Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Μουσείο των Αγίων Πάντων στεγάζεται στο πρώην βενεδικτίνικο μοναστήρι των Αγίων Πάντων στην παλιά πόλη του Σαφχάουζεν, που ιδρύθηκε το 1049, και άνοιξε ως μουσείο το 1928. Οι συλλογές του καλύπτουν την τοπική αρχαιολογία, την ιστορία, την τέχνη και τη φυσική ιστορία κάτω από την ίδια στέγη, και το κτίριο εφάπτεται με το ρομανικό περιστύλιο και τον κήπο με τα βότανα του μοναστηριού.

Μουσείο της ιστορίας του Παρισιού, που άνοιξε το 1880 στο Οτέλ Καρναβαλέ του 16ου αιώνα και επεκτάθηκε το 1989 στο γειτονικό Οτέλ Λε Πελετιέ ντε Σεν-Φαρζό. Τα περίπου 625.000 αντικείμενά του παρουσιάζουν την πόλη από την προϊστορία, τον Διαφωτισμό και την Επανάσταση έως τον 20ό αιώνα, σε σαράντα αίθουσες μετά από ανακαίνιση του 2021.

Ο Ναός του Αγίου Λαυρεντίου είναι γοτθικός ναός-αίθουσα στην παλιά πόλη της Νυρεμβέργης, που άρχισε να χτίζεται το 1250 και ολοκληρώθηκε σε μεγάλο βαθμό έως το 1477. Η δυτική πρόσοψή του έχει ροζέτα διαμέτρου εννέα μέτρων, και στο ιερό βρίσκονται ο σκαλιστός Ευαγγελισμός του Φάιτ Στος και το αρτοφόριο του Άνταμ Κραφτ, ένα πέτρινο σκευοφυλάκιο ύψους πάνω από 18 μέτρων.

Ο λεγόμενος Ναός της Άρτεμης είναι ρωμαϊκό κτίριο του 1ου αιώνα δίπλα στην πηγή στους Κήπους της Κρήνης, που κάποτε ανήκε σε ένα ιερό για τη λατρεία του Αυγούστου. Η κάτοψή του δείχνει ότι δεν ήταν ναός και ίσως ήταν βιβλιοθήκη. Ένα μεσαιωνικό μοναστήρι διατήρησε όρθια τη θολωτή αίθουσά του με τις κόγχες στους τοίχους, και αποκαλύφθηκε το 1745.

Η Σήραγγα Γκριτς εκτείνεται περίπου 350 μ. κάτω από την Άνω Πόλη, συνδέοντας την οδό Mesnička στα δυτικά με την οδό Radićeva στα ανατολικά, με πλευρικές στοές προς τα νότια. Ανοίχτηκε κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως αντιαεροπορικό καταφύγιο, χρησιμοποιήθηκε ξανά ως καταφύγιο τη δεκαετία του 1990, και ανακαινίστηκε και άνοιξε στο κοινό το 2016. Είναι πέρασμα πεζών που φιλοξενεί επίσης εκθέσεις και εκδηλώσεις.

Το Κάστρο του Έγκερ βρίσκεται σε έναν βραχώδη λόφο πάνω από την παλιά πόλη, χτισμένο μετά τη μογγολική εισβολή του 1241· άντεξε σε έναν πολύ μεγαλύτερο οθωμανικό στρατό κατά την πολιορκία του 1552. Οι επισκέπτες περπατούν στους προμαχώνες και τις κασεμάτες και επισκέπτονται το Μουσείο του Κάστρου Ντόμπο Ίστβαν, που καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία του χώρου.

Οι Άνω Κήποι Μπαράκα διαμορφώθηκαν το 1661 στον Προμαχώνα των Αγίων Πέτρου και Παύλου ως ιδιωτικός κήπος για τους Ιταλούς ιππότες και άνοιξαν για το κοινό το 1824. Αψιδωτές στοές πλαισιώνουν μια βεράντα με θέα στο Μεγάλο Λιμάνι και στις Τρεις Πόλεις· από κάτω, η Πυροβολαρχία Χαιρετισμού ρίχνει μια κανονιά το μεσημέρι και στις 16:00.

