Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Άσκουνα Σέντροα είναι κέντρο πολιτισμού και αναψυχής σε μια πρώην δημοτική αποθήκη κρασιού, την Αλόνδιγα, σχεδιασμένη από τον Ρικάρδο Μπαστίδα, που άνοιξε το 1909. Ο Φιλίπ Σταρκ τη μετέτρεψε, και ξαναάνοιξε το 2010 με εκθεσιακές αίθουσες, κινηματογράφους, βιβλιοθήκη και γυμναστήριο. Πήρε το σημερινό του όνομα το 2015 στη μνήμη του δημάρχου Ινιάκι Άσκουνα.

Η Αγορά Μπερινγκχάρτζο είναι η παλιά αγορά της συνοικίας του κράτον της Γιογκιακάρτα, λίγο έξω από την οδό Τζαλάν Μαλιομπόρο, όπου γίνεται εμπόριο από το 1758. Η αίθουσα της αγοράς σε ύφος αρ ντεκό χτίστηκε από το 1925 ως το 1926, και οι πάγκοι της πουλούν μπατίκ, ρούχα, σουβενίρ, σνακ της αγοράς, φυτικά ποτά τζάμου, είδη σπιτιού και αντίκες.

Το Ανάκτορο των Ντουένιας (Palacio de las Dueñas) είναι ανάκτορο στο κέντρο της Σεβίλλης, χτισμένο τον 15ο και τον 16ο αιώνα σε ένα μείγμα γοτθικού-μουντεχάρ και αναγεννησιακού ρυθμού, που ανήκει στον Οίκο της Άλμπα από το 1612. Οι επισκέπτες βλέπουν τις αυλές με τις στοές, τους κήπους και αίθουσες με μια συλλογή τέχνης άνω των 1.400 αντικειμένων· ο ποιητής Αντόνιο Ματσάδο γεννήθηκε εδώ το 1875.

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ιδρύθηκε το 1867 με διάταγμα της Ισαβέλλας Β΄ και από το 1895 καταλαμβάνει την πλευρά της Κάγιε δε Σεράνο ενός νεοκλασικού μεγάρου του Φρανθίσκο Χαρένιο, το οποίο μοιράζεται με την Εθνική Βιβλιοθήκη. Οι συλλογές του εκτείνονται από την προϊστορία έως τον 19ο αιώνα και περιλαμβάνουν την Κυρία του Έλτσε και τα βησιγοτθικά αναθηματικά στέμματα του Γκουαραθάρ.

Το Πολεμικό Μουσείο Μνήμης των Λοφότεν καταλαμβάνει το ισόγειο του πρώην ταχυδρομείου του Σβόλβερ του 1923, κοντά στο ανατολικό λιμάνι. Άνοιξε στις 15 Ιουνίου 1996 από την ιδιωτική συλλογή του Γουίλιαμ Χάκβαγκ και από το 2010 ανήκει στο Museum Nord· παρουσιάζει περίπου 140 στολές και πολλά μικρότερα αντικείμενα από τη γερμανική κατοχή του 1940–1945 και την επιδρομή στα Λοφότεν της 4ης Μαρτίου 1941.

Ο Ναός του Αγίου Θωμά είναι ύστερος γοτθικός λουθηρανικός ναός-αίθουσα στο κέντρο της Λειψίας, έδρα της παιδικής χορωδίας Thomanerchor, που ιδρύθηκε γύρω στο 1212. Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ ήταν διευθυντής μουσικής του από το 1723 έως τον θάνατό του το 1750 και είναι θαμμένος μέσα σε αυτόν. Ο συμμαχικός βομβαρδισμός προκάλεσε ζημιές στον ναό το 1943.

Το Εθνικό Μουσείο του Χωριού Ντιμίτριε Γκούστι είναι υπαίθριο μουσείο στην όχθη της λίμνης Χεράστραου, στο Πάρκο Βασιλιά Μιχαήλ Α΄. Ιδρύθηκε το 1936 από τον κοινωνιολόγο Ντιμίτριε Γκούστι και συγκεντρώνει αγροικίες, ξύλινες εκκλησίες, ανεμόμυλους και εργαστήρια μεταφερμένα από χωριά όλης της Ρουμανίας, από τον 17ο ως τον 20ό αιώνα.

