Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Κοσκέρ Μεντιτερανέ είναι αναπαράσταση του Σπηλαίου Κοσκέρ, ενός διακοσμημένου προϊστορικού σπηλαίου στις Καλάνκ, του οποίου η είσοδος βρίσκεται 37 μέτρα κάτω από τη θάλασσα και αποκαλύφθηκε το 1991. Άνοιξε το 2022 στη Βίλα Μεντιτερανέ δίπλα στο λιμάνι και μεταφέρει τους επισκέπτες με μικρές μονάδες εξερεύνησης σε μια διαδρομή 220 μέτρων, δίπλα σε αντίγραφα των ζωγραφιών και χαράξεων με άλογα, βίσονες, φώκιες και πιγκουίνους.

Η Ελεφαντίνη είναι νησί του Νείλου στο Ασουάν, του οποίου το νότιο άκρο φιλοξενεί τα ερείπια της αρχαίας πόλης Άμπου, που ανασκάπτει γερμανική αποστολή από το 1969. Οι επισκέπτες φτάνουν με πορθμείο και βλέπουν τους ναούς του Χνουμ και της Σάτετ, ένα νειλόμετρο και το Μουσείο του Ασουάν, που εκθέτει ευρήματα από το νησί.

Οι γεωμετρικοί κήποι του Κάστρου των Βερσαλλιών, που καλύπτουν περίπου 800 εκτάρια δυτικά του παλατιού και διαμορφώθηκαν από τη δεκαετία του 1660 από τον Αντρέ Λε Νοτρ στο γαλλικό γεωμετρικό ύφος που τελειοποίησε εκεί. Παρτέρια, αγάλματα, σιντριβάνια και το Μεγάλο Κανάλι βρίσκονται μέσα σε μια περιμετρική ζώνη δάσους, που συνορεύει με τις πόλεις των Βερσαλλιών και του Λε Σενέ.

Η Βασιλική του Σαντ' Ουμπάλντο βρίσκεται στο όρος Ιντζίνο πάνω από το Γκούμπιο και φυλάσσει το σώμα του Αγίου Ουμπάλντο, επισκόπου της πόλης τον 12ο αιώνα και προστάτη της, σε γυάλινη λάρνακα πάνω από την κύρια Αγία Τράπεζα. Χτισμένη μαζί με τη μονή της στις αρχές του 16ου αιώνα, είναι ο τερματισμός του αγώνα Corsa dei Ceri κάθε 15 Μαΐου, και η πρόσβαση γίνεται με τα πόδια ή με το τελεφερίκ από την πόλη.

Το Μουσείο Περανακάν στεγάζεται στο πρώην Σχολείο Tao Nan στην οδό Armenian Street, κτίριο που ολοκληρώθηκε το 1912 σε εκλεκτικιστικό κλασικό ύφος. Άνοιξε ξανά το 2023 μετά από ανακαίνιση και παρουσιάζει περισσότερα από 800 αντικείμενα σε τρεις ορόφους με θέματα Καταγωγή, Σπίτι και Στιλ, για τις κοινότητες Περανακάν της Σιγκαπούρης, της Μαλάκας, του Πενάνγκ και της ευρύτερης Νοτιοανατολικής Ασίας.

Η Μονή του Σαν Πάμπλο είναι πρώην δομινικανό μοναστήρι που ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα πάνω σε βραχώδη προεξοχή πάνω από το φαράγγι του Ουέκαρ, απέναντι από τα Κρεμαστά Σπίτια, στην άλλη άκρη της πεζογέφυρας του Σαν Πάμπλο. Από το 1993 τα κτίρια του μοναστηριού είναι ξενοδοχείο Parador. Η ύστερη γοτθική εκκλησία του, με ροκοκό πρόσοψη, στεγάζει από το 2005 το Espacio Torner, έκθεση έργων του Γκουστάβο Τόρνερ.

Ο πρώτος υδροηλεκτρικός σταθμός της Δανίας, με ξεναγήσεις, μονοπάτια στη φύση, ενοικίαση κανό και οικογενειακές δραστηριότητες γύρω από το νερό και την ενέργεια.

