Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Θαλάσσιο Πάρκο Farglory είναι θαλάσσιο θεματικό πάρκο σε μια πλαγιά πάνω από τον Ειρηνικό, στον δήμο Σοουφένγκ νότια της πόλης Χουαλιέν, και άνοιξε το 2002. Τα 51 εκτάριά του συνδυάζουν ενυδρείο, παραστάσεις με δελφίνια και θαλάσσια λιοντάρια, παιχνίδια και θεματικές ζώνες, όπως το Κρυστάλλινο Κάστρο, το Νησί της Ανακάλυψης και η Λιμνοθάλασσα των Δελφινιών, που συνδέονται με τελεφερίκ.

Το The World of Banksy είναι μια ανεπίσημη έκθεση αντιγράφων έργων του καλλιτέχνη του δρόμου Banksy, στον Ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην οδό Michalská στην Παλιά Πόλη της Πράγας. Παρουσιάζει περισσότερα από 140 αναπαραγμένα έργα και βίντεο κινουμένων σχεδίων· η ίδια η εκκλησία είναι ρομανικής προέλευσης και ξαναχτίστηκε αργότερα σε μπαρόκ ρυθμό.

Τα Λουτρά του Καρακάλλα είναι τα ερείπια ενός δημόσιου λουτρικού συγκροτήματος που χτίστηκε μεταξύ 212 και 216 μ.Χ. επί των αυτοκρατόρων Σεπτίμιου Σεβήρου και Καρακάλλα και χρησιμοποιήθηκε ως τη δεκαετία του 530. Οι επισκέπτες περπατούν ανάμεσα στους ψηλούς πλινθόκτιστους τοίχους του καλδάριου, των γυμναστηρίων και των αιθουσών λουτρού, βλέπουν τμήματα ψηφιδωτών δαπέδων και τις τοιχογραφίες μιας παλαιότερης ρωμαϊκής οικίας, της Domus της Βίνια Γκουίντι.

Η Πινακοθήκη του Κράισττσερτς Te Puna o Waiwhetū είναι η δημόσια πινακοθήκη της πόλης, που άνοιξε το 2003 στη λεωφόρο Γούστερ ως διάδοχος της Πινακοθήκης Robert McDougall του 1932. Το καμπύλο κτίριό της από γυαλί και χάλυβα στεγάζει τη συλλογή της πόλης με τέχνη της Νέας Ζηλανδίας και διεθνή τέχνη και παρουσιάζει περιοδικές εκθέσεις.

Το Μουσείο Πολωνικής Βότκας άνοιξε το 2018 στο πρώην κτίριο ανακαθαρισμού του εργοστασίου βότκας Koneser στην Πράγα, ένα πλινθόκτιστο κτίριο όπου το οινόπνευμα καθαριζόταν από το 1897 έως το 1970. Οι ξεναγήσεις περνούν από τέσσερις πολυμεσικές αίθουσες για τα πάνω από 500 χρόνια παραγωγής βότκας στην Πολωνία, από τη μεσαιωνική απόσταξη ως τα μπουκάλια και τις ετικέτες του περασμένου αιώνα, και τελειώνουν με γευσιγνωσία.

Το Ούετλιμπεργκ είναι το βουνό της Ζυρίχης, που υψώνεται στα 870 μ. στην οροσειρά Άλμπις δυτικά της πόλης. Το τρένο S10 του σιδηροδρόμου Sihltal Zürich Uetliberg Bahn ανεβαίνει από τον κεντρικό σταθμό ως λίγο κάτω από την κορυφή, το Ούτο Κουλμ, όπου στέκουν ένας χαλύβδινος δικτυωτός πύργος παρατήρησης 72 μ. και ένα ξενοδοχείο. Από την κορυφή, μονοπάτια ακολουθούν την κορυφογραμμή ως το Φέλζενεγκ.

Το Istanbul Modern άνοιξε το 2004 ως το πρώτο μουσείο μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης της Τουρκίας και μεταφέρθηκε το 2023 σε ένα νέο κτίριο του Ρέντσο Πιάνο στην προκυμαία του Καράκιοϊ, μέσα στο συγκρότημα Galataport. Παρουσιάζει τη συλλογή του τουρκικής τέχνης από τον 20ό αιώνα και μετά και τη φωτογραφική του συλλογή μαζί με περιοδικές εκθέσεις, με κινηματογράφο και βιβλιοθήκη.