Η Όπερα του Σίδνεϊ είναι κέντρο παραστατικών τεχνών στο ακρωτήριο Μπένελονγκ στο λιμάνι του Σίδνεϊ, σε σχέδια του Δανού αρχιτέκτονα Γιορν Ούτζον, που άνοιξε το 1973. Οι στέγες της σε σχήμα κοχυλιών καλύπτουν αρκετές αίθουσες που χρησιμοποιούν η Opera Australia, η Συμφωνική Ορχήστρα του Σίδνεϊ και η Θεατρική Εταιρεία του Σίδνεϊ. Ξεναγήσεις γίνονται καθημερινά, και το κτίριο είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Ο Σαν Τζοβενάλε είναι ρωμανική εκκλησία στη δυτική άκρη του οροπεδίου του Ορβιέτο, χτισμένη το 1004, πιθανώς στη θέση ενός ετρουσκικού ναού. Η πρόσοψή της από τόφο και το τετράγωνο καμπαναριό της προηγούνται ενός κλίτους του οποίου οι τοίχοι καλύπτονται από τοιχογραφίες από τον 12ο και 13ο αιώνα και μετά· μια επιγραφή στην κύρια Αγία Τράπεζα χρονολογείται στο 1170.

Το Κάστρο του Εστεργκόμ ήταν η έδρα των βασιλέων της Ουγγαρίας από τον 10ο αιώνα ώσπου ο Βέλας Δ΄ μετέφερε τη βασιλική αυλή στη Βούδα τον 13ο αιώνα· ο Στέφανος Α΄, ο πρώτος βασιλιάς της Ουγγαρίας, πιστεύεται ότι γεννήθηκε στο ανάκτορό του γύρω στο 969-975. Ανασκάπτεται από το 1934 και σήμερα εκθέτει ως μουσείο μεσαιωνικά λιθόγλυπτα, τοιχογραφίες και βασιλικά διαμερίσματα.

Η Βασιλική του Σαντ' Αμπρότζιο είναι μία από τις παλαιότερες εκκλησίες του Μιλάνου, που ίδρυσε ο επίσκοπος Αμβρόσιος το 379–386 και ξαναχτίστηκε σε ρωμανικό ρυθμό τον 11ο και 12ο αιώνα. Ένα αίθριο με καμάρες οδηγεί στην πλινθόκτιστη πρόσοψη ανάμεσα σε δύο καμπαναριά, και τα λείψανα του αγίου αναπαύονται στην κρύπτη κάτω από την κύρια Αγία Τράπεζα.

Το Midleton Distillery Experience στεγάζεται στο Παλιό Αποστακτήριο του Μίντλετον στην κομητεία Κορκ, ένα μάλλινο υφαντουργείο του 1796 που έγινε στρατώνας και, από το 1825, αποστακτήριο ουίσκι. Η παραγωγή μεταφέρθηκε σε ένα νέο αποστακτήριο δίπλα το 1975, και τα παλιά κτίρια άνοιξαν στους επισκέπτες το 1992. Οι ξεναγήσεις δείχνουν τον σιδερένιο νερόμυλο του 1852 και τους παλιούς άμβυκες και τις αποθήκες.

Το Μουλέν Ρουζ είναι καμπαρέ στη συνοικία Πιγκάλ, που άνοιξε το 1889 και ξεχωρίζει από τον κόκκινο ανεμόμυλο στην πρόσοψή του. Συνδέεται με τη γέννηση του σύγχρονου καν-καν και ανεβάζει κάθε βράδυ μια επιθεώρηση· το αρχικό κτίριο κάηκε το 1915 και άνοιξε ξανά μετά την ανακατασκευή του το 1925.