Η Μονή του Αγίου Μάγκνου ήταν βενεδικτίνικο μοναστήρι που ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα εκεί όπου λέγεται ότι πέθανε ο ερημίτης Μάγκνους του Φίσεν, και ξαναχτίστηκε αργότερα ως το μπαρόκ συγκρότημα δίπλα στο Άνω Κάστρο. Εκκοσμικεύθηκε το 1803· η νότια πτέρυγα στεγάζει σήμερα το Δημοτικό Μουσείο του Φίσεν, με μπαρόκ αίθουσες τελετών και εκθέματα για την τέχνη της κατασκευής λαούτων της πόλης, ενώ η βόρεια πτέρυγα χρησιμεύει ως δημαρχείο.

Το Το-τζι είναι βουδιστικός ναός της σχολής Σινγκόν, που ιδρύθηκε το 796, λίγο αφότου το Κιότο έγινε πρωτεύουσα, και ανατέθηκε στον μοναχό Κούκαϊ το 823. Η πεντάροφη ξύλινη παγόδα του, που ξαναχτίστηκε το 1644, έχει ύψος περίπου 55 μέτρα και είναι η ψηλότερη στην Ιαπωνία. Οι αίθουσες Κόντο και Κοντό στεγάζουν βουδιστικά αγάλματα, και στις 21 κάθε μήνα ο χώρος γεμίζει με παζάρι.

Ο Καθεδρικός Ναός του Σίμπενικ, αφιερωμένος στον Άγιο Ιάκωβο, είναι η έδρα της Επισκοπής του Σίμπενικ και χτίστηκε εξ ολοκλήρου από πέτρα μεταξύ 1431 και 1536 σε σχέδια των Γιούραϊ Νταλματίνατς και Νικόλα Φιρεντίνατς. Οι θόλοι και ο τρούλος του αποτελούνται από αλληλοσυνδεόμενες πέτρινες πλάκες, και μια ζωφόρος με σκαλιστά ανθρώπινα κεφάλια τρέχει γύρω από τις αψίδες. Είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Η Κοιλάδα των Βασιλισσών είναι χώρος ταφής στη δυτική όχθη του Λούξορ, όπου θάφτηκαν βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες της 18ης ως 20ής Δυναστείας μεταξύ 1550 και 1130 π.Χ. περίπου. Περισσότεροι από 90 τάφοι είναι γνωστοί στο κύριο ουάντι. Ανάμεσά τους είναι ο ζωγραφισμένος τάφος της Νεφερτάρι, συζύγου του Ραμσή Β΄, που βρήκε το 1904 ο Ερνέστο Σκιαπαρέλι.

Το Κάστρο του Μπουονκονσίλιο στο Τρέντο ήταν η έδρα των πριγκίπων-επισκόπων του Τρέντο από τον 13ο έως τα τέλη του 18ου αιώνα. Ενώνει το μεσαιωνικό Καστελβέκιο, το αναγεννησιακό Μάνιο Παλάτσο που χτίστηκε για τον Μπερνάρντο Κλέζιο και τον Τόρε Άκουιλα, του οποίου οι τοιχογραφίες του 15ου αιώνα απεικονίζουν τον Κύκλο των Μηνών. Σήμερα στεγάζει μουσείο τέχνης και ιστορίας.

Η Μονή του Μονμαζούρ είναι πρώην βενεδικτίνικο μοναστήρι που ιδρύθηκε το 948 σε βραχώδη λόφο βόρεια της Αρλ, που κάποτε ήταν νησί μέσα στους βάλτους. Ο χώρος περιλαμβάνει τάφους λαξευμένους στον βράχο, το ερημητήριο του 11ου αιώνα, την εκκλησία και την κρύπτη του 12ου αιώνα, το ρωμανικό περιστύλιο, τον πύργο Πον ντε λ' Ορμ του 14ου αιώνα και τα ερείπια ενός μοναστηριού του 18ου αιώνα.

