Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Στρατιωτικό μουσείο στο Όλμποργκ που καλύπτει όλους τους κλάδους της δανικής άμυνας, με αεροσκάφη, οχήματα, τα χρόνια της Κατοχής και τον Ψυχρό Πόλεμο.

Το Τζιουφέν είναι μια πρώην πόλη εξόρυξης χρυσού σε απότομη πλαγιά πάνω από τη βορειοανατολική ακτή, στην περιοχή Ρουεϊφάνγκ της Νέας Ταϊπέι. Ο στενός δρόμος Τζισάν και ο κλιμακωτός δρόμος Σουτσί είναι γεμάτοι τεϊοποτεία, κόκκινα φαναράκια και πάγκους με σνακ που πουλούν μπαλίτσες τάρο και ψαροκεφτέδες, με θέα στη θάλασσα ως τη νησίδα Κιλούνγκ.

Ο Ναός του Αγίου Ιγνατίου είναι η μπαρόκ ιησουιτική εκκλησία στην πλατεία Ρούτζερ Μπόσκοβιτς στην Παλιά Πόλη του Ντουμπρόβνικ, χτισμένη από το 1699 ως το 1725 σε σχέδια του Αντρέα Πότσο. Ο Γκαετάνο Γκαρσία ζωγράφισε τις τοιχογραφίες της αψίδας με τον βίο του αγίου, ένα σπήλαιο της Λούρδης προστέθηκε το 1885, και η Σκάλα των Ιησουιτών του Πιέτρο Πασαλάκουα κατεβαίνει στην πλατεία Γκούντουλιτς.

Το Ανάκτορο των Βερσαλλιών είναι πρώην βασιλικό κάστρο στον νομό Ιβλίν, νοτιοδυτικά του Παρισιού. Αναπτύχθηκε από ένα κυνηγετικό περίπτερο επί Λουδοβίκου ΙΔ΄, υπήρξε η κύρια κατοικία των Γάλλων βασιλιάδων από το 1682 έως τη Γαλλική Επανάσταση και στεγάζει την Αίθουσα των Κατόπτρων. Σήμερα αποτελεί το κέντρο ενός κτήματος που περιλαμβάνει επίσης τους κήπους και τα ανάκτορα του Τριανόν.

Το Τείχος Μούζεγκ είναι ένα τμήμα 870 μέτρων των μεσαιωνικών οχυρώσεων της Λουκέρνης κατά μήκος του λόφου Μούζεγκ, βόρεια της παλιάς πόλης, χτισμένο από το 1370 περίπου ως τον 15ο αιώνα, με εννέα πύργους. Οι επισκέπτες περπατούν σε μέρος του τείχους και ανεβαίνουν στους πύργους Μένλι, Τσιτ, Βαχτ και Σίρμερ· το ρολόι του Τσίτουρμ, κατασκευασμένο το 1535, χτυπά ένα λεπτό πριν από τα άλλα ρολόγια της πόλης.

Ο Πύργος του Ρολογιού, ύψους 64 μέτρων, φρουρούσε την κύρια πύλη της άνω πόλης της Σιγκισοάρα και χρησίμευε ως δημαρχείο ως το 1656. Η μπαρόκ στέγη του με τα τέσσερα γωνιακά πυργίσκια χτίστηκε μετά την πυρκαγιά του 1676, και το ρολόι του έχει σκαλιστές ξύλινες μορφές. Από το 1898 ο πύργος στεγάζει το Μουσείο Ιστορίας της πόλης, από όπου ανεβαίνει κανείς σε έναν εξώστη θέας κάτω από τη στέγη.

Το ειδικά χτισμένο σπίτι του δράματος του Βασιλικού Δανικού Θεάτρου, στο μέτωπο του εσωτερικού λιμανιού, δίπλα στην παλιά σκηνή του 1874 και την όπερα του 2004.