Το Alaska SeaLife Center στο Σιούαρντ, στην ακτή του κόλπου Ρεζάρεκσον, είναι δημόσιο ενυδρείο και κέντρο θαλάσσιας έρευνας που άνοιξε το 1998, χρηματοδοτούμενο εν μέρει από τον συμβιβασμό για την πετρελαιοκηλίδα του Exxon Valdez. Οι επισκέπτες βλέπουν θαλάσσια λιοντάρια Steller, κοινές φώκιες, ένα γιγάντιο χταπόδι του Ειρηνικού και θαλασσοπαπαγάλους σε έναν μεγάλο βιότοπο θαλασσοπουλιών, και το κέντρο διασώζει και περιθάλπει θαλάσσια ζώα που εξοκέλλουν.

Οι Κασεμάτες του Μποκ είναι στοές λαξευμένες στον βράχο του ακρωτηρίου Μποκ, όπου ο κόμης Ζίγκφριντ έχτισε το κάστρο του το 963. Αυστριακοί μηχανικοί τις έσκαψαν από το 1745· μπορούσαν να φιλοξενήσουν περίπου 50 κανόνια και 1.200 στρατιώτες. Η επίσκεψη περνά από μια αρχαιολογική κρύπτη με ερείπια του πρώτου κάστρου, θαλάμους πυροβόλων με θέα στην κοιλάδα του Αλζέτ και ένα πηγάδι 47 μέτρων.

Το Κάστρο Καμερλένγκο είναι φρούριο στη νοτιοδυτική γωνία της παλιάς πόλης του Τρογκίρ, χτισμένο από τη Δημοκρατία της Βενετίας μεταξύ 1420 και 1437 γύρω από έναν παλαιότερο πολυγωνικό πύργο των τελών του 14ου αιώνα. Στέγαζε τη βενετσιάνικη φρουρά και τον καμερλένγκο της, τον διοικητή· η αυλή του χρησιμοποιείται για παραστάσεις το καλοκαίρι, και μια έκθεση για το φρούριο άνοιξε στο εσωτερικό το 2026.

Ο Εθνικός Ζωολογικός Κήπος της Μαλαισίας, Zoo Negara, βρίσκεται στο Χούλου Κελάνγκ κοντά στο Αμπάνγκ του Σελανγκόρ, στο βορειοανατολικό άκρο της Κουάλα Λουμπούρ. Εγκαινιάστηκε το 1963 από τον πρωθυπουργό Τούνκου Αμπντούλ Ραχμάν και τον διαχειρίζεται η Ζωολογική Εταιρεία της Μαλαισίας· φιλοξενεί αρκετές χιλιάδες ζώα σε δασώδη έκταση, μεταξύ άλλων ένα πάρκο ερπετών, ελέφαντες, τίγρεις και καμηλοπαρδάλεις, με καθημερινές παραστάσεις ζώων.

Το Μεντινέτ Χαμπού είναι ο νεκρικός ναός του Ραμσή Γ΄ στη δυτική όχθη του Λούξορ, χτισμένος τον 12ο αιώνα π.Χ. μέσα σε έναν περιτειχισμένο περίβολο με είσοδο από έναν πυλώνα-πύργο με πρότυπο ένα συριακό φρούριο. Οι πυλώνες και οι τοίχοι του φέρουν βαθιά χαραγμένα ανάγλυφα με τους πολέμους του βασιλιά, μεταξύ αυτών μάχες εναντίον των Λαών της Θάλασσας, και ορισμένες οροφές διατηρούν τα αρχικά τους χρώματα.

Οι Κήποι Αρτίγας στη Λα Πόμπλα δε Λιλιέτ σχεδιάστηκαν από τον Αντόνι Γκαουντί το 1905–1906 για τον κλωστοϋφαντουργό Ζουάν Αρτίγας, ως ευχαριστία για τη φιλοξενία του όσο ο Γκαουντί εργαζόταν στο κοντινό σαλέ του Καταλιαράς. Κατά μήκος του ποταμού Λιουμπρεγάτ, ένα μονοπάτι περνά πάνω από πέτρινες γέφυρες και καμάρες, δίπλα σε κρήνες και μια σπηλιά. Σχεδόν εγκαταλελειμμένοι έως το 1971, οι κήποι αναστηλώθηκαν το 1992.

