Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Οδός Ντιχουά στο Νταντάοτσενγκ, στην περιοχή Νταϊτόνγκ, ήταν εμπορικός δρόμος ποτάμιου λιμανιού τον 19ο αιώνα και πλαισιώνεται από εμπορικά σπίτια σε φουτζιανικό, μπαρόκ και μοντερνιστικό ύφος από τη δεκαετία του 1850 έως τη δεκαετία του 1930. Τα καταστήματα πουλούν ακόμη ξηρά τρόφιμα, κινεζικά βότανα και υφάσματα, δίπλα σε καφέ και καταστήματα σχεδίου, και στο μέσο του δρόμου βρίσκεται ο Ναός του Θεού της Πόλης Σιαχάι.

Η Γέφυρα του Καρόλου είναι μεσαιωνική πέτρινη γέφυρα πάνω από τον Βλτάβα, που άρχισε να χτίζεται το 1357 επί του βασιλιά Καρόλου Δ΄ και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 15ου αιώνα. Έχει μήκος 516 μέτρα, στηρίζεται σε 16 τόξα και έχει πύργους-πύλες και στις δύο άκρες· μια σειρά από 30 αγάλματα, κυρίως μπαρόκ και σήμερα αντικατεστημένα από αντίγραφα, κοσμεί τα στηθαία της στη διαδρομή ανάμεσα στην Παλιά Πόλη και τη Μάλα Στράνα.

Η Πύλη Τα Πάε είναι η ανατολική πύλη της παλιάς πόλης του Τσιάνγκ Μάι με την τάφρο, που χτίστηκε αρχικά επί του βασιλιά Μανγκράι το 1296 ως μέρος των τειχών της πρωτεύουσας του Λαν Να και ήταν κάποτε γνωστή ως Πύλη Τσιάνγκ Ρουέακ. Η σημερινή πλίνθινη πύλη και τα τμήματα του τείχους είναι ανακατασκευή του 1985–1986, και η πλατεία μπροστά της χρησιμεύει ως δημόσιος χώρος συγκέντρωσης.

Το Φρούριο του Αγίου Μιχαήλ βρίσκεται σε έναν απότομο βράχο πάνω από την παλιά πόλη του Σίμπενικ και είναι το παλαιότερο τμήμα των οχυρώσεων της πόλης, με τα περισσότερα τείχη του να χρονολογούνται από τις αρχές του 15ου αιώνα. Αναστηλώθηκε το 2014 και σήμερα φιλοξενεί υπαίθρια σκηνή με 1.077 θέσεις για καλοκαιρινές συναυλίες, ενώ τα τείχη του βλέπουν το Κανάλι του Αγίου Αντωνίου και τις εκβολές του Κρκα.

Το Μνημείο Μπάτζρα Σάντι βρίσκεται στην πλατεία Ρενόν στο Ντενπασάρ, την πρωτεύουσα του Μπαλί, μπροστά από το γραφείο του κυβερνήτη, και τιμά τους αγώνες του λαού του Μπαλί. Σχεδιασμένο από τον Ida Bagus Gede Yadnya, χτίστηκε από το 1987 και εγκαινιάστηκε το 2003. Οι 17 πύλες, οι 8 κίονες και το ύψος των 45 μέτρων παραπέμπουν στη 17η Αυγούστου 1945· στο εσωτερικό υπάρχουν διοράματα για την ιστορία του Μπαλί.

Ο Πύργος του Άιφελ είναι σιδερένιος δικτυωτός πύργος 330 μέτρων στο Πεδίο του Άρεως, χτισμένος μεταξύ 1887 και 1889 από την εταιρεία του Γκυστάβ Άιφελ ως αψίδα εισόδου της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1889. Τρία επίπεδα είναι ανοιχτά για τους επισκέπτες, με ανελκυστήρα ή σκάλες, με εστιατόρια στους δύο πρώτους ορόφους και το αποκατεστημένο διαμέρισμα του Άιφελ στο ανώτερο επίπεδο.

Η Αρχαία Συναγωγή της Βαρκελώνης είναι μικρό πέτρινο κτίριο στην Κάρερ δε Μαρλέτ, στο Καλ, τη μεσαιωνική εβραϊκή συνοικία της πόλης, που έχει ταυτιστεί με την κύρια συναγωγή της, η οποία έπαψε να χρησιμοποιείται μετά τη σφαγή του 1391. Αγοράστηκε από τον Μιγκέλ Ιάφα το 1995 και αναστηλώθηκε από την Associació Call de Barcelona· άνοιξε στους επισκέπτες το 2002 ως συναγωγή και μικρό μουσείο.