Το Πάρκο Ρετίρο είναι πάρκο 1,4 km² στις παρυφές του κέντρου της Μαδρίτης, που διαμορφώθηκε τη δεκαετία του 1630 ως κήποι του βασιλικού Ανακτόρου του Μπουέν Ρετίρο και άνοιξε στο κοινό το 1868. Δίπλα στη μεγάλη λίμνη του για βαρκάδα στέκεται το μνημείο με κιονοστοιχία του βασιλιά Αλφόνσου ΙΒ΄, και το πάρκο περιλαμβάνει επίσης το γυάλινο Παλάθιο δε Κριστάλ του 1887, έναν ροδόκηπο και πολλά αγάλματα.

Το Παρεκκλήσι του Κάμπι, γνωστό και ως Παρεκκλήσι της Σιωπής, είναι ξύλινο παρεκκλήσι στην πλατεία Νάρινκα στο κέντρο του Ελσίνκι, που άνοιξε το 2012. Σχεδιασμένο από τους K2S Architects, έχει ύψος 11,5 μέτρα, καμπύλο εξωτερικό τοίχο από έλατο και εσωτερικό επενδυμένο με σκλήθρο. Δεν τελούνται κυριακάτικες λειτουργίες· προορίζεται για μια στιγμή ησυχίας μέσα στην πολύβουη συνοικία Κάμπι.

Η Μονή του Σάο Βισέντε ντε Φόρα ιδρύθηκε γύρω στο 1147 από τον Αφόνσο Ενρίκες έξω από τα τείχη της πόλης· ο σημερινός μανιεριστικός ναός χτίστηκε από το 1582 επί του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας. Η μονή διαθέτει πάνελ αζουλέζου του 18ου αιώνα και το πάνθεον των βασιλέων της δυναστείας της Μπραγκάνσα, και η ταράτσα της στέγης βλέπει πάνω από την Αλφάμα και τον Τάγο.

Η Εθνική Πινακοθήκη της Ινδονησίας είναι το κρατικό μουσείο τέχνης στην ανατολική πλευρά της Πλατείας Μερντέκα, στην κεντρική Τζακάρτα. Η κεντρική της αίθουσα είναι μια ολλανδική αποικιακή κατοικία του 1817 που αργότερα χρησίμευσε ως κοιτώνας θηλέων ενός σχολείου, και από το 1999 το συγκρότημα παρουσιάζει μοντέρνα και σύγχρονη ινδονησιακή τέχνη σε μόνιμη συλλογή και περιοδικές εκθέσεις.

Το κάστρο του Ιφ είναι φρούριο στο μικρό νησί Ιφ στον κόλπο της Μασσαλίας, χτισμένο μεταξύ 1524 και 1531 με εντολή του Φραγκίσκου Α΄ για την άμυνα της ακτής. Χρησίμευσε ως κρατική φυλακή έως τα τέλη του 19ου αιώνα και είναι σκηνικό του μυθιστορήματος του Αλέξανδρου Δουμά «Ο Κόμης Μοντεχρήστος». Σκάφη από το Παλιό Λιμάνι μεταφέρουν τους επισκέπτες στο νησί, στα τείχη και στα πρώην κελιά του.

Το Μουσείο Βινιακούρ στεγάζεται στη μπαρόκ κατοικία των εφημερίων των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη στο Ραμπάτ, που ιδρύθηκε επί Μεγάλου Μαγίστρου Αλόφ ντε Βινιακούρ στις αρχές του 17ου αιώνα. Συνδέεται με τη Σπηλιά του Αγίου Παύλου, όπου κατά την παράδοση έζησε ο Απόστολος στη Μάλτα, και παρουσιάζει πίνακες του Μάτια Πρέτι και του Αντουάν Φαβρέ, κατακόμβες και καταφύγια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Λίμνη Χέβιζ, στην πόλη Χέβιζ κοντά στο Κέστχεϊ, είναι η μεγαλύτερη φυσική θερμή λίμνη της Ευρώπης όπου μπορεί κανείς να κολυμπήσει. Το νερό της αναβλύζει από δύο πηγές σε ένα σπήλαιο 38 μέτρων και ανανεώνεται πλήρως περίπου κάθε τρεισήμισι μέρες, διατηρώντας τη λίμνη στους 33-35°C το καλοκαίρι και γύρω στους 22°C τον χειμώνα. Νούφαρα, που εισήχθησαν το 1898, καλύπτουν σήμερα μεγάλο μέρος της επιφάνειάς της.

