Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Μουσείο της πόλης σε δύο ιστορικά κτίρια που παρουσιάζει την ιστορία του Ρόσκιλντε από τους προϊστορικούς χρόνους έως σήμερα, με συλλογές αρχαιολογικών ευρημάτων και μεσαιωνικών αντικειμένων.

Το Πάρκο Φοίνιξ είναι περιτειχισμένο δημόσιο πάρκο 707 εκταρίων δυτικά του κέντρου του Δουβλίνου, που διαμορφώθηκε ως βασιλικό πάρκο ελαφιών από τον δούκα του Όρμοντ το 1662. Ένα κοπάδι πλατώνια περιφέρεται ακόμη στα λιβάδια του. Στο πάρκο βρίσκονται το Άρας αν Ουαχταράν, η κατοικία του προέδρου, ο οβελίσκος του Μνημείου Ουέλινγκτον, ο Παπικός Σταυρός και ο Ζωολογικός Κήπος του Δουβλίνου.

Η Πλωτή Αγορά Λεμπάνγκ είναι παραλίμνιο πάρκο αναψυχής στην πόλη Λεμπάνγκ, στους λόφους βόρεια της Μπαντούνγκ. Φαγητά και ποτά πωλούνται από στεγασμένες βάρκες-πάγκους δεμένες κατά μήκος της όχθης, ξύλινα περίπτερα με κεραμοσκεπές περιβάλλουν το νερό και οι επισκέπτες μπορούν να βγουν στη λίμνη με μικρές βάρκες.

Η Γέφυρα Γκλίνικε είναι χαλύβδινη δικτυωτή γέφυρα πάνω από τον ποταμό Χάφελ, που συνδέει τη συνοικία Βάνζε του Βερολίνου με το Πότσνταμ. Η σημερινή κατασκευή, η τέταρτη στο σημείο, ολοκληρώθηκε το 1907. Στον Ψυχρό Πόλεμο σημάδευε τα σύνορα ανάμεσα στο Δυτικό Βερολίνο και την Ανατολική Γερμανία και χρησιμοποιήθηκε αρκετές φορές για ανταλλαγές αιχμάλωτων κατασκόπων, κερδίζοντας το παρατσούκλι «Γέφυρα των Κατασκόπων».

Ο Νεκρικός Ναός του Σέτι Α΄ βρίσκεται στο βόρειο άκρο της δυτικής όχθης του Λούξορ, κοντά στην Κούρνα. Ο Σέτι Α΄ άρχισε να τον χτίζει γύρω στο 1290 π.Χ. και ο γιος του Ραμσής Β΄ τον ολοκλήρωσε· η στοά με τους κίονες και οι αίθουσες του, καλυμμένες με ανάγλυφα, εξυπηρετούσαν τη λατρεία του βασιλιά και του Άμμωνα, και οι πλίνθινοι τοίχοι των αποθηκών του διαγράφονται γύρω του.

Η Βίλα Πάντσα είναι έπαυλη του 18ου αιώνα στον λόφο Μπιούμο του Βαρέζε, χτισμένη για την οικογένεια Μεναφόλιο και διευρυμένη από τον Λουίτζι Κανόνικα για τους Λίτα. Ο Τζουζέπε Πάντσα ντι Μπιούμο τη γέμισε με σύγχρονη τέχνη και τη δώρισε στο FAI το 1996· οι επισκέπτες βλέπουν περίπου 150 έργα, ανάμεσά τους αίθουσες φωτός των Νταν Φλάβιν, Τζέιμς Τάρελ και Ρόμπερτ Ίργουιν, και τον γεωμετρικό κήπο.

Περιηγήσεις με σκάφος με ξεναγό, διάρκειας περίπου μίας ώρας, στο λιμάνι και τα κανάλια της Κοπεγχάγης, με αναχώρηση από το Νιχάβν και το Βε Στράντεν και ζωντανή αφήγηση στα δανικά και τα αγγλικά. Οι ρίζες της εταιρείας φτάνουν στο 1904· από το 2011 ανήκει στη Strömma.