Το Landesmuseum Mainz έχει τις ρίζες της συλλογής του στο 1803, όταν ο Ναπολέων και ο Ζαν-Αντουάν Σαπτάλ δώρισαν πίνακες στην πόλη. Στεγάζεται από το 1937 στους πρώην στάβλους των εκλεκτόρων και περιλαμβάνει έργα από προϊστορικά ειδώλια της Αφροδίτης και ρωμαϊκή γλυπτική έως μπαρόκ έπιπλα και ζωγραφική του 19ου και 20ού αιώνα, με έργα του Πικάσο και του Χανς Μπάλντουνγκ Γκριν.

Η Κάρλσκιρχε, στην Κάρλσπλατς, είναι μπαρόκ ναός που υποσχέθηκε να χτίσει ο αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ΄ κατά την πανούκλα του 1713 και αφιέρωσε στον Άγιο Κάρολο Βορρομαίο. Χτίστηκε από το 1716 ως το 1737 σε σχέδια του Γιόχαν Μπέρνχαρντ Φίσερ φον Έρλαχ και συνδυάζει πράσινο τρούλο, ελληνικό πρόπυλο και δύο κίονες με σπειροειδή ανάγλυφα· στο εσωτερικό βρίσκεται η νωπογραφία του τρούλου του Γιόχαν Μίχαελ Ρότμαϊρ.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Λειψίας έχει τις ρίζες του σε έναν καλλιτεχνικό σύλλογο που ιδρύθηκε το 1837 και άνοιξε για πρώτη φορά στο κοινό το 1858. Το σημερινό του κτίριο, ένας γυάλινος κύβος στην πρώην Ζάξενπλατς, άνοιξε το 2004 και παρουσιάζει έργα από τον ύστερο Μεσαίωνα έως σήμερα, ανάμεσά τους πίνακες των Κράναχ, Φρίντριχ και Μπέκμαν.

Η Γέφυρα Γιάτκανκιντιλά είναι καλωδιωτή οδική γέφυρα πάνω από τον ποταμό Κέμιγιοκι στο Ροβανιέμι, που εγκαινιάστηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1989 ως η πρώτη του είδους της για οδική κυκλοφορία στη Φινλανδία. Έχει μήκος 320 μέτρα, με πεζοδρόμια και ποδηλατοδρόμους και στις δύο πλευρές, και ο πυλώνας της από δύο τσιμεντένιους πεσσούς καταλήγει σε λοξές κορυφές φωτισμένες τη νύχτα, σαν τον πυρσό από κορμό δέντρου από τον οποίο πήρε το όνομά της.

Η Πον-Νεφ είναι γέφυρα από τούβλο και πέτρα πάνω από τον Γαρούνα στην Τουλούζη, που άρχισε τη δεκαετία του 1540 και άνοιξε το 1632, γεγονός που, παρά το όνομά της («Νέα Γέφυρα»), την κάνει την παλαιότερη γέφυρα του ποταμού στην πόλη. Τα επτά τόξα της στηρίζονται σε βάθρα με στρογγυλά ανοίγματα που αφήνουν να περνά το νερό των πλημμυρών, και ήταν η μόνη γέφυρα της Τουλούζης που άντεξε την πλημμύρα του 1875.

Το παράρτημα της Τουλόν του Εθνικού Ναυτικού Μουσείου της Γαλλίας βρίσκεται δίπλα στον ναύσταθμο, και η είσοδος γίνεται από τη σκαλιστή κεντρική πύλη του ναυστάθμου του 1738. Οι συλλογές του παρουσιάζουν περισσότερους από τέσσερις αιώνες του λιμανιού και του γαλλικού ναυτικού μέσα από ομοιώματα πλοίων και γαλέρων, σκαλιστό ξύλινο διάκοσμο πλοίων και θαλασσογραφίες.

