Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Οδός Σεννόνγκ είναι ένα στενό σοκάκι στην Κεντροδυτική Περιοχή της Ταϊνάν, που αναπτύχθηκε την εποχή Τσινγκ δίπλα σε ένα από τα Πέντε Κανάλια, τις υδάτινες οδούς που συνέδεαν την παλιά πόλη με το λιμάνι της. Τα διώροφα ξύλινα μαγαζόσπιτά της, με καταστήματα στο ισόγειο και αποθήκες από πάνω, φιλοξενούν σήμερα καφέ, μπαρ και εργαστήρια, και ο δρόμος παίρνει το όνομά του από τον Ναό του Βασιλιά των Φαρμάκων στο τέλος του.

Η Αρένα της Πούλα είναι ρωμαϊκό αμφιθέατρο του 1ου αιώνα μ.Χ., χτισμένο έξω από τα τείχη της αρχαίας Πόλας· ο εξωτερικός της τοίχος έχει διαστάσεις 132,5 επί 105,1 μέτρα και ύψος έως 32 μέτρα. Ο δακτύλιος των τόξων σώζεται σε όλη την περίμετρο, με τέσσερις ορθογώνιους πύργους, και η αρένα χωρούσε περίπου 23.000 θεατές. Σήμερα φιλοξενεί συναυλίες και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Πούλα.

Αίθουσα συναυλιών στο Λίμφιορντ στο Όλμποργκ, που άνοιξε το 2014, έδρα της Συμφωνικής Ορχήστρας του Όλμποργκ και της Βασιλικής Μουσικής Ακαδημίας.

Ροκοκό αυλικό θέατρο, χτισμένο από το 1751 έως το 1753 από τον Φρανσουά ντε Κιβιγιέ για τον εκλέκτορα Μαξιμιλιανό Γ΄ Ιωσήφ, με γλυπτά υπό την επίβλεψη του Γιόχαν Μπάπτιστ Στράουμπ. Τα επιχρυσωμένα θεωρεία του επέζησαν της καταστροφής του κτιρίου στον πόλεμο επειδή είχαν αφαιρεθεί για φύλαξη, και επανατοποθετήθηκαν στη Ρεζιντέντς όταν το θέατρο άνοιξε ξανά το 1958 με «Οι γάμοι του Φίγκαρο» του Μότσαρτ.

Ο Καθεδρικός Ναός της Παναγίας χτίστηκε το 1613–1621 ως εκκλησία του ιησουιτικού κολεγίου και έγινε ο καθεδρικός του Λουξεμβούργου το 1870. Το ύστερο γοτθικό κτίριο με αναγεννησιακές λεπτομέρειες επεκτάθηκε το 1935–1938. Στο εσωτερικό βρίσκονται το τιμώμενο άγαλμα της Παναγίας, Παρηγορήτριας των Θλιβομένων, προστάτιδας της πόλης και της χώρας, και μια κρύπτη με τους τάφους της μεγαδουκικής οικογένειας.

Η Αψίδα του Θριάμβου είναι μνημειακή αψίδα από κόκκινο τούβλο σε νεομουντεχάρ ρυθμό, σχεδιασμένη από τον Ζουζέπ Βιλασέκα ι Κασανόβας ως κεντρική είσοδος της Παγκόσμιας Έκθεσης της Βαρκελώνης του 1888. Δεσπόζει στον περίπατο Πασέιγ δε Λιουίς Κομπάνις, που οδηγεί στο Πάρκο της Θιουταδέγια, και η μπροστινή ζωφόρος της φέρει το ανάγλυφο του Ζουζέπ Ρεϊνές «Η Βαρκελώνη υποδέχεται τα έθνη».

Ο καθεδρικός ναός του Ουρμπίνο, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, ιδρύθηκε το 1021 και ξαναχτίστηκε από τη δεκαετία του 1480 με επιθυμία του Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο. Μετά τους σεισμούς του 1781 και του 1789 ο Καμίλο Μοριτζία σχεδίασε την πρόσοψη από λευκή πέτρα και ο Τζουζέπε Βαλαντιέ ξανάχτισε το εσωτερικό και τον τρούλο σε νεοκλασικό ύφος. Στο εσωτερικό υπάρχουν πίνακες του Φεντερίκο Μπαρότσι, ανάμεσά τους το Μαρτύριο του Αγίου Σεβαστιανού.

Ο Ζωολογικός Κήπος του Σαμπρεπί είναι διαμορφωμένος ζωολογικός κήπος δέκα εκταρίων στον δρόμο από το Βιλντιέ-λε-Πουέλ προς τη Γκρανβίλ, στη Μάγχη. Ο αγρότης Λισιέν Λεμπρετόν άνοιξε τα πτηνοτροφεία του στο κοινό το 1957, και σήμερα τον διευθύνουν τα εγγόνια του. Φιλοξενεί περισσότερα από 400 ζώα πάνω από 65 ειδών, και μια πεζογέφυρα περνά τους επισκέπτες πάνω από τον δρόμο.

Το Μουσείο Γουαγιάνγκ, στη δυτική πλευρά της Πλατείας Φαταχίλα στην Κότα Τούα, βρίσκεται στη θέση μιας ολλανδικής εκκλησίας που ιδρύθηκε το 1640· η σημερινή πρόσοψη χρονολογείται από μια ανοικοδόμηση του 1912. Άνοιξε ως μουσείο το 1975 και εκθέτει φιγούρες θεάτρου σκιών γουαγιάνγκ κουλίτ, ξύλινες μαριονέτες γουαγιάνγκ γκολέκ, μάσκες, όργανα γκαμελάν και κούκλες από άλλες χώρες.