Το Ανάκτορο των Εκλεκτόρων χτίστηκε μεταξύ 1777 και 1793 για τον Κλέμενς Βεντσεσλάους της Σαξονίας, τον τελευταίο αρχιεπίσκοπο-εκλέκτορα του Τρίερ, σε πρώιμο γαλλικό νεοκλασικό ρυθμό. Ξαναχτίστηκε μετά τις ζημιές από βομβαρδισμούς στον πόλεμο και σήμερα στεγάζει γραφεία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης· οι παραποτάμιοι κήποι του, που διαμορφώθηκαν για την Bundesgartenschau του 2011, παραμένουν ανοιχτοί στο κοινό.

Το Ιστορικό Μουσείο του Πανεπιστημίου του Λουντ ιδρύθηκε το 1805 και βρίσκεται στην πλατεία Κραφτς τοργ, ακριβώς πίσω από τον Καθεδρικό Ναό του Λουντ. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν αρχαιολογία της Σκανίας από τη Λίθινη Εποχή ως τον Μεσαίωνα, το μνημείο με τις ρουνικές στήλες του Χούνεσταντ, μεσαιωνική εκκλησιαστική τέχνη και μια εθνογραφική συλλογή, από ένα σύνολο περίπου 11 εκατομμυρίων αντικειμένων που περιλαμβάνει τα ευρήματα από την Ουππόκρα.

Το Οχυρό Τσιχόου είναι μια παράκτια πυροβολαρχία της εποχής Τσινγκ στο όρος Τσιχόου, στο Τσιτζίν, που φρουρεί τη βόρεια είσοδο του λιμανιού της Καοσιούνγκ. Το σημερινό πλινθόκτιστο οχυρό χτίστηκε μετά το 1874 σε σχέδια του Βρετανού μηχανικού H. W. Harwood, με στρατώνες γύρω από μια πλατεία, ένα φυλάκιο διοίκησης και θέσεις πυροβόλων, και καταλήφθηκε από ιαπωνικές δυνάμεις το 1895. Είναι εθνικό μνημείο.

Το κάστρο του Λος υψώνεται σε ένα βραχώδες ύψωμα πάνω από τον ποταμό Ενδρ στο Λος, μέσα σε μια τειχισμένη μεσαιωνική πόλη. Ο ακρόπυργός του του 11ου αιώνα, που έχτισε ο Φουλκ Νερά, κόμης του Ανζού, υψώνεται 37 μέτρα· η Βασιλική Κατοικία στο βόρειο άκρο ήταν κατοικία του Καρόλου Ζ΄ και της Ανιές Σορέλ. Οι επισκέπτες περιηγούνται και τα δύο, τα κελιά της μεταγενέστερης κρατικής φυλακής και έναν μεσαιωνικό κήπο.

Η Βασιλική του Σάντο Στέφανο, γνωστή τοπικά ως Sette Chiese (Επτά Εκκλησίες), είναι συγκρότημα συνδεδεμένων εκκλησιών στην Πιάτσα Σάντο Στέφανο. Η παράδοση λέει ότι την ίδρυσε ο επίσκοπος Πετρώνιος τον 5ο αιώνα κατά μίμηση του Παναγίου Τάφου της Ιερουσαλήμ· περιλαμβάνει την οκταγωνική Εκκλησία του Παναγίου Τάφου και την Αυλή του Πιλάτου του 13ου αιώνα.

Η Βουλή των Ελλήνων στεγάζεται στα Παλαιά Ανάκτορα στην πλατεία Συντάγματος, νεοκλασικό κτίριο σε σχέδια του Φρίντριχ φον Γκέρτνερ για τον βασιλιά Όθωνα, που χτίστηκε το 1836–1843 και χρησιμοποιείται από το κοινοβούλιο από το 1929. Το εσωτερικό δεν είναι ανοιχτό στους επισκέπτες· από την πλατεία βλέπουν το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη μπροστά του και την ωριαία αλλαγή της φρουράς των Ευζώνων.

Η Ριζιέρα ντι Σαν Σάμπα είναι πρώην εργοστάσιο αποφλοίωσης ρυζιού στην Τεργέστη που οι Γερμανοί κατακτητές χρησιμοποίησαν από το 1943 έως το 1945 ως αστυνομικό στρατόπεδο κράτησης, το μόνο στρατόπεδο στην Ιταλία με κρεματόριο. Κρατούμενοι θανατώθηκαν εδώ ή εκτοπίστηκαν, πολλοί από αυτούς στο Άουσβιτς. Ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο το 1965 και σήμερα φιλοξενεί έναν τόπο μνήμης και ένα μουσείο.