Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Πράτο ντέλα Βάλε είναι ελλειπτική πλατεία περίπου 88.000 m² στην Πάδοβα. Διαμορφώθηκε από το 1775 με πρωτοβουλία του Αντρέα Μέμο και έχει ένα πράσινο κεντρικό νησί, την Ίζολα Μέμια, που περιβάλλεται από ένα κανάλι με 78 αγάλματα προσώπων συνδεδεμένων με την πόλη. Το Αβαείο της Σάντα Τζουστίνα βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά της.

Η Παναγία Επισκοπή είναι βυζαντινός ναός κοντά στη Μέσα Γωνιά στη Σαντορίνη, που παρήγγειλε ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός στα τέλη του 11ου αιώνα. Ήταν η έδρα των ορθόδοξων επισκόπων του νησιού ως το 1207 και ξανά από το 1537 ως το 1827, και διατηρεί στο εσωτερικό βυζαντινές τοιχογραφίες και ξυλόγλυπτο τέμπλο.

Η Νοτρ-Νταμ της Μπον είναι συλλογική εκκλησία στο κέντρο της Μπον, μία από τις τελευταίες μεγάλες ρωμανικές εκκλησίες της Βουργουνδίας, που άρχισε στα μέσα του 12ου αιώνα κατά το πρότυπο του Κλινί και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 13ου. Στο εσωτερικό βρίσκονται τοιχογραφίες του 15ου αιώνα, ένα όργανο του 17ου αιώνα και ταπισερί για τη ζωή της Παναγίας που δωρίστηκαν το 1500· σώζεται μια στοά του περιστυλίου του 13ου αιώνα.

Ιστορικό σπίτι-μουσείο στο Έλσινορ, ανοιχτό για εκδηλώσεις, ομάδες με κράτηση και στις σχολικές διακοπές.

Μουσείο αφιερωμένο στην ιστορία των καναλιών του Άμστερνταμ, με μόνιμες εκθέσεις, αίθουσες εποχής και περιοδικές εκθέσεις.

Η Ιαπωνική Γέφυρα είναι σκεπαστή ξύλινη πεζογέφυρα μήκους περίπου 18 μ. πάνω από ένα μικρό κανάλι στην παλιά πόλη του Χόι Αν. Ιάπωνες έμποροι την έχτισαν τη δεκαετία του 1590, και ένας μικρός ναός της θεότητας-φύλακα Τραν Βου προστέθηκε στη βόρεια πλευρά της το 1653. Ο άρχοντας Νγκουγιέν Φουκ Τσου την ονόμασε Λάι Βιεν Κιέου το 1719· σκαλιστά αγάλματα σκύλων και πιθήκων στέκουν στα άκρα της.

Το Τζαμί Αλ-Αζχάρ στο ιστορικό Κάιρο ιδρύθηκε από τους Φατιμίδες το 970 και αφιερώθηκε το 972 ως το πρώτο τζαμί της νέας τους πρωτεύουσας. Έγινε κέντρο σουνιτικής μάθησης από το οποίο προήλθε το Πανεπιστήμιο Αλ-Αζχάρ. Επεκτεινόμενο επί χίλια χρόνια, συνδυάζει φατιμιδικές στοές γύρω από μια μαρμάρινη αυλή με μαμελουκικούς και οθωμανικούς μιναρέδες και πύλες. Οι επισκέπτες μπαίνουν εκτός ωρών προσευχής.

Οι Αποθήκες από Κόκκινο Τούβλο της Γιοκοχάμα είναι ένα ζεύγος τελωνειακών αποθηκών από τούβλο στο λιμάνι, που σχεδίασε ο Τσουμάκι Γιορινάκα και ολοκληρώθηκαν το 1911 και το 1913. Όταν έληξε η τελωνειακή τους χρήση το 1989, αποκαταστάθηκαν και ξανάνοιξαν το 2002, το Κτίριο Αρ. 2 με καταστήματα και εστιατόρια και το Κτίριο Αρ. 1 με αίθουσες εκθέσεων και εκδηλώσεων.

Το Δημαρχείο της Βιέννης είναι η νεογοτθική έδρα του δημάρχου και της κυβέρνησης της πόλης και του κρατιδίου, που χτίστηκε από το 1872 ως το 1883 σε σχέδια του Φρίντριχ φον Σμιτ. Ο κεντρικός πύργος του, ύψους 98 μέτρων, φέρει τον Ράτχαουσμαν, έναν χάλκινο σημαιοφόρο με πανοπλία. Η πλατεία μπροστά του φιλοξενεί εποχικές εκδηλώσεις, και η πόλη οργανώνει ξεναγήσεις στο εσωτερικό.

Το Μουσείο Σχεδιασμού της Γάνδης στεγάζεται στο Οτέλ Ντε Κόνινκ, ένα αστικό σπίτι χτισμένο το 1755 για έναν έμπορο λινών στην οδό Γιαν Μπρέιντελ, μαζί με μια πτέρυγα του 1992 και μια νέα πτέρυγα με ξύλινο σκελετό των Carmody Groarke, ATAMA και RE-ST με ταράτσα. Η συλλογή εκτείνεται από καρέκλες του 14ου αιώνα έως σύγχρονο βελγικό και διεθνή σχεδιασμό.

Το Aboa Vetus & Ars Nova είναι μουσείο αρχαιολογίας και σύγχρονης τέχνης στην ανατολική όχθη του ποταμού Άουρα, στο κέντρο του Τούρκου. Το Aboa Vetus παρουσιάζει τα ανασκαμμένα ερείπια του μεσαιωνικού Τούρκου κάτω από το Μέγαρο Ρέτιγκ του 1928, ενώ το Ars Nova παρουσιάζει σύγχρονη τέχνη και τη συλλογή του μουσείου. Τα δύο μουσεία άνοιξαν το 1995 και συγχωνεύτηκαν το 2004.