Γροιλανδικό πολιτιστικό και κοινωνικό κέντρο στο Όντενσε που προσφέρει εκπαιδευτική υποστήριξη, πολιτιστικές εκδηλώσεις, καφέ και κοινοτικές υπηρεσίες.

Η Συναγωγή της Σάντα Μαρία λα Μπλάνκα χτίστηκε γύρω στο 1180–1205 στην εβραϊκή συνοικία του Τολέδο και είναι μία από τις τρεις συναγωγές της μεσαιωνικής Καστίλης που στέκονται ακόμη. Στο εσωτερικό, σειρές από λευκά πεταλόσχημα τόξα στηρίζονται σε οκταγωνικούς πεσσούς με σκαλιστά κιονόκρανα· μετά το 1391 πέρασε στην Εκκλησία και καθαγιάστηκε ως εκκλησία στις αρχές του 15ου αιώνα.

Το Παλάτσο Φάλσον είναι μεσαιωνικό μέγαρο στη Μντίνα, χτισμένο τον 13ο αιώνα και επεκταμένο τον 15ο, με γοτθικές πόρτες και παράθυρα γύρω από μια μικρή αυλή. Από το 1927 ως το 1962 ήταν η κατοικία του συλλέκτη Όλοφ Γκόλχερ, και η συλλογή του από πίνακες, ασημικά, όπλα και πανοπλίες, έπιπλα, χαλιά και βιβλία παρουσιάζεται στις αίθουσες ως σπίτι-μουσείο.

Ο καθεδρικός ναός του Τορίνο, αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, είναι η μόνη αναγεννησιακή εκκλησία της πόλης, χτισμένη το 1491–1498 δίπλα σε ένα καμπαναριό του 1470. Είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου του Τορίνο και φυλάσσει τη Σινδόνη του Τορίνο από το 1578· το Παρεκκλήσι της Αγίας Σινδόνης του Γκουαρίνο Γκουαρίνι, με τον κλιμακωτό τρούλο του, προστέθηκε πίσω από τον χορό το 1668–1694.

Η Βασιλική της Παναγίας είναι γοτθική εκκλησία από τούβλα στην Κεντρική Πλατεία της Αγοράς της Κρακοβίας, που ξαναχτίστηκε τον 14ο αιώνα, με δύο πύργους άνισου ύψους. Στο εσωτερικό βρίσκεται η σκαλιστή ξύλινη Αγία Τράπεζα του Φάιτ Στος, που ολοκληρώθηκε το 1489. Κάθε ώρα ένα σάλπισμα, το χέινατ, παίζεται από τον ψηλότερο πύργο.

Το σπίτι του Άμστερνταμ όπου ο Ρέμπραντ έζησε και εργάστηκε για σχεδόν είκοσι χρόνια τον 17ο αιώνα, σήμερα μουσείο επιπλωμένο όπως στην εποχή του, με μεγάλη συλλογή από τα χαρακτικά του.

Μικρό υπόγειο μουσείο στην πλατεία Σανκτ Κλέμενς Τορβ στο Ώρχους, χτισμένο πάνω στην ανασκαφή που βρίσκεται από κάτω του, που δείχνει την πόλη των Βίκινγκ πίσω από τις επάλξεις της.

Το πρώην διοικητικό κτίριο του εργοστασίου εμαγιέ σκευών του Όσκαρ Σίντλερ στην οδό Λιπόβα 4 στο Ζαμπλότσιε, όπου ο Σίντλερ απασχόλησε Εβραίους εργάτες από το γκέτο της Κρακοβίας και το στρατόπεδο του Πλάσουφ κατά τη γερμανική κατοχή. Παράρτημα του Μουσείου της Κρακοβίας, φιλοξενεί τη μόνιμη έκθεση για την Κρακοβία υπό ναζιστική κατοχή από το 1939 έως το 1945.

Το όρος Μισέν είναι η ψηλότερη κορυφή της Μιγιατζίμα, στα 535 μέτρα, καλυμμένη με παρθένο δάσος που ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ιτσουκουσίμα. Το τελεφερίκ της Μιγιατζίμα ανεβαίνει το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής από το Πάρκο Μομιτζιντάνι, και μονοπάτια συνεχίζουν, περνώντας από αίθουσες που συνδέονται με τον μοναχό Κούκαϊ, ως τους βράχους της κορυφής, με θέα στα νησιά της Εσωτερικής Θάλασσας Σέτο.

Η Πλατεία της Αγοράς είναι πλατεία δίπλα στο λιμάνι, στο ανατολικό άκρο της Εσπλανάντι στο Ελσίνκι, πλάι στο Προεδρικό Μέγαρο, στο Δημαρχείο και στο Νότιο Λιμάνι. Από την άνοιξη ως το φθινόπωρο οι πάγκοι της πουλούν ψάρια, μούρα, λαχανικά, σνακ και χειροτεχνήματα, και από την προκυμαία της αναχωρούν πλοία για το Σουομενλίνα και τα κοντινά νησιά.

Το Φιελχάιζεν είναι τελεφερίκ που λειτουργεί από το 1961 και πηγαίνει από τη Solliveien στο Τρόμσνταλεν ως το Στόρσταϊνεν, ένα βραχώδες πλάτωμα 421 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Καμπίνες για έως 28 άτομα κάνουν τη διαδρομή των 752 μέτρων σε περίπου τέσσερα λεπτά, και ο πάνω σταθμός έχει καφέ με θέα στο Τρόμσο, στον πορθμό και στα γύρω βουνά.