Το Μουσείο Κανόβα στο Ποσάνιο, τη γενέτειρα του γλύπτη, φυλάσσει γύψινα προπλάσματα, προσχέδια από τερακότα και μάρμαρα από το εργαστήριο του Αντόνιο Κανόβα στη Ρώμη. Η Γυψοθήκη σε σχήμα βασιλικής χτίστηκε το 1834–1836 από τον Φραντσέσκο Λατσάρι για τον ετεροθαλή αδελφό του Κανόβα Τζοβάνι Μπατίστα Σαρτόρι και επεκτάθηκε από τον Κάρλο Σκάρπα το 1957· το πατρικό σπίτι του Κανόβα παρουσιάζει τους πίνακές του.

Το Κάστρο του Αρέκι στέκει περίπου 300 μέτρα πάνω από το Σαλέρνο στον λόφο Μποναντίες. Ξεκίνησε επί βυζαντινής κυριαρχίας τον 6ο αιώνα, ενισχύθηκε από τον Λογγοβάρδο δούκα Αρέχι Β΄ τον 8ο αιώνα και αργότερα μετασκευάστηκε από τους Νορμανδούς και τους Αραγωνούς. Αποκαταστάθηκε από την Επαρχία του Σαλέρνο από τη δεκαετία του 1960 και διαθέτει μουσείο κεραμικών, γυαλικών και νομισμάτων που βρέθηκαν σε ανασκαφές στον χώρο.

Το Μαυσωλείο του Θεοδώριχου είναι ο τάφος που έχτισε γύρω στο 520 ο Οστρογότθος βασιλιάς Θεοδώριχος ο Μέγας έξω από τα τείχη της Ραβέννας. Οι δύο δεκαγωνικοί όροφοί του είναι από λαξευτή ιστριανή πέτρα και στεγάζονται από έναν μονολιθικό σκαλιστό πέτρινο τρούλο διαμέτρου περίπου δέκα μέτρων· ο επάνω θάλαμος φυλάσσει τη λεκάνη από πορφυρίτη όπου τοποθετήθηκε ο βασιλιάς.

Το Λιστόν είναι μια σειρά κτιρίων με τοξοστοιχίες στη δυτική πλευρά της Σπιανάδας, της κεντρικής πλατείας της Κέρκυρας, που χτίστηκε από το 1807, επί γαλλικής κυριαρχίας, κατά το πρότυπο της Rue de Rivoli στο Παρίσι· καφέ γεμίζουν τις στοές του. Η Σπιανάδα είναι εν μέρει κήπος και εν μέρει ανοιχτός χλοοτάπητας που χρησιμοποιείται ως γήπεδο κρίκετ, με τη Ροτόντα του Μαίτλαντ και ένα μουσικό περίπτερο.

Ενυδρείο στο Ολυμπιαπάρκ του Μονάχου, που άνοιξε τον Απρίλιο του 2006 στη Βίλι-Ντάουμε-Πλατς. Πάνω από 3.000 θαλάσσια ζώα από 150 είδη ζουν σε 33 δεξαμενές συνολικής χωρητικότητας 700.000 λίτρων, οργανωμένες σε θεματικές ενότητες όπως το δέλτα του Δούναβη, μια σπηλιά με κοράλλια και ένα ναυάγιο. Ένα τούνελ δέκα μέτρων διασχίζει την τροπική δεξαμενή των 400.000 λίτρων, όπου ζει η μεγαλύτερη ποικιλία ειδών καρχαρία στη Γερμανία.

Το Μουσείο Bode είναι κτίριο με τρούλο στο Νησί των Μουσείων του Βερολίνου, χτισμένο από το 1898 έως το 1904 σε σχέδια του Ερνστ φον Ίνε, με αρχική ονομασία Μουσείο Κάιζερ Φρίντριχ. Στεγάζει τη Συλλογή Γλυπτικής, το Μουσείο Βυζαντινής Τέχνης και τη Νομισματική Συλλογή. Το Νησί των Μουσείων ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1999.

Η Βασιλική του Αγίου Μιχαήλ είναι εκκλησία φλογόσχημου γοτθικού ρυθμού στη συνοικία Σεν-Μισέλ του Μπορντό, χτισμένη από τον 14ο έως τον 16ο αιώνα, που ανακηρύχθηκε ελάσσων βασιλική το 1903. Το ανεξάρτητο καμπαναριό της, η Φλες Σεν-Μισέλ, υψώνεται 114 μέτρα και χτίστηκε μεταξύ 1472 και 1492. Η εκκλησία ανήκει στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO των Δρόμων του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα.