Ο κύριος λουθηρανικός ναός του Ανόβερου, χτισμένος τον 14ο αιώνα στον βορειογερμανικό γοτθικό ρυθμό του τούβλου και αφιερωμένος επίσημα στους Αγίους Γεώργιο και Ιάκωβο. Ο δυτικός πύργος του, από τους ψηλότερους της Κάτω Σαξονίας, δεσπόζει πάνω από την πλατεία της αγοράς· η στέγη και οι θόλοι, που καταστράφηκαν σε αεροπορική επιδρομή το 1943, ξαναχτίστηκαν έως το 1952.

Το Τελεφερίκ Σκαϊρέιλ του Τροπικού Δάσους είναι εναέρια γραμμή με καμπίνες μήκους 7,5 χιλιομέτρων, που ξεκινά από το Σμίθφιλντ, βόρεια του Κερνς, και περνά πάνω από το τροπικό δάσος του Εθνικού Πάρκου του Φαραγγιού Μπάρον έως την Κουράντα. Λειτουργεί από το 1995 και σταματά σε δύο σταθμούς, το Ρεντ Πικ και τους Καταρράκτες Μπάρον, όπου ξύλινοι διάδρομοι περνούν μέσα από το δάσος και σημεία θέας βλέπουν στο φαράγγι και τους καταρράκτες.

Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ιωσήφ είναι ο καθολικός καθεδρικός ναός της Αρχιεπισκοπής του Ανόι, σε μια μικρή πλατεία δυτικά της Λίμνης Χοάν Κιέμ. Καθαγιάστηκε το 1886 στη θέση της πρώην Παγόδας Μπάο Τιέν· η νεογοτθική εκκλησία έχει δύο τετράγωνους πύργους ύψους 31 μέτρων και πρόσοψη κατά το πρότυπο της Παναγίας των Παρισίων. Εκτός λειτουργίας, οι επισκέπτες μπαίνουν από μια πλαϊνή πόρτα.

Το Παλέ Γκαλιερά είναι μέγαρο σε ρυθμό ιταλικής Αναγέννησης, χτισμένο μεταξύ 1879 και 1894 από τον αρχιτέκτονα Λεόν Ζινέν με χρηματοδότηση της δούκισσας της Γκαλιέρα. Είναι το μουσείο μόδας της πόλης του Παρισιού και διαθέτει περίπου 70.000 ενδύματα και αξεσουάρ από τον 18ο αιώνα έως σήμερα, που παρουσιάζονται σε εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις και όχι σε μόνιμη έκθεση.

Ιστορικό δανικό μηχανοκίνητο φαρόπλοιο αγκυροβολημένο στο Έσμπιεργκ Στραντ, με αυθεντική επίπλωση εποχής και ναυτική κληρονομιά.

Το Λάντχαους, στην οδό Χέρενγκασε, είναι η πρώην έδρα των Τάξεων της Στυρίας και ένα από τα σημαντικότερα αναγεννησιακά κτίρια του Γκρατς· η κύρια πτέρυγά του χτίστηκε από το 1557 σε σχέδια του Ντομένικο ντελ' Άλιο. Οι επισκέπτες μπορούν να μπουν στην τριώροφη αυλή με τις τοξοστοιχίες, που χρησιμοποιείται για συναυλίες και εκδηλώσεις· η μπαρόκ Λάντστουμπε στο εσωτερικό είναι η αίθουσα του κοινοβουλίου του κρατιδίου της Στυρίας.

Τα Δημοτικά Μουσεία καταλαμβάνουν το Παλάτσο Κομουνάλε, το δημαρχείο στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο δίπλα στον Τόρε Γκρόσα. Η Αίθουσα του Δάντη έχει τοιχογραφίες κυνηγιών και κονταροχτυπημάτων των τελών του 13ου αιώνα και μια Maestà που ζωγράφισε ο Λίπο Μέμι το 1317· η Πινακοθήκη στον επάνω όροφο εκθέτει σιενέζικους και φλωρεντινούς πίνακες σε ξύλο, ανάμεσά τους δύο κυκλικά έργα του Φιλιπίνο Λίπι.