίμνης Μπάλατον, μια συλλογή που συγχωνεύθηκε το 1936 με το Μουσείο Ντάρναϊ του Σούμεγκ.

Μουσείο για τα εκατό χρόνια κατά τα οποία το ναυπηγείο του Έλσινορ ήταν ο μεγαλύτερος εργοδότης της πόλης, σε δύο αυθεντικά κτίρια εργαστηρίων δίπλα στην παλιά πύλη του ναυπηγείου.

Ο Ράινστουρμ είναι πύργος τηλεπικοινωνιών ύψους 240,5 μέτρων στη συνοικία MedienHafen του Ντίσελντορφ, χτισμένος μεταξύ 1979 και 1981, και η ψηλότερη κατασκευή της πόλης. Ένα παρατηρητήριο και ένα περιστρεφόμενο εστιατόριο βρίσκονται σε ύψος περίπου 172 μέτρων, και μια φωτεινή εγκατάσταση, το Lichtzeitpegel, απλώνεται κατά μήκος του κορμού ως γιγάντιο ψηφιακό ρολόι.

Το St John's College είναι κολέγιο του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, που ιδρύθηκε το 1511 βάσει της διαθήκης της λαίδης Μάργκαρετ Μποφόρ. Οι έντεκα αυλές του απλώνονται και στις δύο όχθες του ποταμού Καμ, συνδεδεμένες με τη σκεπαστή Γέφυρα των Στεναγμών του 1831, και το παρεκκλήσι του σχεδίασε ο Τζορτζ Γκίλμπερτ Σκοτ.

Το Ιρλανδικό Εθνικό Ιπποτροφείο είναι κρατικό εκτροφείο καθαρόαιμων ίππων στο Τάλι, στην άκρη της πόλης Κιλντέαρ, σε ένα κτήμα που αγόρασε ο Γουίλιαμ Γουόκερ το 1900 και που συστάθηκε ως εταιρεία το 1946. Οι ξεναγήσεις επισκέπτονται τους επιβήτορες, τις φοράδες και τα πουλάρια, και οι επισκέπτες περπατούν στους Ιαπωνικούς Κήπους που διαμόρφωσε ο Τάσα Έιντα από το 1906 και στον Κήπο του Αγίου Φιάχρα.