Το Ομοσπονδιακό Μέγαρο είναι η έδρα του ελβετικού κοινοβουλίου και της κυβέρνησης, ένα συγκρότημα μήκους λίγο πάνω από 300 μέτρα, του οποίου το κτίριο του κοινοβουλίου με τον τρούλο στην πλατεία Μπούντεσπλατς ολοκληρώθηκε το 1902 σε σχέδια του Χανς Βίλχελμ Άουερ. Ξεναγήσεις στην αίθουσα του τρούλου και στις αίθουσες των σωμάτων γίνονται σε συγκεκριμένες ημέρες και κλείνονται διαδικτυακά· κατά τις συνόδους οι συζητήσεις παρακολουθούνται από το θεωρείο του κοινού.

Το Παρεκκλήσι του King's College είναι το παρεκκλήσι του King's College του Κέιμπριτζ, που άρχισε να χτίζεται επί του βασιλιά Ερρίκου ΣΤ΄ τη δεκαετία του 1440 και ολοκληρώθηκε το 1515 επί του Ερρίκου Η΄ σε κάθετο γοτθικό ρυθμό. Έχει τον μεγαλύτερο ριπιδωτό θόλο στον κόσμο και μεγάλα βιτρό που ολοκληρώθηκαν έως το 1531. Το παρεκκλήσι χρησιμοποιείται ακόμη για λατρεία και είναι η έδρα της Χορωδίας του King's College.

Το Κοπτικό Μουσείο στο Παλιό Κάιρο ιδρύθηκε από τον Μάρκους Σιμαΐκα το 1908 και διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή κοπτικής χριστιανικής τέχνης. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν λίθινα γλυπτά, τοιχογραφίες από μονές, εικόνες, υφάσματα, ξυλόγλυπτα και χειρόγραφα, μεταξύ των οποίων οι κώδικες του Ναγκ Χαμάντι. Η πρόσοψή του αντιγράφει εκείνη του φατιμιδικού Τζαμιού Αλ-Ακμάρ, και βρίσκεται μέσα στα τείχη του φρουρίου της Βαβυλώνας.

Το Χόφμπουργκ είναι το πρώην κύριο ανάκτορο των Αψβούργων στο κέντρο της Βιέννης, που ξεκίνησε τον 13ο αιώνα και επεκτάθηκε επί 700 χρόνια σε ένα συγκρότημα πτερύγων και αυλών. Στεγάζει το γραφείο του Ομοσπονδιακού Προέδρου της Αυστρίας, τα Αυτοκρατορικά Διαμερίσματα, το Θησαυροφυλάκιο, την Ισπανική Σχολή Ιππασίας και την Εθνική Βιβλιοθήκη.

Ο Πύργος Τσικάν βρίσκεται στη θέση του Φρουρίου Προβιντία, του φυλακίου που έχτισαν οι Ολλανδοί το 1653 στην ηπειρωτική ακτή απέναντι από το Φρούριο Ζεελάντια, στη σημερινή Κεντροδυτική Περιοχή της Ταϊνάν. Τοξωτά πλινθόκτιστα απομεινάρια των ολλανδικών τειχών βρίσκονται κάτω από δύο περίπτερα της εποχής Τσινγκ, τον Ναό Χαϊσέν και το Περίπτερο Γουεντσάνγκ, μέσα σε έναν κήπο με εννέα πέτρινες στήλες πάνω σε πέτρινες χελώνες.

Η Αλχαφερία είναι οχυρωμένο ανάκτορο χτισμένο το δεύτερο μισό του 11ου αιώνα για τον αλ-Μουκτάντιρ, ηγεμόνα της Ταΐφας της Σαραγόσας. Μεταγενέστεροι Αραγωνέζοι βασιλείς και στη συνέχεια οι Καθολικοί Μονάρχες πρόσθεσαν δικά τους ανάκτορα με οροφές μουντεχάρ. Σήμερα στεγάζει τα Κόρτες της Αραγονίας, το περιφερειακό κοινοβούλιο, και ανήκει σε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Το Μουσείο Χειροτεχνίας Λουοσταρίνμακι είναι υπαίθριο μουσείο σε μια συνοικία ξύλινων σπιτιών κάτω από τον λόφο Βαρτιοβούορι, η μεγαλύτερη περιοχή του Τούρκου που επέζησε από τη Μεγάλη Πυρκαγιά του 1827. Τα κτίρια βρίσκονται στα αρχικά τους οικόπεδα, χαραγμένα από τη δεκαετία του 1770, και αποτελούν μουσείο από το 1940. Εργαστήρια, σπίτια και αυλές δείχνουν τη ζωή των τεχνιτών της πόλης.