Το Εθνικό Μουσείο Ρουμανικής Ιστορίας στεγάζεται στο πρώην Ταχυδρομικό Μέγαρο στην Calea Victoriei, εκλεκτικιστικό κτίριο του Αλεξάντρου Σαβουλέσκου της δεκαετίας του 1890. Μεγάλο μέρος του είναι κλειστό για αναστήλωση· ανοιχτά είναι το Ιστορικό Θησαυροφυλάκιο με τα ρουμανικά κοσμήματα του στέμματος και τον θησαυρό της Πιετροάσελε, ένα γύψινο εκμαγείο της Στήλης του Τραϊανού, τη Λιθοθήκη και περιοδικές εκθέσεις.

Το Ανατομικό Θέατρο της Πάδοβας είναι το πρώτο μόνιμο ανατομικό θέατρο, χτισμένο το 1594–95 μέσα στο Παλάτσο ντελ Μπο, την ιστορική έδρα του Πανεπιστημίου της Πάδοβας, με πρωτοβουλία του ανατόμου Τζιρόλαμο Φαμπρίτσι ντ' Ακουαπεντέντε. Έξι απότομες σειρές από σκαλιστά κάγκελα καρυδιάς περιβάλλουν το τραπέζι ανατομής. Το βλέπει κανείς στις ξεναγήσεις του μεγάρου.

Το Γιακούσι-τζι είναι βουδιστικός ναός στη Νάρα, κεντρικός ναός της σχολής Χοσό, που ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Τένμου το 680 και μεταφέρθηκε στη Νάρα στις αρχές του 8ου αιώνα. Η Ανατολική Παγόδα του 730 είναι το μόνο αυθεντικό κτίριο· η κατακόκκινη Χρυσή Αίθουσα και η Δυτική Παγόδα ξαναχτίστηκαν τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, και η Χρυσή Αίθουσα φιλοξενεί μια χάλκινη τριάδα του Γιακούσι.

Το Εθνικό Μουσείο Πικάσο-Παρίσι στεγάζεται στο Οτέλ Σαλέ, ένα μέγαρο του 17ου αιώνα στη συνοικία Μαρέ, και φιλοξενεί τη συλλογή του μουσείου που είναι αφιερωμένη στον Πάμπλο Πικάσο. Τα περίπου 5.000 έργα του περιλαμβάνουν πίνακες, γλυπτά, σχέδια, κεραμικά και χαρακτικά, μαζί με το προσωπικό αρχείο του καλλιτέχνη. Τα περισσότερα προήλθαν από την περιουσία του μετά τον θάνατό του το 1973.

Το Ζωολογικό Πάρκο του Μποβάλ είναι ζωολογικός κήπος στο Σεντ-Ενιάν του Λουάρ-ε-Σερ, που ιδρύθηκε το 1980 από τη Φρανσουάζ Ντελόρ και το διευθύνει η οικογένειά της. Περίπου 35.000 ζώα ζουν σε 46 εκτάρια, σε τροπικά θερμοκήπια, αφρικανικές και ασιατικές πεδιάδες και μια κινεζική ζώνη που φιλοξενεί γιγάντια πάντα· το πάρκο παρουσιάζει επίσης παράσταση με πουλιά σε ελεύθερη πτήση και παράσταση με θαλάσσια λιοντάρια.

Το Μουσείο Τέχνης της Χιροσίμα άνοιξε το 1978 από την Τράπεζα της Χιροσίμα στο Πάρκο Τσούο, κοντά στο κάστρο. Η συλλογή του επικεντρώνεται στη γαλλική ζωγραφική από τον ρομαντισμό έως τη Σχολή του Παρισιού, με έργα των Μονέ, Ρενουάρ, Βαν Γκογκ και Πικάσο, μαζί με ιαπωνική ζωγραφική δυτικού ύφους· οι αίθουσες περιβάλλουν μια κεντρική αίθουσα με τρούλο.