Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Ο Καθεδρικός Ναός του Τρογκίρ, αφιερωμένος στον Άγιο Λαυρέντιο, είναι τρίκλιτη ρομανική βασιλική που άρχισε να χτίζεται το 1213 στη θέση ενός παλαιότερου καθεδρικού ναού και ολοκληρώθηκε σε μεγάλο βαθμό ως το 1251. Η δυτική πύλη του ολοκληρώθηκε και υπογράφηκε από τον Μάστορα Ράντοβαν το 1240, το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Τρογκίρ των Νικόλα Φιρεντίνατς και Αντρίγια Αλέσι άρχισε να χτίζεται το 1468, και το καμπαναριό ολοκληρώθηκε στα τέλη του 16ου αιώνα.

Το Εβραϊκό Μουσείο της Βενετίας ιδρύθηκε το 1954 από την Εβραϊκή Κοινότητα δίπλα στις δύο παλαιότερες συναγωγές στο Κάμπο ντελ Γκέτο Νουόβο, στο Γκέτο που δημιουργήθηκε το 1516. Οι εκθεσιακές αίθουσές του είναι κλειστές για αποκατάσταση που θα διπλασιάσει το μέγεθός τους· στο μεταξύ το εκδοτήριο οργανώνει ξεναγήσεις στις ιστορικές συναγωγές του Γκέτο.

Η Ρωμαϊκή Γέφυρα διασχίζει τον Γουαδαλκιβίρ κάτω από το Τέμενος-Καθεδρικό, από την πύλη Πουέρτα δελ Πουέντε έως τον Πύργο της Καλαόρα. Χτίστηκε αρχικά στα ρωμαϊκά χρόνια, ξαναχτίστηκε σε μεγάλο βαθμό από τους Ομεϋάδες τον 8ο αιώνα και σήμερα έχει 16 τόξα σε μήκος περίπου 247 μ. Ένα άγαλμα του Αρχαγγέλου Ραφαήλ του 17ου αιώνα στέκεται στη μέση της, και από το 2004 είναι κλειστή στην κυκλοφορία οχημάτων.

Το εθνικό μουσείο της Δανίας στην Κοπεγχάγη, που καλύπτει 9.000 χρόνια δανικής ιστορίας από τη Λίθινη Εποχή και τους Βίκινγκ έως σήμερα.

Το Νεκροταφείο Lone Pine βρίσκεται στο οροπέδιο όπου Αυστραλοί στρατιώτες πολέμησαν τις οθωμανικές δυνάμεις στη Μάχη του Lone Pine τον Αύγουστο του 1915. Το φροντίζει η Επιτροπή Πολεμικών Τάφων της Κοινοπολιτείας· επεκτάθηκε μετά τον πόλεμο με τάφους από μικρότερα κοντινά νεκροταφεία και περιλαμβάνει το Μνημείο Lone Pine, που αναγράφει τα ονόματα Αυστραλών και Νεοζηλανδών στρατιωτών χωρίς γνωστό τάφο.

Το Βατ Τσαλόνγκ, επίσημα Βατ Τσαϊγιαταράραμ, είναι ο μεγαλύτερος βουδιστικός ναός του νησιού Πουκέτ, στο Τσαλόνγκ, περίπου 8 χλμ. νότια της πόλης του Πουκέτ. Τιμά τους μοναχούς Λουάνγκ Πο Τσάεμ και Λουάνγκ Πο Τσουάνγκ, που ηγήθηκαν των ντόπιων κατά της κινεζικής εξέγερσης του 1876 και περιέθαλψαν τους τραυματίες με φαρμακευτικά βότανα· τα αγάλματά τους βρίσκονται στην κύρια αίθουσα.

Το Φράγμα Βομπάν είναι σκεπαστή γέφυρα και φράγμα στον ποταμό Ιλ στο Στρασβούργο, χτισμένο από ροζ ψαμμίτη των Βοσγίων από το 1686 έως το 1690 σε σχέδια του Βομπάν, ώστε να μπορεί να ανυψωθεί η στάθμη του ποταμού και να πλημμυρίσει η γη νότια της πόλης. Η στοά του, μήκους 120 μ., εκθέτει εκμαγεία γλυπτών από τον καθεδρικό, και η ταράτσα του έχει θέα στις Σκεπαστές Γέφυρες και στη Μικρή Γαλλία.