Το ρωμαϊκό θέατρο της Οράνζ χτίστηκε επί Αυγούστου για τη ρωμαϊκή αποικία Αραούσιο. Ο τοίχος της σκηνής του, μήκους 103 μέτρων και ύψους 37 μέτρων, στέκει ακόμη, με ένα κολοσσιαίο άγαλμα ύψους 3,5 μέτρων στην κεντρική κόγχη, απέναντι από το ημικύκλιο των πέτρινων καθισμάτων. Εγγεγραμμένο στον κατάλογο της UNESCO το 1981, φιλοξενεί κάθε καλοκαίρι το φεστιβάλ όπερας Chorégies d'Orange.

Το Ζωντανό Μουσείο του Μελόψωμου είναι ιδιωτικό διαδραστικό μουσείο που άνοιξε το 2006 σε μια σιταποθήκη της δεκαετίας του 1860 στην οδό Ραμπιάνσκα. Σε καθοδηγούμενες παρουσιάσεις περίπου 75 λεπτών, το προσωπικό με ενδυμασίες εποχής εξηγεί πώς φτιαχνόταν το μελόψωμο του Τορούν· οι επισκέπτες ζυμώνουν, το ψήνουν σε ξύλινα καλούπια και το διακοσμούν σε ένα ανακατασκευασμένο εργαστήριο των αρχών του 20ού αιώνα.

Το Design Museum στο Κένσινγκτον παρουσιάζει σχεδιασμό προϊόντων, βιομηχανικό, γραφιστικό, μόδας και αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Ιδρύθηκε το 1989 από τον σερ Τέρενς Κόνραν στο Shad Thames και το 2016 μεταφέρθηκε στο πρώην Commonwealth Institute, ένα διατηρητέο κτίριο της δεκαετίας του 1960 με στέγη υπερβολικού παραβολοειδούς, όπου η έκθεση της συλλογής Designer Maker User γεμίζει τον τελευταίο όροφο.

Ο καθεδρικός ναός του Περπινιάν είναι εκκλησία νότιου γοτθικού ρυθμού που άρχισε το 1324 επί του βασιλιά Σάντσο της Μαγιόρκα και καθαγιάστηκε το 1509· έγινε καθεδρικός το 1602, όταν η έδρα του επισκόπου μεταφέρθηκε από το Ελν. Το ενιαίο κλίτος του έχει μήκος 80 μέτρα και ύψος 26 μέτρα, και ένας σφυρήλατος κλωβός καμπάνας του 18ου αιώνα στεφανώνει τον πύργο. Το περιστύλιο-νεκροταφείο Κάμπο Σάντο εφάπτεται σε αυτόν.

Το δημαρχείο του Μπόλσβαρντ, ένα πλούσια σκαλισμένο αναγεννησιακό κτίριο των αρχών του 17ου αιώνα με εξωτερική διπλή σκάλα.

Το Βασιλικό Αστεροσκοπείο βρίσκεται σε έναν λόφο στο Πάρκο του Γκρίνουιτς· το παρήγγειλε ο βασιλιάς Κάρολος Β΄ το 1675, και το Flamsteed House, το πρώτο του κτίριο, ολοκληρώθηκε το 1676 σε σχέδια του Κρίστοφερ Ρεν. Ο Πρώτος Μεσημβρινός περνά από τον χώρο, που έδωσε το όνομά του στη Μέση Ώρα Γκρίνουιτς. Σήμερα είναι μουσείο αστρονομίας και μέτρησης του χρόνου με πλανητάριο.