Το Ιστορικό Δημαρχείο του Μίνστερ, στην Πρινσιπάλμαρκτ 10, είναι γοτθικό δημόσιο κτίριο, ξακουστό ως ο τόπος των διαπραγματεύσεων του 1648 για την Ειρήνη της Βεστφαλίας, που έβαλε τέλος στον Τριακονταετή Πόλεμο. Ξαναχτίστηκε πιστά στην αρχική του μορφή μετά τις ζημιές του πολέμου και στεγάζει τη Friedenssaal, την αίθουσα όπου υπογράφηκε η ειρήνη.

Το Γερμανικό Μουσείο Υγιεινής είναι μουσείο ιατρικής και επιστήμης στη Δρέσδη, που ίδρυσε το 1912 ο επιχειρηματίας Καρλ Αύγουστ Λίνγκνερ μετά τη Διεθνή Έκθεση Υγιεινής του 1911. Το σημερινό του κτίριο, έργο του αρχιτέκτονα Βίλχελμ Κράις, άνοιξε το 1930 και εκθέτει τον Gläserner Mensch, ένα διάφανο ανατομικό ομοίωμα του ανθρώπινου σώματος.

Μουσείο που παρουσιάζει την ιστορία του Άμστερνταμ μέσα από λεπτομερείς μινιατούρες, ταινίες και αφηγήσεις, από το 1275 έως σήμερα.

Η Εθνική Πινακοθήκη στη βόρεια πλευρά της πλατείας Τραφάλγκαρ φιλοξενεί την εθνική συλλογή δυτικοευρωπαϊκής ζωγραφικής, πάνω από 2.300 έργα από τα μέσα του 13ου αιώνα έως το 1900. Ιδρύθηκε το 1824 και άνοιξε στο κτίριο του Γουίλιαμ Γουίλκινς το 1838, και οι αίθουσές της εκτείνονται από τον Τζότο και τον Ραφαήλ έως τον Τιτσιάνο, τον Ρέμπραντ, τον Τέρνερ και τον Σεζάν.

Η Γενέτειρα του Αντονίν Ντβόρζακ είναι το πρώην πανδοχείο και χασάπικο του χωριού Νελαχόζεβες όπου γεννήθηκε ο συνθέτης στις 8 Σεπτεμβρίου 1841. Μετά από αναστήλωση άνοιξε ξανά το 2025 ως μουσείο που διαχειρίζονται οι Συλλογές Λόμπκοβιτς, με έντεκα αίθουσες για τα παιδικά του χρόνια, ηχητικούς οδηγούς με τη μουσική του και κέντρο επισκεπτών με καφέ.

Το Υπόγειο Νάρνι είναι ξεναγούμενη διαδρομή κάτω από την πρώην δομινικανή μονή της Σάντα Μαρία Ματζόρε, σήμερα Σαν Ντομένικο, που ανακάλυψαν έξι νεαροί σπηλαιολόγοι το 1979. Περνά από μια εκκλησία του 13ου αιώνα με πρώιμες τοιχογραφίες, μια ρωμαϊκή στέρνα και μια αίθουσα που χρησιμοποιούσε το δικαστήριο της Ιεράς Εξέτασης, δίπλα σε ένα κελί με γκράφιτι κρατουμένων στους τοίχους. Η είσοδος βρίσκεται στους κήπους του Σαν Μπερνάρντο.

Η Ακρόπολη της Λίνδου είναι οχυρωμένος βράχος πάνω από το χωριό Λίνδος, στην ανατολική ακτή της Ρόδου, όπου ανεβαίνει κανείς με τα πόδια από το χωριό. Στην κορυφή βρίσκονται ο δωρικός Ναός της Λινδίας Αθηνάς του 300 π.Χ. περίπου, μια μνημειώδης κλίμακα με προπύλαια και μια ελληνιστική στοά 42 κιόνων, που περικλείονται από ένα φρούριο που έχτισαν οι Ιωαννίτες Ιππότες τον 14ο αιώνα.

Η Έπαυλη Φότα είναι αρχοντικό εποχής Αντιβασιλείας (Regency) στο νησί Φότα, κοντά στο Κορκ, που δημιούργησαν τη δεκαετία του 1820 οι αρχιτέκτονες Ρίτσαρντ και Γουίλιαμ Βιτρούβιους Μόρισον από ένα κυνηγετικό περίπτερο της οικογένειας Σμιθ-Μπάρι. Οι ξεναγήσεις αφηγούνται την ιστορία της οικογένειας και των ανθρώπων που δούλευαν γι' αυτήν, και ο περίβολος περιλαμβάνει δεντρόκηπο που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1840 και βικτοριανούς λαχανόκηπους.

Ο Ανοιχτός Ζωολογικός Κήπος Κάο Κιόου βρίσκεται στους δασωμένους λόφους της περιφέρειας Σι Ράτσα, στο Τσονμπούρι, περίπου 35 χλμ. βορειοανατολικά της Πατάγια, και τον διαχειρίζεται ο Οργανισμός Ζωολογικών Πάρκων της Ταϊλάνδης. Η έκτασή του καλύπτει περίπου 800 εκτάρια και φιλοξενεί περισσότερα από 8.000 ζώα από πάνω από 300 είδη, πολλά σε ανοιχτούς χώρους κατά μήκος των δρόμων και των πεζοπορικών μονοπατιών του.