Η Εθνική Πινακοθήκη της Σιγκαπούρης στεγάζεται σε δύο εθνικά μνημεία στην Πολιτική Συνοικία, το πρώην Ανώτατο Δικαστήριο και το Δημαρχείο, που ενώνονται με ένα νέο στέγαστρο και άνοιξαν ως μουσείο τον Νοέμβριο του 2015. Η συλλογή της με περισσότερα από 9.000 έργα καλύπτει την τέχνη της Σιγκαπούρης και της Νοτιοανατολικής Ασίας από τον 19ο αιώνα ως σήμερα.

Μικρό τοπικό μουσείο στο Λίσγκορ νότια του Βίμποργκ, που το διαχειρίζεται το Μουσείο του Βίμποργκ και είναι ανοιχτό μόνο τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Έδωσε το όνομά του στη νουβέλα του Στέεν Στέενσεν Μπλίχερ του 1842.

Το κάστρο του Σαμπόρ είναι αναγεννησιακό κάστρο στην κοιλάδα του Λίγηρα, χτισμένο από το 1519 έως το 1547 για τον βασιλιά Φραγκίσκο Α΄ ως κυνηγετικό περίπτερο. Η σιλουέτα της στέγης του με πύργους, φανάρια και καμινάδες υψώνεται πάνω από ένα κεντρικό ακρόπυργο με ανοιχτή διπλή ελικοειδή σκάλα· οι επισκέπτες περιηγούνται τα βασιλικά διαμερίσματα, τις ταράτσες και τους γεωμετρικούς κήπους.

Ο Τιάν Χοκ Κενγκ είναι ναός των Χοκιέν στην οδό Telok Ayer Street, αφιερωμένος στη Μάτσου, την κινεζική θεά της θάλασσας, και ολοκληρώθηκε το 1842, όταν ο δρόμος ακόμη ακολουθούσε την ακτή. Χτισμένος με υλικά και ένα άγαλμα της Μάτσου που ήρθαν από την Κίνα, έχει σκαλιστές κορυφογραμμές στέγης με δράκους και ένα ιερό της Γκουανγίν στο πίσω μέρος, και είναι εθνικό μνημείο από το 1973.

Η Ζυθοποιία Pilsner Urquell στο Πίλζεν ιδρύθηκε από τους αστούς της πόλης το 1839, και το 1842 ο Βαυαρός ζυθοποιός Γιόζεφ Γκρολ παρασκεύασε εκεί την πρώτη ξανθιά μπίρα τύπου λάγκερ. Οι επισκέπτες μπαίνουν από την Πύλη του Ιωβηλαίου του 1892, και η ξενάγηση δείχνει τα ιστορικά και τα σύγχρονα ζυθοποιεία, τη γραμμή εμφιάλωσης και τα παλιά κελάρια όπου η μπίρα ωριμάζει σε δρύινα βαρέλια.

Η Πολιτιστική Συνοικία Ζόλναϊ καταλαμβάνει το πρώην εργοστάσιο πορσελάνης Ζόλναϊ στο ανατολικό άκρο του Πετς, που αναπλάστηκε το 2009-2010 ως το μεγαλύτερο έργο της χρονιάς της πόλης ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. Ο χώρος των πέντε εκταρίων φιλοξενεί εκθέσεις για την οικογένεια Ζόλναϊ και τα κεραμικά της, ένα αναστηλωμένο μαυσωλείο, ένα πλανητάριο και ένα κουκλοθέατρο.

Το Οινοποιείο Ματσαρόζα είναι οινοπαραγωγό κτήμα στο Φυσικό Καταφύγιο Μπορσάκιο κοντά στο Ροζέτο ντέλι Αμπρούτσι, που ιδρύθηκε το 1863 από τον Τζουζέπε Ντεβιντσέντσι, αργότερα γερουσιαστή. Οι 27 εκτάρια αμπελώνων του στην περιοχή Colline Teramane καλλιεργούν Montepulciano, Trebbiano και Pecorino, και οι επισκέπτες έρχονται για ξεναγήσεις στο κελάρι με κράτηση και γευσιγνωσία.