Το Πάρκο Γκουέλ είναι πάρκο σε πλαγιά λόφου στη συνοικία Γκράσια, σχεδιασμένο από τον Αντόνι Γκαουντί για τον Ευσέμπι Γκουέλ και κατασκευασμένο μεταξύ 1900 και 1914 ως σχεδιασμένος κηπούπολη· άνοιξε ως δημόσιο πάρκο το 1926. Η μνημειακή ζώνη, με εισιτήριο, περιλαμβάνει τα δύο περίπτερα της εισόδου, τη σκάλα με τον δράκο, την Υπόστυλη Αίθουσα και τη μεγάλη πλατεία που πλαισιώνεται από ελικοειδές παγκάκι με ψηφιδωτό από πλακίδια.

Η Πλάθα Μαγιόρ είναι η κεντρική πλατεία της Σαλαμάνκα, χτισμένη μεταξύ 1729 και 1755 σε μπαρόκ ρυθμό σε σχέδια της οικογένειας Τσουριγκέρα, που χρησιμοποιούνταν για ταυρομαχίες έως τα μέσα του 19ου αιώνα. Στοές περιτρέχουν και τις τέσσερις πλευρές της πλατείας από ψαμμίτη, με το Δημαρχείο στη βόρεια πλευρά, και οι δρόμοι της παλιάς πόλης ξεκινούν από τις γωνίες της.

Ο Ζωολογικός Κήπος του Δουβλίνου καλύπτει περίπου 28 εκτάρια του Πάρκου Φοίνιξ. Διαμορφωμένος σε σχέδια του Ντέσιμους Μπάρτον, άνοιξε το 1831 και είναι ένας από τους παλαιότερους ζωολογικούς κήπους του κόσμου. Περίπου 400 ζώα από 100 περίπου είδη ζουν σε βιότοπους όπως η Αφρικανική Σαβάνα, το Δασικό Μονοπάτι Καζιράνγκα, το Τροπικό Δάσος των Γοριλών και ο Όρμος των Θαλάσσιων Λεόντων.

Το Περίπτερο Βαντόμ είναι περίπτερο του 17ου αιώνα στην Αιξ-αν-Προβάνς, χτισμένο από το 1665 για τον Λουδοβίκο ντε Μερκέρ, δούκα του Βαντόμ, με πρόσοψη τριών κλασικών ρυθμών και δύο σκαλιστούς άτλαντες στην είσοδο. Ο συλλέκτης Ανρί Ντομπλέρ το κληροδότησε στην πόλη το 1941· σήμερα είναι δημοτικό μουσείο με αίθουσες εποχής και εκθέσεις τέχνης, μέσα σε έναν γαλλικό γεωμετρικό κήπο.

Η Πιάτσα ντέλα Σινιορία είναι η πλατεία μπροστά στο Παλάτσο Βέκιο, την έδρα της διοίκησης της Φλωρεντίας από τον 14ο αιώνα. Γύρω της βρίσκονται η Λότζια ντέι Λάντσι με γλυπτά όπως ο Περσέας του Τσελίνι, η Κρήνη του Ποσειδώνα του Αμανάτι, το έφιππο άγαλμα του Κόζιμο Α΄ του Τζαμπολόνια και ένα αντίγραφο του Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου στην είσοδο του μεγάρου.

Το Βατ Σακέτ είναι βασιλικός βουδιστικός ναός στο Πομ Πραπ Σάτρου Πάι, που μετονομάστηκε από τον βασιλιά Ράμα Α΄, σε έναν παλαιότερο χώρο της περιόδου Αγιουτάγια. Το ορόσημό του είναι το Χρυσό Βουνό, ένας τεχνητός λόφος που άφησε ένα τσέντι το οποίο κατέρρευσε επί Ράμα Γ΄, με ένα επίχρυσο τσέντι στην κορυφή που ολοκληρώθηκε επί Ράμα Ε΄. Μια σκάλα ανεβαίνει ελικοειδώς τον λόφο ως μια ταράτσα με θέα στην παλιά πόλη.