Μια κόκκινη ρόδα λούνα παρκ ενσωματωμένη στη στέγη του εμπορικού κέντρου HEP FIVE στο Ουμέντα, στη συνοικία Κίτα, που άνοιξε μαζί με το κτίριο το 1998. Οι 52 κλιματιζόμενοι θάλαμοί της, στους οποίους επιβιβάζεται κανείς από τον έβδομο όροφο, περιστρέφονται σε μια ρόδα διαμέτρου 75 μέτρων, της οποίας η κορυφή βρίσκεται περίπου 106 μέτρα πάνω από τον δρόμο, με θέα στην Οσάκα προς τα βουνά Ρόκο και Ικόμα.

Ο Ναός του Αγίου Νικολάου στην Πλατεία της Μάλα Στράνα είναι μπαρόκ εκκλησία χτισμένη για τους Ιησουίτες σε δύο φάσεις τον 18ο αιώνα, σε σχέδια του Κρίστοφ Ντίντσενχοφερ και του γιου του Κίλιαν Ίγκνατς· ο Ανσέλμο Λουράγκο ολοκλήρωσε το καμπαναριό των 79 μέτρων το 1756. Στο εσωτερικό υπάρχουν μια τοιχογραφία οροφής στον τρούλο των 70 μέτρων και ένα εκκλησιαστικό όργανο με πάνω από 4.000 αυλούς, που έπαιξε ο Μότσαρτ το 1787.

Η Έπαυλη Τσεόνγκ Φατ Τζε, γνωστή για τους λουλακί τοίχους της ως Μπλε Έπαυλη, χτίστηκε στην οδό Leith στο Τζορτζ Τάουν στα τέλη του 19ου αιώνα ως κατοικία και έδρα των επιχειρήσεων του εμπόρου Τσεόνγκ Φατ Τζε. Κινεζική στην κάτοψη με ευρωπαϊκές λεπτομέρειες, έχει 38 δωμάτια γύρω από πέντε αυλές. Σήμερα ξενοδοχείο σε ιστορικό κτίριο, δείχνει τους κοινόχρηστους χώρους της σε ξεναγήσεις και ηχητικές περιηγήσεις.

Η εθνική πινακοθήκη της Δανίας στην Κοπεγχάγη, με δωρεάν είσοδο για επισκέπτες κάτω των 18 ετών.

Το Τελεφερίκ Μαοκόνγκ, που άνοιξε το 2007, εκτείνεται σε 4 χλμ. από τον Ζωολογικό Κήπο της Ταϊπέι ως το Μαοκόνγκ, μια πλαγιά με φυτείες τσαγιού και τεϊοποτεία στην περιοχή Γουενσάν. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 20 έως 30 λεπτά με τέσσερις σταθμούς, ανάμεσά τους έναν στον ναό Τζινάν, και ορισμένες καμπίνες έχουν γυάλινο δάπεδο.

Το Πουί ντι Φου είναι ιστορικό θεματικό πάρκο στο Λεζ Επές της Βανδέας, που άνοιξε το 1989 δίπλα στα ερείπια ενός αναγεννησιακού κάστρου, όπου από το 1978 ανεβαίνει η νυχτερινή παράσταση Cinéscénie. Οι μεγάλες υπαίθριες παραστάσεις του αναπαριστούν επεισόδια από τους ρωμαϊκούς αγώνες έως τους Βίκινγκς και τον Μεσαίωνα, ανάμεσα σε αναπαραστημένα χωριά, κήπους και δάση.

Η Πλατεία Κενκόνς είναι πλατεία 12 εκταρίων που διαμορφώθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα στη θέση του κατεδαφισμένου Κάστρου Τρομπέτ, και πήρε το όνομά της από τη διάταξη των δέντρων της σε πεντάδες (κενκόνς). Στη μία άκρη στέκει το Μνημείο των Γιρονδίνων (1894–1902), μια στήλη 54 μέτρων με χάλκινα σιντριβάνια· στην άλλη, δύο ρόστρες στήλες του 1829 βλέπουν προς τον Γαρούνα.