Το Ενυδρείο της Λα Ροσέλ είναι ιδιωτικό δημόσιο ενυδρείο στο Παλιό Λιμάνι της Λα Ροσέλ, που το διευθύνει η οικογένεια Κουτάν από τις πρώτες εκθέσεις του το 1972. Το σημερινό του κτίριο, του αρχιτέκτονα Ερίκ Κορντιέ, άνοιξε το 2001 και φιλοξενεί περίπου 12.000 θαλάσσια ζώα 600 ειδών, από ψάρια του Ατλαντικού και της Μεσογείου έως μέδουσες, θαλάσσιες χελώνες και καρχαρίες.

Το Μουσείο της Ρομαντικής Ζωής στεγάζεται σε ένα αστικό σπίτι της δεκαετίας του 1830 στο 9ο διαμέρισμα, που υπήρξε κάποτε η παριζιάνικη κατοικία του ζωγράφου Αρί Σέφερ. Άνοιξε ως μουσείο το 1982, με αίθουσες στον πρώτο όροφο αφιερωμένες στη συγγραφέα Ζορζ Σαντ και, στον δεύτερο, πίνακες, γλυπτά και έπιπλα της ρομαντικής εποχής.

Το Μουσείο των Σχεδίων (Skissernas Museum) είναι το μουσείο του Πανεπιστημίου του Λουντ για σκίτσα, μακέτες και συμμετοχές σε διαγωνισμούς δημόσιας τέχνης, που ιδρύθηκε το 1934 από τον ιστορικό τέχνης Ράγκναρ Γιόζεφσον και άνοιξε το 1941. Η συλλογή του, με περισσότερα από 30.000 έργα, περιλαμβάνει μελέτες του Ίζακ Γκρίνεβαλντ, του Ανρί Ματίς, του Ντιέγκο Ριβέρα και του Χένρι Μουρ, που εκτίθενται εν μέρει σε μια σκουριασμένη κόκκινη επέκταση του Γιόχαν Σέλσινγκ του 2005.

Το Lisboa Story Centre είναι ιστορική έκθεση που άνοιξε το 2012 στην ανατολική πτέρυγα της πλατείας Πράσα ντο Κομέρσιο. Με πολυμεσικά σκηνικά, μακέτες και ταινίες ακολουθεί την πόλη από τη μυθική της ίδρυση από τον Οδυσσέα, μέσα από την εποχή των εξερευνητικών ταξιδιών, ως τον σεισμό της 1ης Νοεμβρίου 1755 και την ανοικοδόμηση της Μπάισα επί του Μαρκησίου του Πομπάλ.

Η Σάντα Κατερίνα είναι εκκλησία και πρώην δομινικανή μονή ανάμεσα στην Πιάτσα Μπελίνι και την Πιάτσα Πρετόρια, που ιδρύθηκε το 1310 και ξαναχτίστηκε μεταξύ 1566 και 1596. Το εσωτερικό της καλύπτεται από μπαρόκ μαρμάρινα ένθετα. Μοναχές ζούσαν εδώ έως το 2014· από το 2017 οι επισκέπτες μπορούν να δουν την εκκλησία, το περίστυλο και τα άνδηρα της στέγης, και το αρτοποιείο της μονής πουλά γλυκά φτιαγμένα με παλιές συνταγές.

Συγκρότημα τένις στο νοτιοδυτικό Παρίσι, χτισμένο το 1928 και ονομασμένο από τον αεροπόρο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Ρολάν Γκαρός, ο οποίος έκανε την πρώτη μοναχική πτήση πάνω από τη Μεσόγειο. Φιλοξενεί κάθε Μάιο και Ιούνιο το Γαλλικό Όπεν σε χωμάτινα γήπεδα, με είκοσι γήπεδα συνολικά, μεταξύ των οποίων τα Philippe Chatrier, Suzanne Lenglen και Simonne Mathieu.