Μουσείο στο Μίτε που άνοιξε το 2022, με βάση την ιδιωτική συλλογή του Πέτερ Γιάνσεν. Σε 1.500 τετραγωνικά μέτρα παρουσιάζει πάνω από 900 αντικείμενα, ανάμεσά τους περίπου 40 πλήρεις πανοπλίες σαμουράι, 200 κράνη και 160 σπαθιά, από την περίοδο Κοφούν έως την εποχή Έντο. Το μουσείο διαθέτει επίσης παραδοσιακό τεϊοποτείο και σκηνή θεάτρου Νο.

Σπίτι στο κανάλι Χέρενχραχτ διατηρημένο όπως το άφησε μια εύπορη οικογένεια του Άμστερνταμ του 19ου αιώνα, με αίθουσες εποχής και έναν κανονικό κήπο στο πίσω μέρος.

Το Κομ ελ-Ντίκα είναι ανασκαμμένη συνοικία στο κέντρο της Αλεξάνδρειας με ερείπια της ρωμαϊκής και βυζαντινής πόλης του 2ου ως 6ου αιώνα μ.Χ. Το κεντρικό του αξιοθέατο είναι ένα μικρό μαρμάρινο θέατρο, ή ωδείο, με κλιμακωτά καθίσματα· κοντά βρίσκονται μεγάλα δημόσια λουτρά, μια σειρά από αίθουσες διδασκαλίας και η Έπαυλη των Πουλιών με τα ψηφιδωτά δάπεδά της.

Το Μουσείο Οικία Μπέιλι στο Γουαϊλούκου, περίπου 4 χλμ. από το Καχούλουι, στεγάζεται σε ένα ιεραποστολικό σπίτι που άρχισε να χτίζεται το 1833 και αργότερα έγινε κατοικία των ιεραποστόλων δασκάλων Edward και Caroline Bailey. Το διαχειρίζεται η Ιστορική Εταιρεία του Μάουι και εκθέτει χαβανέζικα εργαλεία, έργα με φτερά και ένα κανό από ξύλο κόα, τοπία του Μάουι του 19ου αιώνα ζωγραφισμένα από τον Edward Bailey και τη σανίδα σέρφινγκ του Duke Kahanamoku.

Το Πολυνησιακό Σπα είναι γεωθερμικό συγκρότημα λουτρών στην όχθη της λίμνης Ροτορούα δίπλα στους Κυβερνητικούς Κήπους, σε έναν χώρο όπου υπάρχουν λουτρά από το 1882. Οι 28 μεταλλικές πισίνες του, θερμοκρασίας από 33 έως 41 °C, τροφοδοτούνται από την όξινη πηγή Πριστ και την αλκαλική πηγή Ρέιτσελ και περιλαμβάνουν οικογενειακές πισίνες, ιδιωτικές πισίνες και πισίνες με θέα στη λίμνη.

Ο Καταρράκτης Τεγκενουνγκάν πέφτει στο φαράγγι του ποταμού Πετανού στο χωριό Κεμενούχ του Σουκαουάτι, στο Γκιανιάρ, νότια του Ουμπούντ. Σε αντίθεση με τους περισσότερους καταρράκτες του Μπαλί, βρίσκεται στα πεδινά· από ένα σημείο θέασης στην είσοδο, σκάλες κατεβαίνουν στη λίμνη και στις βραχώδεις προεξοχές στους πρόποδές του. Η ροή είναι ισχυρότερη την περίοδο των βροχών, από τον Νοέμβριο ως τον Μάρτιο.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Πόλης Χο Τσι Μινχ καταλαμβάνει τρία κτίρια, το κυριότερο μια βίλα χτισμένη το 1929–1934 για την οικογένεια Χούι Μπον Χόα· το μουσείο μεταφέρθηκε εκεί το 1987. Η συλλογή του καλύπτει βιετναμέζικη γλυπτική και ζωγραφική με λάδι, σε μετάξι και με λάκα, λαϊκές ξυλογραφίες, κεραμική, βουδιστική τέχνη και κατάλοιπα της Τσάμπα και του Οκ Έο.